Мельбурн қаласының Лоуэр Пленти ауданының тарихы

Кіріспе

Lower Plenty – Австралияның Виктория штатындағы Мельбурн қаласының маңындағы аудан. Мельбурнның орталық бизнес ауданынан солтүстік-шығысқа қарай 16 шақырым қашықтықта, Банюл жергілікті басқару аймағында орналасқан. 2021 жылғы халық санауы бойынша Lower Plenty-де 3 962 адам тұрады. Бұрын Элтамның бір бөлігі болған Lower Plenty, 1860 жылы Пленти өзенінен жол ақысын алу үшін салынған Lower Plenty жол ақысы көпірінің атымен аталуы мүмкін. Бұл көпір қазір де Lower Plenty жолының бөлігі ретінде сақталған. 1879 жылғы 1 мамырдағы "The Argus" газетінде жарияланған сот ісінде екі жігіт, Коркхилл мен Ходжсон, "Lower Plenty көпірінің ескі төл үйінің терезелерін бұзғандары" туралы мәлімделген, бұл көпір салынғалы 19 жыл өткен соң болған. Ауданның батыс шекарасын Пленти өзені құрайды, ол оңтүстік шекараны құрайтын Ярра өзенімен қосылады. Фитцсимонс-лейн шығыс шекараны, ал Эйрли-роуд Майн-роудтың солтүстігінде (батыстан Lower Plenty Road-тың жалғасы) солтүстік шекараны белгілейді.

Тарих

1855 жылдың ақпан айында венгр иммигранты Зигизмунд Векей қазіргі Лоуэр Плентиде, «Виктория жүзімдіктері және бау-бақша жемістер компаниясы» арқылы, ол Мельбурнның жаңа қонысында шарап өнеркәсібін бастау ниетімен жер сатып алды. 1855 жылдың наурыз айында Векей Булен қонақ үйінде жиналыс өткізіп, жоғарғы Ярра өзенінен салынған алғашқы көпірді салу үшін, компаниямен жұмыс істейтін тосты алмастыратын және Лоуэр Плентиді Темплстоуға қосатын акционерлерді шақырды, әрқайсысы «өзінің мүмкіндігіне қарай» үлес қосуға міндетті болды. Кездесуде айтылғандай, көпір Элтам қалашығынан Мельбурнға дейінгі жолды 5 километрге қысқартатын еді. Мельбурндық кәсіпкерлер тобы қолдаған жоспар негізінде «Темплстоу көпірі комитеті» құрылып, қажетті акционерлер тартылып, жоба іске қосылды. Ол кездегі колониялық сәулетші Джеймс Балмен жеке тапсырыс бойынша жобалады, инженерлер мен құрылысшылар Аллот және Гринвуд болды. Джон Ходжсон M.L.C. 1855 жылдың 18 тамызында салған іргетасқа рәсімнің егжей-тегжейін жазған қолжазба жасырылған. Көпірдің ұзындығы 43 метр, ені 8 метр болады. Оның құны 2200 фунт стерлинг (2018 жылы 397000 АҚШ доллары, ал қазіргі шақта <есептелген сома> долларға тең). Ол қазіргі Бондс-роудтың соңында, Лоуэр Плентиде орналасатын еді, бұл жолға жерді жергілікті жер иелері Джон Сеймур мен Дэвид Белл сыйлаған, ал Орталық жол басқармасы Генри Стоуктің меншігі арқылы Темплстоу жағындағы көпірге баратын жолды тегістеуге келісті. Осы уақытта Векей қалаға сапарды одан әрі жақсарту және қысқарту үшін Студли Паркте тағы бір көпір салу жоспарын жасады. 21 қыркүйекте екінші көпірдің құрылысы басталды. 22 қыркүйекте Темплстоу көпірінің жұмыстарының тоқтатылуы, төменгі Пленти жағындағы іргетастың күтілгеннен өзгеше екендігі анықталғанда, төлем туралы басқарма мен мердігерлер арасындағы дау ретінде түсіндірілді. Мердігерлер бұл өзгеріске байланысты қосымша ақша талап етті. Өкінішке орай, 1856 жылдың қаңтарында «Виктория жүзімдіктері және бау-бақша жеміс-жидектер компаниясы» өз жерін сатуға мәжбүр болды. Сату Кинг мырзаға бір акр жерге 8 фунт стерлингтен жасалды – жер бастапқыда бір акрға 4,60 фунт стерлингтен сатып алынған, бірақ Векей оның жақын арада бір акрға 18 фунт 20 стерлингке жетеді деп сендірді. Компания көп ұзамай таратылмақ еді. Сол кезде Темплстоу көпірі жұмыс істеп тұрған сияқты. 1862 жылдың наурыз айында Элтам тұрғындарының делегациясы теміржол және жолдар комиссарына келіп, үкіметтен Темплстоу көпірін сатып алып, кейін оны Элтам аудандық жол басқармасына қайтаруды өтінді, өйткені оның жол ақысын алу мүмкіндігі күтілгендей «тиімді» болмаған, бірақ көпір «ұлы қоғамдық ыңғайлылық» болды. Өтініш қабылданбады. 1863 жылдың қазан айында үлкен су тасқыны болды, Ярра өзені 12 метрге көтерілді. Ол тіпті Мельбурнның орталық бизнес ауданындағы Элизабет көшесін су басқан. Бірнеше көпір сумен кетіп қалды. 1865 жылдың наурыз айында Темплстоу тұрғындарының тағы бір делегациясы жолдар мен көпірлер жөніндегі комиссарының міндетін атқарушыға Темплстоу көпірінің орнын алмастыру үшін жаңа көпір салуға өздері жинаған 600 фунт стерлингті ұсынды және шығындарға мемлекеттік грант сұрады. Комиссияның міндетін атқарушы «бұл мәселені әрі қарай қарастыруға уәде берді», бірақ ол «оларға қандай қордан ақшалай қаражат беруі мүмкін екенін» көрмеді. 1873 және 1874 жылдары жөндеу жұмыстары жүргізілді. Тағы бірнеше үлкен су тасқыны болды, әсіресе 1923 жылдың қазан айында Темплстоу көпірі «темір арқалықтағы қатты ағаш құрылым, тас тіректерімен» қайтадан сумен жуылып кетті. Сондай-ақ, көпір 1934 жылдың желтоқсан айында болған су тасқынынан аман қалған сияқты, өйткені ол 1935 жылдың ақпан айында «Аргус» газетінде жарияланған. Басқа ешқандай сілтемелер әлі табылған жоқ (көктемде Темплстоу көпірінің суреті табылмады және тұрғындардың көпшілігі көпірдің бар екенін де білмейді). Темплстоу көпірінің соңғы бөліктері, Бондс Роуд, Лоуэр Пленти мен Финнс Резервін Томпсон Роуд, Темплстоу аралығында біріктіреді, ақыры 1960 жылдары сумен жуылды. 1855 жыл шамасында қазіргі Лоуэр Плентиде Пленти өзені арқылы тағы бір көпір салынды. Жоғарыда аталған Лоуэр Пленти көпшілігі, көк тас блоктары мен болаттан тұрады, әлі күнге дейін тұр және Пленти өзенінің жолының бөлігі болып табылады, Гейдельберг гольф клубы мен Лоуэр Пленти қонақ үйіне жақын. Темплстоу көпірінің осыған ұқсас болуы мүмкін. «Лоуэр Пленти мектебі» 1876 жылы ашылды. Ол кезде бұл аймақ Элтамның бір бөлігі болды.

In February 1855 Hungarian immigrant Sigismund Wekey purchased in what is now Lower Plenty, via The Victoria Vineyard and Garden Fruit Company of which he was manager, with a vision to start a wine industry in the new settlement of Melbourne. In March 1855, Wekey held a meeting at the Bulleen Hotel and called for shareholders, each "according to his means", for a proposed toll bridge, the first bridge ever built over the Upper Yarra, joining Lower Plenty to Templestowe, and replacing a punt being operated by the company. The bridge would cut five kilometres off the trip from the Eltham township to Melbourne, it was claimed at the meeting. A plan, backed by a group of Melbourne businessmen who would form the 'Templestowe Bridge Committee', attracted the necessary shareholders and the project was underway. Colonial Architect of the day, James Balmain did the design as a private commission, engineers and builders were Allott and Greenwood. The foundation stone, laid by John Hodgson M. L. C., on 18 August 1855, concealed a manuscript giving details of the ceremony. The bridge would have a span of 43 metres and a width of eight metres. It would cost £2200 English Pounds (AU$397000.0 in 2018 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in dollars). It would be located at the end of what is now Bonds Road, Lower Plenty, the land for this road being donated by local landowners John Seymour and David Bell, and the Central Road Board agreed to level the road to the bridge on the Templestowe side through the estate of Henry Stooke. Meantime Wekey conceived a plan for another bridge at Studley Park to improve and shorten the trip to the city even further. By 21 September the plan for this second bridge was underway. A stoppage in the works of the Templestowe Bridge was explained by Wekey on 22 September, as being a dispute between the Board and the contractors over payment when the foundation on the Lower Plenty side was found to be different from expected, causing a change in the design – the contractors were wanting more money to accommodate this. Unfortunately in January 1856 the Victoria Vineyard and Garden Fruit Company was forced to sell its land. The sale was to Mr King for eight English Pounds an acre – the land had been acquired originally for £4.60 English Pounds an acre – but Wekey had been confident it would soon be worth £18 20 English Pounds per acre. The company was to be wound up shortly after. It appears the Templestowe Bridge was operating by this time. In March 1862, a deputation of Eltham residents approached the Commissioner of Railways and Roads, requesting the government to buy the Templestowe Bridge then give it back to the Eltham District Road Board, as while its toll earning capability was not as "remunerative" as had been hoped, the bridge was a "great public convenience". The request was denied. In October 1863 there was a great flood causing the Yarra to rise 12 metres. It even flooded Elizabeth Street in Melbourne's Central Business District. A number of bridges were washed away. In March 1865 another deputation this time of Templestowe residents to the Acting Commissioner of Roads and Bridges, offered £600 English Pounds raised by them towards a new bridge to replace the Templestowe Bridge and requested a government grant towards the cost. The Acting Commissioner "promised to give the matter further consideration" though he did not see "from what fund a sum of money could be granted to them". A repair job was carried out in 1873 and 1874. There were several more large floods, notably in October 1923, when the Templestowe Bridge, "a solid wooden structure on an iron girder, with stone supports" almost washed away again. The bridge also appears to have survived the significant December 1934 flood as it is mentioned in a news article in The Argus newspaper in February 1935. No other references have yet been discovered (regretfully no picture of Templestowe Bridge has been found and most residents don't even know a bridge was there). The last 'bits' of the Templestowe Bridge, joining Bonds Road, Lower Plenty to Finns Reserve at Thompson's Road, Templestowe, finally washed away in the 1960s. Around 1855 another bridge was built in what is now Lower Plenty but over the Plenty River. The Lower Plenty Toll Bridge, referred to above, bluestone blocks and steel, still stands today and is part of the Plenty River Trail, close to the Heidelberg Golf Club and the Lower Plenty Hotel. It is possible that the Templestowe Bridge was similar in appearance to this. 'The Lower Plenty School' opened in 1876. At the time this area was part of Eltham.

Бүгін

Төменгі Плэнтиде жақын маңдағы аудандармен салыстырғанда қалалық тұрғын үйлердің тығыздығы төмен, және аумақ негізгі жолдардан алыс орналасқан үлкен шаруашылық үйлермен ерекшеленеді. Бұл үйлер аймақтың салыстырмалы түрде дамылмаған жолдарымен (кейбіреулері тоңдақталмаған) және инфрақұрылымымен күрт контрастқа түседі. Төменгі Плэнтидің ерекше табиғи ерекшеліктері – Ярра және Пленти өзендері. Бұларға Main Yarra Trail және Plenty River Trail велосипед және жаяу серуендеу жолдары қосылады, бұл өзендердің сұлулығын табиғи ортада көрсетеді, сонымен қатар Төменгі Плэнтиді бір жақтан қала мен Докландсқа, екінші жақтан Гринсборо және Монтморенсиге, ал басқа бағыттарда Темплстоу және Донкастерге байланыстырады. Осылайша, тұрғындар мен қонақтар Төменгі Плэнтидің табиғи ландшафтынан ләззат ала алады, сонымен қатар көптеген әдемі табиғат жолдары арқылы қала орталығының барлық бөліктеріне және мемлекеттік қоғамдық көлік желісіне жол ашады. Осы табиғи ерекшеліктер мен велосипед және жаяу серуендеу инфрақұрылымы Банюле қаласының тегін қолжетімді Саяхат картасында нақты көрсетілген. Төменгі Плэнтидің құрылыс ерекшеліктері – Хайдельберг гольф клубы, Төменгі Плэнти қонақ үйі, Бондс Роудтан биікке көтерілген ерекше радио мачталары және Эдмунд Райс лагерлерінің үйі – Амберли Вэйдегі Христиан бауырларының "Амберли" демалыс орталығы. Төменгі Плэнтиде негізгі жолда бастауыш мектеп, сондай-ақ Пара жолы бойында скаут клубы орналасқан. Гленабурн қорығында бейсбол клубы да бар.

Спорт

Лоуэр Пленти футбол және крикет клубтары жақын маңдағы Монтморенсиде, Монтморенси паркінде, Пара жолында орналасқан. 1995 жылдан бері Лоуэр Пленти футбол клубы («Аюлар») Даймонд Вэлли футбол лигасының (қазір Солтүстік футбол лигасы) құрамында ойнап келеді, ал 1980-ші жылдары Пантон Хилл және аудандық футбол лигасының чемпионы атанған. 2018 жылғы Ұлы финалдағы соңғы сигналдан кейінгі жеңіс Лоуэр Плентиді 1-ші дивизионға қайта оралды. Гольфшылар Кливленд даңғылындағы Розанна гольф клубының алаңында немесе Мейн-роудтағы Хайделберг гольф клубының алаңында ойнайды.