Канада Конфедерациясының әкесі Питер Митчелл

Кіріспе

Канаданың Конфедерация әкесі Питер Митчелл (4 қаңтар 1824 – 25 қазан 1899) – канадалық саясаткер және Конфедерацияның негізін қалаушылардың бірі.

Отбасы

1853 жылы ол Нью-Брансуик штатының Сент-Джон қаласынан келген жесір Изабелла Гофқа үйленді. Изабелла 1889 жылы қайтыс болғанға дейін олардың бір қызы болды. Оның сіңілі баласы Чарльз Р. Митчелл – бұрынғы провинциялық кабинет министрі және Альберта либералдық партиясының басшысы болған.

Өмір

Ол 1824 жылдың 4 қаңтарында Нью-Брансуик провинциясының Нортумберленд графтығындағы Ньюкасл қаласында шотландтық ата-аналардан дүниеге келді. Ол Квебек грамматикалық мектебінде білім алды, заңды оқыды және 1848 жылы Нью-Брансуик провинциясының адвокатурасына қабылданды. Ол бес жыл осы мамандықпен айналысып, кейін Хауе мырзамен бірлесіп ағаш өңдеу және кеме жасау бизнесін құрды. Митчелл 1856 жылы үкімет ұсынған тыйым салуға қарсы кандидат ретінде қайта сайлауға түсті. Науқан барысында ол өзін қорғау үшін тапанша, ал қолдаушыларына ром алып жүрді. Ол бұл сайлауда жеңіске жетті. Заң шығарушы жиналыста Митчелл діни мектептерге қарсы болды және муниципалдық басқару құруды қолдады. 1859 жылы Атқару кеңесінің мүшесі болды және борышкерлерге жағдайды жеңілдету мақсатында провинцияның алғашқы банкроттық заңын енгізді. Митчелл 1861 жылы қайта сайлануға қатыспады, бірақ жақын арада Нью-Брансуик заң шығару кеңесіне (провинцияның жоғарғы палатасы) тағайындалды және Атқару кеңесіне қайта қосылды. 1864 жылы Квебек конференциясына қатысқан Питер Митчелл Канада конфедерациясын ынтамен қолдады. 1865 жылы Сэмюэл Леонард Тиллидің конфедерациялық үкіметі жеңілген соң ол Атқару кеңесінен кетті және генерал-губернатор Артур Гамильтон Гордонға 1866 жылы Альберт Джеймс Смиттың конфедерацияға қарсы үкіметін отставкаға мәжбүрлеуге көмектесті. Гордон Митчеллді жаңа премьер-министр етіп тағайындады. Митчелл Гордоннан сайлау жариялауды сұрады, нәтижесінде ол және оның Конфедерация партиясы көпшілік дауыспен жеңіске жетті, бұл 1867 жылы провинцияның Канада конфедерациясына қатысуын мақұлдады. Митчелл Британ Солтүстік Америка актісін жатқан Лондон конференциясына қатысты. 1867 жылдың шілдесінде ол Канаданың жаңа Сенатының алғашқы сессиясына тағайындалды. Митчелл сэр Джон А. Макдональдтың бірінші кабинетіне теңіз және балық шаруашылығы министрі болып кірді. Ол Канаданың мүдделерін белсенді түрде қорғады және Канада суларындағы шетелдік балық аулауға қарсы күресті, тіпті американдық кемелерді тәркілеу үшін канонерлік кемелерді пайдаланды. Митчелл 1872 жылы Сенаттан кетіп, Канаданың Өкілдер палатасына сайлауға түсті, онда оның ықпалы артады деп ойлады. Ол қосымша сайлауда жеңіске жетті, бірақ 1873 жылы Тынық мұхитындағы даулы жағдай салдарынан Макдональд үкіметі құлады. Митчелл Макдональдтың Либералды-консервативтік партиясынан шығып, Парламентте тәуелсіз депутат екенін жариялады. Тәуелсіз депутат ретінде оның ықпалы шектеулі болды және ол консерваторлар мен либералдардың күдігіне ілікті. Митчелл 1878 жылы сенатор болған кезінде Парламент тәуелсіздігі туралы заңды бұзды деген айыптаудан кейін орнынан бас тартты, себебі ол үкіметке ғимаратты жалға берген. Ол келесі қосымша сайлауда қайта кандидат болып тіркелді және парламентке қайта оралды. Ол 1878 жылғы федералды сайлауда Макдональдтың Ұлттық саясатын қолдаған "Тәуелсіз либерал" ретінде бақ сынады. Митчеллді тәуелсіз кандидат Ябез Бантинг Сноубол жеңді. Митчелл 1882 жылғы сайлауда Өкілдер палатасына оралды және 1887 жылғы сайлауда тәуелсіз либерал ретінде қайта сайланды, бірақ 1891 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1885 жылы Митчелл Монреаль Herald және Daily Commercial Gazette газеттерін сатып алып, оларды либералдар мен консерваторлардың саясатын сынау үшін пайдаланды. Ол сондай-ақ Луи Риелге кешірім сұрады және метистердің шағымдарын қарастырмағаны үшін Макдональдты Риел көтерілісіне кінәлады. Ол сэр Уилфрид Лориердің жақтасы болды және 1896 жылғы сайлауда либерал ретінде қатысып, жеңіліске ұшырады. Лориер оны Квебек және Теңіз провинцияларының балық шаруашылығының бас инспекторы етіп тағайындады, және Митчелл 1899 жылы қайтыс болғанға дейін бұл қызметте болды. 1899 жылдың шілдесінде ол парламент ғимаратынан шығып бара жатқанда Оттавада сал ауруына шалдықты. Ол жазылған сияқты болды, бірақ 1899 жылдың 25 қазанында Монреальдегі Виндзор қонақ үйіндегі бөлмесінде өлі күйде табылған.

He was born of Scottish parents at Newcastle in the county of Northumberland, New Brunswick, on January 4, 1824. He was educated at the Quebec grammar school; he studied law and was called to the bar of the province of New Brunswick in 1848. He practised his profession for five years and then entered into a partnership with a Mr. Hawe in the business of lumbering and shipbuilding. Mitchell ran again in 1856 as an opponent of Prohibition, which had been proposed by the government. He carried a pistol for protection during the campaign and rum for his supporters. He was successful in this election. In the legislature, Mitchell opposed denominational schools and supported the creation of municipal government. He became a member of the Executive Council in 1859, and introduced the colony's first bankruptcy act in order to make things easier for debtors. Mitchell did not run for re election in 1861, but was soon appointed to the Legislative Council of New Brunswick (the colony's upper house) and rejoined the Executive Council. While attending the Quebec Conference of 1864, Peter Mitchell was a strong supporter of Canadian Confederation. He resigned from the Executive Council in 1865 when the pro Confederation government of Samuel Leonard Tilley was defeated, and helped lieutenant governor Arthur Hamilton Gordon force the resignation of the anti Confederation government of Albert James Smith in 1866. Gordon appointed Mitchell as the new premier. Mitchell asked Gordon to call an election, and he and his Confederation Party were returned with a majority that approved the participation of the colony in the Canadian Confederation in 1867. Mitchell attended the London Conference, which drafted the British North America Act. He was appointed to the new Senate of Canada for its inaugural session in July 1867. Mitchell became a member of Sir John A. Macdonald's first cabinet as minister of marine and fisheries. He was an aggressive defender of Canadian interests, and contested foreign fishing in Canadian waters to the extent of using gunboats to seize American vessels. Mitchell resigned from the Senate in 1872 to run for a seat in the House of Commons of Canada where he felt he would have more influence. He was acclaimed in a by election, but in 1873 the Macdonald government fell due to the Pacific Scandal. Mitchell abandoned the Liberal Conservative Party of Macdonald and declared himself an independent Member of Parliament (MP). He had little influence as an independent and was distrusted by both Conservatives and Liberals. Mitchell resigned his seat in 1878 after being accused of violating the Independence of Parliament Act by leasing a building to the government while he was a senator. He re offered in the subsequent by election and was returned to parliament. He ran in the 1878 federal election as an "Independent Liberal" who supported Macdonald's National Policy. Mitchell was defeated by independent candidate Jabez Bunting Snowball. Mitchell returned to the Commons in the 1882 election and was re elected in the 1887 election as an independent Liberal, but was defeated in the 1891 election. In 1885, Mitchell purchased the Montreal Herald and Daily Commercial Gazette, and used it to attack the policies of both Liberals and Conservatives. He also called for mercy for Louis Riel, and blamed Macdonald for causing the Riel Rebellion by not dealing with Métis complaints. He became a supporter of Sir Wilfrid Laurier and ran as a Liberal in the 1896 election but lost. Laurier made him general inspector of fisheries for Quebec and the Maritime provinces, and Mitchell held that position until his death in 1899. In July 1899, as he was leaving the parliamentary buildings, Ottawa, he was stricken by paralysis. He seemed to recover, but on 25 October 1899, he was found dead in his rooms in the Windsor Hotel, Montreal.