Кіріспе

Уффе Эллеманн Дженсен (1941–2022) – Дания саяхатшысы. 1982–1993 жылдары консерватор Поул Шлютер үкіметінде Данияның Сыртқы істер министрі қызметін атқарды. 1984–1998 жылдары Данияның Либералдық партиясы «Venstre»-нің төрағасы, ал 1995–2000 жылдары Еуропалық либералдардың президенті болды. 1998 жылы Эллеманн Дженсен Балтық теңізі аймағындағы бизнес дамуына бағытталған коммерциялық емес желілік ұйым – Baltic Development Forum-ды құрды. Ол ұйым құрылғаннан бастап 2011 жылға дейін төрағасы болды, сондай-ақ, қызметтен кеткеннен кейін құрметті төраға атанды. Ол сонымен қатар, халықаралық компаниялардың кеңестеріне атқарушы емес директор болып кірді.

Саяси мансап

Батыс бірігуіне сенімімен қатар НАТО мен Еуропалық Одақтың беделді жақтасы болған Эллеманн Дженсеннің позициясы солшыл оппозициямен көптеген саяси күрестерге әкелді. Оппозиция бірнеше рет НАТО-дағы ынтымақтастық мәселесінде оны құлатуға тырысты, бірақ ол қарсы тұра алды. Уффе Эллеманн Дженсен Мексика шығанағы соғысы кезінде АҚШ бастаған Иракқа қарсы коалицияны белсенді түрде қолдауға Дания Парламенті – Фолкетингтің көпшілігін көндірді. Сонымен қатар, ол 1991 жылы Данияның үш Балтық елдің қайта жаңартқан тәуелсіздігін мойындауына бастамашылық жасады, осы кезде Дания үш елмен дипломатиялық қатынастарды қайта орнатқан алғашқы ел болды. 1992 жылы Эллеманн Йенсен неміс әріптесі Ханс Дитрих Геншермен бірлесіп, Балтық теңізі мемлекеттері кеңесін (CBSS) және EuroFaculty құруды ұсынды. 1992 жылдың қыркүйегінде Эллеманн Дженсен және басқа да жоғары лауазымды шенеуніктер Сомалидің оңтүстігіне сапар шекті, бұл азаматтық соғыс басталғаннан кейін бір жыл өткен соң елге барған алғашқы шетелдік делегациялардың бірі болды. 1993 жылы Тамил ісіне байланысты оңшыл үкімет құлағаннан кейін, ол вице-премьер ретінде де қызмет еткен болатын. Кетіп бара жатқан премьер-министр Пол Шлютер Эллеманн Дженсенді премьер-министр міндетін атқарушы етіп тағайындауға тырысты, бірақ корольдік кабинет хатшысы Нильс Эилшоу Холм бұл әрекетті конституциялық емес деп есептеді. Оның орнына «Королеваның кезеңі» нәтижесінде Поул Нюруп Расмуссен (Социал-демократтар) премьер-министр болып тағайындалды, ал Эллеманн Дженсен оппозиция жетекшісіне айналды. Эллеманн Дженсен 1998 жылғы жалпы сайлауға дейін оппозиция жетекшісі болды, онда ол бір орынмен жеңіліске ұшырады. Оның партиясы 85 дауыс көп болғанда, ол премьер-министр ретінде жаңа оңшыл үкімет құра алатын еді. Ол саясаттан кетуге шешім қабылдады, ал Venstre партиясының жаңа жетекшісі Андерс Фог Расмуссен болды, ол 2001 жылы Данияның премьер-министрі атанды. Эллеманн Дженсеннің сыртқы істер министрі қызметін атқарған он жылдық мерзімінен кейін Данияның жаңа белсенді сыртқы саясаты жалғасты және Данияның сыртқы және қорғаныс саясатындағы маңызды өзгеріске айналды. Кейін бұл теория Эллеманн Дженсен доктринасы деп аталды. 1995 жылы Эллеманн Дженсен Вилли Клас лауазымынан кетуге мәжбүр болған кезде НАТО Бас хатшысы лауазымына үміткер болды. Ол АҚШ үкіметінің қолдауын алды, бірақ Франция оның кандидатурасын қабылдамады, испандық кандидат Хавьер Солананы жөн көрді. Эллеманн Дженсен өзінің саяси өмірінде армандаған лауазымды ала алмағанына қынжылғанын жасырмады. Ол Бильдерберг конференциясына сегіз рет қатысты: 1984, 1987 және 1993-1998 жылдар аралығындағы жыл сайынғы жиналыстарда. Саясаттан кеткеннен кейін Эллеманн Дженсен Данияның Berlingske Tidende газетінде бағаны жазушы және Project Syndicate жобасына үлес қосушы болды. Эллеманн Дженсен 2005 жылдың қыркүйегінде Данияның Jyllands Posten газеті ислам пайғамбары Мұхаммедтің 12 сатирикалық суретін жариялағаннан кейін туған даудың орталық тұлғасына айналды. Ол газетте жарияланғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, бұл карикатуралардың «қажетсіз провокация» екенін, олардың өзі Данияның «сөз бостандығының» пародиясын құрайтынын жазды. Эллеманн Дженсен дау кезінде осы позициясын сақтап, Дания премьер-министрінің үкімет газетке қарсы шаралар қолдануға болмайды деген ұстанымын қолдауға мүмкіндік берді.

Жеке өмір

Уффе Эльманн Дженсен – фолкетинг мүшесінің ұлы болған. 1971 жылы оның алғашқы некесі ажырасып, ол Да-ға үйленді. Оның төрт баласы болды, соның ішінде Якоб Эльманн Дженсен және Карен Эльманн. Ол аң аударуға және жеңіл балық аулауға (флай-фишинг) әуес болған.

Марапаттар

2002 жылдың 18 желтоқсанында Эллеманн Йенсенге Даннеброг орденінің Ұлы кресті табысталды. 2010 жылдың 12 ақпанында Эльманн Дженсен Македония Республикасының ең жоғары наградасы – 8 қыркүйек орденімен марапатталды, бұл Дания мен Македония қарым-қатынасын нығайтуға қосқан үлесі және 1990 жылдардың басындағы тәуелсіздігінің алғашқы жылдарында Македонияны насияттау үшін жасалған еңбегі үшін берілді.

Аурулар мен өлім

1989 жылы Эллеманн Дженсен мойнындағы екі омыртқааралық дискіге операция жасады, бірақ операция кезінде екі мойын омыртқасы сынды; содан кейін жарты жыл бойы мойын тірегі тақты. 2003 жылы Аалборға бағытталған IC3 пойзында тағы бір қан қысты, содан кейін ол темекі татуын тоқтатты. Одан кейін ол екі апта бойы емделді. 2011 жылдың қаңтар айында Эллеманн Дженсенге простата қатерлі ісігінің ерте сатысында сәтті операция жасалды. Бірақ кейіннен қатерлі ісік қайтадан өршіп, 2022 жылдың 13 маусымында Rigshospitalet ауруханасына жатқызылды, онда 18 маусымда 80 жасында дүние салды.