Кіріспе
Американдық свинг би тобы – Глен Миллердің «Glenn Miller and His Orchestra» тобының жетекшісі болған американдық свинг би тобы. Кларнет пен тенор саксофон мелодия ойнап, ал тағы үш саксофон гармониямен сүйемелдеген бұл топ, свинг дәуіріндегі ең танымал және коммерциялық тұрғыдан сәтті би оркестріне айналды, сонымен қатар 20 ғасырдың ең үздік синглдерінің бірі саналды. Қазіргі таңда оркестрдің соңғы тірі мүшесі – Рей Энтони. Миллер 1920 жылдардың соңында Нью-Йоркте, қызу джаз дәуірінде сайдмен ретінде кәсіби жазбалар жасады. Виртуоз тромбоншылар Джек Тигарден мен Томми Дорси келгеннен кейін, Миллер аранжировкалау дағдыларын жетілдіруге көбірек назар аударды. Арти Шоу және Бенни Гудман сияқты замандастары мен болашақ жұлдыздар үшін жазған Миллер, түрлі жағдайларда жұмыс істеу арқылы аранжировщик ретінде тәжірибе жинады. Кейіннен Миллер музыка теоретигі Джозеф Шиллинджерден сабақ алып, аранжировкалау және жазу дағдыларын одан да жетілдірді. 1937 жылдың ақпан айында Миллер Decca үшін қысқа ғана уақытқа жазбалар жасаған оркестр құрды. Бұл топпен Миллер британдық оркестр жетекшісі Рей Ноблдің американдық тобы үшін жазған аранжировкасын пайдаланып, кларнеттің сазды дыбысын жасауға тырысты. Бұл стиль уақыт өте келе дамып, ақырында Гленн Миллердің есіммен танылды. Агенттік ұсынған тұрақсыз шақырулардан және радиода кеңінен көрсетілмеуінен көңілі толмаған Миллер 1937 жылдың желтоқсан айында топты таратуға мәлімдеді. Үш айдан кейін ол жаңа топ құру үшін мүшелерді іздестіруге кірісті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Миллер мансабын аяқтаған кезде Гарри Джеймстің тобы ғана оның танымалдылығына жете бастады. Винсент Лопестің тобынан Марион Хаттон келді, ол өнерлеріне құлшыныс пен энергия қосты. 1938 жылдың 7 қыркүйегінде топ «My Reverie», «King Porter Stomp» және «By the Waters of Minnetonka» атты екі бөлімнен тұратын алғашқы жазбаларын жасады. Радиодағы шақыруларға қарамастан, Миллер жыл соңына дейін тек бір ғана жазу сессиясына шақырылды.
the band that Glenn Miller fronted
Glenn Miller and His Orchestra were an American swing dance band formed by Glenn Miller in 1938. Arranged around a clarinet and tenor saxophone playing melody, and three other saxophones playing harmony, the band became the most popular and commercially successful dance orchestra of the swing era and one of the greatest singles charting acts of the 20th century. As of , Ray Anthony is the last surviving member of the orchestra. Miller began professionally recording in New York City as a sideman in the hot jazz era of the late 1920s. With the arrival of virtuoso trombonists Jack Teagarden and Tommy Dorsey, Miller focused more on developing his arrangement skills. Writing for contemporaries and future stars such as Artie Shaw, and Benny Goodman, Miller gained prowess as an arranger by working in a variety of settings. Later, Miller largely improved his arranging and writing skills by studying under music theorist Joseph Schillinger. In February 1937, Miller started an orchestra that briefly made records for Decca. With this group, Miller used an arrangement he wrote for British bandleader Ray Noble's American band in an attempt to form a clarinet reed sound. This style developed over time, and eventually became known as the Glenn Miller sound. Frustrated with his agency over playing inconsistent bookings and lacking broad radio exposure, Miller gave the band notice in December 1937. Less than three months later, he was looking for members and forming a new band. Only Harry James' band began to equal Miller's in popularity as he wound down his career in the wake of the Second World War. From Vincent Lopez's group came Marion Hutton, who added enthusiasm and energy in her performances. On September 7, 1938, the band made their first recordings, "My Reverie", "King Porter Stomp" and "By the Waters of Minnetonka", in two parts. Keeping up radio dates, Miller was only booked for 1 more session the rest of the year.
Авиациялық бақылауға тыйым салу және тарату
Шілде айының ортасында Миллер мен тобы он үш әнді жазды, сол кезде музыканттар одағының басшысы Джеймс Петрильо 28 айлық жазуға тыйым салды. Осы ереуіл Миллердің мансабында қосымша жазбалар жасауға кедергі келтірді, бірақ "Виктор" лейблы жазбалардың соңғы жиынтығын баяу шығарды, ал "That Old Black Magic" әні оркестр тарағаннан кейін сегіз айдан астам уақыт өткен соң, 1943 жылдың мамыр айында бірінші орынға шықты. 1941 жылдың 7 желтоқсанында Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін Миллер радио бағдарламалары мен жазбаларына көбірек патриоттық тақырыптар енгізе бастады. "Честерфилд Сигарет" компаниясы CBS арнасында "Джаз королі" Пол Уайтменмен бірге жарты сағаттық радиошоу ұйымдастырды. Уайтмен зейнетке шығуға шешім қабылдады және оның орнына Гленн Миллерді ұсынды. 1939 жылдың 27 желтоқсанында Миллер бағдарламаны "Честерфилд Ай жарығы серенадасы" деп қабылдады. Алғашқы 13 аптада "The Andrews Sisters" тобы өнер көрсетті, себебі "Честерфилд" компаниясы Миллердің танымалдылығын сақтай ала ма деп уайымдады. Олардың аласыздауы басылды, және бағдарлама 15 минутқа қысқартылып, сейсенбі, сәрсенбі және бейсенбі күндері кешкі 22:15-те эфирге шығарылды. Миллер мен оның тобы 1942 жылы тарағанға дейін осы уақытты иеленді.