Венера 9: Кеңестік ғарыш миссиясы және планета бетінен алғашқы суреттер

Кіріспе

1975 жылғы Кеңес Одағының адамсыз ғарыш миссиясы Венера 9 (Венера 9), өндірушінің белгілемесі: 4V 1 No. 660 – Кеңес Одағының Венераға бағытталған ұшқышсыз ғарыш миссиясы. Ол орбиталық аппараттан және қондыру аппараттан тұрды. 1975 жылдың 8 маусымында 02:38:00 UTC уақытында ұшырылды. Орбиталық аппарат Венера планетасының орбитасына шыққан алғашқы ғарыш кемесі болды, ал қондыру аппараты басқа планета бетінен суреттерді алғаш рет жіберді.

Орбиталық

Орбитальді аппарат 1975 жылы 20 қазанда Венера орбитасына енді. Оның міндеті – қондырғы үшін байланыс релесі қызметін атқару, сондай-ақ бірнеше құралдар мен тәжірибелер арқылы бұлт қабаттары мен атмосфералық параметрлерді зерттеу болды. 1975 жылдың 26 қазанынан 25 желтоқсанына дейін 17 зерттеу миссиясын жүзеге асырды. Орбитальді аппарат екі күн панелі қанаты және қисық бетіне бекітілген жоғары пайдалы параболалық антеннасы бар цилиндрден тұрды. Цилиндрдің төменгі жағына қозғалтқыш жүйелерін ұстайтын қоңырау пішіндес бөлім бекітілді, ал үстіне қондырғы орналасқан сфера орнатылды.

Жерге түсіру

Жерге қонбас бұрын, қондырғы шар тәрізді қабықшамен жабылды, ол атмосфераға енгендегі қызудан қорғауға көмектесті. Бұл шар кейін жарылғыш бұрандалармен ажыратылды және үш дөңгелек парашют ашылды, ол қондырғыны планета бетінен 10 метр биіктікте баяулатты. Бұлт қабаты арқылы түсуге шамамен 20 минут уақыт кетті, осы уақытта қондырғы атмосфераны өлшеді және ақпаратты орбиталық станцияға радиоарқылы жіберді. Бұл басқа планетаның бетінен сурет түсірген алғашқы ғарыш аппараты болды. Көптеген құралдар жерге тигеннен кейін бірден жұмыс істей бастады, ал камералар 2 минуттан кейін іске қосылды. Бұл құралдар көптеген тастар бар тегіс бетті көрсетті. Қондырғы 14 000 люкс жарық деңгейін өлшеді, бұл Жердегі күндізгі жарыққа ұқсас, бірақ тікелей күн сәулесі болмады. Жылу жүктемесін тарату үшін айналымды сұйықтық жүйесі қолданылды. Бұл жүйе, сондай-ақ атмосфераға ену алдындағы алдын ала салқындату, қондырғының жерге қонғаннан кейін 53 минут бойы жұмыс істеуіне мүмкіндік берді, осы уақытта орбиталық станция радио байланыс аймағынан шығып кеткен кезде радио байланысы үзілді. Түсу кезінде жылуды тарату және баяулау жарты шар тәрізді қорғаныш қабықшаларымен, үш парашютпен, дискі тәрізді соқтығысу тежегішімен және сығылатын, металл, донат тәрізді қондыру төсегімен ретті түрде жүзеге асырылды. Қону "Венера-10" қонған жерге шамалы жақын болды. "Венера-9" негіздері жоғарыда орналасқан, қалыңдығы белгілі бұлттарды өлшеді. Сондай-ақ, тұз қышқылы, фторлы сутек, бром және йод сияқты атмосфералық химиялық элементтерді өлшеді. Басқа өлшемдерге жер бетіндегі қысым, температура және бұлтты жазғы күніндегі Жердің ортаңғы ендіктеріндегі жарық деңгейімен салыстырылатын жер бетіндегі жарық деңгейі кірді. "Венера-9" Венера бетінен теледидарлық суреттерді (қара-ақ) жіберген алғашқы зонд болды, онда көлеңкелер, ауадағы шаң және эрозияға ұшырамаған әртүрлі тау жыныстары жоқ еді. Жоспарланған 360 градустық панорамалық суреттерді түсіру мүмкін болмады, өйткені екі камераның бірінің линзасының қақпағы ашылмады, бұл суреттерді 180 градусқа дейін шектеді. Бұл ақау "Венера-10" аппаратында да қайталанды.

The lander was encased in a spherical shell before landing to help protect it from the heat of entry as it slowed from to This sphere was then separated with explosive bolts and a three domed parachute was deployed which slowed the lander further to at an altitude of above the planet. The descent through the cloud layer took about 20 minutes, during which time the lander took measurements of the atmosphere and radioed the information to the orbiter. It was the first spacecraft to return an image from the surface of another planet. Many of the instruments began working immediately after touchdown and the cameras were operational 2 minutes later. These instruments revealed a smooth surface with numerous stones. The lander measured a light level of 14,000 lux, similar to that of Earth in full daylight but no direct sunshine. A system of circulating fluid was used to distribute the heat load. This system, plus pre cooling prior to entry, permitted operation of the lander for 53 minutes after landing, at which time radio contact with the orbiter was lost as the orbiter moved out of radio range. During descent, heat dissipation and deceleration were accomplished sequentially by protective hemispheric shells, three parachutes, a disc shaped drag brake, and a compressible, metal, doughnut shaped landing cushion. The landing was about from the Venera 10 landing site. Venera 9 measured clouds that were thick with bases at altitude. It also measured atmospheric chemicals including hydrochloric acid, hydrofluoric acid, bromine and iodine. Other measurements included surface pressure of about , temperature of , and surface light levels comparable to those at Earth mid latitudes on a cloudy summer day. Venera 9 was the first probe to send back television pictures (black and white) from the Venusian surface, showing no shadows, no apparent dust in the air, and a variety of rocks which were not eroded. Planned 360 degree panoramic pictures could not be taken because one of two camera lens covers failed to come off, limiting pictures to 180 degrees. This failure recurred with Venera 10.