Жаңа Шотландиядағы бес арал: Moose, Diamond, Long, Egg, Pinnacle аралдарының географиясы, Minas Basin-нің жоғары толқындары және тұрғындары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бес арал – Минас бассейнінің солтүстік жағалауында орналасқан, әлемдегі ең биік толқындарға ие аймақ, Новая Шотландияның Колчестер округіне қарасты 316 тұрғыны бар ауылдық қауымдастық. Оның аты жағалауға жақын орналасқан бес кішкентай аралдан – Моуз, Даймонд, Лонг, Эгг және Пинакл – алынған. Аралдар Солтүстік Тау базальтының ашық бөлігін құрайды. Моуз аралы Колчестер округінде, ал қалған аралдар Камберленд округіне жатады. Пинакл аралынан тысқары, Пинакл жартасы деп аталатын теңіздік тік жар тас бар. Бес арал провинциялық паркіне Моуз және Даймонд аралдары кіреді. Бес аралда 1914 жылдан 1999 жылға дейін қызмет еткен маяк болған. Ол эрозия салдарынан бірнеше рет орын ауыстырылған. Маяк қазіргі кезде жергілікті қауымдастық тарапынан сақталған. Мікмактардың жырлауынша, Бес арал олардың құдайы Глоскаптың Адвокаттағы емдік бағын бұзып, тосқау салған алып суырға саз, таяқ және тас лақтыруынан пайда болған. Аралдарды құрайтын саз, таяқ және тас суырды бір аралда тұтқындап, оны алтынға айналдырған деседі.
Five Islands is a rural community in Colchester County Nova Scotia with a population of 316 located on the north shore of Minas Basin, home of the highest tides in the world. It is named after five small islands – Moose, Diamond, Long, Egg, and Pinnacle – located just off the coast. The islands are an exposed part of the North Mountain Basalt. Moose Island is in Colchester County. The remaining islands are in Cumberland County. Beyond Pinnacle Island is a seastack called Pinnacle Rock. The Five Islands Provincial Park includes Moose and Diamond Islands. Five Islands had a lighthouse in operation from 1914 to 1999. It was moved several times due to erosion. The lighthouse has since been preserved by a community group. Native Mi'kmaq legend has it that the Five Islands were created when their god Glooscap threw the mud, sticks and stones at the giant beaver who dammed his medicine garden in Advocate. The mud, sticks and stones that formed the islands are said to have trapped the beaver in one of the islands and turned it into gold.
Экономика
Бес аралдағы негізгі табыс көздері табиғи ресурстардан түседі, оның ішінде көкжидек, балық аулау және қабықшаларды жинау мен өңдеу бар. Туризм де маңызды, аймақта бірнеше мейрамханалар мен кемпингтер жұмыс істейді. 1800 жылдардың соңында Басс өзенінде Дункан/Еврика кеніші деп аталған үлкен барит кеніші болған (жергілікті тұрғындар сол кезде оны "бариттер" деп атаған). Барит Төменгі Бес аралда орналасқан Хендерсон және Поттс (кейін Брэндрам Хендерсон) бояу фабрикасында қолданылған. Кейін барит бояу өндірісі үшін Галифакс пен АҚШ-қа экспортталды.
The main sources of income in Five Islands are from natural resources including blueberries, fishing, and clam harvesting and processing. Tourism is also important, with several restaurants and campgrounds in the area. In the late 1800s there was a large barite mine, (called "barytes" at the time by the locals) on the Bass River called the Duncan/Eureka Mine. The barite was used in the Henderson & Potts (later Brandram Henderson) Paint Factory, located in Lower Five Islands. Later, barite was shipped to Halifax and the United States for its use in paint manufacturing.
Мосс аралы
Қоғамда тұратын егдеулер Моуз аралының атын аймаққа қоныстанғаннан кейін аралда бұғы тобы болғандығы туралы әңгімелерден алған жастық шақтарын еске алады. Осы аралға қатысты тағы да аңыздар бар, бірақ көп жылдар бұрын онда тұрған көптеген адамдар үшін осысы ең құрметті болып саналады. Моуз аралы – бес аралдың ішіндегі жалғыз тұрғынға толы арал және ол өзімен бірге ең қызықты әңгімені алып жүреді. 1800 жылдардың басында шотланд Джон Рафф отбасымен бірге осы жерге қоныстанды. Ол орманның көп бөлігін тазалап, шағын шаруашылық құрып, жағалаудағы ауылды өнім, ағаш және көмірмен қамтамасыз етті. Ол қатал, жаман мінезді адам ретінде танымал болды, әйелі мен балаларын ұрып-соққанын айтатын әңгімелер тарады. Ол зорлықпен өлген соң, ұлы өлтірген деген күдік туды. Даулы сот процесі оны кінәсіз деп таныды, содан кейін отбасы шешілмеген құпиямен бірге материкке көшіп кетті. Аңыз бойынша, Джон Раффтың рухы тұманды, айсыз түндерде кек алу үшін ұзақ бойға созылған, өсіп кеткен егістіктерде серуендейді. Кейбір адамдар қараңғы түні жағажайда аралдың жағалауымен жүріп бара жатқан жарықты көргендерін айтады.
Seniors living in the community recall youthful memories of Moose Island deriving its name from stories of the island having supported a moose herd until shortly after settlers inhabited the surrounding areas. There are other legends relating to this island as well but this seems to be the most laudable to many who have lived there many years ago. Moose Island was the only one of the five ever to be inhabited and carries with it the most tangible tale of intrigue. Early in the 1800s, John Ruff, a Scotsman, settled this outpost with his family. He cleared much of the forest and established a modest mixed farm, supplying the coastal village with produce, wood and charcoal. He was reputed to be a hard, cruel person, and rumors circulated that he abused his wife and children. When he died a violent death, suspicions arose that he had been murdered by his son. A controversial trial led to acquittal, and afterwards the family moved to the mainland, carrying the unresolved mystery with them. Legend has John Ruff's spirit stalking the long overgrown fields during misty, moonless nights in search of vengeance. On a dark night on the beach, some people have said that they could see a light that walks the shore of the island.
Алмаз аралы
Бес арал және Алмаз аралына байланысты мифтер туралы сөз болатын подкаст бар.
There is a podcast talking about Five Islands and the myths around Diamond Island here
Лонг-Айленд
2003 жылы Лонг-Айлендті Дик Лемон сатып алды, ол оның үстінде, теңіз түбінен 60,96 метр биіктікте суретшілер, жазушылар, музыканттар мен ғалымдар үшін демалыс орынын салуды жоспарлаған. Жартастар тік болғандықтан, тек арқанмен көмектесіп, лайлы жарды көтерілуге болады. Теңіз, Фанди шығанағының толқынына тап болғандықтан, жоғары толқын кезінде терең, ал төмен толқын кезінде құрғақ болады, сондықтан аралға кемемен күнделікті тек төрт сағат ішінде, яғни күндізгі уақытта жоғары толқын кезінде ғана жетуге болады. Толқын төмен болғанда Лонг-Айленд тұрғындары теңіз түбінде шақырымдармен жүгіріп немесе серуендеуге мүмкіндік алады. Лемон 2007 жылы экстремалды толқындарды пайдаланып, «Мойсейден бері емес» атты қайырымдылық шарасын бастады, ол Лонг және Мус аралдарынан теңіз түбі арқылы жағалауға дейін 5 км және 10 км қашықтыққа жүгіруден тұрады. Ал 2004 жылдан бастап жергілікті жұмысшылар Лонг-Айлендте демалыс орынын құруға кірісті. Тікұшақ құрылыс кезінде жұмысшылар тұратын шатырды қоса, ауыр жабдықтарды жеткізді (өйткені олар күнделікті аралға барып-келуге амал жоқ еді). Бастапқыда жергілікті тұрғындар жартастан ілініп, теңізден аралдың үстіне дейін 194 сатылы баспалдақтар үшін тіректерді орнатып, қағып бекітті. Жобаны басқарған Деннис Росс, жақын жердегі Спрингхилл түрмесінде түзету офицері қызметінен зейнеткерлікке шыққан адам еді. Жергілікті жұмысшылар салған лифт 25 тонна қиыршық тас, шамамен ағаштан 20 тонна, сондай-ақ үш бөлмелі, екі ваннасы бар үйге және төрт жатын бөлмеге қажетті жиһаз бен мүліктерді тасыды. Оларға шағын маяк, жартастың үстінен шығып тұрған өзен қайығының пішіндегі коттедж, төбедегі коттедж және күзетшінің коттеджі кіреді. Росс құрылыс жұмыстарын, екі құдық бұрғылауды арнайы құрылғымен және басты үйге күн және генераторлық электр жүйесін орнатуды қадағалады, ол толық жабдықталған ас үйімен қатар заманауи үйдің барлық ыңғайлылықтарына ие. Мамырдан қазан айына дейін бұл демалыс орнын Нова Скотия өнер және дизайн колледжі, Ships Company театры, Сент-Мэри университеті және жеке туристерді қоса алғанда әртүрлі топтар пайдаланады. 2015 жылдың 19 қазанында түнде Лонг-Айлендтегі саңылау құлап кетті.
In 2003 Long Island was purchased by Dick Lemon, who wanted to build on its top, 60.96 m above the sea bed, a retreat for artists, writers, musicians and academics. The cliffs prohibited access except by a rope assisted scramble up a muddy draw. The sea, being in the Bay of Fundy's tide reach, is deep at high tide and empty at low tide, so boat access to the island is limited each day to a four hour window, namely the high tide during daylight. When the tide is low, people on Long Island can walk or run on the sea bed for miles. Taking advantage of the extreme tides, Lemon in 2007 began a charity event called Not Since Moses, a 5K and 10K run from Long and Moose Islands through the sea bed to shore. Meanwhile, beginning in 2004, local workers began creating a retreat on Long Island. A helicopter carried heavy equipment including a tent for workers to live in during the construction (since they could not practically travel daily to and from the island). Then, to begin, locals hung from the cliffs and pounded in supports for 194 steps rising from the sea to the island's top. A lift was designed by Dennis Ross, the project manager, who had retired as a corrections officer at the nearby prison in Springhill. The locally built lift ultimately hauled 25 tons of gravel, about of lumber, and another 20 tons of furniture and furnishings and all else needed for a three bedroom two bath main house plus four sleeping cabins. These include a miniature lighthouse, a cabin built in the shape of a river boat edged over a cliff, a perch cabin on a promontory and a caretakers cabin. Ross oversaw the construction, the drilling with a specialty rig of two wells and the installation of a solar and generator power system for the main house which enjoys all the comforts of a modern home including full kitchen. The retreat is used May through October by users such as the Nova Scotia College of Arts and Design, Ships Company Theatre, St. Mary's University and various groups which have included private tourists. During the night of 19 October 2015, the hole that had been in Long Island collapsed.
Пинакл аралы
Пинакл аралында шағалалар қоныстанған.
Pinnacle Island is home to a colony of gulls.
Геология
Аралдар мен парк триас дәуіріндегі құмтасқа тірелген базальттан тұрады. Екі қабаттың арасындағы шекара аралдар арқылы өтеді. Moose және Pinnacle аралдарында құмтас және базальт кездеседі, Diamond және Long аралдары толығымен базальттан, ал Egg аралы толығымен құмтастан тұрады. Базальттарда әртүрлі қызықты минералдар бар, оның ішінде агат, стильбит және гмелинит сияқты цеолиттер, сондай-ақ кальцит кездеседі. Құрлықта, елді мекеннен шалғайда, жер күрт көтеріледі. Бұл Кобеквид жарылысы. Кейбір шатқалдарда барит пен кальцит табылады.
The islands and the park are composed of basalt resting on top of Triassic age sandstone. The boundary between the two formations runs through the islands. Moose and Pinnacle show both sandstone and basalt, Diamond and Long are all basalt, and Egg is all sandstone. The basalts contain minerals that are interesting to rockhounds including agate, zeolites such as stilbite and gmelinite, and calcite. On the mainland, slightly inland from the community, the land rises quickly. This is the Cobequid Fault. Barite and calcite are found in some of the ravines.