Кіріспе

The Rolling Stones тобының Elektra, Los Angeles және Sunset Sound, Los Angeles студияларында жазылған альбомы. 1969 жылғы Америкалық тур кезінде шыққан бұл альбом, Beggars Banquet (1968) альбомының жалғасы болып табылады және сол сияқты, топтың блузға негізделген музыкалық стиліне қайта оралуын көрсетеді. Альбомдағы қосымша дыбыстар госпел, кантри-блюз және кантри-рок музыкасынан әсер алған. Альбом топ ішіндегі шиеленіс кезеңінде жазылды; топтың негізін қалаушы және алғашқы жетекшісі Брайан Джонс, есірткіге тәуелділігінен студияда сенімсіз болып, көптеген жазба сессияларында болмады немесе маңызды үлес қоса алмады. Ол осы альбомның жазбалары барысында жұмыстан босатылып, Мик Тейлормен ауыстырылды. Джонс жұмыстан босатылғаннан кейін бір ай ішінде (27 жасында) қайтыс болды; ол тек екі әнді жазуға қатысты, көбінесе қосалқы аспаптарда ойнады. Тейлор көптеген тректердің негізгі жазбасы аяқталғаннан кейін шақырылды және бірнеше гитаралық бөліктерді жазды, нәтижесінде екі әнде ойнады. Кит Ричардс жазба сессияларының көп бөлігінде топтың жалғыз гитарисі болды және ырғақтық және жетекші партиялардың барлығына жауапты болды. Басқа топ мүшелері (вокалист Мик Джаггер, басист Билл Уайман және барабаншы Чарли Уоттс) дерлік барлық тректерде қатысты, сондай-ақ перкуссияшы Джимми Миллер (сонымен қатар альбомның продюсері), клавиштерші Ники Хопкинс және Ян Стюарт (топтың бұрынғы мүшесі) және Рай Кудер сияқты қонақ музыканттар да үлес қосты. Альбом бірнеше елде топ-10 тізіміне енді, соның ішінде Ұлыбританияда бірінші орынды, ал АҚШ-та үшінші орынды иеленді. Альбомнан ең жоғары рейтингтегі синглдар шығарылмаса да, оның көптеген әндері Rolling Stones концерттерінде және рок радиостанцияларында жиі орындалатын болды, мысалы, "Gimme Shelter" және "You Can't Always Get What You Want", олар ең ұлы әндердің тізіміне жиі еніп отырады. Альбом Колин Ларкиннің "All Time Top 1000 Albums" 3-ші басылымында (2000) 40-шы орынға ие болды. 2005 жылы альбом Grammy Hall of Fame-ге енгізілді және Rolling Stone журналының "The 500 Greatest Albums of All Time" тізімінің әртүрлі нұсқаларында орын алды.

Жазу

The Rolling Stones "You Can't Always Get What You Want" әнін 1968 жылдың қараша айында, Beggars Banquet шығармас бұрын жазуды бастағанмен, Let It Bleed әнін жазу 1969 жылдың ақпан айында күшпен басталды және қараша айының басына дейін үзіліспен жалғасты. Топтың алғашқы жетекшісі және негізін қалаушысы Брайан Джонс, алдыңғы екі альбомды жазу барысында топтан көбінесе алшақтап кетті. Ол студияда болғанымен, көбінесе маскүнемдікке байланысты мағыналы үлес қоса алмайтын, ал 1969 жылдың мамырындағы мотоцикл апатынан кейін, жазылып жатқанда бірнеше жазу сессиясын өткізіп алды. Әрқашан да талантты көп құралды музыкант болған Джонс бұрын гитарада көп жұмыс істеген, бұл топтың химиясының маңызды бөлігі болған екі гитараның дыбысының ажырамас бөлігі болды. Ол Let It Bleed жазбасы кезінде топтан шығарылды, тек екі тректе ойнады: "You Got the Silver" әнінде автогарф, ал "Midnight Rambler" әнінде перкуссия. Топтан шығарылғаннан кейін бір ай өткен соң Джонс үйіндегі бассейнінің түбінен табылды. Денсаулық сақтау органының есебінде бұл суға батып қайтыс болу деп көрсетілген, кейін "жазасыз оқиға салдарынан қайтыс болу" деп өзгертілді. Алдыңғы альбомдағыдай, гитара бөліктерінің көп бөлігін топтың басқа гитарисі Кит Ричардс негізгі жазу кезінде жазды. Джонстың орнын алған Мик Тейлор тек "Country Honk" және "Live with Me" екі трегінде пайда болады, ол 1969 жылдың мамырындағы Лондон Олимпиадалық студиясындағы жазу сессияларында кейбір қосымша жазбалар жасады. Ол сондай-ақ Let It Bleed сессиясында жазылған "Honky Tonk Women" жеке синглінде де пайда болады. Ричардс Rolling Stones жазған "You Got the Silver" әнінде өзінің алғашқы жеке вокалын орындады, бұрын "Connection" әнінде негізгі вокалист Мик Джаггермен үйлесімді және қосымша вокалды орындаған, ал "Something Happened to Me Yesterday" және "Salt of the Earth" әндерінің бөліктерінде Джаггермен кезекпен жетекші вокалды бөліскен. Қосымша вокалды "You Can't Always Get What You Want" әнінде орындаған Лондон Бах хоры берді. Алайда хор өз үлесінен бас тартты, автор Стивен Дэвис оны "тоқтаусыз есірткі атмосферасы" деп сипаттайды. Басист Билл Уайман екі тректі қоспағанда, барлық тректерде пайда болады, онда Ричардс бас гитарада ойнады. Дарабашчы Чарли Уоттс "You Can't Always Get What You Want" әнінен басқа барлық тректерде ойнады; ол іздеген ырғақты ұстай алмады, сондықтан продюсер Джимми Миллер оның орнына ойнады. Let It Bleed бастапқыда 1969 жылдың шілдесінде шығару жоспарланған. "Honky Tonk Women" сол айда сингл ретінде шығарылғанымен, альбомның өзі кешіктіріліп, 1969 жылдың желтоқсанында, топтың АҚШ-тағы гастролі аяқталғаннан кейін шығарылды. Альбомның көп бөлігі Лондондағы Olympic Studios-та жазылды, ал одан әрі жұмыс Лос-Анджелестегі Elektra Sound Recorders Studios-та жүргізілді, Stones гастрольге дайындалып жатқанда. Лос-Анджелесте жазылған бөліктерге қонақ музыканттар Мерри Клейтон ("Gimme Shelter"), Байрон Берлайн ("Country Honk") және Бобби Киз мен Леон Рассел ("Live with Me") қосылды.

Музыкалық стиль

Алдыңғы жылы шыққан "Beggars Banquet" альбомы сияқты, бұл альбом да топтың карьерасының "Aftermath" кезеңінде басым болған блюзге негізделген стиліне қайта оралуды білдіреді. Осы альбомдар тізбегіндегі басты шабыт – американдық тамыр музыкасы болды, ал "Let It Bleed" де ерекшелік емес. Ол евангелиеден ("Gimme Shelter" және "You Can't Always Get What You Want"), Хэнк Уильямс пен Джимми Роджерстен ("Country Honk"), Чикаго блюзінен ("Midnight Rambler"), сондай-ақ кантри блюзден ("You Got the Silver", "Love in Vain") және кантри-роктан ("Let It Bleed") мол шабыт алды. "The New York Times" газетінде жазған Дон Хекман "Let It Bleed" альбомын афроамерикандық музыканың ықпалымен жасалған, "ауыр" және "күшті эротикалық" хард-рок пен блюз альбомы деп сипаттады. AllMusic үшін жазған Ричи Унтербергер бұл альбом "Beggars Banquet" альбомының рок-н-блюздік сезімін сәл қаттырақ, жыныстық жағынан көбірек демоникалық рухта кеңейтеді" деді. "Mojo" журналының Джеймс Макнейр пластинканың "жерге байланысты" кантри блюзге баса назар аударғанын айтты. 1960-шы жылдардың ортасындағы тәжірибелері арқылы топ аранжировкаларға эклектикалық көзқарас қалыптастырды. Слайд-гитарада ойнау ерекше көзге түседі (Ричардс орындады, "Country Honk" әнін Тейлор орындағаннан басқа), және "Gimme Shelter", "Live with Me" және "You Can't Always Get What You Want" әндерінен басқа барлық әндерде ойнатылады, бұл альбомға нағыз блюздік сезім сыйлайды. Сонымен қатар, әртүрлі аспаптармен әндерді безендіретін көптеген студиялық музыканттар да қатысты. Пианинода орындаулармен (Иан Стюарт, Никки Хопкинс) қатар, пластинкаға скрипка (Байрон Берлайн), орган мен француз мүйізі (Ал Купер), сондай-ақ вибрафон (Уайман) және автогарп (Уайман мен Джонс) енді. Бірақ ең маңыздысы – "Live with Me" әнінде танымал саксофонист Бобби Киздің дебюті болды, ол топтың аранжировкаларына соул/джаздық фон қосуға үлкен үлес қосты, сондай-ақ техникалық жағынан өте шебер ойнайтын Тейлордың жетекші гитарашы ретіндегі дебюті, топқа 1960-шы жылдардың соңы мен 1970-шы жылдардың басында ауыр рок дыбысын сыйлады.

Әндер мәтіні

1995 жылы Rolling Stone журналымен сұхбатта Ян Вэннер альбомдағы әндерді "алаңдатарлық" деп, ал көріністерді "құрдымды" сипаттады. Вьетнам соғысы альбомның көзқарасына әсер еткені туралы сұраққа Джаггер: "Менің ойымша, әсер етті. Америкада толық уақыт тұрмасам да, мен әсерге ұшырадым. Барлық сол бейнелер телеарналарда көрсетілді. Соған қоса, университеттерде де жағдай шиеленісті болды".

Қаптама

Джаггер суретші М. С. Эшерден альбомның обложкасын жасауды сұрады, бірақ ол бас тартты. Роберт Браунжон обложканың дизайнын жасады, онда сюрреалистік мүсін бейнеленген. Суретте "Let It Bleed" пластинкасының көне фонографтың тонауы арқылы ойнатылуы және пластинкалар жинағының орнына табаққа жиналған бірнеше затты ұстап тұрған пластинка алмастырғыш тірегі көрсетілген: "Stones – Let It Bleed" деп жазылған кинолента, сағат дискісі, пицца, велосипед доңғалағы және топ мүшелерін бейнелейтін мүсіндермен әшекейленген торт. Бұл құрылымның торт бөлігін сол кезде танылмаған ас әзірлеуші Дилия Смит дайындады. LP обложкасының арт жағында бұзылған "пластинка жинағы" көрсетілген. Бұл сурет альбомның "Автоматты алмастырғыш" атты жұмыс атауынан шабыттанды. Альбом обложкасы 2010 жылдың қаңтар айында Royal Mail таңдаған "Классикалық альбом обложкалары" пошта маркалары жинағына енген он обложканың бірі болды.

Шығару және қабылдау

Желтоқсанда жарық көрген Let It Bleed альбомы Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 1-орынға (The Beatles тобының Abbey Road альбомын уақытша төмендетіп) және АҚШ-та Billboard Top LPs тізімінде 3-орынға көтерілді, онда Американың жазба индустриясы қауымдастығы (RIAA) оған 2x платина статусын берді. Rolling Stone журналындағы сол кездегі шолуда музыка сыншысы Грейл Маркус альбомның ортасындағы әндердің "жақсы" екенін, бірақ "Gimme Shelter" және "You Can't Always Get What You Want" әндері "ең маңыздысы" болып көрінетінін айтты, себебі олар "шындыққа ұмтылып, онымен бетпе-бет келеді, шындықты меңгергендей, немесе жылдар өте келе шындық қалай сезілетінін түсінеді". Роберт Кристагау оны Jazz & Pop журналының жылдық сыншылар сауалнамасында 1969 жылғы ең жақсы төртінші альбом деп атады. Кейінгі пікірлерінде ол альбомның "әлі де таң қалдыратын толықтығымен және күшімен сөйлейтінін" айтты, ал тек "ойнау" сапасы ғана "тамаша". Альбом 1969 жылы АҚШ-та LP пластинкасы, магнитофон таспасы, аудио кассетасы және 8 тректік картридж түрінде, ал 1986 жылы қайта жазылған CD және хромды кассета түрінде шығарылды. 2002 жылдың тамызында ABKCO Records компаниясы оны қайта жазылған CD және SACD диджипак түрінде қайта шығарды, ал 2010 жылы Universal Music Enterprises компаниясы тек жапондық SHM SACD нұсқасында қайта жариялады. Моно нұсқасы 2016 жылы шыққан The Rolling Stones in Mono жинағына енгізілді. NME журналы альбомның әртүрлі музыкалық бағыттарда "тартылып, қызықтыратынын" және оны "классикалық" деп атады. PopMatters сайтынан Джейсон МакНейл Beggars Banquet және Let It Bleed альбомдарын "топтың (немесе кез келгеннің) жасаған ең ұлы екі альбомы" деп жазды. Стивен Ван Зандт пікірінше, Let It Bleed – Stones тобының төрт студиялық альбомының (Beggars Banquet (1968), Sticky Fingers (1971) және Exile on Main St. (1972) қоса) бірі, олар "тарихтағы ең ұлы альбомдар тізіміне" кіреді. Альбом 1981 жылы жарық көрген Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies кітабындағы 1950 және 1960 жылдардың жазбаларының "Негізгі жазба кітапханасына" енгізілді. 2000 жылы Q журналы оны "Ең ұлы 100 британдық альбом" тізімінде 28-орынға қойды. 2001 жылы VH1 телеарнасы Let It Bleed альбомын "R 'n' R-дың 100 ең ұлы альбомы" тізімінде 24-орынға орналастырды. 1997 жылы The Guardian газеті оны барлық уақыттың ең жақсы 27-ші альбомы деп таныды. 2003 жылы Rolling Stone журналы оны "Барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы" тізімінде 32-орынға қойды. Ол 2012 жылы жаңартылған тізімде де осы рейтингті сақтап, 2020 жылы жаңартылған тізімде 41-орынға көтерілді. 2005 жылы ол Grammy Hall of Fame-ге енгізілді.

Трек тізімі

Альбомның арт жағындағы тректер тізімі альбомның ішіндегі тізіммен сәйкес келмеді. Браунжонның сөзінше, ол оны әдемі болуы үшін ғана өзгерткен; дұрыс реті пластинканың жапсырмасында көрсетілген. Сонымен қатар, "Gimme Shelter" әртісте "Gimmie Shelter" деп жазылған. Кейбір нұсқаларында мұқабасында, ішкі қаптамасында және LP жапсырмасында "Gimmie Shelter" деп келген.