Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Боучиф аббаттығы – Англияның Шеффилд қаласының оңтүстік жаққа орналасқан аудандарындағы қазіргі заманғы приход шіркеуі болып табылатын ортағасырлық монастырь.
Medieval monastic house now serving as a parish church in Sheffield, England
Beauchief Abbey is a medieval monastic house now serving as a parish church in the southern suburbs of Sheffield, England.
Тарих
Аббатхананы Роберт ФицРанулф де Альфретон құрған. Томас Таннер 1695 жылы жазғанда, ол 1183 жылы құрылғанын айтқан. Бірақ Сэмюэл Пегге өзінің «Бьюшиф аббаттығының тарихы» еңбегінде Дерби аббаты Альбинас 1176 жылы қайтыс болғанын, осылайша негіз қалау одан бұрын болғанын көрсеткен. Аббатхана Әулие Мария мен Әулие Томас Бекетке арналған, ол 1173 жылы қасиетті деп жарияланған. Таннер Роберт ФицРанулфтың Томас Бекеттің өлтірушілерінің бірі болғанын және өкініш сезімімен аббатхананы салғанын мәлімдеді. Пегге бұл фактіге де күмәнділенді, Роберт ФицРанулфтың бұл қылмысқа қатысы жоқ екенін дәлелдеді. Аббатханада бір кезде Томас Бекеттің өлімін бейнелейтін алабастрдан жасалған алтарь болған. 1879 жылы бұл алтарь Осбертоннан, Уорксоп маңындағы Фолжамбе мырзаның қолында екені белгілі болды. Аббатхана Франциядағы Премонтреде Әулие Норберт құрған Премонстраттық орденге жатқан. Орден мүшелері Ақ канон деп аталған. Бьюшиф кішкентай аббаттық үй болды, онда шамамен 12-15 канон мен миряндар тұрған. Онда аббат шіркеуі, монастырь, басқару бөлмесі, жатақхана және асхана сияқты барлық монастырь ғимараттары болған. Өзен аббатханаға және балық шаруашылықтарына су жеткізген. Басқа монастырь орындарындағы сияқты, Бьюшиф те діни және өнеркәсіптік орталық болған. Бьюшиф және оған қарасты жерлердегі шаруашылық маңызды болды, сонымен қатар монастырь темір балқыту, кен өндіру, орман шаруашылығы және Шеффилд қаласының атын алған Шеф өзеніндегі диірмендерді басқарған. Аббатхана 1537 жылы таратылды, ал жер Сэр Николас Стреллиге тиесілі болды, ол 17 шілдеде 1648 жылы Нортонда Эдвард Пеггеге (Ашборн, Дербишир) үйленген Гертруда Стреллиге, Стреллилердің мұрагеріне үйлену арқылы Пегге отбасына берілді. 1671 жылы Эдвард Пегге қазіргі уақытта қираған аббатханадан тас алып, Бьюшиф сарайын салды. 1923 жылы бұл иелік Фрэнк Краушоуға сатылды. Жердің бір бөлігі тұрғын үйлер салуға сатылды, ал қалған бөлігі Шеффилд қалалық әкімшілігіне тапсырылды.
The abbey was founded by Robert FitzRanulph de Alfreton. Thomas Tanner, writing in 1695, stated that it was founded in 1183. However, Samuel Pegge in his History of Beauchief Abbey noted that Albinas, the abbot of Derby, who was one of the witnesses to the charter of foundation, died in 1176, placing foundation before that date. The abbey was dedicated to Saint Mary and Saint Thomas Becket, who had been canonised in 1173. Tanner stated that Robert FitzRanulf was one of the murderers of Thomas Becket and founded the abbey to expiate his guilt. Pegge also disputed this fact, showing that Robert FitzRanulf had no connection with the murder. The abbey once contained an alabaster altar piece, which depicted the death of Thomas Becket. In the 1879 the altarpiece was known to be in the possession of a Mr. Foljambe, of Osberton, near Worksop. The abbey was of the Premonstratensian order founded by Saint Norbert at Prémontré in France. Members of the order are known as White Canons. Beauchief was a small house comprising around 12 to 15 canons plus lay brothers. It had the full range of monastic buildings including the abbey church, cloisters, chapter house, dormitory and refectory. A stream provided water to the Abbey and to fish ponds. As with most monastic sites, Beauchief was an industrial as well as a religious centre. Farming on the Beauchief estate and on outlying manors was important, and the monastery also controlled iron smelting, mineral extraction, woodland industries and mills on the River Sheaf from which Sheffield takes its name. The Abbey was dissolved in 1537 and the estate became the property of Sir Nicholas Strelley, from whom it descended to the Pegge family through the marriage of Edward Pegge of Ashbourne, Derbyshire to Gertrude Strelley, heiress of the Strelley's, in Norton on 17 July 1648. In 1671 Edward Pegge built Beauchief Hall using stone from the now ruined Abbey. In 1923 the estate was purchased by Mr Frank Crawshaw. Some of the land was sold for housing development but much was presented to Sheffield Corporation.
Боучиф паркі бүгінгі күні
Бүгінде аббатхананың батыс мұнарасы ғана сақталған, сонымен қатар оңтүстік-шығысқа қарай бірнеше қираған орындар (соның ішінде қабырға) бар. Мұнара 17 ғасырда салынған шағын шіркеуге (қазіргі шіркеу) бітістірілген, алайда сақталған бөлігі – ескерткіш ретінде тіркелген көне ескерткіш. Басқа ғимараттардың негірлері көрініп тұр, ал орта ғасырлық балық шараптары әлі де бар. Ескі имараттың көп бөлігін қазір екі гольф алаңы (Аббидейл гольф клубы және Боушиф гольф клубы) алып жатыр, бірақ бірнеше көне орман аймақтары сақталған: Аббатхананың шығысында Паркбанк Вуд, оңтүстікте Ескі Парк Вуд және Литтл Вуд Банк, парк орталығында Галли Вуд, ал батысында Лейди Спринг Вуд. Иелік бойынша, гольф алаңдары мен бірнеше орманды кесіп өтетін қоғамдық жаяу жолдары бар. Шеффилд айналма жолы Паркбанк Вудтан шығысқа қарай Chancet Wood арқылы Graves Park-қа дейін созылады.
Today only the western tower of the Abbey remains, together with some ruins (including a wall) to the immediate south east. The tower is attached to a chapel (now a church) built in the 17th century, but what remains is a Scheduled Ancient Monument. The foundations of other buildings are visible and the medieval fishponds still exist. Much of the old estate is now occupied by two golf courses (Abbeydale Golf Club and Beauchief Golf Club), but several areas of ancient woodland remain: Parkbank Wood to the East of the Abbey, Old Park Wood and Little Wood Bank to the south, Gulleys Wood in the centre of the park and Ladies Spring Wood to the west. Public footpaths run through the estate, including across the golf courses and through several of the woods. The Sheffield Round Walk arrives from Park Bank Wood, running eastwards through Chancet Wood and on to Graves Park.
Паркбанк ағаш
Бұл да ескі, толысқан орман, бірақ бұрынғыда одан жиі пайдаланылған және ол алғашқы көне орман болмауы мүмкін. Көмір және ақ көмір өндірісінің іздері – көмір ошақтары мен Q шұңқырлары түрінде тағы да көрініс береді, сондай-ақ бұрынғы карьерлер мен шекаралық арықтардың белгілері бар, бұл аймақ бір кезде егіс үшін тазартылған болуы мүмкін. Қазір бұл жерде көбінесе пісіп-жетілген кеуде емені өседі, және Шеффилд айналма жолы сияқты қоғамдық жаяу жолдары арқылы кіруге болады. Парк аумағының топографиясы гольф алаңдары үшін өзгертілгеніне қарамастан, ортағасырлық қырқалы-саңылаулы егіс шаруашылығының іздерін сақтап қалған.
This is also an old mature wood, though it has seen more active use in the past and may not be primary ancient woodland. There is again evidence of charcoal and white coal manufacture in the form of charcoal hearths and Q pits, and also evidence of former quarrying and boundary ditches, which may indicate that the area was at one time cleared for agriculture. This is also now mostly mature sessile oak, and has public footpaths granting access, including the Sheffield Round Walk. The parkland, though it has had its topography altered for the golf courses, still includes evidence of mediaeval ridge and furrow farming.