Нью-Йорк қаласының 1860-1931 жылдар аралығындағы «New York World» газеті – Демократиялық партияның басты дауысы, сенсациялық журналистиканың алғашқысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк қаласындағы күнделікті газет (1860–1931)
Daily newspaper in New York City (1860–1931)
«Нью-Йорк әлемі» газеті 1860 жылдан 1931 жылға дейін Нью-Йорк қаласында жарық көрген газет. Бұл газет Америка газеттері тарихында Демократиялық партияның басты ұлттық дауысы ретінде маңызды рөл атқарды. 1883 жылдан 1911 жылға дейін, баспагер Джозеф Пулитцер басшылығымен, сары журналистиканың алғашқы үлгісі болды, оқырмандардың назарын сенсациялық жаңалықтармен, спорт, жеке өмірге қатысты мәліметтермен және дау-дамамен қызықтырып, күнделікті таралымын миллионға жеткізді. 1931 жылы сатылып, «Нью-Йорк World Telegram» газетімен біріктірілді.
The New York World was a newspaper published in New York City from 1860 to 1931. The paper played a major role in the history of American newspapers as a leading national voice of the Democratic Party. From 1883 to 1911 under publisher Joseph Pulitzer, it was a pioneer in yellow journalism, capturing readers' attention with sensation, sports, sex and scandal and pushing its daily circulation to the one million mark. It was sold in 1931 and merged into the New York World Telegram.
Алғашқы жылдар
"The World" газеті 1860 жылы құрылған. 1862-1876 жылдары оны Мэнтон Марбл басқарды, ол газеттің бас редакторы және иесі болған. 1864 жылғы АҚШ президент сайлауы кезінде газет Авраам Линкольнге жатқызылған жалған құжаттарды жариялағаннан кейін үш күнге жабылды. Марбл 1876 жылғы президенттік сайлауда Сэмюэл Тильденнің жеңілісіне көңілі толып, сайлаудан кейін газетті Пенсильвания темір жолының президенті Томас А. Скотт басқаратын топқа сатты, ол газетті "өзінің акциялық кәсіпорындары үшін үгіт құралы ретінде" пайдаланды. Бірақ Скотт газеттің өсіп келе жатқан шығындарын жаба алмады және 1879 жылы оны Техас және Тынық мұхиты темір жолымен бірге қаржыгер Джей Гулдқа сатты. Гулд, Скотт сияқты, газетті жеке мақсаттары үшін пайдаланды, оның көмегімен Western Union компаниясын басып алуға тырысты. Бірақ Гулд та, Скотт сияқты, газеттің қаржылық жағдайын жақсарта алмады, және 1880 жылдары ол жылына 40 000 доллар зиянға ұшырады.
The World was founded in 1860. From 1862 to 1876, it was edited by Manton Marble, who was also its proprietor. During the 1864 United States presidential election, the World was shut down for three days after it published forged documents purportedly from Abraham Lincoln. Marble, disgusted by the defeat of Samuel Tilden in the 1876 presidential election, sold the paper after the election to a group headed by Thomas A. Scott, the president of the Pennsylvania Railroad, who used the paper "as a propaganda vehicle for his stock enterprises." But Scott was unable to meet the newspaper's growing losses, and in 1879 he sold it to financier Jay Gould as part of a deal that also included the Texas & Pacific Railroad. Gould, like Scott, used the paper for his own purposes, employing it to help him take over Western Union. But Gould, like Scott, could not turn the financial state of the newspaper around, and by the 1880s, it was losing $40,000 a year.
Жозеф Пулитцер жылдары
1883 жылы Джозеф Пулитцер «Дүниежүзі» газетін сатып алып, таралымын арттыруға кірісті. Журналист Нелли Блай Американың алғашқы зерттеуші журналистерінің бірі болды, көбінесе жасырын жұмыс істеді. Ол Жюль Верннің «Дүние жүзін сексен күнде айналу» романынан шабыттанған газеттің жарнамалық әрекеті ретінде 1889-1890 жылдары 72 күнде планетаны аралап шықты. 1890 жылы Пулитцер Нью-Йорк әлем ғимаратын салды, ол сол кездегі әлемдегі ең биік кеңсе ғимараты еді. 1889 жылы Джулиус Чемберс Пулитцердің тағайынымен «Нью-Йорк әлемі» газетінің бас редакторы болды және 1891 жылға дейін қызмет етті. 1890 жылы Пулитцер, Чемберс және басқалар Александр Т. Стюартқа қарсы «қарсылық және құпия қылмыс» деп айыптаған қылмыстық жала жабу ісі бойынша сотқа тартылды. Ол «өз үйіне сүйіктілерін шақырып, олармен бірге тамақтанған» және «құрғақ тауарлар теңізінің қарақшысы» деп айыпталды. Сот айыптауды қабылдамады. Бұл сияқты қылмыстық іс-әрекет сол кезде жиі кездесетін, Пулитцер мен Чемберс бірнеше істе айыпталып, кейбіреулерінен ақталды, ал кейбіреулері сотталды. 1896 жылы «Дүние» газеті төрт түсті баспа машинасына көшті; ол «Сары бала» мультфильмін көрсететін «Хоган аллеясы» атты алғашқы түсті қосымшаны жариялаған газет болды. Ол Уильям Рэндольф Херсттің «Нью-Йорк журналымен» таралым үшін күреске түсті. 1899 жылы Пулитцер мен Херст газет сатушылардың 1899 жылғы ереуіліне себепкер болды, нәтижесінде «Дүние» газетінің таралымы 70%-ға төмендеді. «Дүние» газетіне «сенсациялық» деп шабуыл жасалды, ал Херсттің «Журналымен» арасындағы таралым үшін күрес «сары журналистика» терминінің пайда болуына әкелді. Газеттің иммигранттарға жағымпаздық жасауына ренжіген белгілі баспагерлер Пулитцерді сенсация жасауға айыптады. «Дүние» газеті қылмыстық оқиғалар туралы көптеген мақалалар жариялағанмен, тұрғын үйлердегі зәбір-зияраттарды ашарлаған мақалалар да жариялады. 1883 жылы ыстық толқынынан кедей балалардың көп саны қаза болғаннан кейін «Дүние» газеті «Кішкентай табыттар шегі» сияқты тақырыптармен оқиғалар жариялады. Оның жариялануы қалада реформалар жасауға түрткі болды. Херст Пулитцердің тәсілін Сан-Франциско «Экзаменерінде», кейіннен «Журналда» қайталады. Чарльз Чапин 1898 жылы «Evening World» газетінің қалалық редакторы болып жұмысқа орналасты. Ол сенсациялық жаңалықтарды ұнататын және трагедияға бейжай қараған, 1901 жылы Уильям МакКинлинің қазасы туралы хабарлағанда ғана ресми тонға көшкенімен танымал болды. Ол редакцияны темірдей қатал басқарды және оның үшін жұмыс істеген журналистер оны жек көретін. Чапин өзінің қызметі кезінде 108 газетшіні жұмыстан шығарды. Дегенмен, Стэнли Уокер оны «ешқашан болмаған ең ұлы қалалық редактор» деп атады. Оның «Дүние» газетіндегі жұмысы 1918 жылы қаржылық қиындыққа тап болып, әйелін өлтіргеннен кейін аяқталды. Ол Синг-Синг түрмесіне сотталып, 1930 жылы сол жерде қайтыс болды. Франк Ирвинг Кобб 1904 жылы Пулитцердің «Дүние» газетінің редакторы болып сынақтан өту үшін жұмысқа алынды. Кобб – Пулитцердің үйінен «офисті басқаруға» тырысқан тәуелсіз кансас штатының тұрғыны еді. Егде жастағы Пулитцер газетке соншалықты берілгендіктен, Коббтың жұмысына үнемі араласып отырды. Екеуі Вудро Вильсонды қолдауда ортақ тіл тапты, бірақ көптеген мәселелерде келіспеді. 1907 жылы Пулитцердің ұлы Ральф «Дүние» газетінің әкімшілік жауапкершілігін өз мойнына алғанда, оның әкесі мұқият жазылған отставка хатын жазды. Кобб оны Нью-Йорктің барлық газеттерінде жариялады, «Дүние» газетінен басқа. Джозеф Пулитцер бұл әрекетке ашуланды, бірақ Коббтың редакциялық мақалалары мен тәуелсіз рухын бағалай бастады. Олардың арасындағы қарым-қатынас, пікір алмасу және хат алмасу көбейді. Екеуінің арасындағы жақсы қарым-қатынас Коббтың икемділігіне негізделген. 1908 жылдың мамырында Кобб пен Пулитцер бірізді редакциялық саясат жоспарын жасау үшін кездесті. Пулитцердің қазіргі жаңалықтар туралы редакциялық мақалаларға талабы Коббтың шамадан тыс жұмыс істеуіне әкелді. Баспагер бас редакторын алты апталық Еуропа сапарына жіберіп, оның рухын жаңартты. Кобб қайтып келгеннен кейін көп ұзамай Пулитцер қайтыс болды. Кобб содан кейін 1907 жылғы Пулитцердің отставкасын жариялады. Кобб 1923 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін Пулитцермен бөліскен редакциялық саясатты сақтап қалды.
Joseph Pulitzer bought the World in 1883 and began an aggressive era of circulation building. Reporter Nellie Bly became one of America's first investigative journalists, often working undercover. As a publicity stunt for the paper, inspired by the Jules Verne novel Around the World in Eighty Days, she traveled around the planet in 72 days in 1889–1890. In 1890, Pulitzer built the New York World Building, the tallest office building in the world at the time. In 1889, Julius Chambers was appointed by Pulitzer as managing editor of the New York World; he served until 1891. In 1890, Pulitzer, Chambers, et al. were indicted for posthumous criminal libel against Alexander T. Stewart for accusing him of "a dark and secret crime", as the man who "invited guests to meet his mistresses at his table", and as "a pirate of the dry goods ocean." The charges were dismissed by the court. This sort of criminal action was common at the time and both Pulitzer and Chambers were indicted in a number of cases, in some of which they were acquitted, in others convicted. In 1896, the World began using a four color printing press; it was the first newspaper to launch a color supplement, which featured The Yellow Kid cartoon Hogan's Alley. It joined a circulation battle with William Randolph Hearst's New York Journal. In 1899 Pulitzer and Hearst were the cause of the newsboys' strike of 1899, which led to Pulitzer's circulation dropping by 70%. The World was attacked for being "sensational", and its circulation battles with Hearst's Journal gave rise to the term yellow journalism. The charges of sensationalism were most frequently leveled at the paper by more established publishers, who resented Pulitzer's courting of the immigrant classes. And while the World presented its fair share of crime stories, it also published damning exposés of tenement abuses. After a heat wave in 1883 killed a disproportionate number of poor children, the World published stories about it, featuring such headlines as "Lines of Little Hearses". Its coverage spurred action in the city for reform. Hearst reproduced Pulitzer's approach in the San Francisco Examiner and later in the Journal. Charles Chapin was hired in 1898 as city editor of the Evening World. He was most known for embracing the sensational and showing little empathy in the face of tragedy, only taking a more solemn tone when reporting on the assassination of William McKinley in 1901. He controlled the newsroom with an iron fist, and was commonly despised by the journalists who worked for him. Chapin fired 108 newspaper men during his tenure. However, Stanley Walker still referred to him as "the greatest city editor that ever lived." His time at the World ended when, after falling into financial ruin, he murdered his wife in 1918. He was sentenced to Sing Sing Prison and died there in 1930. Frank Irving Cobb was employed on a trial basis by Pulitzer as the editor of the World in 1904. Cobb was a fiercely independent Kansan who resisted Pulitzer's attempts to "run the office" from his home. The elder man was so invested in the paper that he continually meddled with Cobb's work. The two found common ground in their support of Woodrow Wilson, but they had many other areas of disagreement. When Pulitzer's son Ralph took over administrative responsibility of The World in 1907, his father wrote a precisely worded resignation. Cobb had it printed in every New York paper—except the World. Joseph Pulitzer raged at the insult, but slowly began to respect Cobb's editorials and independent spirit. Exchanges, commentaries, and messages between them increased. The good rapport between the two was based largely on Cobb's flexibility. In May 1908, Cobb and Pulitzer met to outline plans for a consistent editorial policy. Pulitzer's demands for editorials on contemporary news led to overwork by Cobb. The publisher sent his managing editor on a six week tour of Europe to restore his spirit. Shortly after Cobb's return, Pulitzer died. Cobb then finally published Pulitzer's resignation from 1907. Cobb retained the editorial policies he had shared with Pulitzer until he died of cancer in 1923.
Кейінгі жылдар
1911 жылы Пулитцер қайтыс болғаннан кейін «The World» газетін басқаруды ұлдары Ральф, Джозеф және Гербертке тапсырды. «The World» басылымының бас редакторы Герберт Байард Суоп, Франк Салливан және Димс Тейлор сияқты жазушыларды жұмысқа алды. Газеттің танымал журналистерінің қатарында «Коннинг Тауэр» атты бағананың авторы Франклин Пирс Адамс (Ф. П. А.), редакциялық бетке «Менің ойымша» деген мақала жазған Хейвуд Браун және болашақта қатал детектив жанрында жазатын Джеймс М. Кейн болды. С. М. Пэйн газет үшін бірнеше комикстер жасады. Газет 1913 жылдың желтоқсан айында алғашқы кроссвордты жариялады. «The World Almanac» атты жылдық анықтамалық кітапты газет құрды, ал «The World Almanac» атауы тікелей газеттен шыққан. 1921 жылдың 6 қыркүйегінен бастап газет Ку-клукс-кланның ішкі құрылысын ашатын 21 мақаладан тұратын серия жариялады. 1931 жылы Пулитцердің мұрагерлері газетті сату үшін сотқа жүгінді. Сот судьясы олардың пайдасына шешім шығарды; «Scripps Howard» желісінің иесі Рой В. Ховард газетті бәсекелесін жою мақсатымен сатып алды. Ол 1931 жылдың 27 ақпанында соңғы саны шыққаннан кейін «The World» газетін жабылып, 3000 қызметкерін жұмыстан босатты, содан кейін кешкі басылымының атын «Кешкі телеграмма» орнына «Нью-Йорк әлем телеграммасы» деп өзгертті.
When Pulitzer died in 1911, he passed control of the World to his sons Ralph, Joseph and Herbert. The World continued to grow under its executive editor Herbert Bayard Swope, who hired writers such as Frank Sullivan and Deems Taylor. Among the Worlds noted journalists were columnists Franklin Pierce Adams (F. P. A. ), who wrote "The Conning Tower"; Heywood Broun, who penned "It Seems to Me" on the editorial page; and future hardboiled fiction writer James M. Cain. C. M. Payne created several comic strips for the newspaper. The paper published the first crossword puzzle in December 1913. The annual reference book called The World Almanac was founded by the newspaper, and the name World Almanac is directly descended from the newspaper. The paper ran a twenty one article series that was an exposé on the inner workings of the Ku Klux Klan, starting September 6, 1921. In 1931, Pulitzer's heirs went to court to sell the World. A surrogate court judge decided in their favor; Scripps Howard chain owner Roy W. Howard purchased the paper to eliminate its competition. He closed the World and laid off the staff of 3,000 after the final issue was printed on February 27, 1931, then merely replaced the word "Evening" on his afternoon paper, the Evening Telegram, renaming it the New York World Telegram.
Комикстер
The New York World 1890 жылдар шамасында комикстерді жариялаған алғашқы газеттердің бірі болды және американдық комикстердің дамуына зор үлес қосты. «The Yellow Kid» кейіпкері бар Ричард Ф. Оутколттың «Hogan's Alley» комиксі, сондай-ақ «The Captain and the Kids», «Everyday Movies», «Fritzi Ritz», «Joe Jinks» және «Little Mary Mixup» комикстері осы газетте жарық көрді. «World Feature Service» және «New York World Press Publishing» аттарымен компания 1905 жылдан бастап елдің басқа газеттеріне комикстерді таратуды ұйымдастырды. 1931 жылдың ақпан айында Скрипс газетін және оның тарату активтерін сатып алғаннан кейін, «The New York World» газетінің ең танымал комикстері Скрипстің «United Feature Syndicate» компаниясына өткізілді.
The New York World was one of the first newspapers to publish comic strips, starting around 1890, and contributed greatly to the development of the American comic strip. Notable strips that originated with the World included Richard F. Outcault's Hogan's Alley (featuring The Yellow Kid), The Captain and the Kids, Everyday Movies, Fritzi Ritz, Joe Jinks, and Little Mary Mixup. Under the names World Feature Service and New York World Press Publishing the company also syndicated comic strips to other newspapers around the country beginning around 1905. With Scripps' acquisition of the World newspaper and its syndication assets in February 1931, the World's most popular strips were brought over to Scripps' United Feature Syndicate.
Мұра
Джанет Э. Стилдің пікірінше, Жозеф Пулицер 1883 жылы өзінің журналистикалық стилін Сент-Луистен Нью-Йоркке көшірген кезде заманына ерекше із қалдырды. «Нью-Йорк әлемі» газетінде Пулитцер иллюстрацияларға, жарнамаға және жұмысшы адамдардың тұтыну мәдениетіне баса назар аударды. Ол олардың мүмкіндігі болғанда, мысалы, Кони-Айлендте отбасыларымен өмірді тойлау үшін ақша жинағанына сенді.
Janet E. Steele argues that Joseph Pulitzer put a stamp on his age when he brought his brand of journalism from St. Louis to New York in 1883. In his New York World, Pulitzer emphasized illustrations, advertising, and a culture of consumption for working men. He believed they saved money to enjoy life with their families when they could, at Coney Island, for example.
Жаңғыру
2011 жылдың 16 мамырында Колумбия университетінің журналистика мектебі Джозеф Пулитцер құрған және оның құрметіне аталған The New York World деген онлайн басылымды іске қосатынын хабарлады. Университет бұл басылымның мақсаты – «Нью-Йорк қаласының тұрғындарына олардың өміріне әсер ететін мемлекеттік органдардың қызметі туралы ақпарат беру және олардың жауапкершілігін қамтамасыз ету» екенін мәлімдеді. Басылымды негізінен магистратура және докторантураны бітірген түлектер мен мектептің басқа да өкілдері қамтымақ болды. Онлайн басылым деректерге негізделген журналистикаға баса назар аударды және бірнеше жергілікті және ұлттық жаңалықтар құралдарымен ынтымақтастықта жұмыс істеді. The World сайтында авторлар мен редакторлар тізімі бар, бірақ 2016 жылдан бері жаңа материалдар жарияланбады.
On May 16, 2011, the Columbia University Graduate School of Journalism announced that it was launching an online publication named The New York World, in honor of the original newspaper published by Joseph Pulitzer, who founded the graduate school. The university said the mission of the publication would be "to provide New York City citizens with accountability journalism about government operations that affect their lives." It was to be staffed mainly by those who have completed master's or doctoral degrees, and other affiliates of the school. The online publication focuses on data journalism and collaborated with a number of local and national news outlets. The World lists contributors and an editor, but has not published new content since 2016.