Кіріспе

Бұрынғы жапондық бейнелеу корпорациясы Minolta Co., Ltd. (ミノルタ) – жапондық камералар, камера аксессуарлары, көшірме машиналары, факс машиналары және лазерлік принтерлер өндірушісі. Minolta Co., Ltd., қарапайым Minolta деп те белгілі, 1928 жылы Жапонияның Осака қаласында Nichi Doku Shashinki Shōten (日独写真機商店) деген атпен құрылған. Ол алғашқы интеграцияланған автофокус 35 мм SLR камера жүйесін жасады. 1931 жылы компания өзінің соңғы атын қабылдады, ол «Тасиманың механизмдері, құралдары, оптикасы және линзалары» деген сөздердің аббревиатурасы. 2003 жылы Minolta Konica компаниясымен бірігіп, Konica Minolta компаниясын құрды. 2006 жылдың 19 қаңтарында Konica Minolta камералар мен фото бизнесінен шығатынын және камералар мен фотопленка сатудан толықтай бас тарту мақсатында SLR камералар бизнесінің бір бөлігін Sony компаниясына сататынын хабарлады.

Алғашқы камералар

Ничи Доку неміс технологиясын көп пайдаланып, 1929 жылғы наурыз айында Nifcarette деп аталатын механикалық камерасын – алғашқы өнімін шығарды. 1937 жылы компания Chiyoda Kogaku Seikō, K. K. (Chiyoda Optics and Fine Engineering, Ltd.) болып қайта құрылды және неміс Rolleiflex үлгісіндегі алғашқы жапондық екі линзалы рефлекстік камера – Minoltaflex-ті жасады. 1947 жылы Minolta 35 моделі ұсынылды. Ол 39 мм бұрандалы бекіткіші бар Leica диапазондық камера тұжырымына негізделген. Ол кассеталардағы стандартты 35 мм пленканы қолданады. Стандартты объектив – Super Rokkor 1:2.8 50 мм. 1950 жылы Minolta Жапонияда алғаш рет планетарий проекторын жасады, осылайша компанияның астрономиялық оптикамен байланысы басталды. 1962 жылы Джон Гленн Minolta Hi Matic диапазондық 35 мм камерасын "Friendship 7" ғарыш кемесімен бірге алып кетті, ал 1968 жылы "Apollo 8" Minolta Space Meter аспаптымен бірге Айдың айналасында айналып өтті. 1950-1960 жылдары Minolta Autocord сериялы TLR (екі линзалы рефлекстік) камераларымен орта форматты пленкалық камералар нарығында бәсекелесті.

Бір линзалы рефлектілі камералар

1958 жылы Minolta өзінің SR 2 бір линзалы рефлекстік (SLR) 35 мм камерасын ұсынды, ол штыкпен бекітілетін және жылдам қайта оралатын айнамен жабдықталған. 1966 жылы Minolta TTL экспонометриясы бар SR T желісін енгізді. Жақсы жасалған және сол кездегі ең инновациялық SLR камераларының бірі саналған Minolta камералары, бәсекелес Nikon модельдерімен салыстырғанда мықтырақ болмады. Minolta SR/SRT конструкциясында фокустық жазықтық шпиндельдерінде подшипниктердің орнына гильзалар қолданылды және жұмыс істейтін бөлшектер арасындағы төзімділік жоғары болды. Бұл кейде қатты суықта немесе тым көп пайдаланғанда мәселе тудыруы мүмкін. Minolta SLR камераларында сондай-ақ моторлы жетек, алынып орналастырылатын пентапризма және алынып орналастырылатын артқы қақпақ сияқты маңызды кәсіби мүмкіндіктер болмады. Minolta камералары төмен бағасы және жоғары сапалы оптикасымен әуесқой фотографтарға ұнады. 1950 жылдардың соңынан 1980 жылдарға дейін Minolta бұрандалы бекітудің орнына штыкпен линзаны орнатуды енгізген алғашқы жапондық өндіруші болды; сондай-ақ мультимодты экспонометрияны енгізген алғашқы өндіруші. Олар Maxxum сериясымен коммерциялық сәтті автофокус SLR желісін де ұсынды. 1972 жылы Minolta Leitz компаниясымен ресми ынтымақтастық туралы келісімге келді. Leitz камера корпусы электроникасы саласындағы тәжірибеге мұқтаж болды, ал Minolta Leitz-дің оптикалық тәжірибесінен үйрене алатынына сенді. Бұл ынтымақтастықтың нақты нәтижесі – Leica CL/Minolta CL, бұл Leica M сериясын толықтыратын қолжетімді диапазондық камера болды. Leica CL Minolta компаниясының Leica техникалық талаптары бойынша жасалған. Басқа нәтижелер – Leica R3, ол шындығында Minolta XE 1, Leica линзасы, видоискатель және нүктелік экспонометрия жүйесімен жабдықталған, ал Leica R4 Minolta XD 11 негізінде жасалған. Сонымен қатар, бес Minolta линзасы Leica R линзалары ретінде қайта жарияланды: Minolta 24/2.8 MC Rokkor X оптикасы Leica 24/2.8 Elmarit R-де, ал Minolta 35 70/3.5, 75 200/4.5, 70 210/4 және 16/2.8 линзалары да осылай кездеседі.

Бірінші "бағдарлама" фокустық жазықтық қақпағы 35 мм SLR: XD-11

1977 жылы Minolta XD 11 моделін ұсынды, бұл 35 мм-лік ықшам SLR камералардың алғашқы мультимодты түрі, бір корпуста диафрагмалық және затвор басымдығы режимдерін біріктірген. Бұл сонымен қатар компьютерлік чиппен жабдықталған алғашқы камера болды, ол затвор басымдығы режимінде дұрыс экспозицияны қамтамасыз ету үшін қажет болған жағдайда таңдалған жылдамдықты өзгертіп, осылайша алғашқы «бағдарламаланған режимді» ұсынды. XD 11 (Еуропада XD 7 деп аталды) – Minolta-ның 1998 жылғы Maxxum 9 моделіне дейін кәсіби және жартылай кәсіби 35 мм SLR нарығына соңғы тыранысы болды. XD 11 дизайнының элементтері Leitz компаниясы Leica R4 камерасын жасау үшін пайдаланды.

Қосымша 35 мм SLR камералар: X-700 сериясы

Minolta 1981 жылдан бастап X 370, X 570 және X 700 модельдерінде 35 мм қолмен фокусқа келтірілетін SLR камераларын ұсынуын жалғастырды, бірақ кеңірек нарыққа ұмтылу үшін камераларын біртіндеп өзгертіп баяу жылжытты. Minolta өзінің бұрынғы XD/XE сериясының жоғары деңгейдегі дизайны мен бөліктерінің техникалық сипаттамаларын қабылдамауды шешті. Жаңа әуесқой деңгейіндегі X 570, X 700 және оған ұқсас модельдер жаңа фотографтарды қызықтыру үшін қосымша программалық және экспозицияны өлшеу мүмкіндіктерін ұсынды, бұл мүмкіндіктер төмен бағада қолжетімді болды. Ескі камералардың жетілдірілген тік металл жапқыш дизайны, флэш синхрондауын секундының 1/60-ына дейін төмендетіп, арзан көлденең мата жапқышқа қарай өзгертілді. Ішкі құрамдастарда да үнемдеу шаралары қолданылды, кейбір жұмыс істейтін бөліктер металдан пластикке ауыстырылды. X 370-тің алғашқы нұсқасы, Жапонияда жасалған хромдалған түрі, берік, толығымен металлдан жасалған камера болды және кейде сапаға басымдық беретін фотографтар үшін «пластик» X 570, X 700 немесе кейінірек қара түсті X 370 (X 7A деп аталады) нұсқаларынан артық тарту етті. Minolta-ның автофокуспен жұмыс істейтін Maxxum камералары сәттілікке жеткендіктен, Minolta қолмен фокусқа келтірілетін камераларға уақыт өте келе аз көбірек ресурстар бөлді.

35 мм-лік компактті кинокамералар

Minolta 1980-ші жылдары қатты бәсекеге толы 35 мм компакт-камералар нарығына енді және ескі арақашықтық өлшегіш конструкцияларынан "түсір және басу" (P&S) электрондық автофокус/автожелдендіру камераларына көшті. Minolta, Азияның басқа аймақтарындағы төмен құнмен бәсекелескен басқа ірі өндірушілер сияқты, тұтынушылар төлегісі келетін бағамен сапалы P&S камераларын жасау қиын болды және өндірісті шетелге көшіруге мәжбүр болды, содан кейін шығындарды азайту және пайда табу деңгейін сақтау үшін кезекті камераларды қайта жобалады.

Автофокуспен жұмыс істейтін фотокамералар

Минолта 1970-ші жылдары Leica Camera-дан автофокус линза технологиясының патенттік құқықтарын сатып алды. 1985 жылы Минолта автофокус (AF) SLR камераларының жаңа желісін ұсынды. Солтүстік Америкада олар Maxxum деп аталды, Еуропада камералар Dynax деп, ал Жапонияда Alpha деп аталды. Бұл Минолтаның автоматты фокусқа ие SLR камераларының алғашқы желісі және әлемдегі коммерциялық тұрғыдан сәтті автофокус SLR камералары болды. Минолтаның маркетингтік агенттігі, Манхэттенде орналасқан William Esty Company, Минолта Maxxum брендін жасады, оның атауын креативті директор Джордж Морин таңдады. Минолтаның дөңгелек логотипін халықаралық деңгейде танымал дизайнер Саул Басспен бірге көркемдік директор Герберт Кларк жасады. Minolta Freedom автофокус компакт камераларының желісі де The William Esty Company-де брендтелді, ал атауын аға копирайтер Нильс Питер Олсен берді. Minolta Freedom желісіне Minolta Talker де кірді – бұл автофокус және флэш жұмысына көмектесетін дауыс чипі бар алғашқы «түсір және ұста» камерасы. Олардың инновацияларының нәтижесінде The William Esty Company-мен бірлесіп Минолта ұсынған өнімдер компанияның камера сатуын Canon және Nikon компанияларынан кейін үшінші орыннан АҚШ нарығында бірінші орынға көтерді. Maxxum желісімен бұрынғы Минолта камераларының ауыр металл корпустары жеңіл және арзан пластик материалдарға алмастырылды. Maxxum 7000, жаңа Maxxum камераларының ең танымал моделі, диафрагманы және жапқыш жылдамдығын орнату үшін корпустағы жапқыш жылдамдығы дискісі мен линзадағы диафрагма сақинасының орнына батырмаларды енгізді. Осылайша, линзада қажетті жалғыз басқару құралы – қолмен фокус сақинасы (зум линзалары болған жағдайда зум сақинасымен бірге). Maxxum 7000 екі 8 биттік процессорға және алты интегралдық схемаға ие болды. Линзадағы схема диафрагма туралы ақпаратты камера корпусына жіберді, ал автофокусқа арналған мотор камера корпусында орналастырылды. LCD дисплейде диафрагма, жапқыш жылдамдығы және кадр саны көрсетілді, ал инфрақызыл сәуле пленканы кадрдан кадрға жылжытқанда тік бұранда тесіктерін санады (бұл инфрақызыл пленканы пайдалануға жол бермейді). 7000 моделінде TTL фазалық анықтау автофокусы және экспонометриясы, автоматты экспозиция және болжамды автофокус болды. Барлық Maxxum камералары Minolta A байконысын пайдаланады; бұрынғы Minolta SR байконысымен фокусқа келтірілетін линзалар жаңа AF камераларымен үйлесімсіз. Міне, өкінішке орай, Минолтаның автофокус дизайны Honeywell компаниясының патенттерін бұзғаны анықталды. Ұзаққа созылған сот процесінен кейін 1991 жылы Минолта Honeywell компаниясына зиянды, айыппұлды, сот шығындарын және басқа да шығындарды төлеуге міндеттелді, олардың жалпы сомасы 127,6 миллион долларды құрады. 4 таңбалы Maxxum i желісінен кейін (3000i, 5000i, 7000i және 8000i), 1 таңбалы Maxxum xi желісі келді; одан кейін 3 таңбалы si желісі; әріпсіз 1 таңбалы желі (Alpha / Dynax / Maxxum 3, 4, 5, 7, 9); және, соңында, Maxxum 50 (Dynax 40) және Maxxum 70 (Dynax 60).

APS форматындағы камералар

Minolta сонымен қатар APS (Advanced Photo System) фильмдік форматтағы камераларға, ең әйгілісі 1996 жылдан бастап шығарыла бастаған Vectis SLR камералар тізіміне инвестиция жасады. Бірақ APS кейіннен технологиялық дамудың тоқтап қалған бағыты болып шықты, себебі камералар үміттенгендей сатылмады. Цифрлық фотосурет нарыққа еніп келе жатқанда, Minolta барлық APS камераларын шығаруды тоқтатты.

Басқа да өзгерістер

Minolta бірнеше жылдан кейін барлық брендтерде стандартқа айналған мүмкіндіктерді ұсынды. Minolta модельдерінде алғаш рет пайда болған стандартталған мүмкіндіктерге көп сенсорлы жарық өлшеуіш, бірнеше AF сенсорымен үйлесімді, автоматты жарқырау тепе-теңдігі жүйесі, сымсыз TTL жарқырауды басқару, TTL басқарылатын толық уақытты жарқырау синхрондауы және жалюзи мен диафрагманы басқаруға арналған жылдам алдыңғы және артқы дөңгелектер кірді. Minolta енгізген ерекше мүмкіндіктер: интерактивті LCD видоискатель дисплейі, параметрлерді сақтау жады, кеңейту бағдарламалық карталары (қолдану тоқтатылды), көзбен іске қосу және инфрақызыл кадр санауы.

Konica-мен бірігу

Нарықтық үлесін арттыру және киноматериалдар, кинокамералар мен оптикалық жабдықтар бойынша қосымша активтерді иелену мақсатында, Minolta 2003 жылы тағы да ұзақ жылдар бойы жұмыс істеп келген жапондық камера өндірушісі Konica Ltd. компаниясымен бірікті. Жаңа корпорация Konica Minolta Ltd. деп аталды.

Konica Minolta 2006 жылы өндірістен шығу жоспарын жариялағанға дейін Maxxum/Dynax цифрлық және пленкалық камераларды (әр түрлі нарықтарда әртүрлі атаулармен), негізгі принциптерін сақтай отырып, дизайнды жақсарта отырып шығарды. Maxxum 4 – A типіндегі байонеттік ұясы, кіріктірілген сыртқы жарықтандыру (флэш), автоматты экспозиция, болжамды автофокус, электронды басқарылатын тік бағытты ошақтық жазықтықтың жапқышы және линза арқылы (TTL) фазалық анықтау автофокусы және экспонометриясы бар, төмен бағалы 35 мм SLR камерасы. Рекламалық материалдарда Minolta Maxxum 4 ең ықшам 35 мм AF SLR және автофокус жылдамдығы бойынша екінші орында тұрғанын, ал Maxxum 5 автофокус жылдамдығы бойынша ең жылдам камера екенін мәлімдеді. Дегенмен, бұл камералар тұтынушылар нарығына арналған еді. Minolta 1998 жылы Maxxum (Dynax) 9 камерасымен, ал 2000 жылы Maxxum 7 камерасымен (камераның арт жағында толық LCD дисплейі бар) әуесқойлар мен кәсіби нарыққа енуге соңғы рет тырысты. Фотографиялық баспасөз тарапынан жақсы қабылданып, бағаланғанмен, 7 және 9 модельдері күтілгендей сатылмады және көбінесе Canon немесе Nikon брендтерін таңдаған клиенттер арасында күтілген нәтижелерге қол жеткізе алмады. Бұл камералардың барлығы ақырында арзан Maxxum 50 және 70 модельдерінің пайдасына тоқтатылды, олар 2006 жылға дейін Minolta атауымен сатылды, содан кейін Konica Minolta барлық кинокамералардың өндірісін тоқтатты. 2017 жылдың 1 қаңтарынан бастап Minolta цифрлық камералары АҚШ-та Elite Brands Inc. компаниясының лицензиясы бойынша ғана өндіріледі.

Цифрлық SLR

Minolta өзінің алғашқы цифрлық SLR жүйесін 1995 жылы шығарғанмен, Maxxum 500si негізіндегі 3 сенсорлы (3 x 0,38 мегапиксель) RD 175 камерасы сәтті болмады, ал 1998 жылы оны Minolta Dimâge RD 3000 алмастырды. Бұл камера Minolta APS форматындағы SLR камералар тізбесінің Minolta V ұстағышына негізделген 3 мегапиксельді DSLR болды, бірақ ол да сәттілікке жете алмады және қысқа ғана өмір сүрді. Minolta заманауи интеграцияланған AF SLR-ді ойлап тапқанмен, Konica Minolta цифрлық SLR нарығына енуге көп уақыт жұмсады, бұл кешігу олар үшін қатерлі болуы мүмкін. Konica Minolta 35 мм AF ұстағышын қолданатын цифрлық SLR камерасын (Maxxum/Dynax 5D және 7D) іске қосқан ірі камера өндірушілердің соңғысы болды. 2005 жылдың шілдесінде KM және Sony DSLR камераларының жаңа желісін бірлесіп әзірлеу туралы келіссөздер жүргізді, олар Konica Minolta және Sony DSLR желісін көпшілікке кеңінен таратады деп күтілді (Pentax және Samsung K10/GX10 DSLR-дің бірлескен маркетингі мен дамуы сияқты). 2006 жылдың 19 қаңтарында KM барлық DSLR өндірісі Sony басқаруымен жалғасатынын хабарлады. DSLR камера активтері Konica Minolta кері қайтару кезеңінде 2006 жылдың 31 наурызына дейін Sony-ге берілді, ал осы камераларға техникалық қолдау (негізінен Konica Minolta-ның басқа цифрлық камераларына) Sony-ге жүктелді. Sony 2006 жылдың 5 маусымында Konica Minolta негізіндегі алғашқы SLR камерасын – Alpha A100-ді таныстырды. Sony Minolta технологиясын пайдалана отырып, 2010 жылға дейін DSLR-лерді өндіруді жалғастырды, содан кейін компания SLT жүйесіне көшу үшін DSLR-лерді тоқтатты, бірақ Minolta A ұстағышын сақтап қалды.