Кіріспе

Ирланд-американдық ақын (1873–1941)

Лола Ридж (туған Роза Эмили Ридж; 12 желтоқсан, 1873, Дублин, Ирландия – 19 мамыр, 1941, Бруклин, Нью-Йорк) – Ирландияда туған, Жаңа Зеландиялық-американдық анархист және модернист ақын, сондай-ақ авангардтық, феминистік және марксистік басылымдардың ықпалды редакторы. Ол көптеген журналдарда жарияланған және бес поэзия кітабында жинақталған ұзақ өлеңдерімен және поэтикалық тізбектерімен ең танымал. Эрте модернистік кезеңнің басқа да саяси ақындарымен бірге Ридж 20 ғасырдың соңынан бері сыншылардың қайта назарына ілікті және қазіргі заманғы ақындар оның өлеңдеріндегі қалалық кеңістіктерді таңдау және жазу шеберлігі үшін жоғары бағалады. Оның өлеңдерінің таңдамасы 2007 жылы жарық көрді, ал 2016 жылы Терезе Свободаның "Сені күйдіретін нәрсе: Лола Ридждің портреті, радикалды ақын" атты өмірбаяны жарияланды. Оның алғашқы поэзия кітабы 1918 жылы жарық көрді. 22 қазан, 1919 жылы Ридж өзінің радикалдық әріптесі Дэвид Лоусонға үйленді.

Ғылыми қызығушылықтың қайта жандануы

Риджтің шығармашылығына 20 ғасырдың соңынан бастап жаңа ғылыми қызығушылық артып, оның алғашқы үш поэзия кітабынан таңдамалары, оның өлімінен кейін «Қолдағы жарық: таңдамалы ерте өлеңдер» (2007) деген атпен, Дэниел Тобиннің редакциясымен және кіріспесімен жарияланды. Тобин Риджті «саясат, мәдениет және әйелдер дауысының қалыптасуының бір бөлігі» деп атап көрсетті. Сонымен қатар, Тобин Ридждің Эзра Паунд немесе Т.С. Элиот сияқты басқа модернист жазушылардан өзгеше, қалалық ортаны бейнелеу маңыздылығын баса көрсетті. Ридж үшін қазіргі заманғы қала – «заманауи үрей, оқшаулану және әлсіздікті ашып көрсетудің орнына, дәстүр мен өзара қажеттілікпен қалыптасқан қоғамдық бірлестікке» айналады. АҚШ-тың бұрынғы лауреат ақыны Роберт Пински, қазіргі оқырмандардың «оның кәсібінің ауқымдылығы мен жаңалығын бағалауы керек: нақты қаладан поэзия жасау» қажеттігін жазды. Пински Риджді 18 ғасырдың британдық ақыны Уильям Блейкпен балалардың көзқарасын жеткізу қабілетімен салыстырады, «күнәсіздік пен тәжірибені олардың арасындағы бұлыңғыр шекараны жоятын тәсілмен» бейнелейді. Пински сондай-ақ Риджтің «Бруклин көпірі» атты ұзын поэмасымен танымал американдық Харт Крэйнден бұрын, «өткеннің, әсіресе Елизавета дәуірінің, экстаздық, жоғары тілін 20 ғасырдың американдық қаласының қарапайым және керемет шындықтарына» бергенін атап өтеді.