Кіріспе

Bone Machine – американдық әнші және музыкант Том Уэйтстың Island Records лейблынан 1992 жылдың 8 қыркүйегінде шыққан он бірінші студиялық альбомы. Ол «Үздік баламалы музыка альбомы» номинациясында «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды және Дэвид Идальго, Лес Клейпул, Брэйн және Кит Ричардс қатысқан. Альбом Уэйтстің студиялық альбомдарға қайта оралуын белгіледі, «Франкстің жайнақ жылдары» (1987) альбомынан кейін бес жыл өткен соң жарық көрді. Prairie Sun Recording студиясының жертөлесіндегі бөлмеде жазылған, Уэйтс «жақсырақ болса, тек цемент еден мен ыстық су жылытқышы» деп сипаттаған бұл альбом, өзінің қатал, минималистік, перкуссияға негізделген стилімен, сондай-ақ өлім мен шіру туралы қараңғы лирикалық тақырыптарымен ерекшеленеді. Альбомның обложкасы – мүйізді бас киім мен қорғаныш көзілдірігін киген, айқайлап тұрған Уэйтстің бұлыңғыр, қара-ақ түсті, жақыннан түсірілген суретін Боб Диланның ұлы Джесси Дилан түсірген. Дилан мен Джим Джармуш «Goin' Out West» және «I Don't Wanna Grow Up» музыкалық видеоларын, сәйкесінше түсірді. Соңғы ән Ramones тобының соңғы альбомында, «!Adios Amigos!» (1995) альбомында каверленген, ал біріншісі «Жекпе-жек клубы» (1999) фильмінде пайда болды. Bone Machine «Үздік баламалы музыка альбомы» үшін «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды.

Жазу және өндіріс

Bone Machine толықтай Prairie Sun жазу студиясында, Котати, Калифорниядағы "Студия C" бөлмесінде, "Күту бөлмесі" деп аталатын, ғимараттардың жертөлесіндегі ескі цементті шағылыстыру бөлмелерінде жазылды және өндірілді. Prairie Sun студиясының басшысы Марк "Мука" Ренник: "[Waits] осы "эхо" бөлмелеріне тартылып, Bone Machine дыбыстық ландшафтын жасады. [ ] Томды бізге ұнатуының себебі – ол музыка зерттеушісі. Оның есті білу қабілеті керемет. Оның таланты – ұлттық қазына." Уэйтс осы минималды студия туралы: "Жұмыс істеуге тамаша бөлме таптым, тек цемент еден және су жылытқыш бар. Жарайды, осында жасаймыз. Жақсы эхосы бар." Bone Machine: The Operator's Manual промо-CD үшін жазылған сұхбат үзінділерінде жазу ортасы мен процесіне сілтемелер жасалды, онда студиялық тректер мен әңгімелер алдын ала жазылған радиошоу форматында біріктірілді. Bone Machine – Уэйтстің барабан мен соққы аспаптарын кеңінен пайдаланған тұңғыш альбомы. 1992 жылы Уэйтс: "Мен ашуланғанда барабан ойнағанды жақсы көремін. Үйімде көптеген металл заттар ілінген "кондурум" деп аталатын металл аспап бар, мен оны балғамен ойнағанды ұнатамын. Мен оны жақсы көремін. Барабан ойнау – емдік. Мен оны жас кезімде тапқан болсам!" деді.

Сыни қабылдау

Entertainment Weekly альбомды ең жоғары бағалап, былай деп жазды: "Осы альбомды тыңдау – ойын-сауық паркіндегі қызықты үйге бару сияқты. Көрініс немесе дыбыс қай кезде сізді таң қалдырып, қуантса немесе жай ғана мазасыз ететінін білмейсіз. Bone Machine Уэйтсті өзінің сүйікті тақырыптарын – ыдырау мен өлім, тазартқыш пен азапты – жағалайтын ортада кезіктіреді, бірақ оның тозақтық айғайларының (оның дауысын шикі деп атау – мақтау) және гротеск аранжименттерінің (көбінесе дөңгелектердің немесе темірдің сыңғырлау үлгілері) астында қамқор, гуманистік жүрек жасырынып жатыр. Тек Уэйтс ғана құтқарылу іздеген және жаңа Ford машинасы ("Иисус келеді") тілейтін евангелистік ән жаза алады. "Маңызды нәрсені тәуекелге салу керек", - деп жазады ол "Аз ғана жаңбыр" атты терең әнінде. Қазіргі заманғы әнші-жазушылардың арасында поптың осы "Сұлбалы адамы" – маңызды саналатын санаулылардың бірі. Bone Machine бірнеше "1990-шы жылдардың ең жақсы альбомдары" тізіміне еніп, Pitchfork журналы оны 49-шы орынға, ал Rolling Stone – 53-ші орынға қойды. Албом сондай-ақ "1001 Albums You Must Hear Before You Die" кітабына да енгізілді. Элвис Костелло оны өзінің маңызды альбомдар тізіміне қосып, "A Little Rain" және "I Don't Wanna Grow Up" әндерін ерекше атады.