Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың сауда белгісі туралы заңы, 1940 жылғы Ланхам заңы соғыс кезеңіндегі қоғамдық инфрақұрылымды дамытуға қатысты.
United States trademark law
the 1940 Lanham Act building wartime community facilities
Ланхам (сауда белгісі) заңы (, et seq.) – АҚШ-тағы сауда белгілері саласындағы негізгі федералды заң. Яғни, бұл заң АҚШ-тың федералдық деңгейдегі сауда белгісі туралы заңның маңызды құқықтық негізі болып табылады. Заң, сауда белгісін бұзу, сауда белгісін девальвациялау және жалған жарнама сияқты бірқатар әрекеттерге тыйым салады.
The Lanham (Trademark) Act (, codified at et seq. is the primary federal trademark statute in the United States. In other words, the Act is the primary statutory foundation of United States trademark law at the federal level. The Act prohibits a number of activities, including trademark infringement, trademark dilution, and false advertising.
Тарих
Техас штатының өкілі Фриц Г. Ланхамның есімімен аталған бұл акт 1946 жылғы 5 шілдеде қабылданды және Президент Гарри Трумэн оны заңға айналдырды, ол "қабылдағаннан бір жыл өткен соң" 1947 жылғы 6 шілдеде күшіне енді. Сирек жағдайларда, Ланхам заңы күшіне енгенге дейін қолданылып келген тауар таңбалары арасында қақтығыс туындауы мүмкін, сондықтан соттар дауды Ланхам заңынан бұрынғы тауар таңбалары туралы заңға сәйкес қарастыруға міндетті. Осы актіге дейін тауар таңбалары тек штаттық деңгейдегі жалпы құқықпен қорғалған. Кейінгі федералдық заңдар тиімсіз болып шықты, бұл шатасуға және таңбаларды жеткіліксіз қорғауға әкелді. Тауар таңбалары, тіпті пайдаланылмаса да, белгісіз мерзімге сақталады. Ланхам заңы тауар таңбаларын құру мен пайдалануды жан-жақты реттеуді мақсат ететін, сондай-ақ тауар таңбаларының иелері мен тұтынушыларды қорғауға бағытталған, көптен күткен шешім болды. Акт қабылдалғаннан бері бірнеше рет өзгертілді. Оның әсері 1984 жылғы Тауар таңбаларын жалған жасауға қарсы заңмен күшейтілді, ол жалған тауар таңбасын қасақана пайдалануды немесе рұқсатсыз қолдануды АҚШ Кодексінің 18-тарауы бойынша қылмыс деп жариялады, сондай-ақ соттан тыс тәркілеу және үш еселенген пайда немесе залапты өндіріп алу (қайсысы жоғары болса) арқылы күшін күшейтті. 1999 жылы Киберқұқықсыздыққа қарсы тұтынушыларды қорғау туралы заң енгізіліп, оған толықтырулар мен өзгерістер енгізілді.
Named for Representative Fritz G. Lanham of Texas, the Act was passed on July 5, 1946, and signed into law by President Harry Truman, taking effect "one year from its enactment", on July 6, 1947. In rare circumstances, a conflict will arise between trademarks that have been in use since before the Lanham Act went into effect, thus requiring the courts to examine the dispute according to the trademark act that existed before the Lanham Act. Before its enactment, trademarks relied solely on protection under state level common law. Subsequent federal laws proved ineffective, leading to confusion and inadequate safeguarding of marks. Trademarks persisted indefinitely, even if unused. The Lanham Act emerged as a long awaited solution, aiming to comprehensively regulate the creation and utilization of trademarks, offering protection to both trademark owners and consumers. The Act has been amended several times since its enactment. Its impact was significantly enhanced by the Trademark Counterfeiting Act of 1984, which made the intentional use of a counterfeit trademark or the unauthorized use of a counterfeit trademark an offense under Title 18 of the United States Code, and enhanced enforcement remedies through the use of ex parte seizures and the award of treble profits or damages (whichever is greater). In 1999, the Anticybersquatting Consumer Protection Act inserted , and amended .
Тауар таңбаларының тіркелімдері
I тармақ негізгі тіркеуге тіркелу үшін белгінің қанағаттандыруы тиіс талаптарды белгілейді, бұл тауар таңбасының иесіне өзгелердің оның таңбасын заңсыз пайдалануына жол бермеу үшін түрлі құқықтар береді. Аталған талаптардың ішінде, қолданыстағы таңбалармен шатастыратын дәрежеде ұқсас, жалпылама немесе тек сипаттамалық, қоғамдық моральға қайшы немесе әдепсіз болып табылатын таңбаларды тіркеуге тыйым салу, сондай-ақ басқа да тыйым салынған санаттарға жататын жағдайлар қарастырылған. I тармақ сонымен қатар, тіркеуден кейін бес жыл өткен соң қолданылуын жалғастыру туралы қолдау хат ұсыну сияқты процедуралық талаптарды да белгілейді. II тармақ, I тармақ бойынша тіркеуге жатпайтын, бірақ болашақта тіркелуі мүмкін, мысалы, тек сипаттамалық таңбалар үшін қосымша тіркеу нысанын қарастырады. Бұл түрдегі тіркеу, негізгі тіркеудегі тіркеудің барлық қорғауларын қамтамасыз етпесе де, әлеуетті заңбұзушыларға таңба қолданылып жатқанын хабарлайды және белгілі бір процедуралық жеңілдіктер береді.
Subchapter I sets forth the requirements that a mark must meet to receive a registration on the Principal Register, which bestows various rights on the trademark owner to prevent others from infringing their mark. Among the requirements are prohibitions against the registration of marks that are confusingly similar to existing marks, are generic or merely descriptive, are scandalous or immoral, or fall onto certain other prohibited categories. Subchapter I also sets forth certain procedural requirements, such as the submission of an affidavit of continued use after five years of registration. Subchapter II sets forth a form of registration on the Supplemental Register, for certain marks that are unregistrable under Subchapter I, but may become registrable in the future, such as those that are merely descriptive. This form of registration, while not granting all the protections of registration on the Principal Register, does provide notice to potential infringers that the mark is in use, and also provides some procedural benefits.