Кіріспе
Британдық саяси белсенді Патрик Антони Харрингтон (24 мамыр 1964 жылы туған) – ағымдағы оңшыл британдық саяси белсенді және жазушы, ирландиялық католик отбасынан шыққан. Ол әлеуметтік кредиттерді қолдайтын және бұрынғы «Ливерпуль хабаршысы» редакторы Энтони Кунидің Г.К. Честертон, Дж.Р.Р. Толкин және Илер Беллок сияқты көрнекті католик жазушылары туралы жазған кітапшаларын жариялаған. Қазіргі уақытта ол «Солидарность» – британдық жұмысшылар одағының бас хатшысы және 1989 жылдан бері «Үшінші жол» талдау орталығының директоры болып жұмыс істейді. Ол өмір бойы вегетариандыққа адал. Оның екі баласы бар және ол Эдинбургте тұрады.
Patrick Antony Harrington (born 24 May 1964) is a far right British political activist and writer of Irish Catholic family origins, who has published pamphlets by the Social Credit advocate and former editor of the Liverpool Newsletter, Anthony Cooney, about prominent Catholic writers such as G. K. Chesterton, J. R. R. Tolkien and Hilaire Belloc. He is currently general secretary of Solidarity – The Union for British Workers and a director of the Third Way, a think tank (since 1989). He is a committed and lifelong vegetarian. He has two children and lives in Edinburgh.
Алғашқы жылдар және білім
Харрингтон Лондонның Кеннингтон қаласында дүниеге келді. Оның орта білімі Пимлико жалпы білім беретін мектебі мен Тенисон мектебінде алды, екеуі де Лондонда орналасқан. Ал одан кейінгі және жоғары білімін Вестминстер қалалық колледжінде (1980–82), Солтүстік Лондон политехникалық институтында (1982–85), Эдинбург қаласындағы Телфорд колледжінде (1994–95), Батыс Лондон технологиялық орталығында (1993), Кенсингтон және Челси колледжінде (1992–93), Сауда колледжінде (1991–93), Гринвич университетінде (1997–99) және Нортумбрия университетінде (2011–14) білім алды. Ол өзін "өмір бойы вегетариандықпен айналысатын және жазықшыл" деп сипаттаған.
RMT-дан шығару
Харрингтон 2003 жылғы 27 маусымда Теміржол, теңіз және көлік жұмыскерлерінің ұлттық кәсіби одағынан (RMT) шығарылды және ол өзінің "Солидарлық" қозғалысына қатысуын осы оқиғамен байланыстырады. RMT баспасөз хабарламасында ол жалған есіммен қосылғанын және оның кім екені анықталған соң шығарылғанын мәлімдеді; ал Харрингтон өзінің үйленген есімімен қосылғанын, одақ екі есімімен де оны танығанын және шығарылу себептерін жоққа шығарды деп жауап берді. Ол шығарылу себептерін саяси мақсатты жасыру үшін айтылған сылтау деп санайды және RMT-ді "Жаңа Маккартизмді" қолдады деп айыптады.
Үшінші жолдың директорлығы 1990 жылдан қазіргі уақытқа дейін
Үшінші жол саяси ой-қоры (Тони Блэр мен Билл Клинтонмен байланысты идеялармен шатастырмау керек) референдумдар мен азаматтардың бастамаларын пайдалана отырып, швейцариялық үлгідегі тікелей демократияны жақтады, сондай-ақ Дистрибутизм және Әлеуметтік несие идеяларының күшті ықпалында. Ол шағын бизнес пен кооперативтік меншікті қолдайды, ал тым орталықтандырылған үкіметке қарсы тұрып, шешім қабылдауды мүмкіндігінше төменгі деңгейде жүзеге асыруды ұстанып тұрады. Ол барлық діни және этникалық қауымдардан мүшелерді қабылдайды. Сайлау комиссиясына ұсынылған есептерге сәйкес, 2004 жылы Үшінші жолда 20 мүше болған және ақша айналымы шамамен 1400 фунт стерлингті құрады. 2005 жылғы жалпы сайлауда партия екі кандидатты тікелей ұсынды, олардың жиынтығында 376 дауыс жинады. Сайлау комиссиясының іздеу деректер базасына сәйкес, Third Way Publications Ltd компаниясының тіркеуі тоқтатылған, ал Ulster Third Way 2005 жылы "өз еркімен тіркелімнен шығарылған". Ұлттық либералдық партия (ҰЛП) 1999 жылы Патрик Харрингтон мен Грэм Уильямсон тарапынан құрылған. 2006 жылы Үшінші жол Ұлттық либералдық партия – Үшінші жол деген атты тіркеді. Оның конституциясы «мүшелер», «тіркелген қолдаушылар» және «қолдайтын жазылушылар» арасындағы айырмашылықты көрсетеді. Ол сонымен қатар бірнеше шектеулі серіктестіктер және қауымдастықтар арқылы жұмыс істейді. 2012 жылы сайлау комиссиясына ұсынылған есептерде Харрингтон туралы ешқандай мәлімет жоқ, ал мүшелік кірісі шамамен 400 фунт стерлинг, ал жалпы кіріс шамамен 950 фунт стерлинг екені көрсетілген.
Солтүстік Лондон политехникасының наразылық акциялары
1984 жылы Харрингтон Солтүстік Лондон политехникалық институтының (кейін Солтүстік Лондон университеті, қазір Лондон Метрополитен университетінің құрамына кіретін) студенттерінің наразылығына ұшырады. Олар оның философияны оқыуына қарсылық білдіру үшін оның лекцияларын пикетке шығарды, себебі ол 1979 жылы қосылған Ұлттық Фронт (NF) мүшесі және оның «NF News» басылымының редактордың орынбасары болған еді. Студенттер оның қатысуы этникалық азшылық студенттері үшін жағдайды шыдайсыз етеді деп мәлімдеді. Харрингтон бұған қарсы шығып, лекцияға қатысу құқығын қорғады. Ол пикетке тоқтату үшін сотқа жүгінді, бірақ наразылар студенттік одақтың қолдауымен бұл шешімді елемеді. Сот бұйрығын бұзғаны үшін екі студент жетекшісі 16 күнге түрмеге қамалды. 1984 жылдың желтоқсанында политехникалық институттың директоры доктор Дэвид Макдауэлл, Ішкі Лондон білім беру органының (ILEA) Харрингтонның радио сұхбатындағы сөздеріне шағымдануға жасаған қысымынан кейін отставкаға кетті. ILEA оның сөздері нәсілшілдік деп бағалады, бірақ Харрингтон оны жоққа шығарды. Отставкаға кету туралы хатында Макдауэлл бұл мәселеде «толық фашистік тәсілмен» әрекет еткенін мойындап, «барлық пикетке шыққан студенттерге сәттілік тілейді» деді. Кейін Харрингтон колледж алдында телеарнадағы сұхбаты үшін жауап берді, онда ол NF саясатына сәйкес қара нәсілділердің азаматтыққа ие болу құқығын күмәндандырды. 1985 жылдың қаңтар айында, емтиханға дейін, студенттік одақ, Харрингтон және политехникалық әкімшілік Харрингтонның барлық сабақтары негізгі ғимараттан шалқап жатқан қосымша ғимаратта өтетін келісімге келді. Оның сыныптастары бұл лекцияларды бойкоттап, көптеген оқытушылар оларды бейресми түрде жүргізді. Ақырында Харрингтон философия мамандығы бойынша диплом алды.
Ресми ұлттық майдан
1980 жылдардың соңында Ұлттық фронттың жіктелгені байқалды. Харрингтон Ник Гриффин (кейін Британдық Ұлттық партиясының жетекшісі болған) және Дерек Холланд кіретін «Саяси әскер» тобының жағына шықты. Бұл топ ақырында «Ресми Ұлттық фронт» деп аталды. Харрингтон мен оның жақтастарының идеялары кейбір Ұлттық фронт қолдаушыларын бөліп-жарып жіберді, ал «Flag Group» тобы дәстүрлі Ұлттық фронт идеяларын ұстанды. Харрингтон 1989 жылғы Воксхолл сайлауында осы жіктердің бірінің көрінісіне қатысты, онда кандидат ретінде оның қарсыластарының бірі «Flag Group» тобынан Тед Бадден болды. 1988 жылдың қыркүйегінде үш адам Каддафи режимінің шақыруымен Ливияға барды. 1989 жылы тағы бір жік болды, Харрингтон мен Грэм Уильямсон Гриффин мен Холландтан бөлініп кетті. Раввин Майер Шиллер (Харрингтонның идеологиялық дамуы туралы бөлімді қараңыз) Израиль-Палестина қақтығысына екі мемлекеттік шешімді ұсынды, соның салдарынан оған «ционист» деп шабуыл жасалды. Гриффин мен Холланд Харрингтонның ИРА-ны айыптаудан бас тартуы көптеген мәселелердің себебі болғанын мәлімдеді. Олстердегі партия мүшелері Харрингтонды қолдады. 1989 жылдың соңында Харрингтон «Ресми Ұлттық фронтты» таратуға дауыс берді және 1990 жылы «Үшінші жол» құру үшін басқалармен бірікті. Гриффин мен Холланд «Халықаралық үшінші позицияны» құрды. Кейін Гриффин бұл топтан шығып, ҰБП-ға қосылды.
Шлюха / Қан мен Ар-намыспен қарым-қатынасы
NF-тің өкілі ретінде Харрингтон White Noise Club-ты басқаруға қатысты, ол ақ күшті музыка концерттерін ұйымдастырды, оның ішінде Skrewdriver тобының концерттерін де. 1987 жылы "Political Soldier" тобы Skrewdriver тобының жетекші әншісі Иан Стюартпен келіспеушілікке түсті. Стюарт жауап ретінде өзінің "Қан мен Құрмет" тобын құрды, оның аттас басылымы бұрынғы NF мүшелерін ашық түрде сынады. Олар өз кезегінде Стюартты жамандады. Харрингтон мен Холланд 1988 жылғы After the Fire альбомына енген "A Time of Change" Skrewdriver әнінде бейнеленген деген қауесет бар.
Мемлекеттік қауіпсіздікпен байланысты деген айыптар
1990 жылдың ақпан айында Searchlight журналы Харрингтонның Арнайы бөлімшемен және MI6-мен байланыста екенін айтты. Харрингтон бұл байланыстарды жоққа шығарды.
Ник Гриффин мен БНП-мен байланысы
Харрингтон бұрын Ник Гриффинмен байланыста болған және бұрын Британдық Ұлттық партияға заңгерлік қызмет көрсеткен, бірақ ол бұл байланыстар идеологиялық келісімді білдіретінін жоққа шығарады. Ол Еуропалық парламент депутаты Ник Гриффиннің жергілікті көмекшісі ретінде оның өкілдік мерзімі ішінде жұмыс істеді. 2005 жылдың қыркүйегінде ол «Еркіндіктерді алу» атты памфлетті редакциялады, ал «Үшінші жол» баспасы оны жариялады, онда Гриффиннің мақаласы жарияланды. Редакциялық мақаласында Харрингтон: «Мен өз позициямды нақты айтайын. Мен сөзді (және басқа да өрнектелген пікірлерді) мазмұны мен көзқарасына қарамастан қорғау керек деп санаймын. Кез келген діни, нәсілдік немесе саяси топқа қатысты кемсітушілікке ұмтылған кез келген заңға мен қарсымын. Сондай-ақ, бір мүдделі топты екіншісінен басым көретін кез келген заңға қарсымын» деп жазды. Харрингтон Гриффиннің азаматтық бостандықтар туралы мақаласын жариялау шешімін қорғайды. Оның «Солидарлық» ұйымының бас хатшысы лауазымы мен БҰП-мен байланысы жоғарыда талқыланды.
Орын ауыстыру?
Харрингтон өзінің бұрынғы көптеген ұстанымдарынан бас тартып, жаңа бағытқа бұрғанын айтады. 2019 жылғы жалпы сайлау алдында ол "Солидарлылық" мүшелеріне Лейбористерге дауыс беретінін хабарлап, былай деп жазды: "Елдің экономикасы мен жұмысшылардың құқықтарын ескере келе, Лейбористердің уәделерімен теңесе алмайды. Мен қайта ұлттандыруды және қарапайым жұмысшылардың құқықтарына жасалған шабуылдарды кері қайтаруды қалаймын. Қарапайым адамдардың өз еңбектеріне көбірек бақылау жасауын қалаймын". Сайлаудан кейін Харрингтон: "Сайлау науқаны барысында мен жеке тұлға ретінде Лейбористерді қолдайтынымды және олардың манифестіндегі жұмысшыларға бағытталған саясаты үшін дауыс беретінімді анық айттым. Бірақ мен әрқашан Лейбористердің көптеген ішкі саясаттағы ұсыныстары, оларды солшыл, кәсіподақтарды қолдайтын және жұмысшылардың мүддесін қорғайтын адам ретінде мақұлдаған болатынмын, Brexit-тің артында қалып қояды деп қорқып жүрдім".