Конни Мэк: Американдық бейсболдың ұлы басшысы мен иесі

Кіріспе

Корнелиус МакГилликудди (22 желтоқсан 1862 – 8 ақпан 1956), көбінесе Кони Мак деп танылатын, американдық кәсіби бейсбол ойыншысы, менеджер және команда иесі болған. Басты бейсбол лигасы тарихында ең ұзақ қызмет еткен менеджер ретінде, ол жеңістер (3731), жеңілістер (3948) және өткізілген ойындар (7755) бойынша рекордты иеленеді. Мактың жеңістерінің саны Тони Ла Руссаның екінші ең жоғары көрсеткішінен – 2902-ден 829-ға артық. Мактың мансаптық жеңілістері бойынша алда болуы одан да зор, Ла Руссаның 2515-інен 1433-ке көп. Мак 1901 жылдан бастап клубтың алғашқы 50 маусымында «Филадельфия Атлетикасын» басқарды, 1950 жылғы маусымнан кейін 87 жасында зейнетке шықты және 1901 жылдан 1954 жылға дейін кем дегенде жартылай иесі болды. Ол команданы 100 жеңіске жеткізген алғашқы Америка лигасының менеджері болды, бұл жетістікті 1910, 1911, 1929, 1930 және 1931 жылдары көрсетті; оның бес 100 жеңіске жеткен маусымы MLB тарихында екінші орында, одан жоғары нәтиже көрсеткен тек екі менеджер бар. Ол әлем сериясында үш рет жеңіске жеткен алғашқы менеджер және жеке-жеке екі рет (1910–11, 1929–30) тізбектеп серияны жеңген жалғыз менеджер. Оның бес серия титулы барлық менеджерлер арасында үшінші орында, ал тоғыз Америка лигасының жеңіс тулары лига тарихында екінші орында тұр. Дегенмен, үнемі қаржылық қиындықтар команда құрамын қайта құруға мәжбүр етті, ал Мактың командалары 17 рет соңғы орында қалды, оның ішінде «Атлетика» 100 ойынды ұтылған он маусымды қамтыды. Мак 1937 жылы Ұлттық бейсбол даңқы залына сайланды.

Ерте өмір және білім

Мак Корнелиус МакГилликудди 1862 жылдың 22 желтоқсанында Массачусетс штатының Брукфилд қаласында, қазіргі Шығыс Брукфилдте дүниеге келді. Оның екінші есімі болған жоқ, бірақ көптеген деректерде оған қателікпен "Александр" есімі қосылған; мұндай қателік оның ұлы Корнелиус МакГилликудди кіші Александрды діни нарыққа қабылданғандағы есімі ретінде таңдағандықтан туындаған болуы мүмкін. Ирландиядан келген көптеген иммигранттардың есімдері "Mc" әрпімен басталатындықтан, Макгилликуддилерді ресми және заңды құжаттардан басқа жағдайларда көбінесе "Мак" деп атаған. Оның әкесі Майкл МакГилликудди және анасы Мэри МакКиллоп екеуі де Ирландиядан көшіп келген. Майкл Керри графтығындағы Килларниден, ал Мэри Белфасттың католик аймағынан еді. Майклдың әкесі де Корнелиус МакГилликудди аталған, және дәстүр бойынша, әр буында кем дегенде бір ұлға Корнелиус есімі беріліп келген. "Конни" – Корнелиус есімінің жиі қолданылатын лақап аты болғандықтан, Корнелиус МакГилликудди бала кезінен бастап "Конни Мак" деп аталған. Конни Мак өзінің атын заңды түрде өзгерткен емес; 48 жасында екінші рет үйленген кезде неке тіркеліміне "Корнелиус МакГилликудди" деп қол қойған. Бейсбол алаңында оны "Слатс" деп атаған, себебі оның бойы 6 фут 2 дюйм және жіңішке дене бітімі болған. Мактың әкесі дөңгелек жасаушы болған. Америка Азамат соғысы кезінде ол 51-ші Массачусетс ерікті жаяу әскер полкінде қызмет еткен. Мак Шығыс Брукфилдте білім алған, ал 9 жасында отбасын асырау үшін жазғы маусымда жергілікті мақта фабрикаларында жұмыс істеуге кіріскен. 14 жасында сегізінші сыныпты бітірген соң мектепті тастап, отбасының күнкөрісіне толыққанды үлес қосу үшін жұмыс істеуге бел буған, өйткені оның бірнеше бауырлары да осылай істеген. Ол дүкенде сатушы болып, жергілікті шаруа қожалықтарында және жақын жердегі қалалардағы аяқ киім фабрикаларында жұмыс істеген. Мак сонымен қатар жақсы спортшы болған және Шығыс Брукфилдте жергілікті ойыншылармен бейсбол және оның алғашқы түрлерін жиі ойнаған. 1879 жылы оның шеберлігі оған Шығыс Брукфилд қаласының командасына орын берді, ол аймақтағы басқа қала командаларымен ойын өткізген. Командадағы ойыншылардан жас болса да, Мак команданың қақпашысы және де-факто капитаны болған.

Mack was born Cornelius McGillicuddy in Brookfield, Massachusetts, in what is now East Brookfield on December 22, 1862. He did not have a middle name, but many accounts erroneously give him the middle name "Alexander"; this error probably arose because his son Cornelius McGillicuddy Jr. took Alexander as his confirmation name. As with many Irish immigrants whose names began with "Mc", the McGillicuddys were often referred to as "Mack", except for official and legal documents. His parents, Michael McGillicuddy and Mary McKillop, were both immigrants from Ireland. Michael was from Killarney in County Kerry, and Mary from the Catholic section of Belfast. Michael’s father was named Cornelius McGillicuddy, and by tradition, the family named at least one son in each generation Cornelius. "Connie" is a common nickname for Cornelius, so Cornelius McGillicuddy was called "Connie Mack" from an early age. Connie Mack never legally changed his name; on the occasion of his second marriage at age 48, he signed the wedding register as "Cornelius McGillicuddy". His nickname on the baseball field was "Slats", for his height of 6 feet 2 inches and thin build. Mack's father became a wheelwright. During the American Civil War, he served with the 51st Massachusetts Volunteer Infantry Regiment. Mack was educated in East Brookfield, and began working summers in local cotton mills at age 9 to help support his family. He quit school after completing the eighth grade at age 14, intending to work full time to contribute to the family's support, as several of his siblings had done. He clerked at a store, worked on local farms, and worked on the production lines of the shoe factories in nearby towns. Mack was also a good athlete and frequently played baseball and some of its predecessor games with local players in East Brookfield. In 1879 his skills landed him a place on East Brookfield's town team, which played other town teams in the area. Though younger than his teammates by several years, Mack was the team's catcher and de facto captain.

Кәсіби мансап

1886 жылдан бастап Мак Ұлттық лигада 10 маусым, ал Ойыншылар лигасында 1 маусым ойнады, барлығы бас лигада 11 маусымды құрады, көбінесе қақпашы ретінде. 1884 жылдан бастап ол Коннектикут штатының Мериден және Хартфорд қалаларындағы екінші лига командаларында ойнады. 1886 жылы Ұлттық лиганың «Вашингтон Нэшнлс» (кейде «Стейтсмендер» немесе «Сенаторлар» деп аталды) командасына сатылды. 1889 жылдың қысында ол жаңа Ойыншылар лигасының «Буффало Байсонс» командасына өтті, клуб акцияларына өмір бойы жинаған 500 долларын салды. Бірақ Ойыншылар лигасы бір жылдан кейін таратылды, және Мак жұмысынан да, барлық инвестициясынан да айырылды. 1890 жылдың желтоқсанында Мак Ұлттық лиганың «Питтсбург Пайрэтс» командасымен келісімшартқа отырды және толық уақытты ойыншы ретінде мансабының соңына дейін олармен бірге қалды. Ойыншы ретінде Мак «ақылды ойыншы ретінде танымал болған, бірақ ойыншы ретінде ерекше көзге түспеген, әлсіз соққы беретін қақпашы» еді. Мак үйдің алдында емес, тікелей қақпаның артында тұратын алғашқы қақпашылардың бірі болды. Уилберт Робинсонның айтуынша, «Мак ешқашан жаман болған емес [бірақ] егер сізде қандай да бір әлсіз тұсы болса, Конни оны табады. Ол басқа қақпашылардың қара сөздерінен де әсерлірек нәрселерді айта да, жасай да білді». Ол батырларды алаңдату үшін сөзбен мазақтаудан басқа, табанына ілініп, батырлардың ұпай жинауын болдырмау және фолдың дыбысын имитациялау сияқты дағдыларды жетілдірді. (Ол, мүмкін, 1891 жылғы ережедегі өзгеріске жауапты болды, онда қақпашы фол ұшын ұстаса, батырға қарсы екі страйк болуы керек еді). Фолды имитациялау үшін таяқтарды құлатудан басқа, Мак таяқтарды құлатуда да шебер болды. («Таяқты құлату» – бұл қақпашының қолғабымен таяқты шайқағанда, батырдың соққысын кешіктіру немесе бағытын өзгерту, нәтижесінде батыр допты жіберіп алуы немесе оны қатты соқпауы. Егер төреші таяқты әдейі немесе жайсыз құлатқандығын білсе, ол қақпашының кедергісін жасайды). Мак мұндай амалдарды мойындаған емес:

Beginning in 1886, Mack played 10 seasons in the National League and one in the Players' League, for a total of 11 seasons in the major leagues, almost entirely as a catcher. Beginning in 1884, he played on minor league teams in the Connecticut cities of Meriden and Hartford before being sold to the Washington Nationals (sometimes called the Statesmen or the Senators) of the National League in 1886. In the winter of 1889, he jumped to the Buffalo Bisons of the new Players' League, investing his entire life savings of $500 in shares in the club. But the Players' League went out of business after only a year, and Mack lost his job and his whole investment. In December 1890 Mack signed a contract with the Pittsburgh Pirates of the National League and remained with them for the rest of his career as a full time player. As a player, Mack was "a light hitting catcher with a reputation as a smart player, but didn't do anything particularly well as a player." Mack was one of the first catchers to position himself directly behind home plate instead of in front of the backstop. According to Wilbert Robinson, "Mack never was mean [but] if you had any soft spot, Connie would find it. He could do and say things that got more under your skin than the cuss words used by other catchers." In addition to verbally needling batters to distract them, he developed skills such as blocking the plate to prevent base runners from scoring and faking the sound of a foul tip. (He was probably responsible for the 1891 rule change requiring that a batter must have two strikes against him in order to be called out if the catcher caught a foul tip.) Besides tipping bats to fake the sound of a foul tip, Mack became adept at tipping bats to throw off the hitter's swing. ("Tipping" a bat is to brush it with the catcher's mitt as the batter swings, either delaying the swing or putting it off course, so that the batter misses the ball or doesn't hit it solidly. If the umpire is aware that a bat has been tipped, whether intentionally or unintentionally, he calls catcher's interference.) Mack never denied such tricks:

Фермер Уивер Луисвилл үшін қақпашы-аутфилдер болды. Бір жылы оған екі страйк болғанда, мен оның таяғын бірнеше рет құлаттым, әр жолы төреші оны аут деп жариялады. Бірақ ол деңгейлесті. Бірде оған екі страйк болды және ол питч келгенде соқты. Бірақ ол допты шайқаған жоқ. Ол тікелей менің білегімді шайқады. Кейде мен әлі де сол ауырсынуды сезінетінімді ойлаймын. Мен сеніңе айтайын, мен оның таяғын қайтадан құлатпадым. Жоқ, мырза, маусымның соңғы ойынына дейін және Уивер соңғы рет шайқасқанда ғана. Оған екі страйк болғанда, мен оның таяғын тағы да құлаттым және құтылып кеттім.

Басқарушылық жазба

Команда Год Регулярный сезон Плей-оффВыиграноПроиграноНичья% ПобедМесто в лигеВыиграноПроиграно% ПобедРезультатPIT189423121010.545 7-е в НЛ – – – PIT1895135716130.538 7-е в НЛ – – – PIT1896131666320.512 6-е в НЛ – – – PIT итого 289 149 134 6 – – – PHA1901137746210.544 4-е в АЛ – – – PHA1902137835310.565 1-е в АЛ – – – Выигран чемпионат АЛPHA1903137756020.556 2-е в АЛ – – – PHA1904155817040.414 5-е в АЛ – – – PHA1905152925640.622 1-е в АЛ 1 4 0.200 Проигран Мировая серияPHA1906149786740.538 4-е в АЛ – – – PHA1907150885720.607 2-е в АЛ – – – PHA1908157688540.444 6-е в АЛ – – – PHA1909157955800.621 2-е в АЛ – – – PHA19101551024850.680 1-е в АЛ 4 1 0.800 Выиграна Мировая серияPHA19111521015010.669 1-е в АЛ 4 2 0.667 Выиграна Мировая серияPHA1912153906210.592 3-е в АЛ – – – PHA1913153965700.627 1-е в АЛ 4 1 0.800 Выиграна Мировая серияPHA1914158995360.622 1-е в АЛ 0 4 0.200 Проиграна Мировая серияPHA19151544310920.283 8-е в АЛ – – – PHA19161543611710.235 8-е в АЛ – – – PHA1917154559810.359 8-е в АЛ – – – PHA1918130527620.406 8-е в АЛ – – – PHA19191403610400.257 8-е в АЛ – – – PHA19201564810620.312 8-е в АЛ – – – PHA19211555310020.346 8-е в АЛ – – – PHA1922155658910.422 7-е в АЛ – – – PHA1923153698310.422 6-е в АЛ – – – PHA1924152718100.467 5-е в АЛ – – – PHA1925153886410.579 2-е в АЛ – – – PHA1926150836700.553 3-е в АЛ – – – PHA1927155916310.591 2-е в АЛ – – – PHA1928153985500.641 2-е в АЛ – – – PHA19291511044610.693 1-е в АЛ 4 1 0.800 Выиграна Мировая серияPHA19301541025200.662 1-е в АЛ 4 2 0.667 Выиграна Мировая серияPHA19311531074510.704 1-е в АЛ 3 4 0.429 Проиграна Мировая серияPHA1932154946000.610 2-е в АЛ – – – PHA1933152797210.523 3-е в АЛ – – – PHA1934153688230.453 5-е в АЛ – – – PHA1935149589100.389 8-е в АЛ – – – PHA19361545310010.346 8-е в АЛ – – – PHA1937120398010.328 7-е в АЛ – – – PHA1938154539920.349 8-е в АЛ – – – PHA193962253700.403 7-е в АЛ – – – PHA19401545410000.351 8-е в АЛ – – – PHA1941154649000.416 8-е в АЛ – – – PHA1942154559900.357 8-е в АЛ – – – PHA19431554910510.318 8-е в АЛ – – – PHA1944155728210.318 5-е в АЛ – – – PHA1945153529830.347 8-е в АЛ – – – PHA19461554910510.318 8-е в АЛ – – – PHA1947156787620.506 5-е в АЛ – – – PHA1948154847000.545 4-е в АЛ – – – PHA1949154817300.526 5-е в АЛ – – – PHA19501545210200.338 8-е в АЛ – – – PHA итого 7,466 3,582 3,814 70 24 19 0.558 Всего 7,755 3,731 3,948 76 24 19 0.558

Team Year Regular season PostseasonGamesWonLostTiedWin %Finish Won Lost Win % ResultPIT189423121010.545 7th in NL – – – PIT1895135716130.538 7th in NL – – – PIT1896131666320.512 6th in NL – – – PIT total 289 149 134 6 – – – PHA1901137746210.544 4th in AL PHA1902137835310.565 1st in AL – – – Won AL PennantPHA1903137756020.556 2nd in AL – – – PHA1904155817040.414 5th in AL – – – PHA1905152925640.622 1st in AL 1 4 0.200 Lost World SeriesPHA1906149786740.538 4th in AL – – – PHA1907150885720.607 2nd in AL – – – PHA1908157688540.444 6th in AL – – – PHA1909157955800.621 2nd in AL – – – PHA19101551024850.680 1st in AL 4 1 0.800 Won World SeriesPHA19111521015010.669 1st in AL 4 2 0.667 Won World SeriesPHA1912153906210.592 3rd in AL – – – PHA1913153965700.627 1st in AL 4 1 0.800 Won World SeriesPHA1914158995360.622 1st in AL 0 4 0.200 Lost World SeriesPHA19151544310920.283 8th in AL – – – PHA19161543611710.235 8th in AL – – – PHA1917154559810.359 8th in AL – – – PHA1918130527620.406 8th in AL – – – PHA19191403610400.257 8th in AL – – – PHA19201564810620.312 8th in AL – – – PHA19211555310020.346 8th in AL – – – PHA1922155658910.422 7th in AL – – – PHA1923153698310.422 6th in AL – – – PHA1924152718100.467 5th in AL – – – PHA1925153886410.579 2nd in AL – – – PHA1926150836700.553 3rd in AL – – – PHA1927155916310.591 2nd in AL – – – PHA1928153985500.641 2nd in AL – – – PHA19291511044610.693 1st in AL 4 1 0.800 Won World SeriesPHA19301541025200.662 1st in AL 4 2 0.667 Won World SeriesPHA19311531074510.704 1st in AL 3 4 0.429 Lost World SeriesPHA1932154946000.610 2nd in AL – – – PHA1933152797210.523 3rd in AL – – – PHA1934153688230.453 5th in AL – – – PHA1935149589100.389 8th in AL – – – PHA19361545310010.346 8th in AL – – – PHA1937120398010.328 7th in AL – – – PHA1938154539920.349 8th in AL – – – PHA193962253700.403 7th in AL – – – PHA19401545410000.351 8th in AL – – – PHA1941154649000.416 8th in AL – – – PHA1942154559900.357 8th in AL – – – PHA19431554910510.318 8th in AL – – – PHA1944155728210.318 5th in AL – – – PHA1945153529830.347 8th in AL – – – PHA19461554910510.318 8th in AL – – – PHA1947156787620.506 5th in AL – – – PHA1948154847000.545 4th in AL – – – PHA1949154817300.526 5th in AL – – – PHA19501545210200.338 8th in AL – – – PHA total 7,466 3,582 3,814 70 24 19 0.558 Total 7,755 3,731 3,948 76 24 19 0.558

Меншік иесі

Америка лигасының ақ патшайымы Чарльз Сомерс «Атлетика» және бірнеше Америка лигасы командаларын құру үшін бастапқы қаржыны ұсынды. Дегенмен, жоспарлар бойынша, Сомерстің үлесін жергілікті мүдделер мүмкіндігінше ертерек сатып алуы тиіс болды. Осы мақсатта Мак, бәсекелес «Филадельфия Филлиз» командасының шағын үлесіне ие болған спорттық тауарлар өндірушісі Бен Шибті команданың 50 пайызын сатып алуға көндірді. Бұл ұсыныс Мактың Шибке Америка лигасы үшін бейсбол добын жасау құқығын эксклюзивті түрде беру туралы уәдесімен күшейтілді. Шибке алдымен 25 пайыз үлесін сатып алуға рұқсат берілді, сондай-ақ ол команданың хатшысы және казнашысы болып тағайындалды. Екі жергілікті спорт журналисі, Фрэнк Хоу және Сэм Джонс, қалған 25 пайызын сатып алды, бірақ олардың қатысуы құрылтай құжаттарында көрсетілмеді. Шындығында, 1902 жылға дейін ешқандай келісім жазбаға түспеді. Мак пен Шиб қол алысып келісім жасады. 1913 жылы Хоу мен Джонс өздерінің 25 пайызын Макке сатты, осылайша ол Шибпен бірге клубтың толық серіктесіне айналды. Мак, сатып алу үшін ақшаны Шибтен қарыз алды. Келісім бойынша, Мак бейсбол мәселелерін толық бақылауда ұстады, ал Шиб бизнес мәселелерімен айналысты. Дегенмен, Мак команда құрылғаннан бері бейсбол жағынан еркін қолға ие болды. 1922 жылы Шиб қайтыс болғаннан кейін оның ұлдары Том мен Джон бизнес жағын басқаруды өз мойнына алды, Том команда президенті, ал Джон вице-президент болды. 1936 жылы Том қайтыс болды, ал Джон көп ұзамай отставкаға кетті, Мак президенттік лауазымды қабылдады. Джон Шиб 1937 жылы қайтыс болды, ал Мак оның мүлігінен 141 акция сатып алды, бұл оны «А» командасының көпшілік иесі етті. Дегенмен, ол Бен Шиб қайтыс болғаннан бері франшизаның басшысы болып келді. Мұндай келісім қазіргі заманда мүмкін емес, өйткені жоғары лига ережелері жаттықтырушыға немесе менеджерге клубта қаржылық үлес ие болуға рұқсат бермейді. Мактың иесі ретіндегі үлкен күші – оның бейсбол достарының кең желісі, олардың барлығы оған барлаушылар мен талантты ойыншыларды іздеушілер ретінде қызмет етіп, Макты хабардар етті. «Мак бұл ойынды әлемдегі кез келген адамнан жақсы ойнайтын. Адамдар Макты жақсы көріп, құрметтеді және оған сенді. Мак әр хатқа жауап беріп, әр ұсынысты шыдамдылықпен тыңдады, сондықтан ол ойыншыларды таба алды». Мак бейсболды бизнес ретінде қарастырды және ойынды экономикалық қажеттілік жетелейтінін түсінді. Ол өзінің туысы Арт Демпсиге: «Команда үшін қаржылық жағынан ең жақсы нәрсе – жарыста болу және екінші орынды алу. Егер жеңіске жетсеңіз, ойыншылардың барлығы жалақыны көтеруді күтеді» деді. Сондықтан ол үнемі ойыншыларды жинап, олардың талантын бағалау үшін кемінде 10 күндік келісімшартқа шарт жасады. Ол өзінің тәжірибелі ойыншылары зейнеткерлікке шыққан немесе Макке бергісі келмейтін жалақы талап ететін болашақ маусымдарды күтті. Көптеген бейсбол командаларының иелерінен айырмашылығы, Мактың «А» командасынан басқа табысы болмады. Тіпті ол «Филлиз» командасынан жалдамалы ақы алғанда да, көбінесе қаржылық қиындықтарға тап болды. Ақша мәселесі – оның ең жақсы ойыншыларының жалақысының өсуі (олардың жетістіктері мен 1914-1915 жылдары Федералды лиганың жаңа, жақсы қаржыландырылған үшінші жоғары лигасының бәсекелесуіне байланысты), Бірінші дүниежүзілік соғысқа байланысты қатысудың күрт төмендеуі оның екінші чемпиондық командасының, 1910-1914 жылдардағы команданың біртіндеп таралуына әкелді. Ол оларды 1915-1917 жылдар аралығында сатты, ауыстырды немесе босатты. Соғыс командаға ауыр соққы берді, Мак құнды ойыншыларды тартуға ресурстары болмады. Оның 1916 жылғы командасы 36-117 есебімен Америка лигасы тарихындағы ең нашар команда деп саналады, ал оның .235 жеңіске жету көрсеткіші әлі күнге дейін қазіргі заманғы (1900 жылдан бері) жоғары лига командасы үшін ең төменгі көрсеткіш болып табылады. Команданың 117 жеңілісі заманауи дәуірде рекордтық көрсеткішті құрады және сол кезде 1899 жылы Кливленд Спайдерс 130 жеңілістен кейін ең көп жеңіліске ұшырады. 2012 жылға дейін бұл рекорд екі рет ғана еңселенді, 1962 жылғы Нью-Йорк Метс бұл рекордты 120 жеңіліспен, ал 2003 жылғы Детройт Тайгерлері 119 жеңіліспен бұзып шықты, дегенмен бұл командалар 162 ойын кестесін ойнаған, ал «Атлетика» сияқты 154 емес. Барлығы айтылғандай, «А» командасы 1915 жылдан 1921 жылға дейін қатарынан жеті жыл АЛ-да соңғы орында болды және 1925 жылға дейін 500-ге дейін жетпеді. Жаңадан құрылған команда 1929-1930 жылдары «Cubs» және «Cardinals» командаларын жеңіп, 1931 жылы соңғысымен реванш жеңіп алды. Ақыры, бұл «А» командасының Филадельфиядағы соңғы матчтары болды. Оның екінші ұлы командасының таратылуынан айырмашылығы, «А» командасы бірден жарыстан шығып кетпеді. Олар 1930 жылдардың бірінші жартысындағы көп бөлігінде бәсекеге қабілетті болды. Дегенмен, 1933 жылдан кейін Филадельфиядағы командасының тарихында тек бес жеңіске жеткен маусым болды. 1929 жылы Ұлы депрессия басталғаннан кейін Мак қайтадан қаржылық қиындықтарға тап болды және бизнес жүргізу үшін Лефти Гров және Джимми Фокс сияқты екінші чемпиондық командасының ең жақсы ойыншыларын сатуға мәжбүр болды. Мак қайтадан құруды және көбірек чемпионаттар жеңуді қалағанмен, ол қаражат жетіспеуіне байланысты мұны істей алмады. Одан бұрын да ол фермалық жүйеге инвестиция жасамады немесе жасай алмады. Мак 1932 жылы 70 жылдық мерейтойын тойлады, көптеген адамдар оның ең жақсы күндері артта қалғанын ойлады. «А» командасының жағдайы нашарлаған сайын, көптеген командалар бас менеджерді тағайындағаннан кейін де ол бейсбол мәселелерін ұзақ уақыт бойы толық бақылауда ұстады. Бұл тіпті көпшілік иесі болғаннан кейін де жалғасты, Филадельфияда және одан тыс жерлерде отставкаға кетуге шақыруларға қарамастан. 1940 жылдардың басында Мак өзінің үш ұлына, Рой, Эрл және Конниге команданың шағын үлесін берді. Рой мен Эрл Конниге қарағанда 20 жылға жуық үлкен болғандықтан, Конниге ұнамағанмен, Конни әкесі олардан кейін барлығына команданы мұраға беруді жоспарлаған. Бұл стратегия Рой мен Эрл Коннидің бизнес жүргізу тәсілін өзгерту талаптарын қабылдаудан бас тартқанда сәтсіз аяқталды. Олардың келісетін жалғыз нәрсесі – әкелерінің отставкаға кету уақыты келгендігі болды. Конни кішігірім жақсартуларды ғана жүзеге асыра алды, сондай-ақ Шиб мұрагерлерімен бірлесіп, құлдырап жатқан Шиб паркін жаңартуға көмектесті. Аға бауырлары одан әрі баруға дайын емес екені анық болғаннан кейін Конни кішігірім және Шибтер команданы сатуға келісті. Дегенмен, Рой мен Эрл кіші ұлынан сатып алып, әкесін оларды қолдауға көндірді. Ақша табу үшін олар команданы Коннектикут Жалпы өмір сақтандыру компаниясына (қазір CIGNA құрамында) кепілге берді. Жылдық 200 000 долларлық төлемдер команданың қажетті капиталынан айырды және Мактың басшылығымен «А» командасының жеңіске жету мүмкіндігін жойды. 1954 жылы «А» командасы тек 304 000 адамды тартты, бұл шығындарды өтеуге жеткіліксіз болды. Басқа иелер, сондай-ақ лига президенті Уилл Харридж «Атлетиканы» жаңа иесіне сатуды қалады. «Янкилер» әсіресе Чикаго бизнесмені Арнольд Джонсонды (1906-1960) ұсынды, ол жақында «Янки стадионды» және Канзас-Ситидегі «Блюз стадионды» сатып алған, бұл «Янкилердің» екінші Америка лигасының жоғары лигасындағы фермалық командасы болды. Рой мен Эрл Мак команданы көшіруді қаламады, бірақ «Янкилерден» келген қысым және бірқатар дұрыс емес бизнес шешімдерінен кейін олар сатуға келісті. «А» командасын Филадельфиядағы автокөлік дилері Джон Крискониге сатуға жасалған соңғы әрекет Мактың қолдауын алды, бірақ «Янкилердің» араласуы салдарынан соңғы сәтте сәтсіз аяқталды. Келісім күйрегеннен кейін ашуланған Мак өзінің әріптес иелеріне Крискони келісімін құлатқаны үшін айып тақты. Дегенмен, ол 1955 жылы «А» командасын басқаруға жеткілікті ақшасы жоқ екенін мойындады және Джонсон келісімі мақұлданудың жалғыз мүмкіндігі екенін мойындады. Америка лигасының иелері Нью-Йоркте Джонсонға сатуды талқылау үшін кездескенде, олар 5-3 дауыспен мақұлдады.

The American League's white knight, Charles Somers, provided the seed money to start the Athletics and several other American League teams. However, plans called for local interests to buy out Somers as soon as possible. To that end, Mack persuaded sporting goods manufacturer Ben Shibe, a minority owner of the rival Philadelphia Phillies, to buy a 50 percent stake in the team—an offer sweetened by Mack's promise that Shibe would have the exclusive right to make baseballs for the American League. In return, Mack was allowed to buy a 25 percent stake, and was named secretary and treasurer of the team. Two local sports writers, Frank Hough and Sam Jones, bought the remaining 25 percent, but their involvement was not mentioned in the incorporating papers; in fact, no agreement was put on paper until 1902. Mack and Shibe did business on a handshake. In 1913, Hough and Jones sold their 25 percent to Mack, making him a full partner in the club with Shibe; Mack actually borrowed the money for the purchase from Shibe. Under their agreement, Mack had full control over baseball matters while Shibe handled the business side. However, Mack had enjoyed more or less a free hand over the baseball side since the team's inception. When Shibe died in 1922, his sons Tom and John took over management of the business side, with Tom as team president and John as vice president. Tom died in 1936, and John resigned shortly thereafter, leaving Mack to take over the presidency. John Shibe died in 1937, and Mack bought 141 shares from his estate, enough to make him majority owner of the A's. However, he had been operating head of the franchise since Ben Shibe's death. Such an arrangement is no longer possible in current times, as major league rules do not allow a coach or manager to own any financial interest in a club. Mack's great strength as an owner was his huge network of baseball friends, all of whom acted as scouts and "bird dogs" for him, finding talented players and alerting Mack. "Mack was better at that game than anybody else in the world. People liked Mack, respected him, and trusted him. Mack answered every letter and listened patiently to every sales job, and he got players for that reason." Mack saw baseball as a business, and recognized that economic necessity drove the game. He explained to his cousin, Art Dempsey, that "The best thing for a team financially is to be in the running and finish second. If you win, the players all expect raises." This was one reason he was constantly collecting players, signing almost anyone to a ten day contract to assess his talent; he was looking ahead to future seasons when his veterans would either retire or hold out for bigger salaries than Mack could give them. Unlike most baseball owners, Mack had almost no income apart from the A's. Even when he collected rent from the Phillies, he was often in financial difficulties. Money problems—the escalation of his best players' salaries (due both to their success and to competition from a new, well financed third major league of the Federal League in 1914–1915), combined with a steep drop in attendance due to World War I—led to the gradual dispersal of his second championship team, the 1910–1914 team, who he sold, traded, or released over the years 1915–1917. The war hurt the team badly, leaving Mack without the resources to sign valuable players. His 1916 team, with a 36–117 record, is often considered the worst team in American League history, and its .235 winning percentage is still the lowest ever for a modern era (since 1900) major league team. The team's 117 losses set a modern era record and at the time was the second most losses behind the Cleveland Spiders' 130 in 1899. As of 2012 that record has been topped only twice, with the 1962 New York Mets breaking that record with 120 losses in their inaugural season and the 2003 Detroit Tigers surpassing it with 119 although those teams played 162 game schedules, not 154 like the Athletics. All told, the A's finished dead last in the AL seven years in a row from 1915 to 1921, and would not reach .500 again until 1925. The rebuilt team won back to back championships in 1929–1930 over the Cubs and Cardinals, and then lost a rematch with the latter in 1931. As it turned out, these were the last postseason appearances for the A's not only in Philadelphia, but for another four decades. Unlike with the breakup of his second great team, the A's didn't tumble out of contention right away. They remained fairly competitive for most of the first half of the 1930s. However, after 1933, they would only tally four more winning seasons during their stay in Philadelphia—which would be the franchise's only winning seasons for 35 years. With the 1929 onset of the Great Depression, Mack struggled financially again, and was forced to sell the best players from his second great championship team, such as Lefty Grove and Jimmie Foxx, to stay in business. Although Mack wanted to rebuild again and win more championships, he was never able to do so owing to a lack of funds. Even before then, he either did not (or could not) invest in a farm system. Mack celebrated his 70th birthday in 1932, and many began wondering if his best days were behind him. Even as bad as the A's got during the next two decades, he stubbornly retained full control over baseball matters long after most teams had hired a general manager. This continued even after he became majority owner, despite calls both inside and outside Philadelphia to step down. In the early 1940s, Mack gave a minority stake in the team to his three sons, Roy, Earle, and Connie, Jr. Although Roy and Earle had never gotten along with Connie, Jr., who was more than 20 years younger than them, Connie, Sr. intended to have all three of them inherit the team after his death or retirement. This strategy backfired when Roy and Earle refused to consider Connie, Jr.'s demands to end the team's bargain basement way of doing business. One of the few things on which they agreed was that it was time for their father to step down. Connie, Jr. was only able to force through other minor improvements to the team and the rapidly crumbling Shibe Park through an alliance with the Shibe heirs. When it became apparent that his older brothers weren't willing to go further, Connie, Jr. and the Shibes decided to sell the team. However, Roy and Earle countered by buying out their younger brother, persuading their father to support them. In order to pull off the deal, however, they mortgaged the team to the Connecticut General Life Insurance Company (now part of CIGNA). Yearly payments of $200,000 drained the team of badly needed capital, and ended any realistic chance of the A's winning again under the Macks' stewardship. The 1954 A's attracted only 304,000 people, nowhere near enough to break even. The other owners, as well as league president Will Harridge, wanted the Athletics sold off to a new owner. The Yankees in particular lobbied for it to be Chicago businessman Arnold Johnson (1906 1960), who had recently bought both Yankee Stadium as well as Blues Stadium in Kansas City, home to the Yankees' top Triple AAA farm team in the second American Association. Roy and Earle Mack did not want to move the team, but pressure from the Yankees and blowback from several bad business decisions finally moved their hand and they agreed to the sale. A final attempt to sell the A's to Philadelphia car dealer John Crisconi briefly gained Mack's support, but collapsed at the eleventh hour—reportedly due to behind the scenes intrigue by the Yankees. When that deal collapsed, a bitter Mack wrote a letter blasting his fellow owners for sinking the Crisconi deal. However, he admitted that he didn't have nearly enough money to run the A's in 1955, and conceded that the Johnson deal was the only one with a chance of approval. When the American League owners met in New York to discuss the sale to Johnson, they voted 5–3 to approve the sale. Johnson immediately requested permission to move to Kansas City, which was granted after Detroit's Spike Briggs switched his vote. The A's sold Shibe Park, now renamed Connie Mack Stadium, to the Phillies. Mack was still chauffeured around to games by his caretaker. He attended the 1954 World Series and the occasional regular season game, but in October 1955, he fell and suffered a hip fracture. Mack underwent surgery on October 5, missing the World Series that week for the first time ever. He required the use of a wheelchair after that point, celebrating his 93rd birthday in November. His death came at his daughter's house on the afternoon of February 8, 1956. According to his doctor, he'd been fine until the 7th when he "just started to fade away". Officially, it was announced that he died of "old age and complications from his hip surgery" Mack's funeral was held in his parish church, St. Bridget's, and he was buried in Holy Sepulchre Cemetery in Cheltenham Township just outside Philadelphia, with Commissioner of Baseball Ford Frick, the AL and NL presidents, and all 16 MLB owners serving as pallbearers.

Отбасы

1887 жылғы 2 қарашада Мак Маргарет Хоганға үйленді, оны «Spencer Leader» басылымы «күндей жарқын және көңілді мінезді» деп сипаттады. Олардың үш баласы болды: Эрл, Рой және Маргарет. Маргарет 1892 жылғы желтоқсанда үшінші баласын туғаннан кейін тудырғаннан кейін қайтыс болды. Мак 1910 жылғы 27 қазанда екінші рет үйленді. Оның екінші әйелі Кэтрин (немесе Кэтрин) Холахан (немесе Хулахан) (1879–1966) болды; халық санағында әртүрліше жазылған (неке тіркелімінде «Катарина Халлахан» деп көрсетілген). Олардың төрт қызы мен ұлы Корнелиус кіші болды. Өмірі бойы берілген католик болған Мак, сонымен қатар Колумб рыцарларының ұзақ жылғы мүшесі болды (Германтаундағы Санта-Мария Кеңесінің 263 нөмірі, 1980 жылдары Пенсильвания штатының Флоуртаун қаласына көшірілді). Мактың ұлы Эрл Мак 1910 және 1914 жылдар аралығында «A's» командасының бірнеше ойынында ойнады, сондай-ақ әкесінің денсаулығы нашар болған кезде 1937 және 1939 жылдардың маусымдарының бір бөлігінде команданы басқарды. Соңғы жылдары оның ұрпақтары саясатқа қатысты: Мактың немересі Конни Мак III 1983–89 жылдары Флоридадан АҚШ Өкілдер палатасының және 1989–2001 жылдары АҚШ Сенатының мүшесі болды; ал шөбересі Конни Мак IV 2005–13 жылдары Флорида штатының 14-ші сайлау округін өкілдік етіп, АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті.