Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аргентинаның 3-ші президенті
3rd President of Argentina
Николас Ремиджио Аурелио Авельянеда Сильва (3 қазан 1837 – 24 қараша 1885) – аргентиналық саясаткер және журналист, 1874 жылдан 1880 жылға дейін Аргентина президенті болған. Авельянеданың президенттік кезеңіндегі басты жобалары банк және білім беру реформалары болды, осының нәтижесінде Аргентинаның экономикасы өсті. Оның үкіметіндегі ең маңызды оқиғалар – Шөлді бағындыру және Буэнос-Айрестің федералды округке айналуы. Оның немересі Хосе Доминго Молина Гомес болды, ол Хуан Перон тұтқындалғанда президенттік лауазымды атқарды.
Nicolás Remigio Aurelio Avellaneda Silva (3 October 1837 – 24 November 1885) was an Argentine politician and journalist, and President of Argentina from 1874 to 1880. Avellaneda's main projects while in office were banking and education reform, leading to Argentina's economic growth. The most important events of his government were the Conquest of the Desert and the transformation of the Buenos Aires into a federal district. His grandson was José Domingo Molina Gómez, who took presidency when Juan Perón was captured.
Өмірбаян
Сан-Мигель-де-Тукуман қаласында туған, анасы онымен бірге Боливияға әкесі Марко Авельянеда Хуан Мануэль-де-Росасқа қарсы көтеріліс кезінде қаза болғаннан кейін көшіп барды. Ол Кордобада заң білімін алды, бірақ бітірмеді. Тукуманға оралғанда ол "Эль Эко дель Норте" газетін құрды және 1857 жылы Буэнос-Айреске көшіп, "Эль Насиональ" газетінің директоры және "Эль Комерсио де ла Плата" газетінің редакторы болды. Оқуын Буэнос-Айресте аяқтады, Доминго Фаустино Сармиентомен танысты. Сармиенто оған Буэнос-Айрес университетінде экономика пәнінің оқытушысы болуға көмектесті. Ол "Estudio sobre las leyes de tierras públicas" (lang es) атты еңбегін жазып, жерді одан өнім өндіретін өндірушілерге беруді ұсынды. Бұл жүйе АҚШ-та қолданылғанға ұқсас, бюрократияны азайтуды ұсынды және бұл тұрақты халықты және халық санының өсуін қамтамасыз етеді деп көрсетті. Ол 1859 жылы өкілдер палатасының мүшесі және 1866 жылы Буэнос-Айрес провинциясындағы Адольфо Алсинаның үкімет министрі болды. Доминго Фаустино Сармиентоның президенттігі кезінде ол Әділет және Білім министрі болды. Ол өзінің билігін айқындайтын білім беру реформасын жүзеге асырды. Авельянеда 1874 жылы президенттікке ие болды, бірақ оның заңдылығын Бартоломе Митре таластырды және Доминго Фаустино Сармиенто қолдады. Митре әскерін Авельянедаға қарсы орналастырды, бірақ оны Хулио Аргентино Рока жеңді. Митре тұтқынға алынып, әскери сот арқылы сотталды, бірақ Авельянеда оны бейбітшілікті қамтамасыз ету үшін кешірді. Сонымен қатар, ол Митренің жақтастары Руфино де Элизальде мен Хосе Мария Гутьерресті өзінің кабинетінің мүшелері ретінде тағайындады. Альберди немесе Сармиенто сияқты, Аргентинаның дамуы үшін еуропалық иммиграция маңызды деп ойлаған ол, еуропалық фермерлерге жерді оңай алуға мүмкіндік беретін "Авельянеда заңын" ұсынды. Иммиграция саны бірнеше жыл ішінде екі есеге көбейді. Революцияны жеңіп, елге бейбітшілік әкелген Авельянеда ауыр экономикалық дағдарысқа тап болды, оның күш-жігерін құлаттықтың басып алынуымен жерді бақылауға және темір жолдарды, астық пен ет экспортын кеңейтуге және еуропалық иммиграцияға, әсіресе Патагонияға бағыттады. Президенттігі кезінде Аргентина экономикасына еуропалық дағдарыс қатты әсер етті, елді қарызды өтеусіз қалдырудың алдына жеткізді. Аргентинаны қарыздан құтқару туралы шешім қабылдағанда ол: "Шет елдердегі мемлекеттік міндеттемелеріміздің уәделерін орындау үшін тіпті аш және шөлдегенге дейін үнемдей алатын екі миллион аргентиналық бар" деді. Ол бюджетті қысқартып, әлсіз протекционизмді қолданды. Дағдарыс ақырында Еуропаға тоңазытылған ет экспортының өсуімен, сол кездегі жаңа дамып келе жатқан өнеркәсіптік әдіспен шешілді. Ол өте шығармашыл жазушы болды, оның еңбектері 12 томдық жинақта жарияланды. 37 жасында ол Аргентинаның ең жас сайланған президенті болды. Ол 1874 жылы Аргентина Сенатында бес ай қызмет етіп, 1883 жылы қайтыс болғанға дейін Сенатқа оралды. Ол 48 жасында Францияда емделіп қайтып келе жатқан кемеде қайтыс болды. Ол Аргентинаның ең аз өмір сүрген президенті.
Born in San Miguel de Tucumán, his mother moved with him to Bolivia after the death of his father, Marco Avellaneda, during a revolt against Juan Manuel de Rosas. He studied law at Córdoba, without graduating. Back at Tucumán he founded El Eco del Norte, and moved to Buenos Aires in 1857, becoming director of the El Nacional and editor of El Comercio de la Plata. He finished his studies at Buenos Aires, meeting Domingo Faustino Sarmiento. Sarmiento helped him to become teacher of economy at the University of Buenos Aires. He wrote "Estudio sobre las leyes de tierras públicas" (lang es), proposing to give the lands to producers that make production from them. This system, similar to the one employed at the United States, suggested to reduce bureaucracy and pointed that this would allow stable populations and population growth. He was a member of the house of representatives in 1859 and Minister of Government of Adolfo Alsina in the Buenos Aires province in 1866. During Domingo Faustino Sarmiento's presidency, he was Minister of Justice and Education. He implemented the educational reform that was defining of his government. Avellaneda attained the presidency in 1874 but had its legitimacy contested by Bartolomé Mitre and supported by Domingo Faustino Sarmiento. Mitre deployed the army against Avellaneda but was defeated by Julio Argentino Roca. Mitre was held prisoner and judged by military justice, but Avellaneda indulged him in order to promote pacification. He also included Rufino de Elizalde and José María Gutiérrez, supporters of Mitre, as members of his cabinet. In line with people like Alberdi or Sarmiento, who thought that European immigration was crucial to the Argentine development, he promoted the "Avellaneda law" that allowed European farmers ease to get terrains. The immigration numbers were doubled in a few years. Having won the revolution and bringing peace to the country, Avellaneda faced a serious economic crisis, centering his efforts on the control of the land with the Conquest of the Desert and expanding the railroads, the cereal and meat exports, and the European immigration, specially to Patagonia. During his presidency, the economy of Argentina was seriously affected by the European crisis putting the country on the edge of debt default. Deciding to take Argentina from its debts, he said that "[ ]there are two million Argentines who would economize even to their hunger and thirst to fulfill the promises of our public commitments in the foreign markets". He reduced the budget and applied a weak protectionism. The crisis was eventually fixed with the growing exports of refrigerated meat to Europe, a new developing industrial method of the time. A prolific writer, his works have been published in 12 volumes. Aged 37, he was the youngest Argentine president ever elected. He had served in the Argentine Senate for five months in 1874 and returned to the Senate in 1883 until his death. He died at the age of 48 on a ship returning from medical treatment in France. He is the shortest lived President of Argentina.