Генри Люс: Американдық медиа магнатының өмірі мен қызметі
Henry Luce
Генри Люс – американдық журнал иесі, Time, Life, Fortune, Sports Illustrated журналдарын құрған. Журналистиканы өзгертіп, миллиондаған оқырмандарға әсер еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық журнал баспагері (1898–1967), оның әкесі миссионер және педагог.
American magazine publisher (1898–1967)
his father, the missionary and educator
Генри Робинсон Люс (3 сәуір 1898 – 28 ақпан 1967) – Time, Life, Fortune және Sports Illustrated журналдарын негіздеген американдық журнал магнаты. Ол "өз заманындағы Америкадағы ең ықпалды жеке тұлға" деп аталды. Қытайдың Шандоң провинциясында, пресвитериан дініндегі ата-аналарының отбасында дүниеге келген Люс 15 жасында АҚШ-қа көшіп, кейін Йель университетінде білім алды. Ол журналистиканы түгелдей өзгертіп, миллиондаған американдықтардың оқу әдеттерін қалыптастырған журналдар тобын құрды және оларға тығыз бақылау жасады. Time аптаның жаңалықтарын қорытындылап, түсіндірді; Life теледидар пайда болғанға дейінгі кезеңде американдықтардың көру қабілетіне үстемдік еткен саясат, мәдениет және қоғам туралы суреттермен толы журнал болды; Fortune ұлттық және халықаралық бизнес жайлы хабарлады; ал Sports Illustrated спорт әлемін зерттеді. Радио жобалары мен киножурналдарын ескерсек, Люс алғашқы мультимедиалық корпорацияны құрды. Ол АҚШ-тың әлемдік үстемдікке жететінін көздеп, 1941 жылы ХХ ғасырды "Америка ғасыры" деп жариялады.
Henry Robinson Luce (April 3, 1898 – February 28, 1967) was an American magazine magnate who founded Time, Life, Fortune, and Sports Illustrated magazines. He has been called "the most influential private citizen in the America of his day". Born in Shandong, China, to Presbyterian parents, Luce moved to the US at the age of 15 and later attended Yale University. He launched and closely supervised a stable of magazines that transformed journalism and the reading habits of millions of Americans. Time summarized and interpreted the week's news; Life was a picture magazine of politics, culture, and society that dominated American visual perceptions in the era before television; Fortune reported on national and international business; and Sports Illustrated explored the world of sports. Counting his radio projects and newsreels, Luce created the first multimedia corporation. He envisaged that the United States would achieve world hegemony, and in 1941 he declared the 20th century would be the "American Century".
Ерте өмір және білім
Люс 1898 жылдың 3 сәуірінде Қытайдың Тенчжоу-Шаньдун қаласында, қазіргі Пенглай қаласында, Елизавета Рут Люс және Хенри Уинтерс Люс есімді пресвитериан миссионерінің ұлы болып дүниеге келді. Сол жерде ол алғаш рет британдық Хадденмен танысты; олар ең жақын достар болды. 1917 жылы АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда студенттердің үштен бірі әскерге шақырылды; қалғандары, Люс сияқты, Резервтік офицерлерді даярлау корпусына (ROTC) қосылып, сабақтарға форма киіп қатысты. Люс сондай-ақ, шағын ұйым болған Альфа Дельтаға қосылды. Оның үлгерімі үздік болды және бос уақытының бәрін газет жұмысына арнады. Люс пен Хадден екі ең талантты журналист еді; 1918 жылдың қаңтарында «News» газетінің төрағасы сайлауында Хадден Люсті бір дауыспен басып өтті. Люс оның орнына бас редактор болды, екеуі тығыз жұмыс істеді және болашақ жоспарларын жасады. Осы уақытта әскер оларды ROTC жетекшілері ретінде жаңа сарбаздарды оқытуға тағайындады. Соғыс олардың екеуі де офицерлік шен алудан бұрын аяқталды. 1919 жылдың қаңтарында Люс пен Хадден Йель университетіне үшінші курсқа оралды. 1919 жылдың мамырында олар екеуі де беделді «Skull and Bones» құпия қоғамына қабылданды. Люс Оксфорд университетінің Родс стипендиясын алуға тырысты, бірақ сәтті болмады, алайда ол университетке қабылданды және оқу ақысын өзі төледі. Ол бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі ахуалды жақыннан бақылап, бір жыл бойы Еуропаны аралады. Содан кейін ол Чикаго қаласындағы газетке жас тілші болып жұмысқа орналасу үшін АҚШ-қа қайтып келді.
Luce was born in Tengchow Shandong, China, now Penglai, on April 3, 1898, the son of Elizabeth Root Luce and Henry Winters Luce, who was a Presbyterian missionary. There, he first met Briton Hadden; they became best friends. When the U. S. entered World War I in 1917, a third of the students joined the army; the rest, including Luce, joined the Reserve Officers' Training Corps (ROTC) and attended class in uniform. Luce also joined Alpha Delta, a minor fraternity. His grades remained top level, and every spare hour was devoted to newspaper work. Luce and Hadden were the two outstanding journalists; when the vote came in January 1918 for chairmanship of the News, Hadden beat Luce by one vote. Luce instead became managing editor and the two worked closely together and started planning their future. Meanwhile, the Army assigned them as ROTC leaders to train new recruits. The war ended before either was commissioned. In January 1919, Luce and Hadden returned to Yale University as juniors. In May 1919, they were both tapped into the prestigious Skull and Bones secret society. Luce tried, but failed, to win a Rhodes Scholarship to University of Oxford, but he was admitted to the university and paid his way. He spent the year travelling Europe, observing the post World War I scene closely. He returned to the United States to take a newspaper job in Chicago as a junior reporter.
Мансап
1922 жылы 23 жастағы Люс пен Хадден жаңалықтар журналының идеясы туралы түнгі әңгімелерден кейін жұмыстарын тастап кетті. Сол жылдың өзінде олар Роберт Ливингстон Джонсонмен және тағы бір Йель университетінің сыныптасымен бірігіп Time Inc. компаниясын құрды.
Nightly discussions of the concept of a news magazine led Luce and Hadden, both age 23, to quit their jobs in 1922. Later that same year, they partnered with Robert Livingston Johnson and another Yale classmate to form Time Inc.
Лус, бас редактор Т. С. Мэтьюстің қолдауымен, 1944 жылы Уиттакер Чемберсті әрекет ететін шетелдік жаңалықтар редакторы қызметіне тағайындады, Чемберстің даладағы тілшілермен болған жанжастарына қарамастан. 1964 жылға дейін барлық жариялымдарының бас редакторы болып қалған Люс, Республикалық партияның ықпалды мүшесі болып қала берді. "Қытай лоббиі" деп аталатын күштің маңызды тұлғасы болған ол, Американың сыртқы саясатын және халықтың пікірін Гоминьдан жетекшісі Чан Кайши мен оның әйелі Сонг Мэйлинге, жапондықтарға қарсы соғыста қолдау көрсетуге бағыттауда маңызды рөл атқарды. (Чандар 1927 мен 1955 жылдар аралығында Time журналының мұқабасында он бір рет пайда болды.) Люс 1941 жылы Life журналында "Америка ғасыры" деген мақала жариялады, онда ол АҚШ-тың 20 ғасырдың қалған бөлігіндегі сыртқы саясатының рөлін анықтады. Олар 1923 жылы үйленді және 1935 жылы ажырасу алдында Питер Пол және Генри Люс III есімді екі балалары болды. Оның мүлігінің көп бөлігі Генри Люс қорына бөлді, онда оның ұлы Генри III көп жыл бойы төраға және бас атқарушы директор болып қызмет етті. Оның мүлігінің көп бөлігі Генри Люс қорына бөлді, онда оның ұлы Генри III көп жыл бойы төраға және бас атқарушы директор болып қызмет етті. Люс АҚШ-тың жас кәсіпкерлер залының құрметті мүшесі атанды.
Luce, supported by Editor in Chief T. S. Matthews, appointed Whittaker Chambers as acting Foreign News editor in 1944, despite the feuds that Chambers had with reporters in the field. Luce, who remained editor in chief of all his publications until 1964, maintained a position as an influential member of the Republican Party. An instrumental figure behind the so called "China Lobby", he played a large role in steering American foreign policy and popular sentiment in favor of Kuomintang leader Chiang Kai shek and his wife, Soong Mei ling, in their war against the Japanese. (The Chiangs appeared in the cover of Time eleven times between 1927 and 1955.) Luce authored an editorial for Life magazine in 1941, titled "The American Century", in which he defined the role of U. S. foreign policy for the remainder of the 20th century. They married in 1923 and had two children, Peter Paul and Henry Luce III, before divorcing in 1935. Most of his fortune went to the Henry Luce Foundation, where his son Henry III served as chairman and chief executive for many years. Most of his fortune went to the Henry Luce Foundation, where his son Henry III served as chairman and chief executive for many years. Luce was inducted into the Junior Achievement U. S. Business Hall of Fame.