Кіріспе
Америкалық астроном
{| class="wikitable floatright" style="font size: 0.9em; width: 270px;"
|+ Кіші планеталар табылды: 22 |group="nb" Ковал сонымен қатар басқа галактикалардағы Ia типіндегі суперноваларды іздеуді бастады, бұл Звики басқарылған күш-жігердің бір бөлігі болды. Мақсаты – осы жарылысқан жұлдыздардың шамасын калибрлеу, оларды стандартты шамдар ретінде пайдалану, арқасында олардың туған галактикаларына дейінгі қашықтықты сенімді түрде өлшеуге болады (бұл жұмыс қазіргі уақытта ғаламның кеңеюін дәл өлшеуге мүмкіндік берді). 48 дюймдік Шмидт телескопымен Паломарда суперноваларды зерттеу барысында Ковал жеке өзі 81 супернованы, соның ішінде SN 1972e ашты. 1973 жылы Калтех астрономдары Элеонора Хелин мен Джин Шумейкер Жерге жақын, бұрын белгісіз астероидтерді іздеу және қадағалау бағдарламасын бастады – бұл Паломардың 18 дюймдік Шмидт телескопында фотопластинкалар арқылы жүргізілген Planet Crossing Asteroid Survey (PCAS) болды. Ковал негізгі жұмысын 48 дюймдік Шмидт телескопында суперноваларды зерттеуге арнағанмен, PCAS бағдарламасы үшін үлкен телескопты пайдаланып, әсіресе әлсіз астероидтарды "мұқият бақылады". Оның ашқан және бірлесіп ашқан астероидтерінің арасында атақты Атон астероиді 2340 Хатор; Аполлон астероидтері 1981 Мидас, 2063 Бакх, 2102 Тантал және (5660) 1974 MA; Амор астероидтері (4596) 1981 QB және (4688) 1980 WF; сондай-ақ Троян астероидтері 2241 Алкатоус және 2594 Акамас бар. Кейін PCAS 48 дюймдік Шмидт телескопына көшірілді және 1995 жылдың маусымына дейін барлығы 25 жылға жуық жұмыс істеді. Ковал 1970 жылдары IAU жүйесі арқылы Күн жүйесіндегі жаңа ашылулар мен суперновалар туралы хабарларды тіркеді және жаңа нысандарды іздеді. Ол Юпитердің екі серігін ашты: 1974 жылы Леданы және 1975 жылы Темистоны, бұл Юпитердің 13-ші және 14-ші серіктері болды. Темисто кейіннен жоғалып кетті (яғни оның орбитасы оны қайта байқауға жеткілікті түрде анық емес еді) және 2000 жылға дейін қайта табылмады. 1976 жылдың желтоқсаны мен 1985 жылдың ақпаны аралығында Ковал эклиптикалық жазықтықта 6400 шаршы градус көлемдегі аспан кеңістігін алыстағы, баяу қозғалатын Күн жүйесі нысандарын іздеу үшін зерттеді. Юпитерден тыс жерде тек бір нысан табылды: 1977 жылы ашылған 2060 Хирон, ол астероид пен комета сияқты ерекше қасиеттерге ие болды. 15 жылдан кейін екінші нысан табылғаннан кейін ол кентавр класындағы алғашқы нысан ретінде танылды. Кентаврлар – бұл Юпитер мен Нептун арасында тұрақсыз орбитамен айналатын нысандар. Олар, мүмкін, Kuiper белдеуінен үлкен планеталардың тартымды күшімен тартылған. Хирон – осындай әлемдердің ішіндегі ең үлкені және кометаға ұқсас комасы бар санаулы нысандардың бірі. Ковал сондай-ақ 99P/Kowal, 104P/Kowal, 134P/Kowal Vavrova, 143P/Kowal Mrkos және 158P/Kowal LINEAR периодтық кометаларын ашты немесе бірлесіп ашты. 1980 жылы Ковалдың астрономия тарихы бойынша зерттеулері Галилео Галилейдің 1613 жылы салған суретін тапты, онда Нептун Юпитердің жанында бейнеленген, бұл Нептунды 1846 жылы ашудан бұрынғы оқиға. Осы "көзге түспейтін" жаңалығы үшін Ковалға ғылыми тарих бойынша алғашқы Р. Р. Ньютон сыйлығы табысталды. 1985 жылы Ковал жаңа Ғарыш телескопы ғылыми институтына көшті, онда ол Хаббл ғарыш телескопының құралдарын бақылап, операция астрономдарының бірі болды. Оның "Астероидтар: олардың табиғаты және қолданылуы" атты кітабы 1988 жылы, ал екінші басылымы 1996 жылы жарық көрді. 1996 жылдан 2006 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Джонс Хопкинс университетінің қолданбалы физика зертханасында жұмыс істеді, NEAR Shoemaker ғарыш кемесінің Эрос астероидына қону миссиясы үшін бағдарламалық қамтамасыз етуді және NASA TIMED миссиясы үшін операциялық қолдауды ұсынды. Ковал 2011 жылдың 28 қарашасында 71 жасында қайтыс болды.
|+ Minor planets discovered: 22 |group="nb" Kowal also began to search for Type Ia supernovae in other galaxies, in an effort led by Zwicky to calibrate the magnitudes of these exploding stars so that they could be used as standard candles, reliable measures of the distance of their host galaxies (work which in the present has led to accurate measurements of the expansion of the universe). In the course of these Palomar supernovae surveys with the 48" Schmidt, Kowal personally discovered 81 supernovae, including SN 1972e. In 1973, Caltech astronomers Eleanor Helin and Gene Shoemaker began an observing program to search out and track previously unknown near Earth asteroid, the Planet Crossing Asteroid Survey (PCAS), a photographic plate survey that began on the Palomar 18" Schmidt telescope. Although primarily employed by the supernova survey to observe on the 48" Schmidt, Kowal provided "crucial observations" of particularly faint asteroids for the PCAS program with the larger telescope. His asteroid discoveries and co discoveries include the notable asteroids Aten asteroid 2340 Hathor; the Apollo asteroids 1981 Midas, 2063 Bacchus, 2102 Tantalus and (5660) 1974 MA; the Amor asteroids (4596) 1981 QB and (4688) 1980 WF; and the Trojan asteroids 2241 Alcathous and 2594 Acamas. PCAS later moved to the 48" Schmidt, and ran in total for nearly 25 years, until June 1995. Kowal provided observations of new Solar System discoveries and reports of new supernovae via the IAU circular system throughout the 1970s, and searched for new objects. He discovered two moons of Jupiter: Leda in 1974 and Themisto in 1975, the 13th and 14th moons of Jupiter to be found. Themisto was later lost (i. e. its orbit was not known well enough to reobserve it) and was not rediscovered until 2000. Between December 1976 and February 1985, Kowal searched 6400 square degrees of sky in the ecliptic plane for distant, slow moving Solar System objects. Only one object was found beyond Jupiter: 2060 Chiron, discovered in 1977, which had the unusual characteristic of features both like an asteroid and a comet. It became recognised as the first object in the centaur class after a second one was discovered 15 years later. Centaurs are objects with unstable orbits which orbit between Jupiter and Neptune. They are probably drawn in from the Kuiper belt by alignments with larger planets. Chiron remains one of the largest such worlds known, and one of a handful that have a comet like coma. Kowal also discovered or co discovered the periodic comets 99P/Kowal, 104P/Kowal, 134P/Kowal Vavrova, 143P/Kowal Mrkos, and 158P/Kowal LINEAR. In 1980, Kowal's research in astronomical history found a 1613 drawing by Galileo Galilei showing Neptune near Jupiter, predating the discovery of Neptune in 1846; Kowal was awarded the inaugural R. R. Newton Award for Scientific History for this "shockingly outré" finding. Kowal moved to the new Space Telescope Science Institute in 1985, where he monitored the instruments of the Hubble Space Telescope as one of the operations astronomers. His book Asteroids: Their Nature and Utilization was published in 1988, and a second edition in 1996. From 1996 until his retirement in 2006, he worked at the Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory, providing software for the NEAR Shoemaker spacecraft's mission to land on the asteroid Eros and mission operations support for the NASA TIMED mission. Kowal died on November 28, 2011, at the age of 71.
Құрметтер мен марапаттар
Ковал 1979 жылы Ұлттық ғылым академиясының Джеймс Крейг Уотсон медалімен марапатталды, оның себебі – "астрономиялық маңызды жаңалықтары, әсіресе Хирон, Леда және көптеген жұлдыз жарылыстарының (суперновалардың) ашылуы". Плутон планетасындағы Коваль кратері оның құрметіне аталған.