Кіріспе

Филипп Ламантия (23 қазан 1927 – 7 наурыз 2005) – американдық ақын, жазушы және лекция оқушы. Оның поэзиясы стильдік тәжірибелер мен шектен шығушы тақырыптарды қамтиды, және ол сюрреалистік және болашақты көре білуші ретінде танылып, Бит буынының әдебиетіне үлес қосты.

Өмірбаян

Ламантия Сан-Францискода сицилиялық иммигранттардың отбасында дүниеге келді және қаланың Excelsior ауданында өсті. Оның өлеңдері алғаш рет 1943 жылы он бес жасында "View" журналында жарияланды, ал келесі жылы оның өлеңдері сюрреалистік VVV журналының соңғы санында жарияланды. Ол Нью-Йоркте поэзияны қуу үшін Балбоа орта мектебін тастап, сол жылы американдық кинорежиссер Майя Дереннің "Жерде" фильмінде түсті. Он алты жасында Андре Бретон оны "жүз жылда бір рет кездесетін дауыс" деп мақтады. 1945 жылы ол Сан-Франциско аймағына оралды, ал оның бірінші кітабы "Эротикалық өлеңдер" бір жылдан кейін жарық көрді. Ламантия Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі ақындардың бірі болды, кейде олар Сан-Францисконың қайта жаңаруы деп аталады, кейіннен Сан-Францисконың Бит ақындарымен және АҚШ-тағы сюрреализм қозғалысымен байланысқа түсті. Ол 1955 жылдың 7 қазанында Сан-Францискодағы Six Gallery-де болды, онда ақын Аллен Гинзберг алғаш рет өзінің "Ұлыс" өлеңін оқыды; сол шарада Ламантия жақында қайтыс болған досы Джон Хоффманның өлеңдерін оқуды жөн көрді. Өмірінің соңғы кезеңінде ол қайтадан католицизмді қабылдады, содан кейін оның поэзиясы католицизм тақырыптарын зерттей бастады. Ламантияның әйелі және әдеби редакторы болған американдық жазушы Нэнси Петерс: "Ол есірткілік түнгі әлемде готикалық қамалдың бір түрін тапты – символдық немесе болмыстық тұрғыдан өтуге болатын қауіпті аймақ" деді.