Еуропалық консерваторлар партиясы: тарихы мен мақсаты
Pro-Euro Conservative Party
Еуропалық консервативтік партия (1999) – Ұлыбританиядағы евроға жақтас саяси күш. Партияның құрылу себебі, консерваторлардың евроға қарсы позициясы. Таратылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Pro Euro Conservative Party – 1999 жылғы Еуропалық парламент сайлауына қатысу үшін құрылған, 1999 жылы ақпанда Джон Стивенс пен Брендан Доннелли жариялаған Еуропалық консервативтік партия. Құрылтайшылар – Еуропалық Парламент мүшелері, олар Ұлыбританияның Консервативтік партиясынан оның евроға қарсы ұстанымына наразылық білдіріп, отставкаға кеткен. Стивенс кейіннен олар Кен Кларк, Майкл Хесселтин, Крис Паттен және Консервативтік партиядағы басқа да еуропалық жақтастарды «Либералды демократтармен бірлесіп, СДП стиліндегі бөлініске» итермелеуді көздегендерін айтты. Проевро консервативтік партия 2001 жылы таратылды. Ол кезде британ фунты АҚШ долларына тең құнға түсіп қалған евродан күшті болды, ал Англия банкінің сол кездегі басшысы Эдди Джордж Британияның евроаймағына қосылуы «сенім актісі» болар еді деді. «Шешуге уақыт» атты құжатта Еуропалық Парламентке Еуропалық Комиссия мен Еуропалық Орталық банкке қарағанда көбірек өкілеттік беру, Комиссияны реформалау, елдердің вето құқығын азайту, Ортақ ауыл шаруашылығы саясатын реформалау, еуропалық қорғаныс және қауіпсіздік саясаты, Балқанмен саяси және экономикалық байланыстарды нығайту және Шығыс Еуропадағы Еуроодақтың жылдам кеңеюі туралы мәселелер көтерілді. Сондай-ақ, итальяндық оңшыл партиямен бірігу туралы да сөз болды. Джон Стивенс Хейгтің «торилерді экстремалды, ұлтшыл партияға айналдырып жатқанын» айтты. Бұл ел үшін қауіпті, консервативтік партия үшін апатты жағдай». PECP партиясының саяси хабарларында актер Хейгті «Британиялық екеніне мақтанып, «қақаларды», еуроның бірыңғай валютасын және континенттен келген басқа да нәрселерді ұнатпайтын бейсбол шапкесін киген» түрінде бейнеледі, бұл консервативтік партия тарапынан «жағымсыз және әуесқойлық жаттығу» деп бағаланды.
The Pro Euro Conservative Party was a minor, Pro European British political party, announced by John Stevens and Brendan Donnelly in February 1999, formed to contest the 1999 European Parliament election. The founders were Members of the European Parliament who had resigned from the UK Conservative Party in protest at its anti euro stance. Stevens later said that they had intended to push Ken Clarke, Michael Heseltine, Chris Patten and other pro Europeans in the Conservative Party into "an SDP style breakaway, in combination with the Liberal Democrats". The Pro Euro Conservative Party disbanded in 2001. At the time the British pound was strong against the euro, which had dropped in value to be equal to the US dollar, and the then Governor of the Bank of England Eddie George said that it would be "an act of faith" for Britain to join the Eurozone. and titled Time to decide, argued for greater powers for the European Parliament over the European Commission and the European Central Bank, reform of the commission, reduction of countries' veto powers, reform of the Common Agricultural Policy, a European defence and security policy, stronger political and economic ties to the Balkans, and faster EU enlargement in eastern Europe. and join with an Italian far right party. John Stevens said Hague was "taking the Tories into an extreme, nationalist party. This is dangerous for the country and catastrophic for the Conservative Party". The PECP's party political broadcast showed an actor portraying Hague as "a down and out in a baseball cap ranting about pride in being British and disliking 'frogs', the European single currency and anything else from the continent", which was called "a tacky and amateurish exercise" by the Conservative Party.
Қабылдау
1999 жылғы 16 ақпанда 1911 адамның қатысуымен жүргізілген MORI сауалнамасы, жаңа ЕО-ны қолдайтын консервативтік партияның дауыс берудің 11 пайызын алуы мүмкін екенін көрсетті. Партия The Independent газетінде жазушы А.Н. Уилсонның қолдауына ие болды, сондай-ақ Маргарет Тэтчер мен Эдвард Хиттің сөздерін жазған бұрынғы консервативтік Еуропарламент депутаты Пол Хауэллдің қолдауына да ие болды. Уильям Хейг консервативтік үкімет кезінде Ұлыбританияның евро аймағына қосылуына қарсы болғаннан кейін, бұрынғы министр лорд Гилмор Крейгмиллар PECP-ге дауыс беретінін мәлімдеді. Төрт бұрынғы консервативтік депутат – сэр Джулиан Кричли, сэр Николас Скотт, сэр Дэвид Нокс және сэр Роберт Хикс, сондай-ақ төрт бұрынғы еуропарламент депутаты – Маргарет Дейли, Адам Фергюсон, Мадрон Селигман және Энтони Симпсон The Times газетіне жазған хатында: «Уильям Хейгтің партиясы Еуропаны қолдайтын консервативтік партия сияқты манифест ұсынғанын қалаған едік. Көптеген консерваторлар сияқты, біз 10 маусымда қалай дауыс беру керектігін анықтау қиындықтарын сезінеміз» деді. Консервативтік партия PECP-ні қолдаған мүшелерін партиядан шығарумен қорқытты және сайлаудан кейін екі аптадан соң Кричли мен Гилморды партиядан шығарды. Партияның сайлау материалдарында Кен Кларк сайлаушылардан «Сіз Кларк консерваторысыз ба, әлде Хейг консерваторысыз ба?» деп сұрады. Бірақ Кларк партияны және оның науқанын қолдамады. Майкл Хесселтинмен бірге 1999 жылдың мамырында Хесселтиннің үйінде PECP-нің негізін қалаушыларымен кездесіп, партияны сайлауға қатыспауға көндіруге тырысты. Консервативтік партияның қазынашылығы мен сыртқы істер министрі Джеффри Хоу, сайлау науқаны кезінде «Еуропадағы Ұлыбритания» тобының жетекшісі болды. PECP-ні қолдамады, бірақ консерваторлардың отставкасы «партия жетекшілігіне айқын және алаңдатарлық сигнал беруі керек» деді. Консервативтік партияның сол кездегі вице-президенті Эндрю Лансли PECP-ні «наразы және көңілі толмағандардың партиясы» деп атады. Партияның аты мен «нағыз консерваторларға қарсы» деген позициясына қарамастан, олардың кейбір кандидаттары мен лауазымды тұлғалары Еуропалық қозғалыстан және бастапқыда консерваторлар емес, еңбекшілер мен либералды демократтар сияқты басқа партиялардан келген. Баспасөз хатшысы Марк Литтлвуд либералды демократ болды, сондай-ақ ол Еуропалық қозғалыстың өкілі болды және кейіннен либералды демократтарға қайта қосылды.
A MORI opinion poll of 1911 people, published on 16 February 1999, suggested that a new pro EU conservative party could possibly win 11% of the vote. The party received an endorsement in The Independent from writer A. N. Wilson, as well as support from Paul Howell, a former Conservative MEP who had been a speechwriter for Margaret Thatcher and Edward Heath, After William Hague ruled out Britain joining the euro under a Conservative government, former cabinet minister Lord Gilmour of Craigmillar said he would vote for the PECP. Four former Conservative MPs – Sir Julian Critchley, Sir Nicholas Scott, Sir David Knox, and Sir Robert Hicks – and four former MEPs – Margaret Daly, Adam Fergusson, Madron Seligman and Anthony Simpson – wrote in a letter to The Times that "We would have wished that William Hague's party had put forward a manifesto more like that of the Pro Euro Conservative Party. Like many Conservatives, we shall find it very difficult to know how best to cast our vote on 10 June." The Conservative Party threatened to expel any members who supported the PECP, and did expel Critchley and Gilmour a fortnight after the election. Although the party's election literature featured Ken Clarke, asking voters "Are you more a Clarke Conservative than a Hague Conservative? ", Clarke did not approve of the party or its campaign and with Michael Heseltine met with the founders of the PECP at Heseltine's home in May 1999 to try to persuade the party not to stand. Geoffrey Howe, Conservative Chancellor of the Exchequer and Foreign Secretary under Mrs Thatcher, who became head of pro euro group Britain in Europe during the election campaign, did not endorse the PECP but said the resignations from the Conservatives "should send a clear and sombre signal to our party leadership". Andrew Lansley, then a vice chairman of the Conservatives, called the PECP "a party of the disgruntled and disaffected". Despite the party's name and their position as "rebel Tories", some of their candidates and officials were from the European Movement and originally from parties other than the Conservatives, such as Labour and the Liberal Democrats. The chief press officer Mark Littlewood was a Liberal Democrat who had also been a spokesman for the European Movement and later rejoined the Liberal Democrats.
Сайлау нәтижесі
Партия Еуропалық парламент сайлауында 84 үміткерді тікелей ұсынды, нәтижесінде 138 097 дауыс жинады, бұл дауыс берудің 1,4% құрайды, бірақ бірде-бір орын жеңілді. Сол сайлауда Еуропалық Одақтан шығуды қолдаған Ұлыбританияның тәуелсіздік партиясы 7%-ға жуық дауыс алып, Еуропалық парламентте үш орынға ие болды. 1999 жылғы Кенсингтон және Челсидегі қосымша сайлауда Джон Стивенс Майкл Портильоға қарсы PECP үміткері ретінде 3,8% дауыс алды. Партия сайлаушылардың партия атауына деген қарсылығына байланысты, қосымша сайлаудан кейін атауын өзгертуді жоспарлап отырғанын хабарлады. 2001 жылдың қараша айында PECP консерваторларды Ипсвичтегі қосымша сайлауда либерал-демократтардың үміткеріне дауыс беруге шақырды.
The party stood 84 candidates in the European Parliament elections, receiving 138,097 votes, or 1.4% of the vote and no seats. In the same election the UK Independence Party, which campaigned for withdrawal from the European Union, received just under 7% of the vote and three seats in the European Parliament. John Stevens received 3.8% of the vote as the PECP candidate in the 1999 Kensington & Chelsea by election against Michael Portillo. The party announced that, owing to voter hostility to the words it contained, it planned to change its name after the by election. In November 2001, the PECP urged Conservatives to vote for the Liberal Democrat candidate in the Ipswich by election.
Таратылуы
PECP 2001 жылдың желтоқсанында таратылды, еуропалық бағытталған "саяси салмақты тұлғаларды" консервативтік партиядан шығып, либерал-демократтармен ынтымақтастыққа түсуге көндіре алмағанына өкініш білдірді. Лидер Джон Стивенс сол кезде жаңа сайланған лидері Иэн Дункан Смит басқаратын консервативтік партияны "экстремизм мен шетелге деген жеккөрушіліктің қатерлі ісігі" деп атады. Ол либерал-демократтарға қосылған шамамен 20 жақтастың бірі болды және партияның қалған 500 мүшесінен де солай істеуін сұрады.
The PECP disbanded in December 2001, expressing disappointment at failing to persuade pro European "grandees" to leave the Conservative Party and cooperate with the Liberal Democrats. Leader John Stevens called the Conservative Party under their then newly elected leader Iain Duncan Smith "a cancer of extremism and xenophobia". He was one of approximately 20 supporters who joined the Liberal Democrats and urged the remainder of the party's claimed 500 members to follow suit.