Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Парламенті Жоғарғы палатасы, Австралия
Upper house of Parliament of Victoria, Australia
Виктория заң шығарушы кеңесі (VLC) – Австралияның екі палаталы Виктория Парламентінің Жоғарғы палатасы, ал төменгі палата – Заң шығарушы Ассамблея. Екі палата да Мельбурн қаласындағы Спринг-стриттегі Парламент үйінде орналасқан. Заң шығарушы кеңес, Австралия Сенаты сияқты, қарастыру палатасы ретінде қызмет етеді. Заңнама алғаш рет Кеңесте ұсынылуы мүмкін болғанымен, көптеген заң жобалары алғаш рет Заң шығарушы Ассамблеяда талқыланады. Палатаның төрағасы – Заң шығарушы Кеңестің Президенті. Қазіргі уақытта Кеңес құрамында әрқайсысы бес мүшеден тұратын сегіз сайлау округінен сайланған, төрт жылдық мерзімге қызмет ететін 40 мүше бар. Әр округ 5 мүшені бір ауыстырылатын дауыс беру жүйесі арқылы сайлайды, сондықтан, дауыс беру басымдықтарын ескергеннен кейін, әр округте сайлау квотасы 16,7% (алтыдан бір бөлігі) құрайды. Заң шығарушы Кеңестің сайлау бюллетеньдерінде жоғары және төмен қатарда дауыс беру мүмкіндігі қарастырылған. Жоғары қатарда дауыс беру үшін тек бір тіктөртбұрышқа "1" санын қою жеткілікті, ал топтық дауыс беру билеттері 1988 жылдан бері қолданылып келеді. Сайлаушы төменгі қатарда дауыс берсе, жартылай міндетті дауыс беруге қатысуға болады. Заң шығарушы Кеңестің отырыс залы айқын қызыл түспен ерекшеленеді – залдың барлық кілемдері мен жиһаздары қызыл түсті, бұл патшалық пен ақсүйектіліктің символы. Бұл стильдік шешім Ұлыбританияның Лордтар палатасымен үйлеседі.
The Victorian Legislative Council (VLC) is the upper house of the bicameral Parliament of Victoria, Australia, the lower house being the Legislative Assembly. Both houses sit at Parliament House in Spring Street, Melbourne. The Legislative Council serves as a house of review, in a similar fashion to its federal counterpart, the Australian Senate. Although, it is possible for legislation to be first introduced in the Council, most bills receive their first hearing in the Legislative Assembly. The presiding officer of the chamber is the President of the Legislative Council. The Council presently comprises 40 members serving four year terms from eight electoral regions each with five members. With each region electing 5 members using the single transferable vote, the quota in each region for election, after distribution of preferences, is 16.7% (one sixth). Ballot papers for elections for the Legislative Council have above and below the line voting. Voting above the line requires only a '1' being placed in one box, and group voting tickets voting has applied since 1988. Semi optional voting is available if a voter votes below the line. The Chamber of the Legislative Council is noticably red all carpet and furnishings in the chamber are red, which is a symbol of royalty and nobility. This aesthetic is in line with the United Kingdom's House of Lords.
Екінші заң шығарушы кеңес
Жаңа Конституция 1856 жылы күшіне енді. Ол Викторияның екі палаталы Парламентін құрды, Заң шығарушы Ассамблея – төменгі палата, ал Кеңес – жоғарғы палата болып табылды. Кеңес 30 мүшеден тұрды, олардың бесеуі әрбір алты провинциядан сайланды. Виктория Парламенті алғаш рет 1856 жылдың 21 қарашасында Парламент үйінің дайын болған негізгі бөлімдерінде өтті. Джеймс Фредерик Палмер Кеңестің бірінші президенті болып сайланды. Кейіннен Заң шығарушы Кеңес әртүрлі провинциялардан сайланды. 1882 жылы бірнеше жаңа провинция құрылды, ал Орталық және Шығыс провинциялары таратылды. 1904 жылы тағы да провинциялар құрылды және әр провинциядан екі мүше (MLC) өкілдік етті. Мүшелердің мерзімі екі Ассамблея мерзіміне тең болды, ал әр сайлауда бір мүше кезекпен, басымдық дауыс беру (AV) жүйесімен сайланды. 1950 жылға дейін Заң шығарушы Кеңес мүліктік ценз негізінде сайланды және әрқашан консервативті басымдыққа ие болды. 1958 жылға дейін Заң шығарушы Кеңес пен Заң шығарушы Ассамблеяға сайлау бірдей күні өткізілмеді, бірақ 1961 жылғы сайлаудан бастап олар бір уақытта өтті. 2006 жылғы сайлауға дейін Заң шығарушы Кеңес 22 екі мүшелі провинциядан екі Ассамблея мерзіміне сайланған 44 мүшеден тұрды. Әр сайлауда мүшелердің жартысы ротациялық принцип бойынша сайланды. Бұл ескі жүйе Либералдық партия мен Ұлттық партияға (көбінесе коалицияда) Еңбек партиясы мен басқа партияларға қарағанда көбірек мүмкіндік берді, себебі Либералдық партияның қолдауы штатта біркелкі тараған, ал Еңбек партиясының дауыстары қауіпсіз провинцияларда ысырап болды. Осының салдарынан, лейбористік үкімет көптеген жағдайларда оппозициялық бақылаудағы Кеңеске тап болды – бұл Австралияның басқа аймақтарында сирек кездесетін жағдай.
The new Constitution came into effect in 1856. It created a bicameral Parliament of Victoria, with the Legislative Assembly being the lower house and the Council being the upper house. The Council consisted of 30 members, with five members being elected from each of the six provinces. The Parliament of Victoria first met on 21 November 1856 at the almost completed main sections of Parliament House. James Frederick Palmer was elected first President of the Council. The Legislative Council was later elected from a varying number of provinces. In 1882, several new provinces were created while Central and Eastern were abolished. In 1904, more provinces were created and two members (MLCs) represented each province. The terms for members were two Assembly terms, and one member was elected in rotation at each election, by majority preferential (AV) vote. Until 1950, the Legislative Council was elected on a restricted property based franchise and always had a conservative majority. Until 1958, elections for the Legislative Council were not held in conjunction with those for the Legislative Assembly, but starting at the 1961 election they have been held at the same time. Prior to the 2006 election, the Legislative Council consisted of 44 members elected for two terms of the Legislative Assembly from 22 two member provinces. Half the members were elected at each election on a rotation basis. This old system tended to favour the Liberal Party and the National Party (often in Coalition) over the Labor Party and other parties; as the Liberal party's support was more evenly spread across the state, compared to Labor's wasted votes in already safe provinces. This resulted in many instances of a Labor government being faced with an opposition controlled Council – a rare occurrence elsewhere in Australia.
2003 жылғы реформалар
2006 жылы Викторияда өткен сайлауда Стив Бракс басқарған Лейбористік үкімет 2003 жылы қабылдаған маңызды реформалардың нәтижесінде Заң шығарушы Кеңестің мүшелерін сайлау жүйесі өзгерді. Жаңа жүйе бойынша штат сегіз сайлау аймағына бөлінді, олардың әрқайсысы бес мүшеден сайлайды. Бұл Заң шығарушы Кеңес мүшелерінің қызмет мерзімі Заң шығарушы Ассамблеямен байланысты, егер ерекше жағдайларда ертерек таратылмаса, төрт жылға белгіленеді. Әрбір сайлау аймағы 11 тікелей байланысты Заң шығарушы Ассамблея сайлау округін қамтиды және 420 000 сайлаушыға ие. Бес аймақ – қалалық (Мельбурн және айналасы) (Шығыс қалалық, Солтүстік қалалық, Оңтүстік-Шығыс қалалық, Оңтүстік қалалық және Батыс қалалық), ал үш аймақ – қала емес аймақтар (Шығыс Виктория, Солтүстік Виктория және Батыс Виктория). 2006 жылдан бері Заң шығарушы Кеңес мүшелері пропорционалды өкілдіктің бірыңғай ауыстырылатын дауыс жүйесі арқылы сайланады. Әр аймақтан бес мүше сайланады. Әр аймақтағы бір мандат үшін квота 16,7% (алтыдан бір бөлігі), шамамен 70 000 дауысқа тең. Кіші партиялар Виктория Заң шығарушы Кеңесінің сайлауында бірінші санауда осыншама дауыс жинамайды, бірақ STV жүйесіндегі дауыс беру арқылы кейбір кіші партиялардың кандидаттары басқа кіші партиялардың кандидаттарынан дауыс алып, осылайша квотаны асып түседі. Осылайша, STV Заң шығарушы Кеңесіндегі кіші партиялардың өкілдігінің артуына әкеледі. Мысалы, 2002 жылы тікелей дауыс беру жүйесінде дәстүрлі үш ірі партия – Лейбористер, Либералдар және Ұлттық партия – барлық мандаттарды иеленді, ал 314 000 дауыс жинаған «Жасылдар» партиясы бір мандатқа ие бола алмады. 2006 жылы «Жасылдар» партиясы 2002 жылғыдай шамамен бірдей дауыс жинап, бұл жолы үш мандат жеңіп алды, бұл олардың дауыс берудің 10 пайызына пропорционалды түрде сәл кем. Демократиялық Лейбористік партия да бір мандат жеңіп алды, бұл олардың 50 жыл ішінде жеңіп алған алғашқы мандат болды. STV осы екі партияның сәттілігіне мүмкіндік берді, сонымен бірге Лейбористер, Либералдар және Ұлттық партиялар да бірқатар мандаттарды сақтап қалды. Сонымен қатар, Кеңестің қаржыландыруды тоқтату қабілеті алынып тасталды.
The electoral system used to elect members of the Legislative Council changed for the 2006 Victorian election, as a result of major reforms passed by the Labor government, led by Steve Bracks, in 2003. Under the new system the State is divided into eight electoral regions, each of which returns five members. These Legislative Council members serve terms linked to the Legislative Assembly, which has fixed four year terms unless earlier dissolved in exceptional circumstances. Each electoral region covers 11 contiguous Legislative Assembly electoral districts and has 420,000 electors. Five regions are metropolitan (Melbourne and environs) (Eastern Metropolitan, Northern Metropolitan, South Eastern Metropolitan, Southern Metropolitan, and Western Metropolitan) and three are non urban regions (Eastern Victoria, Northern Victoria and Western Victoria). Since 2006, Legislative Council members have been elected using the single transferable vote system of proportional representation. Each region elects five members. The quota for a seat in each region is 16.7% (one sixth), approximately 70,000. Small parties never receive this amount on the First Count in Victoria's Legislative Council elections but through the vote transfers that are part of STV, some candidates of small parties do receive vote transfers from other small party candidates and pass quota that way. STV thus results in an increase in the number of minor parties represented in the Legislative Council as compared to the Instant runoff voting system. Under Instant runoff voting, in 2002 for example, the traditional big three Labor, Liberal and National took all the seats Greens with 314,000 voters overall did not take one seat. In 2006 the Greens took almost exactly the same number of votes that it had in 2002 and this time won three seats, just slightly less than its 10 percent of the vote should have given it proportionally. The Democratic Labour Party also won a seat, the first one it had won in 50 years. STV was such that the success for those two parties was achieved while at the same time Labor, Liberal and National parties each still took a number of seats. At the same time, the Council's ability to block supply was removed.
Құрамы
2006 жылғы Виктория штатының сайлауынан бастап, Заң шығарушы кеңесте төрт жылдық мерзімге қызмет ететін 40 мүше бар, олар сегіз сайлау округінен сайланады, әрқайсысы бес мүшеден сайлайды. 2006 жылғы сайлауға дейін Заң шығарушы кеңес 22 екі мүшелі округтен екі рет сайланатын 44 мүшеден тұратын. Мүшелердің жартысы әр сайлауда кезеңдік түрде сайланды. 1976 жылы мүшелер саны 36-дан 44-ке, ал 1967 жылы 34-ке дейін артты. 1952 жылғы Заң шығарушы кеңес сайлауында Заң шығарушы кеңесте дауыс беруге ие болу үшін мүлік талаптары жойылып, 1949 жылы 0,5 миллион болған дауыс беруге құқылы сайлаушылардың саны 1952 жылы 1,4 миллионға дейін өсті, нәтижесінде Еңбек партиясының кеңес мүшелерінің саны күрт өсті. Дегенмен, Еңбек партиясы 1985 және 2002 жылғы сайлауларда ғана кеңесте көпшілікке ие болды.
Since the 2006 Victorian state election, the Legislative Council has had 40 members serving four year terms, elected from eight electoral regions, each returning five members. Prior to the 2006 election, the Legislative Council consisted of 44 members elected for two terms of the Legislative Assembly from 22 two member provinces. Half the members were elected at each election on a rotation basis. The number of members was increased to 44 from 36 in 1976 and from 34 in 1967. Property qualifications for voting in the Legislative Council were abolished for the 1952 Legislative Council election, increasing the number of eligible voters from 0.5 million in 1949 to 1.4 million in 1952, and resulting in a large increase in the number of Labor MLCs. However, Labor achieved a majority in the Council only at the 1985 and the 2002 elections.