Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия үкіметінің басшысы
Head of government of Australia
a list of officeholders
Австралия премьер-министрі – Австралия одақтастығының үкімет басшысы. Премьер-министр Министрлер кабинетінің төрағасы болып табылады және осылайша федералды атқарушы үкіметтің басшысы. Жауапты үкімет қағидаларына сәйкес, премьер-министр парламент мүшесі және парламентке жауапты. Қазіргі премьер-министр – Австралияның Еңбек партиясынан Энтони Албанесес, ол 2022 жылдың 23 мамырында қызметке кірді. Премьер-министрдің рөлі мен міндеттері Австралия конституциясында сипатталмаған, керісінше Вестминстер жүйесінен және жауапты үкіметтен туындаған конституциялық конвенциялармен анықталады. Премьер-министрлердің өкілеттік мерзімінің ұзақтығы немесе саны белгіленбеген, бірақ әдетте, жеке тұлғаның өкілеттік мерзімі олардың саяси партиясы федералдық сайлауда жеңілгенде немесе олар партия басшылығынан бас тарғанда немесе оны жоғалтқанда аяқталады. Премьер-министр лауазымымен бірге бірнеше артықшылықтар қарастырылған, оның ішінде Канберрадағы Ложа және Сиднейдегі Кирибилли үйі сияқты екі ресми резиденцияны пайдалану құқығы, сондай-ақ Парламент үйіндегі кеңсе. Премьер-министр қызметінде отыз бір адам (отыз ер адам және бір әйел) болды, алғашқысы Эдмунд Бартон, ол 1901 жылдың 1 қаңтарында Австралиядағы британдық колониялардың бірігуінен кейін қызметке кірді. Ең ұзақ қызмет еткен премьер-министр Роберт Мензис – 18 жылдан астам, ал ең қысқа мерзімге ие болған Франк Форд – бір апта ғана.
The prime minister of Australia is the head of government of the Commonwealth of Australia. The prime minister chairs the Cabinet and thus heads the federal executive government. Under the principles of responsible government, the prime minister is both a member and responsible to Parliament. The current prime minister is Anthony Albanese of the Australian Labor Party, who assumed the office on 23 May 2022. Formally appointed by the governor general, the role and duties of the prime minister are not described by the Australian constitution but rather defined by constitutional convention deriving from the Westminster system and responsible government. Prime ministers do not have a set duration or number of terms, but an individual's term generally ends when their political party loses a federal election, or they lose or relinquish the leadership of their party. The office of prime minister comes with various privileges, including the use of two official residences: The Lodge in Canberra and Kirribilli House in Sydney, as well as an office at Parliament House. Thirty one people (thirty men and one woman) have served as prime minister, the first of whom was Edmund Barton taking office on 1 January 1901 following federation of the British colonies in Australia. The longest serving prime minister was Robert Menzies, who served over 18 years, and the shortest serving was Frank Forde, who served one week.
Құзыреті мен міндеттері
Вестминстер жүйесіне негізделген басқа саяси жүйелермен бірдей, премьер-министр атқару билігін басқарып қана қоймай, Парламентте маңызды ықпалға ие.
In common with other political systems based on the Westminster system, the prime minister both leads the executive government and wields significant power in Parliament.
Атқарушы рөл
Үкіметтің басты шешім қабылдау органы – Кабинетті премьер-министр басқарады. Премьер-министр Кабинет құрамына кіретін басқа министрлердің арасында "біріншісі" деп есептелгенімен, бұл органдағы басты ықпал оған тиесілі. Ол Кабинет отырыстарының күн тәртібі мен жүргізілу жолын белгілейді және жиынтық шешімге келе алмаған жағдайда соңғы сөзді айтады. Кабинетті құрайтын министрлерді премьер-министр таңдайды және оларды кез келген уақытта қызметтен босатуға құқылы. Сонымен қатар, премьер-министр әр министрдің өкілеттіктерін анықтайды, ал премьер-министрдің отставкаға кетуі немесе қызметтен босатылуы жағдайында барлық басқа министрлер де отставкаға кетеді. Кабинет шеңберіндегі әрбір премьер-министрдің нақты өкілеттігі белгісіз, себебі олардың кеңесулері құпия сақталады, алайда соңғы онжылдықтарда олардың билігі едәуір артты. Премьер-министрдің Кабинеттен тәуелсіз саяси шешімдер қабылдауға құқығы да бар, мұндай шешімдер халық арасында "жетекшінің шешімі" деп аталады. Премьер-министрдің сыртқы саясатты қалыптастыруда да маңызды рөлі бар, ол Ұлттық қауіпсіздік комитетінің төрағасы болып табылады, бұл комитет Кабинеттің құрамына кіретін және шешімдері Кабинеттің толық бекітуін қажет етпейтін кіші комитет. Премьер-министр сондай-ақ Премьер-министр және Министрлер кабинеті департаментіне жауапты министр болып табылады, оның міндеттеріне үкіметтік саясатты жалпы тұрғыда әзірлеу, үкіметаралық байланыстарды орнату, наградалар мен мемлекеттік рәміздер саясатын жүзеге асыру және халықтың жергілікті билік бағдарламаларын іске қосу кіреді.
Cabinet, the primary decision making body of the executive government, is chaired by the prime minister. While the prime minister has been described as the "first among equals" of the other ministers that make up cabinet, they nevertheless wield primary influence in the body. They set the agenda and processes of cabinet meetings and has the final word where a collective decision cannot be reached. Ministers making up the cabinet are chosen by the prime minister and may be removed at any time. Additionally, the prime minister chooses the portfolio of each minister and a prime minister's resignation or dismissal leads by convention to the resignation of all other ministers. The precise authority of each individual prime minister within cabinet is uncertain, as their deliberations are secret, however in recent decades their power has increased substantially. The authority of the prime minister to make independent policy decisions apart from Cabinet is also present, which such decisions also colloquially called "captain's calls". The prime minister also has significant influence in the setting of foreign policy, through their role as chair of the National Security Committee, a sub committee of cabinet whose decisions do not need to be endorsed by the cabinet as a whole. The prime minister is also the responsible minister for the Department of the Prime Minister and Cabinet, whose tasks include general policy development across the government, inter governmental communications, honours and symbols policy and Indigenous government programmes.
Заң шығарушылық рөл
1920 жылдары Австралияда күшті партиялық жүйе қалыптасқаннан бері премьер-министрлер көбінесе Өкілдер палатасында көпшілік дауысқа ие партияның (немесе партиялар коалициясының) басшысы болып келді. (1940 жылдан бері бұл Лейборист партиясы немесе Либерал партиясы болды). Жауапты үкімет премьер-министр мен үкіметтің төменгі палатаның көпшілігінің сеніміне ие болуын қажет етеді, бірақ партиялық саясатқа қарсы дауыс берген мүшелеріне қатаң жаза қолданылатын (партиялық тәртіп бұзғандық) күшті партиялардың пайда болуы премьер-министрлер мен үкіметтердің осы палатада заң жобаларын қабылдауды тиімді бақылауға мүмкіндік берді. Дегенмен, заң жобалары заңға айналу үшін Сенаттан (жоғарғы палатадан) да өтуі керек, ал үкімет бұл палатада көбінесе көпшілікке ие болмайды, бұл үкіметтің заң шығару өкілеттіктерін шектеуге мүмкіндік береді. Премьер-министр сайлау күнін генерал-губернаторға ресми түрде ұсыну арқылы анықтайды, және мұндай сайлаулар әдетте Өкілдер палатасының толық үш жылдық мерзімі аяқталуға дейін алты ай ішінде өтеді.
Since the emergence of the strong party system in Australia in the 1920s, prime ministers have almost always been the head of the party (or coalition of parties) that has a majority in the House of Representatives (which has been either the Labor Party or the Liberal Party since the 1940s). Responsible government has always required the prime minister and government to have the confidence of a majority of the lower house in order to govern, however the emergence of strong parties with members strongly punished for voting against party policy (also known as crossing the floor) has meant that most prime ministers and governments have significant control over the passage of bills in this house. However, bills must also be passed by the Senate (the upper house) in order to become law and the government rarely has a majority in this house, leading to some checks on the legislative powers of the government. The prime minister also controls the date of elections, through formal advice to the governor general, with such elections usually occurring within a 6 month period prior to the maximum 3 year term of the House of Representatives expiring.
Басқа міндеттер
Ұлттық кабинет – федералды үкімет пен штаттар арасындағы басты үкіметаралық шешім қабылдау алаңы, оған премьер-министр төрағалық етеді. Кабинет деп аталғанымен, бұл орган тек талқылау алабы болып табылады және құпиялылық және ұжымдық шешім қабылдау принциптері қолданылмайды. 1940 жылдардан бері премьер-министр генерал-губернаторды таңдау құқығын өзіне қабылдап алды, бұл кабинет шешімі емес. Бұл билік Австралия короліне кеңес беру арқылы іске асырылады, король заң жүзінде тағайындау құқығына ие және дәстүр бойынша мұндай кеңеске қанағаттандыруға міндетті. Премьер-министр монархқа генерал-губернаторды қызметтен босату туралы кеңес бере алады, алайда конституциялық дағдарыс кезінде монархтың мұндай кеңеске қаншалықты жылдам жауап қайтаратыны әлі анық емес. Осы белгісіздік және генерал-губернатор мен премьер-министрдің бірін-бірі қызметтен босату үшін «жарысуы» мүмкіндігі 1975 жылғы конституциялық дағдарыстың негізгі мәселесі болды.
National Cabinet, the primary inter governmental decision making forum between the federal government and the states, is also chaired by the prime minister. While called a cabinet, the body is merely a discussion forum and the principles of secrecy and collective decision making do not apply. Since the 1940s, the prime minister has asserted their authority to select the governor general alone, instead of this being a cabinet decision. The power is exercised through advice to the King of Australia, who holds the de jure power to make the appointment and is by convention bound to accept such advice. The prime minister can also advise the monarch to dismiss the governor general, though it remains unclear how quickly the monarch would act on such advice in a constitutional crisis. This uncertainty, and the possibility of a "race" between the governor general and prime minister to dismiss the other, was a key question in the 1975 constitutional crisis.
Жалақы
Премьер-министрдің жалақы тарихы Күні: 2 маусым 1999 6 қыркүйек 2006 1 шілде 2007 1 қазан 2009 1 тамыз 2010 1 шілде 2011 1 желтоқсан 2011 15 наурыз 2012 1 шілде 2012 1 шілде 2013 1 қаңтар 2016 1 шілде 2017 1 шілде 2018
Prime ministerial salary history Effective date Salary Ref. 2 June 1999 6 September 2006 1 July 2007 1 October 2009 1 August 2010 1 July 2011 1 December 2011 15 March 2012 1 July 2012 1 July 2013 1 January 2016 1 July 2017 1 July 2018
2023 жылғы дерек бойынша, Австралия премьер-министрінің жалпы жалақысы – Бұл парламент мүшелерінің барлығына төленетін "негізгі жалақыдан" және премьер-министр лауазымы үшін 160 проценттік "қосымша жалақыдан" құралады. Депутаттар мен сенаторлардың негізгі жалақысының өсуі жыл сайын тәуелсіз сыйақы комиссиясымен анықталады.
as of 2023, Australia's prime minister is paid a total salary of This is made up of the 'base salary' received by all members of parliament plus a 160 percent 'additional salary' for the role of prime minister. Increases in the base salary of MPs and senators are determined annually by the independent Remuneration Tribunal.
Тұрғын үй және көлік
Премьер-министрдің қызмет кезінде екі ресми резиденциясы бар. Басты ресми резиденциясы – Канберрадағы Ложа. Көптеген премьер-министрлер Ложаны негізгі резиденциясы ретінде таңдайды, себебі ол қауіпсіздік қамтамасыз етілуімен және Парламент үйіне жақын орналасқан. Дегенмен, кейбір ерекшеліктер де болды. Джеймс Скуллин Канберра қонақ үйінде (қазіргі Hyatt қонақ үйінде) тұруды артық көрді, ал Бен Чифли Кураджонг қонақ үйінде тұрды. Соңғы кезде Джон Ховард Сиднейдегі премьер-министрлік резиденция, Кирибилли үйін негізгі тұрағы ретінде пайдаланды. 2010 жылғы 24 маусымда тағайындалған кезде Джулия Гиллард келесі жалпы сайлауда халықтың дауысымен қайта сайланғанша Ложада тұрмайтынын мәлімдеді, өйткені ол парламенттік мерзім ішінде бұрынғы премьер-министрді алмастырып, қызметке келді. Тони Эбботт өзінің өкілеттігі кезінде (2013–15) Ложаны иелене алмады, себебі онда ауқымды жөндеу жұмыстары жүріп жатқан еді, ол оның ізбасары Малкольм Тернбуллдың өкілеттігінің басында да жалғасты. Оның орнына Эбботт Канберрада болғанда Австралия Федералды Полиция Колледжіндегі арнайы бөлмелерде тұрды. Бірінші мерзімінде Раддтың Ложада аға аспазшы мен оның көмекшісі, бала күтімімен айналысатын адам, бір аға үй шаруашылығын жүргізуші және екі кіші үй шаруашылығын жүргізуші болды. Сиднейдегі Кирибилли үйінде толық уақытты аспазшы мен үй шаруашылығын жүргізуші жұмыс істейді. Ресми резиденциялар толық жабдықталған және премьер-министр мен оның отбасының барлық қажеттіліктерін қамтамасыз етеді. Бұған қоса, екеуінде де күшті қауіпсіздік жүйесі орнатылған. Бұл резиденциялар ресми шараларды өткізу үшін, мысалы, «Жылдың австралиялықтары» финалистерін қабылдау үшін жиі пайдаланылады. Премьер-министр ресми іс-сапарлар үшін бірнеше көлік құралына ие. Австралия Корольдік Әуе Күштерінің Airbus A330 MRTT немесе KC30A ұшағы премьер-министрді Австралия ішінде және шетелде тасымалдайды. Ұшақтың шақыру таңбасы – "Envoy". Құрлықтағы сапарлар үшін премьер-министр броньдалған BMW 7 сериялы модельінде тасымалданады. Оның тіркеу нөмірі болғандықтан, ол "C 1" немесе "Commonwealth One" деп аталады. Оған мемлекеттік және федералдық органдардан полиция көліктері сүйемелдейді.
While in office, the prime minister has two official residences. The primary official residence is the Lodge in Canberra. Most prime ministers have chosen the Lodge as their primary residence because of its security facilities and close proximity to Parliament House. There have been some exceptions, however. James Scullin preferred to live at the Hotel Canberra (now the Hyatt Hotel) and Ben Chifley lived in the Hotel Kurrajong. More recently, John Howard used the Sydney prime ministerial residence, Kirribilli House, as his primary accommodation. On her appointment on 24 June 2010, Julia Gillard said she would not be living in the Lodge until such time as she was returned to office by popular vote at the next general election, as she became prime minister by replacing an incumbent during a parliamentary term. Tony Abbott was never able to occupy the Lodge during his term (2013–15) because it was undergoing extensive renovations, which continued into the early part of his successor Malcolm Turnbull's term. Instead, Abbott resided in dedicated rooms at the Australian Federal Police College when in Canberra. During his first term, Rudd had a staff at the Lodge consisting of a senior chef and an assistant chef, a child carer, one senior house attendant, and two junior house attendants. At Kirribilli House in Sydney, there are a full time chef and a full time house attendant. The official residences are fully staffed and catered for both the prime minister and their family. In addition, both have extensive security facilities. These residences are regularly used for official entertaining, such as receptions for Australian of the Year finalists. The prime minister receives a number of transport amenities for official business. The Royal Australian Air Force's Airbus A330 MRTT, or KC30 A, transports the prime minister within Australia and overseas. The call sign for the aircraft is "Envoy". For ground travel, the prime minister is transported in an armoured BMW 7 Series model. It is referred to as "C 1", or Commonwealth One, because of its number plate. It is escorted by police vehicles from state and federal authorities.
Қызметтен кейін
Саясаткерлерге, оның ішінде премьер-министрлерге, қызметтен кеткеннен кейін әдетте, белгілі бір жеңілдіктер беріледі, мысалы, кеңсе ұстау, көмекшілердің қызметі және иесіне коммерциялық емес мақсаттармен Австралия ішінде мемлекеттік есебінен саяхаттауға құқық беретін Life Gold Pass. 2017 жылы сол кездегі премьер-министр Малкольм Тернбулл бұл жеңілдіктің тек бұрынғы премьер-министрлерге ғана берілуі керек екенін айтты, бірақ ол енді премьер-министр болмағаннан кейін оны пайдаланбайтынын мәлімдеді. Федералды парламенттен кеткеннен кейін қайта оралған бір ғана премьер-министр болды. Стенли Брюс 1929 жылы премьер-министр болып тұрғанда өз сайлау округінде жеңіліске ұшырады, бірақ 1931 жылы парламентке қайта сайланды. Басқа премьер-министрлер Австралияның федералды парламентінен өзге парламенттерге сайланды: сэр Джордж Рид Ұлыбританияның Өкілдер палатасына сайланды (Ұлыбританиядағы жоғары комиссар қызметінен кейін), ал Фрэнк Форд Квинсленд парламентіне қайта сайланды (Канададағы жоғары комиссар қызметінен кейін және Федералды парламентке қайта кіруге жасаған сәтсіз әрекеттен соң). Рид пен Фордтан басқа, тағы бес премьер-министр дипломатиялық қызметтер атқарды. Эндрю Фишер, Джозеф Кук және Стенли Брюс Ұлыбританияда жоғары комиссар болып қызмет етті, Гоф Уитлэм ЮНЕСКО-да елші болды, ал Кевин Радд қазір АҚШ-та елші қызметін атқаруда.
Politicians, including prime ministers, are usually granted certain privileges after leaving office, such as office accommodation, staff assistance, and a Life Gold Pass which entitles the holder to travel within Australia for non commercial purposes at government expense. In 2017, then prime minister Malcolm Turnbull said the pass should be available only to former prime ministers, though he would not use it when he was no longer PM. Only one prime minister who had left the Federal Parliament ever returned. Stanley Bruce was defeated in his own seat in 1929 while prime minister but was re elected to parliament in 1931. Other prime ministers were elected to parliaments other than the Australian federal parliament: Sir George Reid was elected to the UK House of Commons (after his term as High Commissioner to the UK), and Frank Forde was re elected to the Queensland Parliament (after his term as High Commissioner to Canada, and a failed attempt to re enter the Federal Parliament). As well as Reid and Forde, five other prime ministers went on to hold diplomatic posts. Andrew Fisher, Joseph Cook and Stanley Bruce also served as High Commissioners to the United Kingdom, Gough Whitlam had served as Ambassador to UNESCO and Kevin Rudd is currently the Ambassador to the United States.
Премьер-министрлердің міндетін атқару және олардың кезектілігі
Премьер-министрдің орынбасары премьер-министрдің қызметін уақытша атқара алмаған жағдайда, мысалы, ауруға шалдықса, шетелде болса немесе демалыста болса (ал егер екеуі де қолжетімді болмаса, онда басқа жоғары дәрежелі министр бұл қызметті атқарады). 1901 жылғы «Заңдарды түсіндіру туралы» заңға сәйкес, міндетін атқарушы министрлерге «жоқ болатын министрдің заңмен белгіленген міндеттеріне қатысты бірдей өкілеттіктер мен құқықтар беріледі». Егер премьер-министр қайтыс болса, генерал-губернатор вице-премьерді премьер-министр етіп тағайындайды, одан кейін үкімет басқа мүшені өз жетекшісі етіп сайлайды. Премьер-министрдің өкіметтік қызметте қайтыс болған екі жағдайында – 1939 және 1945 жылдары – Эрл Пейдж және Франк Форд сәйкесінше премьер-министр болып тағайындалды. Джордж Пирс (7 ай, 1916), Альфред Дикин (6 ай, 1902), Джозеф Кук (5 ай, 1921), Джеймс Фентон (19 апта, 1930–1931), Джон Форрест (4 ай, 1907) және Артур Фадден (4 ай, 1941). Фадден 1941-1958 жылдар аралығында жиынтық сомада 676 күн (22 айдан астам) премьер-министр міндетін атқарды.
The deputy prime minister becomes acting prime minister if the prime minister is unable to undertake the role for a short time, for example if they are ill, overseas or on leave (and if both are unavailable, then another senior minister takes on this role). The Acts Interpretation Act 1901 confers upon acting ministers "the same power and authority with respect to the absent Minister's statutory responsibilities". If the prime minister were to die, then the deputy prime minister would be appointed prime minister by the governor general until the government votes for another member to be its leader. On the other two occasions that the prime minister has died in office, in 1939 and 1945, Earle Page and Frank Forde, respectively, were appointed prime minister. George Pearce (7 months, 1916), Alfred Deakin (6 months, 1902), Joseph Cook (5 months, 1921), James Fenton (19 weeks, 1930–1931), John Forrest (4 months, 1907), and Arthur Fadden (4 months, 1941). Fadden was acting prime minister for a cumulative total of 676 days (over 22 months) between 1941 and 1958.
Құрметтер
Премьер-министрлерге көптеген құрметтер берілді, әдетте олардың премьер-министрлік мерзімі аяқталғаннан кейін, бірақ кейбір ерекшеліктер де болды. Тоғыз бұрынғы премьер-министр рыцарьдық атаққа ие болды: Бартон (GCMG, 1902), Рид (GCMG, 1911), Кук (GCMG, 1918), Пейдж (GCMG, 1938), Мензис (KT, 1963), Фадден (KCMG, 1951), МакЭуэн (GCMG, 1971), Гортон (GCMG, 1977) және МакМахон (GCMG, 1977). Бартон мен Мензис премьер-министр қызметін атқарып жүргенде, Пейдж премьер-министр болғаннан кейін, ал қалғандары лауазымнан кеткен соң марапатталды. Рид (GCB, 1916), Мензис (AK, 1976) және Фадден (GCMG, 1958) лауазымнан кеткеннен кейін тағы бір рыцарьдық атақ алды. Бұрынғы премьер-министрлерге титулсыз құрметтер де берілді, көбінесе Ұлық Серіктер ордені. Бұл құрмет Брюске (1927), Лайонсқа (1936), Хьюзге (1941), Пейджге (1942), Мензиске (1951), Холтқа (1967), МакЭуэнге (1969), Гортонға (1971), МакМахонға (1972) және Фрейзерге (1977) берілді, көбінесе премьер-министр лауазымында болған кезде. Мұндай құрметтерді көбінесе Лейборист емес, консервативті премьер-министрлер ғана қабылдады. Дегенмен, 1983 жылға дейін барлық премьер-министрлер Ұлыбританияның Жеке Кеңесіне тағайындалды (Альфред Дикин, Крис Уотсон және Гоф Уитламды қоспағанда), Малькольм Фрейзер соңғы премьер-министр болып тағайындалды. 1975 жылы енгізілгеннен бері Австралияның бұрынғы премьер-министрлері Австралия орденіне және оның ең жоғары дәрежесіне – Қауымдасқа тағайындалды: Уитлэм (1978), Фрейзер (1988), Гортон (1988), Говард (2008), Гиллард (2017), Радд (2019), Эбботт (2020) және Тернбулл (2021). Китинг 1997 жылғы Австралия күнінің құрметіне тағайындалудан бас тартты, өйткені ол құрметтердің қоғамдағы еңбегі мойындалмаған адамдарға берілуі керек деп ұзақ уақыттан бері сенеді және премьер-министр болғандығы жеткілікті танылу екенін айтты. Боб Хоук 1979 жылы кәсіподақтар және еңбек қатынастары саласындағы қызметі үшін серіктес атағын алды, ал 1983 жылы премьер-министр болды. Мензис 1976 жылы қазір берілмейтін орденнің рыцарының жоғары дәрежесіне тағайындалды. Джон Говард 2012 жылы Ұлықтама орденіне ие болды, оның тағайындалуы монархтың жеке құқығында. Мензистің 1963 жылы Елизавета II патшайымының жеке құқығындағы Тыңылтыр орденінің рыцары атағы да берілді. Қатаң айтқанда құрмет емес, бірақ бір бұрынғы премьер-министрдің мәртебесі көтерілді; Стэнли Брюс 1947 жылғы Жаңа жыл құрметіне Мельбурнның 1-ші виконты Брюсі аталды. Осы құрметтерге қоса, қазіргі уақытта Австралияның барлық қайтыс болған бұрынғы премьер-министрлерінің құрметіне федералды сайлау округтері аталған, бірақ сэр Джозеф Кук (Кук округі бар, бірақ ол саяхатшы Джеймс Кук атымен аталған) ерекшелік. Бұл округтердің ең жаңасы - 2021 жылы жақында қайтыс болған Боб Хоук құрметіне аталған Хоук округі.
Prime ministers have been granted numerous honours, typically after their period as prime minister has concluded, with a few exceptions. Nine former prime ministers were awarded knighthoods: Barton (GCMG, 1902), Reid (GCMG, 1911), Cook (GCMG, 1918), Page (GCMG, 1938), Menzies (KT, 1963), Fadden (KCMG, 1951), McEwen (GCMG, 1971), Gorton (GCMG, 1977), and McMahon (GCMG, 1977). Of those awarded, Barton and Menzies were knighted while still serving as prime minister, with Page awarded his before becoming prime minister, and the remainder awarded after leaving office. Reid (GCB, 1916), Menzies (AK, 1976) and Fadden (GCMG, 1958) were awarded a second knighthood after leaving office. Non titular honours were also bestowed on former prime ministers, usually the Order of the Companions of Honour. This honour was awarded to Bruce (1927), Lyons (1936), Hughes (1941), Page (1942), Menzies (1951), Holt (1967), McEwen (1969), Gorton (1971), McMahon (1972), and Fraser (1977), mostly during office as prime minister. In almost all occasions these honours were only accepted by non Labor/conservative prime ministers. However, appointment to the Privy Council of the United Kingdom was accepted by all prime ministers until 1983 (with the exception of Alfred Deakin, Chris Watson and Gough Whitlam), with Malcolm Fraser being the last prime ministerial appointee. Since its introduction in 1975, former prime ministers of Australia have been appointed to the Order of Australia and to its highest level – Companion: Whitlam (1978), Fraser (1988), Gorton (1988), Howard (2008), Gillard (2017), Rudd (2019), Abbott (2020), and Turnbull (2021). Keating refused appointment in the 1997 Australia Day Honours, saying that he had long believed honours should be reserved for those whose work in the community went unrecognised and that having been Prime Minister was sufficient public recognition. Bob Hawke was appointed a Companion in 1979, for service to trade unionism and industrial relations, before becoming prime minister in 1983. Menzies was appointed to the higher grade of Knight of the Order, which is no longer awarded, in 1976. John Howard was also appointed to the Order of Merit in 2012, whose appointments are within the personal gift of the monarch. Menzies' Knight of the Order of the Thistle awarding was also in the personal gift of Queen Elizabeth II in 1963. Although not strictly an honour, one former prime minister was raised to the peerage; Stanley Bruce was created 1st Viscount Bruce of Melbourne in the 1947 New Year Honours. In addition to these honours, all deceased former prime ministers of Australia currently have federal electorates named after them, with the exception of Sir Joseph Cook (a Division of Cook does exist, but it is named after explorer James Cook). The most newly created of these electorates is the Division of Hawke, named in honour of the recently deceased Bob Hawke in 2021.