Роберт Стоквелл: Өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық актер (1936–2021)

Роберт Дин Стоквелл (5 наурыз 1936 – 7 қараша 2021) – жеті онжылдыққа созылған мансабы бар американдық актер. Metro Goldwyn Mayer компаниясымен келісімшарт бойынша бала актер ретінде ол «Anchors Aweigh» (1945), «Song of the Thin Man» (1947), «The Green Years» (1946), «Gentleman's Agreement» (1947), «The Boy with Green Hair» (1948) және «Kim» (1950) фильмдерінде ойнады. Жас ересек кезінде ол 1957 жылғы Бродвейдегі және 1959 жылғы «Compulsion» фильмінің экрандағы басты рөлін ойнады. 1962 жылы ол «Long Day's Journey into Night» фильмінің нұсқасында Эдмунд Тайрон рөлін ойнады, бұл рөлі үшін Канн кинофестивалінде екі рет «Ең үздік актер» сыйлығын жеңіп алды. 1960 жылы Д.Х. Лоуренстің «Sons and Lovers» фильміндегі басты рөлі үшін «Алтын глобус» сыйлығының «Ең үздік актер – драмалық фильм» номинациясына ұсынылды. Ол «Dune» (1984), «Paris, Texas» (1984), «To Live and Die in L.A.» (1985), «Blue Velvet» (1986), «Beverly Hills Cop II» (1987) және «Tucker: The Man and His Dream» (1988) сияқты фильмдерде қосалқы рөлдерде ойнады. «Married to the Mob» (1988) фильміндегі рөлі үшін сыншылардың жоғары бағасын алды және «Үздік қосалқы актер» номинациясына ие болды. Кейін «The Player» (1992), «Air Force One» (1997), «The Rainmaker» (1997), «Batman Beyond: Return of the Joker» (2000) және «The Manchurian Candidate» (2004) фильмдерінде түсті. Оның телевизиялық рөлдеріне «Quantum Leap» (1989–1993) сериалындағы контр-адмирал Альберт «Ал» Калавиччи, «JAG» (2002–2004) сериалындағы теңіз министрі Эдвард Шеффилд және «Battlestar Galactica» (2004–2009) сериалындағы Бауырлас Кавил кіреді. «Quantum Leap» және «Battlestar Galactica» фильмдеріндегі рөлдерінен кейін ол көптеген ғылыми-фантастикалық конвенцияларға қатысты. 2015 жылы денсаулығына байланысты актерлік мансабынан қол үзді және өмірін мүсін жасау және басқа да бейнелеу өнеріне арнады.

1936-1950: Ерте өмір және мансап басталуы

Стоквелл Лос-Анджелестің Солтүстік Голливуд ауданында ойын-сауықшылар отбасында дүниеге келді және сол жерде және Нью-Йорк арасында өсті. Ол вадевиль актрисасы Элизабет "Бетти" (Вероника) Стоквеллдің және актер және лирикалық баритон әншісі Гарри Стоквеллдің кіші ұлы болды. Оның әкесі Нью-Йорктегі "Карусель" және "Оклахома!" қойылымдарында ойнаған, сондай-ақ 1937 жылы Диснейдің "Аққу және жеті кәрізші" анимациялық фильмінде Принстің дауысы болған. Оның ағасы теледидар және кино актері Гай Стоквелл болды. Оның өгей анасы Нина Оливет Нью-Йоркте және Солтүстік Америкада бурлеск пен театрларда актриса, комедиант, әнші және аяқ биші болды. Оның анасының отбасы итальяндық текті. Стоквеллдің әкесі "Оклахома!" Бродвейде өнер көрсетіп жатқанда, Пауль Осборнның "Бескүнә саяхат" пьесасы бала актерлерді іздеп жүргенін естіді. Стоквеллдің анасы екі ұлын да кастингке алып барды, екеуі де қабылданып өтті. Стоквеллдің рөлі шағын болды және пьеса қысқа ғана уақытқа созылды, бірақ ол MGM-мен келісімшартқа қол қойды. Студия оны танымал мелодрама – "Шешім аңғары" (1945) фильміндегі шағын рөлге алды. Продюсер Джо Пастернак оған Франк Синатра мен Джин Келлимен бірге "Анкорлар көтерілді" (1945) фильмінде үлкен рөл берді, онда ол Кэтрин Грейсонның інісінің рөлін сомдады. Фильм танымал болды, ал MGM оған "Жасыл жылдар" (1946) фильмінде шотландтық пресвитериандық отбасында өскен ирландтық католик жетім Роберт Шеннон рөлін ойнады. Бұл үлкен жетістік болды. Ол сондай-ақ "Абботт пен Костеллоның Голливудтағы" (1945) қуғын-сүргін эпизодында MGM мектеп залында қысқаша пайда болды. Сондай-ақ ол "Шынымен маңызды адам" (1947) қысқа фильмінде басты рөлді ойнады. Ол "Арнело ісі" (1947), "Рози Ридж романсы" (1947) (Дженет Лидің інісі ретінде) және "Жыны адам" (1947) фильмдерінде Уильям Пауэлл мен Мирна Лой кейіпкерлерінің ұлы ретінде төртінші орында болды. Кейінірек ол былай деді: "Менде екеуіне де өте жағымды сезімдер бар, олар өте жақсы адамдар еді, әсіресе Мирна Лой. Ал мына кішкентай сүйкімді иті Аста. Мен сол итті жақсы көретінмін". Кейінірек Стоквелл бұл фильмді "Көбінесе жылау көріністері! Және ашу-ыза! Бірақ Маргаретпен жұмыс істеу маған қатты ұнады, ол өте талантты кішкентай актриса еді" деп сипаттады. Фильм түсірілімі кезінде Флинн оған тамақ табағын беруі керек болған сахнада түйе шүйдесінен жасалған табақ берді. Ол компаниямен бес жылдық келісімшартқа қол қойды, бірақ бұл олар үшін жасаған жалғыз фильм болды. 1957 жылы Леопольд пен Лоб оқиғасына негізделген "Компульсия" романының Бродвейдегі қойылымында Джадд Штайнер рөлін сомдады. Ол 1959 жылы фильм нұсқасында рөлін қайталады, ол үшін ол және оның әріптестері Орсон Уэллс пен Брэдфорд Диллман 1959 жылы Канн кинофестиваліндегі үздік актер сыйлығын бөлісті. Стоквелл Playhouse 90, Johnny Staccato және Buick Electra Playhouse секілді телешоуларда жұмыс істеуді жалғастырды. Стоквелл 1960 жылы 15 сәуірде актриса Милли Перкинске үйленді. Сол жылы ол британдық "Сындар мен ғашықтар" фильмінде Тревор Ховард пен Венди Хиллермен бірге көмір шахташы Уолтер Морелдің ұлы Пол Морел рөлін ойнады. Кейін ол оны "түсіруге өте қызықты фильм" деп атады. "Мен есірткі қолдандым және махаббат тойларына бардым", - деді ол кейінірек. "Осы күндердегі тәжірибем маған бұрын болмаған өмірге үлкен көрініс берді. Мен еш өкінбеймін".

Stockwell was born into a family of entertainers in the North Hollywood section of Los Angeles, and grew up between there and New York City. He was the younger son of Elizabeth "Betty" (Veronica) Stockwell, a vaudeville actress, and Harry Stockwell, an actor and lyric baritone singer. His father appeared in New York productions of Carousel and Oklahoma!, and was the voice of the Prince in Disney's 1937 animated feature film Snow White and the Seven Dwarfs. His elder brother was television and film actor Guy Stockwell. His stepmother, Nina Olivette, was an actress, comedian, singer, and toe dancer in burlesque and theater in New York and throughout North America. His mother's family was Italian. Stockwell's father was appearing on Broadway in Oklahoma! when he heard about a play, Innocent Voyage by Paul Osborne, that was looking for child actors. Stockwell's mother took their two sons down to audition, and both boys were successful. Stockwell's part was small and the play had only a short run, but it led to a contract with MGM. The studio cast him in a small role in The Valley of Decision (1945), a popular melodrama. Producer Joe Pasternak gave him a bigger part in Anchors Aweigh (1945) with Frank Sinatra and Gene Kelly, where he played the nephew of Kathryn Grayson. The film was popular, and MGM gave him a key role in The Green Years (1946) as Robert Shannon, an Irish Catholic orphan who grows up in a Scottish Presbyterian household. It was a huge hit. He also made a brief appearance in the MGM school room during the chase sequence of Abbott and Costello in Hollywood (1945). He also had the lead in the short A Really Important Person (1947). He had supporting roles in The Arnelo Affair (1947), The Romance of Rosy Ridge (1947) (as Janet Leigh's brother), and Song of the Thin Man (1947), billed fourth as the son of William Powell and Myrna Loy's characters. He later said, "I have very positive feelings regarding both of them, they were very sweet people, especially Myrna Loy. And that cute little dog, Asta. I liked that little dog." Stockwell later described the picture as "More crying scenes! And temper tantrums! But I enjoyed very much working with Margaret, she was a very talented little actress." During its filming, Flynn played a prank on him in a scene where he was supposed to hand him a bowl of food, instead handing him a bowl of camel dung. He signed a five year deal with the company, but this was the only film he made for them. In 1957, he starred as Judd Steiner in the Broadway adaptation of Compulsion, based on the Leopold and Loeb story. He reprised the role in the 1959 film version, for which he and co stars Orson Welles and Bradford Dillman shared the 1959 Cannes Film Award for Best Actor. Stockwell continued to work heavily in TV on such shows as Playhouse 90, Johnny Staccato, and Buick Electra Playhouse. Stockwell married actress Millie Perkins on April 15, 1960. That year, he played coal miner Walter Morel's son Paul Morel in the British film Sons and Lovers, with Trevor Howard and Wendy Hiller. He later called it "a very delightful film to do". "I did some drugs and went to some love ins," he later said. "The experience of those days provided me with a huge, panoramic view of my existence that I didn't have before. I have no regrets."

1968-1983 жж.: актерлік қызметке оралу

Стоквелл актерлік өнерге қайта оралып, 1968 жылғы «Психологиядан» фильмінде Сузан Страсберг пен Джек Николсон қатысқан қосалқы рөлді сомдады. Ол Ұлыбританиядағы «Отыз минуттық театр», «ФБР» және «Боннанза» сериалдарында эпизодтық рөлдерде ойнады, сондай-ақ Сандра Димен бірге AIP компаниясының «Дунвич қорқынышы» (1970) фильмінде басты рөлді ойнады. Ол Деннис Хоппердің «Соңғы фильм» (1971) фильмінде де маңызды рөлге ие болды. 1985 жылы Стоквелл бұл фильм туралы: «Бұл керемет картина. Ол өз заманынан бұрынғы еді – және қазір де солай. Ол жылдар өте келе құрметке ие болады. Деннис Хоппер – керемет режиссер» деді. Ол «Полиция хирургы», «Сан-Франциско көшелері», «Коломбо», «Джо Форрестер», «Жол үш», «Кеннон», «Эллери Куин», «Полиция тарихы», «МакКлауд», «Күтпеген оқиғалар», «Киелі кітаптың ең ұлы батырлары», «Харт-Харт», «А командасы» және «Симон мен Симон» сияқты телешоуларға қонақ ретінде шақырылды. Ол сондай-ақ «Тынық мұхиты байланысы» (1974), «Жең, орнын немесе ұрлау» (1974), «Тон-Тонды жеңді: Голливудты құтқарған ит» (1976), Деннис Хоппермен бірге «Тректер» (1976), «Бір қадам» (1976), «Қылмыстық оқиға» (1977), «Ол аңғарға келді» (1979), «Сатуға туылған» (1981) және «Қолай дұрыс емес» (1982) сияқты фильмдерде эпизодтық рөлдерде ойнады. 1981 жылдың 15 желтоқсанында Стоквелл екінші әйелі, Мароккода жұмыс істеген маталар сарапшысы Джой Марченкоға үйленді. Келесі жылы Стоквелл мен Нил Янг бірлесіп «Адамдық тас жол» (1982) фильмін түсіріп, онда басты рөлдерді ойнады. Ол никарагуалық «Альсино және кондор» фильмінде және «Жұмақты өлтіру» (1983) фильмінде ойнады. Осы кезде Стоквелл Нью-Мексико штатының Таос қаласына көшіп, мансабының жағдайына көңілі толмады, ақша табу үшін жылжымайтын мүлікпен айналыса бастады. 1985-1988 жылдар аралығында ол 14 фильмде және бір телефильмде ойнап, көптеген рөлдерді сомдады. 1985 жылы Уильям Фридкиннің «Лос-Анджелесте өмір сүру және өлу» фильмінде адвокат Боб Граймс рөлін ойнады, бұл рөл қысқа болғанымен, маңызды болды. Ол сондай-ақ «Билли Джин туралы аңыз» (1985) фильмінде, «Маями вице» телесериалының бір эпизодында және «Папа проповедник» (1986) фильмінде ойнады. 1985 жылдың 5 тамызында Стоквеллдің әйелі Марченкодан София есімді қызы дүниеге келді. 1986 жылы Стоквелл Линчтің тағы бір жұмысы – нео-нуар триллері «Көк қайың» фильмінде ойнады. Ол «Аңшы» және «Ол жазды» сериалдарында, сондай-ақ Фрэнсис Форд Коппола режиссерлік еткен «Тас бақшалары» (1987), «Беверли-Хиллс Коп II» (1987), Кэнни Роджерс «Ойыншы: Үшінші бөлім – Аңыз жалғасады» (1987), «Уақыт күзетшісі» (1987), «Банзай жүгірушісі» (1987) және «Көк игуана» (1987) фильмдерінде ойнады. 1988 жылы ол «Мафияға үйленген» комедиясындағы мафия басшысы Тони «Тигр» Руссо рөлі үшін «Оскар» сыйлығының «Ең үздік қосалқы актер» номинациясына ие болды. Кейін Стоквелл бұл рөлді «Менің кинодағы ең сүйікті рөлім» деп атады. Мен бұл рөлді өзім үшін өте жақсы деп ойладым және оған дұрыс деп ойлаған тәсілім болды, нәтижесі де солай болды.

Stockwell returned to acting with a supporting role in Psych Out (1968) co starring Susan Strasberg and Jack Nicholson. He guest starred on Thirty Minute Theatre in Britain, The FBI, and Bonanza, and played the lead in AIP's The Dunwich Horror (1970) with Sandra Dee. He also had a key part in Dennis Hopper's The Last Movie (1971). In 1985 Stockwell said this film "is a great picture. It was ahead of its time then – and it still is it will gain respect over the years. Dennis Hopper is a marvelous director." He continued to guest for TV shows such as Police Surgeon, The Streets of San Francisco, Columbo, Joe Forrester, Three for the Road, Cannon, Ellery Queen, Police Story, McCloud, Tales of the Unexpected, Greatest Heroes of the Bible, Hart to Hart, The A Team, and Simon & Simon. He appeared in the occasional feature such as The Pacific Connection (1974), Win, Place or Steal (1974), Won Ton Ton: The Dog Who Saved Hollywood (1976), Tracks (1976) with Dennis Hopper, One Away (1976), A Killing Affair (1977), She Came to the Valley (1979), Born to Be Sold (1981), and Wrong Is Right (1982). On December 15, 1981, Stockwell married his second wife, Joy Marchenko, a textiles expert who worked in Morocco. The following year, Stockwell and Neil Young together directed and appeared in Human Highway (1982). He starred in Alsino and the Condor, a Nicaraguan film, and To Kill a Stranger (1983). By this time Stockwell had moved to Taos, New Mexico, and was depressed about the state of his career, turning to real estate to pay the bills. Between 1985 and 1988, he was a busy character actor, appearing in 14 films and one telefilm. In 1985, he turned in a brief but significant role as attorney Bob Grimes in William Friedkin's To Live and Die in L. A He was also in The Legend of Billie Jean (1985), an episode of Miami Vice, and Papa Was a Preacher (1986). Stockwell's second child with wife Marchenko, Sophia, was born on August 5, 1985. In 1986, Stockwell made an appearance in another Lynch production, the neo noir thriller Blue Velvet. He was in episodes of Hunter and Murder, She Wrote, and the films Gardens of Stone (1987) (directed by Francis Ford Coppola), Beverly Hills Cop II (1987), Kenny Rogers as The Gambler, Part III: The Legend Continues (1987), The Time Guardian (1987), Banzai Runner (1987), and The Blue Iguana (1987). In 1988, he was nominated for an Academy Award for Best Supporting Actor for his performance as Mafia boss Tony "the Tiger" Russo in the comedy Married to the Mob. Stockwell later called it "the favorite part I've ever had in a film. I just felt that that part was just perfect for me and I had a way to approach it that I thought was just right and it turned out that way."

20002015: Кейінгі мансабы

Стоквеллдің 2000-шы жылдардағы жұмыстарына «Олар ұялайды» (2000), «Күдік іздеуінде» (2000), «Бэтменнен тыс: Жокердің оралуы» (2000), «Фланки» (2000), «Итальяндық байланыстар» (2001), Копполаның ұлы Роман режиссерлік еткен «CQ» (2001), «Жылдам кездесу» (2001), «Бұйра солдаттар» (2001), «Тозақ» (2002), «Манчжуриялық үміткер» (2004), «Соглашение» (2007) және «Нанни Экспресс» (2008) кірді. Ол «Бірінші дүйсенбі», «Жұлдыз жолы: Кәсіпорын» (Кванттық секіруден Скотт Бакуламен қайта қауышқан), «Жұлдыздық қақпа SG 1», «JAG» және Хоппермен бірге түскен «Апат» сериалдарында эпизодтық рөлдерде ойнады. 2006 жылдан бастап «Battlestar Galactica» сериалында Джон Кавил рөлін тұрақты ойнады. 2009 жылғы «Дунвич қорқынышы» фильмінің жаңа бейімделуінде шағын рөлде ойнады, содан кейін «C.O.G.» (2013), «Макс Роуз» (2013), «Қараңғылықтың тереңдігінде» (2014) және «Қудалау» (2014) фильмдерінде түсті. 2015 жылы Стоквелл Таос қаласында тұруын жалғастырды.

Саяси белсенділік

Стоквелл өзін "экологияны жақтаушы" деп жариялаған адам еді. Ол 1992 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Демократиялық партияны қолдап үгіт жүргізді.

Өлім

Стоквелл 85 жасында 2021 жылғы 7 қарашада, қызы тұратын Жаңа Зеландияда табиғи себептерден қайтыс болды.