IMSAI 8080 микрокомпьютері: Intel 8080 негізіндегі 1975 жылғы алғашқы модель. General Motors дилерлері үшін жұмыс станциясы ретінде жасалған, бірақ тоқтатылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Микрокомпьютер
Microcomputer
IMSAI 8080 – 1975 жылдың соңында Intel 8080 (кейінірек 8085) және S 100 шинасына негізделген алғашқы микрокомпьютерлердің бірі. 1974 жылы IMS компаниясына General Motors дилерлері үшін жұмыстарды орындауға қажет "жұмыс станциясы жүйесі" бар клиент жүгінді. IMS терминал, шағын компьютер, принтер және арнайы бағдарламалық жасақтаманы қамтитын жүйені жоспарлады. Осы жұмыс станцияларының бесеуіне шағын компьютермен басқарылатын қатты дискіге бірдей қол жеткізу мүмкіндігі болуы керек еді. Ақырында өнімді әзірлеу тоқтатылды. Миллард және оның бас инженері Джо Киллиан микропроцессорға көшті. Intel 8080 чипін жариялады, ал IMS Associates алғаш танысқан 4004 чипімен салыстырғанда, ол "нағыз компьютер" сияқты көрінді. IMSAI 8080-ді толық көлемде дамыту Altair 8800-нің S 100 шинасын пайдаланып жүзеге асырылды. 1975 жылдың қазан айында Popular Electronics журналында жарнама жарияланды, ол жағымды пікірлерге ие болды. IMS 1975 жылдың 16 желтоқсанында IMSAI 8080 жинақтарын жіберді, содан кейін толық жиналған құрылғыларға көшті. 1976 жылы IMS компаниясы IMSAI Manufacturing Corporation болып өзгертілді, себебі ол кезде олар консалтингтік фирма емес, өндіріс компаниясы болды. 1977 жылы IMSAI маркетинг директоры Сеймур И. Рубинштейн Гарри Килдаллға CP/M 1.3 нұсқасын пайдалану құқығы үшін 25 000 доллар төледі, ол ақырында IMSAI 8080 компьютерлерінде IMDOS деп аталатын операциялық жүйеге айналды. Басқа өндірушілер де осыны қабылдады, содан кейін CP/M 8 биттік стандартты операциялық жүйеге айналды. 1979 жылдың қазанында IMSAI корпорациясы банкротқа ұшырады. VDP (бір құрылғыдағы) компьютері нашар сатылды және Radio Shack TRS 80, Commodore PET және Apple II компьютерлерімен бәсекелесе алмады. "IMSAI" тауарлық белгісін Томас "Тодд" Фишер және Нэнси Фрейтас (IMS Associates-тің бұрынғы қызметкерлері) сатып алды, олар IMSAI атауымен компьютерлерді Fischer Freitas Co. бөлімшесі ретінде өндіруді жалғастырды. IMSAI жүйелерінің алғашқы нұсқаларына қолдау көрсету жалғасуда. IMSAI тауарлық белгісі алғаш рет 1980 жылдың 17 қаңтарында тіркелді. IMSAI сөздік таңбасына құқық 2004 жылдың 6 сәуірінде тоқтатылды, өйткені Томас Фишер жаңарту үшін қажетті құжаттарды дұрыс ұсынбады. IMSAI 8080 көшірмелері нарыққа шықты, себебі аппараттық авторлық құқықтың заңдылығы, хоббишілерді ретро стильдегі үйлесімді машиналар жасауға ынталандырды. Түс схемасы бастапқы IMS 1973 жылғы "Hypercube" жобасына сәйкес келеді, бірақ дискета сияқты кейбір құрылғылар симуляцияланған және олардың орнына Wi-Fi қолданылады.
The IMSAI 8080 is an early microcomputer released in late 1975, based on the Intel 8080 (and later 8085) and S 100 bus. In 1974, IMS was contacted by a client which wanted a "workstation system" that could complete jobs for any General Motors car dealership. IMS planned a system including a terminal, small computer, printer, and special software. Five of these workstations were to have common access to a hard disk drive, which would be controlled by a small computer. Eventually product development was stopped. Millard and his chief engineer Joe Killian turned to the microprocessor. Intel had announced the 8080 chip, and compared to the 4004 to which IMS Associates had been first introduced, it looked like a "real computer". Full scale development of the IMSAI 8080 was put into action using the existing Altair 8800's S 100 bus, and by October 1975 an ad was placed in Popular Electronics, receiving positive reactions. IMS shipped the first IMSAI 8080 kits on 16 December 1975, before turning to fully assembled units. In 1976, IMS was renamed to IMSAI Manufacturing Corporation because by then, they were a manufacturing company, not a consulting firm. In 1977, IMSAI marketing director Seymour I. Rubinstein paid Gary Kildall $25,000 for the right to run CP/M version 1.3, which eventually evolved into an operating system called IMDOS, on IMSAI 8080 computers. Other manufacturers followed and CP/M eventually became the de facto standard 8 bit operating system. By October 1979, the IMSAI corporation was bankrupt. The VDP (all in one) computer had sold poorly and was not competitive with the Radio Shack TRS 80, Commodore PET, and Apple II computers. The 'IMSAI' trademark was acquired by Thomas "Todd" Fischer and Nancy Freitas (former early employees of IMS Associates), who continued manufacturing the computers under the IMSAI name as a division of Fischer Freitas Co. Support for early IMSAI systems continues. The first registration of the trademark IMSAI was on 17 January 1980. The right to the word mark IMSAI expired on 6 April 2004 because Thomas Fischer did not correctly submit the required documents for renewal. IMSAI 8080 replicas have entered the market, due in part to the legality of hardware copyright encouraging amateur technophiles to make backwards compatible machines, with the retro aesthetics. The color scheme matches the original IMS 1973 "Hypercube" project, but some peripherals such as the floppy are simulated and instead use Wi fi.
VDP сериясы
1977 жылдың ортасында IMSAI Intel 8085 негізінде VDP сериясын шығарды. 1978 жылғы қаңтардағы өнім сипаттамасына сәйкес, 32К немесе 64К жадысы және 9 дюймдік (VDP4x диапазоны) немесе 12 дюймдік (VDP8x диапазоны) бейне дисплейі бар көптеген әртүрлі модельдер шығарылды. Мысалы, VDP 40 моделінде екі 5 1/4 дюймдік дискілік жетек, 9 дюймдік 40 таңбалық дисплей және 2К ROM мониторы бір корпусқа орнатылған. Кіріктірілген пернетақтада 8035 микропроцессоры және бас тақтаға арналған тізбектік интерфейс болды. VIO C бейне тақтасында 2К микробағдарламалық ROM, 256 таңбасы бар 2К таңба генераторының тек оқуға арналған жады (ROM) және 2К жаңарту жады болды. 1978 жылғы қаңтарда VDP80/1050 және VDP 40/64 тізімге енгізілді.
In mid 1977, IMSAI released the VDP series, based on the Intel 8085. According to the product description of January 1978, many different models were released, with 32K or 64K memory and a 9" (VDP4x range) or 12" (VDP8x range) video display. For example, the VDP 40 had two 5 1/4" disk drives, a 9" 40 character wide display and a 2K ROM monitor all in one cabinet. The built in keyboard had a 8035 microprocessor and a serial interface to the main board. The VIO C video board had 2K firmware ROM, 2K character generator read only memory (ROM) with 256 characters and 2K of refresh memory. The VDP80/1050 was listed in January 1978 for and the VDP 40/64 for .