Кіріспе

Франк Робинсон (31 тамыз 1935 – 7 ақпан 2019) – американдық кәсіби бейсбол ойыншысы және бас жаттықтырушы. 21 маусым бойы бес командада ойнады: «Цинциннати Редс» (1956–1965), «Балтимор Ориолс» (1966–1971), «Лос-Анджелес Доджерс» (1972), «Калифорния Энджелс» (1973–1974) және «Кливленд Индианс» (1974–1976). 1975 жылы Робинсон үлкен лига тарихындағы алғашқы афроамерикандық бас жаттықтырушы болды, «Индианс» командасының ойыншы-жаттықтырушысы ретінде. «Индианс» командасын жаттықтырғаннан кейін Робинсон «Сан-Франциско Джайентс», «Балтимор Ориолс» және «Монреаль Экспос» / «Вашингтон Нэшнлс» командаларын жаттықтырды. Өмірінің соңғы екі онжылдығының көп бөлігінде Робинсон Бас лига бейсболының түрлі басшылық лауазымдарында қызмет етті және американдық лиганың құрметті президенті ретінде карьерасын аяқтады.

Ерте өмір

Робинсон Техас штатының Бомонт қаласында дүниеге келген. Ол Рут Шоудың он баласының ең кішісі және оның Франк Робинсонмен некедегі жалғыз баласы болды. Оның ата-анасы ол нәресте кезінде ажырасып, анасы балаларымен бірге Калифорния штатының Аламеда қаласына, содан кейін жақын маңдағы Оклендтің Батыс Окленд ауданына көшіп барды. Ол Оклендтегі Макклимондс орта мектебінде оқыды, онда Билл Расселлмен баскетбол командасында ойнады. Вада Пинсон мен Курт Флудпен бейсболда бірге ойнады. Сондай-ақ, ол Америкалық легион бейсболында да қатысты. 11 маусым қатарынан жеңіліске ұшырағаннан кейін, «Редс» командасы қарсыластарын таң қалдырып, 1956 жылғы маусымның ортасында турнир кестесінде бірінші орынға шықты. Робинсон маусымның ортасында 18 хоум-ранмен командасын жетектеп, 1956 жылғы «Жұлдыздар ойынында» Ұлттық лиганың сол жақ қорғаушысы рөлін иеленді. «Редс» командасы маусымның соңғы күніне дейін жеңіс үшін күресті, 91–63 есебімен аяқтады, бұл «Бруклин Доджерс» командасынан екі ойынға қалып қойды. Робинсон 1956 жылғы маусымды .290 batting average және 83 runs batted in көрсеткіштерімен аяқтады, ал оның 38 хоум-раны 31 жыл бойы сақталды, содан кейін Марк МакГвайрдың 49 хоум-ранымен бұзылды. 1957 жылы «Редс» командасы маусымның ортасында қайтадан бірінші орынға шықты, ал Робинсон және оның «Redleg» командаластары – Эд Бейли, Джонни Темпл, Дон Хоак, Гас Белл, Уолли Пост және Рой Макмиллан – 1957 жылғы «Жұлдыздар ойынына» Ұлттық лиганың бастапқы құрамына сайланды. Комиссар Форд Фрик бастаған тергеуде дауыс беру бюллетеньдерінің көп бөлігі Цинциннатиден келгені және «Редс» жанкүйерлерінің бюллетеньдерді толтыру науқанының нәтижесі болғаны анықталды. Фрик Робинсонға командада қалуға рұқсат берді, ал Белл мен Постты NL бастапқы құрамында Хэнк Аарон мен Уилли Мейс ауыстырды. Ол өзінің жетістігі үшін бас жаттықтырушы Берди Теббетске алғыс айтты: «Ол мені жыл бойы жігерлендірді, ал жас ойыншыға осы қажет». 1959 жылы Робинсон .311 batting average, 125 runs batted in және 36 хоум-ран көрсеткіштеріне жетті. Оның өнері 1961 жылы Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алуына мүмкіндік берді. 1961 жылғы Әлем сериясында «Нью-Йорк Янкиз» командасына қарсы Робинсонның өнері көңіл көншітпеді, ол тек үш соққы жасады, ал «Редс» командасы бес ойында жеңіліске ұшырады (4–1). Робинсон 1962 жылы карьералық рекордын .342 batting average көрсеткішіне жеткізді, бұл НЛ-дің үздік соққышы Томми Дэвистен тек төрт ұпай ғана артта қалды. Сонымен қатар, ол лигада ұтып алған ұпайлар, doubles, on-base percentage, slugging percentage және on-base plus slugging көрсеткіштері бойынша көшбасшы болды.

Балтимор Ориольс (1966-1971)

1966 жылғы маусымға дейін «Қызылдар» клубының иесі Билл ДеУитт Робинсонды Балтимор Ориолс клубына Милт Паппас, Джек Болдшун және Дик Симпсонға алмастырды. Бұл ауыстыру өте теңсіз болды. ДеУитт, Детройттегі бас менеджер қызметі мен 1960 жылдардың басында «Қызылдарды» жаңғырту кезінде көптеген табысты ауыстырулар жасаған, саудадан кейін Робинсонды «жас отызға толмаған» деп атады. 1965 жылы «Қызылдар» Ұлттық лигасында шабуыл бойынша көш бастады және питчерлерге мұқтаж болды. Балтиморда тұрақты өнер көрсеткен Паппас Цинциннатиде үлкен көңіл көшірді, ал Робинсон Балтиморда сәтті өнер көрсетуін жалғастырды. Робинсонның Балтимордағы алғашқы жылы ол «Үштік тәжді» жеңіп, Америка лигасында .316 орташа ұпаймен (бұл «Үштік тәжді» жеңгендер арасындағы ең төмен көрсеткіш), 49 хоум-ранмен (оң жақта ойнайтын «Үштік тәжді» жеңгендер арасындағы рекордтық көрсеткіш) және 122 ұпаймен жеңіске жетті. Бұл соққыны Луис Тиант Кливленд Индианс клубына қарсы екі ойынның екіншісінде жасады, ал хоум-ран 541 футқа (165 метрге) дейін ұшып кетті. 1992 жылы «Ориолс» «Камден-Ярдс» стадионына көшкенге дейін, доп стадионнан шыққан жерде «МҰНДА» деп жазылған ту ілінді. «Ориолс» 1966 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алды, ал Робинсон әлем чемпионатына ең құнды ойыншы атанды. «Ориолс» төрт ойында қорғаудағы чемпион «Лос-Анджелес Доджерс» клубын жеңген кезде Робинсон екі хоум-ран соқты – бірінші ойында (Балтимор 5:2 есебімен жеңіске жетті) және төртінші ойында (ойынның жалғыз голы, 1:0 есебімен жеңіске жетіп, серияны аяқтады). Робинсон екі хоум-ранды да Дон Драйсдейлден соқты. 1969 жылғы маусымда Робинсон «Ориолс» клубының құрамындағы әзіл-қалжыңға үлес қосты, ол әр жеңістен кейін өткізілетін кенгуру сотының төрағасы болды. Төраға ретінде ол екі тараптың да аргументтерін тыңдап, ұсақ бұзушылықтар үшін айыппұлдар тағайындады (мысалы, ойын кезінде әйелдермен сөйлескен әрбір әйелге бір доллар) және белгілі бір саласында нашар болатын адамдардың есімдерімен аталатын «сыйлықтар» берді, жеңімпаз келесі сот отырысына дейін көрсетуі керек заттармен бірге. Мысалы, Джим Палмер бірде Джон Мейсонның базаға жүгіру сыйлығын жеңіп алды, бұл базаға жүгіру қателіктері үшін ұсынылған иіссіз, тозығы жеткен бейсбол буттары еді. Палмер кенгуру сотының «Ориолс» командасының бір-бірімен жақын қарым-қатынас орнатуына көмектескенін айтты. 1970 жылдың 26 маусымында Робинсон «Ориолс» клубының Вашингтон Сенаторларына қарсы 12:2 есебімен жеңіліске ұшыраған кезде бесінші және алтыншы айналымдарда екі гранд-слам соқты. Екі рет те базада бірдей ойыншылар болды: Дейв МакНелли үшінші базада, Дон Бьюфорд екінші базада, ал Пол Блэр бірінші базада болды. «Ориолс» 1969 және 1971 жылдар аралығында үш рет Америка лигасының чемпионатын жеңіп алды. 1969 жылғы әлем чемпионатына дейін Робинсон: «Метс пен Рон Гаспарды келсіндер!» деді. Оған командаласы Мерв Реттенмунд: «Бұл Род, ақымақ!» деп жауап берді. Ол: «Жарайды, ақымақ Родты келсіндер!» деп қайырды. Балтимор 1970 жылы «Қызылдар» клубына қарсы әлем чемпионатын жеңіп алды. 1972 жылғы Бейсбол лигасының ереуілі кезінде Робинсон оған қарсы дауыс берген отыз «Доджер» ойыншысының үшiншiсi болды. Дауыс беру нәтижесі жарияланған кезде ол: «Мен ереуілге сенбеймін және оған қарсы дауыс бердім. Бірақ менің дауысым есептелмеді, сондықтан қазір сіздің жағыңыздамын. Мен сіздермен біргемін» деді. 1972 жылғы маусым ол 1965 жылы «Қызылдар» клубында ойнағаннан бергі Ұлттық лигасындағы алғашқы маусымы болды. Ол 103 ойын ойнап, .251 орташа ұпай, 59 RBI, 86 соққы және 19 хоум-ран жинады. «Енгельс» клубында ойнаған кезде ол олардың бірінші тағайындалған соққышысы болды, сонымен қатар Вада Пинсонмен қайтадан командаласты. 1973 жылы 147 және 1974 жылы 129 ойын ойнады. «Енгельс» клубында ойнаған кезде ол .259 орташа ұпаймен 50 хоум-ран, 249 соққы және 160 RBI соқты. Оның мамандығындағы соңғы соққысы 18 қыркүйекте Балтиморға қарсы өткен, онда ол сегізінші айналымда соққыға ұшырап, 3:2 есебімен жеңіліске ұшырады.

Бас кеңсе және БАҚ мансабы

Робинсон 1995 жылға дейін «Ориолс» командасының бас менеджерінің көмекшісі болып қызмет етті, содан кейін жұмыстан босатылды. 2007 жылы көктемгі жаттығулар кезінде Робинсон ESPN арнасы үшін талдаушы ретінде жұмыс істеді. «Ұлттықтар» командасы 20 мамыр күні «Балтимор Ориолс» командасына қарсы өткізілетін ойында Робинсонды құрметтеуді ұсынды, бірақ ол бас тартты. 2007 жылы Робинсон МЛБ бас кеңсесіне қайта оралды және 2007 жылдан 2009 жылға дейін бейсбол операциялары жөніндегі арнайы кеңесші болып жұмыс істеді. Одан кейін 2009 жылдан 2010 жылға дейін Бад Селигтің жеке көмекшісі болды, ал 2010 жылдан 2011 жылға дейін жоғары лига операцияларының аға вице-президенті болып тағайындалды. 2012 жылдың маусым айында ол бейсболды дамыту жөніндегі атқарушы вице-президенті болды.

Жеке өмір

1950 жылдардың соңында "Қызылдар" сапында ойнаған кезде Робинсон маусым аяқталған соң Цинциннатидегі Ксавьер университетінде оқыды. Балтимор қаласында болғанда ол азаматтық құқық қозғалысына белсенді қатысты. Алғашқыда ол NAACP мүшелігіне қосылудан бас тартты, егер ұйым оны көпшілік алдына шығаруды талап етпесе. Бірақ Балтимордағы бөлінген тұрғын үйлер мен кемсітушілікке негізделген жылжымайтын мүлік саясатын көргеннен кейін ол шешімін қайта қарастырып, нәсілдік мәселелер жөніндегі ынталы спикерге айналды. Робинсон 1961 жылы Барбара Энн Коулмен танысты, сол жылы олар үйленді. Олардың екі баласы болды. 2019 жылдың 7 ақпанында Робинсон Лос-Анджелесте 83 жасында сүйек қатерлі ісігінен көз жұмды.