Кіріспе
Оксфорд университетінің білім беру мекемесі Оксфорд университетінің тұрақты жеке залы (PPH) – университет құрамындағы білім беру мекемесі. Оксфордта төрт тұрақты жеке зал бар, олардың үшеуі бакалаврларды қабылдайды. Олар әртүрлі христиан дінтерімен құрылған. PPH колледждерден негізінен басқару құрылымымен ерекшеленеді: колледждерді колледж профессорлары басқарады, ал PPH басқаруы толығымен немесе жартылай сәйкес христиан дінтерінің қарауында болады. PPH студенттері Оксфорд университетінің мүшелері болып есептеледі және университет мүмкіндіктері мен шараларына толық қол жеткізе алады.
A permanent private hall (PPH) in the University of Oxford is an educational institution within the university. There are four permanent private halls at Oxford, three of which admit undergraduates. They were founded by different Christian denominations. PPHs principally differ from colleges in the sense that the latter are governed by the fellows of the college, whereas the governance of a PPH fully or partially rests with the corresponding Christian denomination. Students at PPHs are members of the University of Oxford and have full access to the university's facilities and activities.
Шолу
Реджентс Парк колледжі – ең ірі PPH, және кез келген жастағы ерлер мен әйелдерді қабылдайды. Blackfriars және Wycliffe Hall тарихи тұрғысынан тек ерлерге арналған оқу орындары болған, бірақ қазір екеуі де білім беретін, түрлі оқу курстарында оқитын студенттерді қабылдайды және өз діни ұйымдары үшін дін қызметкерлерін даярлайды. Campion Hall гуманитарлық және әлеуметтік ғылымдар салаларында аспиранттарды қабылдайды, сондай-ақ кейде басқа да мамандықтар бойынша қабылдау жүргізеді.
Жеке залдар
Оксфорд университеті туралы 1854 жылғы заң және 1855 жылғы De aulis privatis (Жеке залдар туралы) университетінің жарғысы, кем дегенде 28 жасқа толып, өнер магистрі дәрежесін алған кез келген адамға рұқсат алып жеке зал ашуға мүмкіндік берді. Он үш жеке залының арасында ең ұзақ болғаны – Чарсли залы (1862–1891). Жеке залдардың белгілі басшылары Уильям Эдвард Аддис және Джордж Батлер болды. 1871 жылғы Университеттердегі сынақтар туралы заң, Англия шіркеуінің мүшесі емес ер адамдарға барлық университет дәрежелері мен қызметтеріне жол ашты (діни білім беру және құлшылық етуге қатысты шаралар сақталды), бұл Рим католиктері мен басқа дін өкілдеріне жеке залдар ашуға жағдай жасады. Бұл англикандық емес жеке залдарға 1896 жылы иезуиттер ордені ашқан Кларк залы (қазіргі Кэмпион залы) және 1899 жылы бенедиктин ордені ашқан Хантер Блэр залы (кейін Сент-Бенетт залы) кірді.
Тұрақты жеке залдары
1918 жылы университет коммерциялық емес жеке залдардың тұрақты жеке залдарға айналуына мүмкіндік беретін жарлық қабылдады, соның салдарынан екі зал жаңа атаулар алды. Сент-Бенетт залы 2014 жылы магистрлерді, ал 2016 жылы бакалаврларды қабылдай бастады, бірақ 2022 жылы жабылды. Сент-Стефан 2023 жылдың қыркүйегінде тұрақты жеке зал мәртебесін жойды, бірақ Англикан теологиялық колледжі ретінде жұмысын жалғастырды.