Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық НАСА әкімшісі Джордж Майкл Лоу (туған Георг Майкл Лёу, 10 маусым 1926 – 17 шілде 1984) НАСА әкімшісі және Ренсселер политехникалық институтының 14-ші президенті болды. Лоу Аполлон бағдарламасында айға адамдарды ұшқан миссияларында Аполлон ғарыш кемесі бағдарламасы кеңсесінің басқарушысы ретінде шешімдер қабылдаған НАСАның жоғары лауазымды шенеуніктерінің бірі болды.
American NASA administrator
George Michael Low (born Georg Michael Löw, June 10, 1926 – July 17, 1984) was an administrator at NASA and the 14th president of the Rensselaer Polytechnic Institute. Low was one of the senior NASA officials who made decisions as manager of the Apollo Spacecraft Program Office in the Apollo program of crewed missions to the Moon.
Ерте өмір және білім
Лоу Австрияның Вена қаласына жақын жерде дүниеге келді. Оның әкесі Артур және анасы Гертруда Лёв (қыз есімі Бургер) табысты өндіріс бизнесін жүргізді. Ол Швейцария мен Англиядағы жеке мектептерде білім алды. 1934 жылы әкесі қайтыс болды. 1938 жылы нацистік Германия Австрияны басып алған кезде, Лоудың еврей отбасы Америка Құрама Штаттарына эмиграция жасады. 1943 жылы Лоу Нью-Йорк штатының Форст-Хиллс орта мектебін бітіріп, Ренсселер политехникалық институтына (РПИ) түсті және Дельта Фи студенттік қауымдастығына қосылды. Оның университеттегі білімі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тоқтап қалды, ал 1944 жылдан 1946 жылға дейін ол АҚШ армиясында қызмет етті. Әскери қызметінде ол АҚШ азаматына натурализацияланды және заңды түрде өз атын Джордж Майкл Лоу деп өзгертті. Әскери қызметтен кейін Лоу RPI-ге оралып, 1948 жылы авиациялық инженерия бакалавры дәрежесін алды. Содан кейін ол Техас штатының Форт-Уорт қаласындағы Convair компаниясында аэродинамика тобында математик болып жұмыс істеді. 1948 жылдың соңында Лоу RPI-ге қайта оралып, 1950 жылы авиациялық инженерия магистрі дәрежесін алды.
Low was born near Vienna, Austria, to Artur and Gertrude Löw (née Burger), who had a prosperous manufacturing business, and was educated in private schools in Switzerland and England. His father died in 1934. When Nazi Germany occupied Austria in 1938, Low's family—being Jewish—emigrated to the United States. In 1943, Low graduated from Forest Hills High School in Forest Hills, New York, and entered Rensselaer Polytechnic Institute (RPI), where he joined the Delta Phi fraternity. His college education was interrupted by the Second World War and from 1944 to 1946, he served in the United States Army. During his military service, he became a naturalized American citizen and legally changed his name to George Michael Low. After military service, Low returned to RPI and received his Bachelor of Science degree in aeronautical engineering in 1948. He then worked at Convair in Fort Worth, Texas, as a mathematician in an aerodynamics group. Low returned to RPI late in 1948 and received his Master of Science degree in aeronautical engineering in 1950.
Льюис ұшқыштық қозғалтқыш зертханасында
Магистр дәрежесін аяқтағаннан кейін Лоу Кливленд, Огайодағы Ұлттық аэронавтикалық кеңес комитетінің (NACA) Льюис ұшу қозғалтқыштары зертханасында (кейін Льюис зерттеу орталығы, қазір Гленн зерттеу орталығы) инженер болып жұмысқа орналасты. Ол 1954–1956 жылдары Сұйықтық механикасы бөлімінің меңгерушісі, ал 1956–1958 жылдары Арнайы жобалар бөлімшесінің бастығы болды. Лоу жылу алмасу, шекаралық қабат ағындары және ішкі аэродинамика салаларында тәжірибелік және теориялық зерттеулермен айналысты. Бұдан өзге, ол орбита есептеулері, қайта кіру траекториялары және ғарыш кездесулері техникасы сияқты ғарыш технологиялық мәселелерді де зерттеді.
After completing his M. S. degree, Low joined the National Advisory Committee for Aeronautics (NACA) as an engineer at the Lewis Flight Propulsion Laboratory in Cleveland, Ohio, (later the Lewis Research Center and now the Glenn Research Center). He worked as the head of the Fluid Mechanics Section (1954–1956) and chief of the Special Projects Branch (1956–1958). Low specialized in experimental and theoretical research in the fields of heat transfer, boundary layer flows, and internal aerodynamics. In addition, he worked on such space technology problems as orbit calculations, reentry paths, and space rendezvous techniques.
НАСА Гоетт комитеті
1958 жылдың жазы мен күзінде Ұлттық аэронавтика және ғарыш басқармасы (NASA) құрылмас бұрын, Лоу жаңа аэроғарыш агенттігін ұйымдастыру жоспарлау тобында жұмыс істеді. 1958 жылдың қазанында NASA ресми түрде құрылғаннан кейін Лоу агенттіктің Вашингтон, округ Колумбиядағы бас кеңсесіне ауысты, онда ол адамдармен ғарышқа ұшу бөлімінің басшысы болып қызмет етті. Осы қызметінде ол Меркурий, Gemini және Apollo жобаларын жоспарлауға тікелей қатысты. Лоу NASA-ның ұзақ мерзімді мақсаты ретінде Айға адамды қондыруды жақтауда маңызды рөл атқарды. Ол Конгресс алдында куәлік берді, бұқаралық ақпарат құралдарымен сөйлесті және NASA атынан өнеркәсіптік конференцияларда баяндама жасады. Лоу 1960 жылы Лоу комитетін құрды, ол Айға адамды қондырудың мүмкіндігін зерттеген маңызды зерттеу жүргізді, бұл Джон Ф. Кеннедидің 1960 жылдардың соңына дейін Айға адамды қондыру мақсатын қою шешіміне ықпал етті.
During the summer and autumn of 1958, preceding the formation of the National Aeronautics and Space Administration (NASA), Low worked on a planning team to organize the new aerospace agency. Soon after NASA's formal organization in October 1958, Low transferred to the agency's headquarters in Washington, D. C., where he served as Chief of Manned Space Flight. In this capacity, he was closely involved in the planning of Projects Mercury, Gemini, and Apollo. Low played a critical role in advocating for a lunar landing as NASA's long term goal. He testified before Congress, spoke to the media, and presented at industry conferences on behalf of NASA. Low also formed the Low Committee in 1960, which produced a lunar landing feasibility study that played a role in John F. Kennedy's decision to set a goal of landing humans on the Moon by the end of the 1960s.
Хьюстон және Аполлон ғарыш кемелері бағдарламасының кеңсесі
1964 жылдың ақпан айында Лоу Хьюстон қаласындағы НАСА-ның адамдармен ғарышқа ұшатын ғарыш кемелері орталығына (қазіргі Джонсон ғарыш орталығы) ауысып, орталық директорының орынбасары қызметін атқарды. 1967 жылдың сәуір айында «Аполлон-1» өрттен кейін ол «Аполлон» ғарыш кемесі бағдарламасы кеңсесінің (ASPO) басшысы болып тағайындалды. Осы қызметінде ол FMEA, яғни ақаулық түрлері мен салдарының талдауын қолданып, адамдармен ғарышқа ұшудың мүмкін болатын тәуекелдерін мұқият анықтады. Лоу сондай-ақ Конфигурациялық бақылау кеңесін құрып, оған төрағалық етті, оның мақсаты – күрделі «Аполлон» жүйесінің басқа бөліктеріне әсер етуі мүмкін техникалық өзгерістерді қадағалау арқылы болашақ миссиялардың қауіпсіздігін қамтамасыз етуге көмектесу болды. Ұшу директоры Глин Ланни Лоудың басшылық қабілетін жоғары бағалады, ал оның еңбегі «Аполлон» жобасының кестесін Айға қонуға белгіленген мерзімге қайтаруға септігін тигізді.
In February 1964, Low transferred to NASA's Manned Spacecraft Center in Houston, Texas, (now the Johnson Space Center) and served as Deputy Center Director. In April 1967, following the Apollo 1 fire, he was named manager of the Apollo Spacecraft Program Office (ASPO), where he was responsible for directing the changes to the Apollo spacecraft necessary to make it flightworthy. In this role he led the use of FMEA, or failure mode and effects analysis, to rigorously define the possible risks in human space flight. Low also created and chaired the Configuration Control Board, which had as its purpose to monitor technical changes that could inadvertently affect some other part of the complex Apollo system, thereby helping assure future mission safety. Flight Director Glynn Lunney praised Low's leadership, and his contributions helped return the Apollo project schedule to the promised date for the Moon landing.
НАСА әкімшісінің орынбасары
Джордж Лоу 1969 жылдың желтоқсанында НАСА әкімшісінің орынбасары болды, Томас О. Пейн және Джеймс С. Флетчер әкімшілерімен бірге қызмет етті. Пейннің отставкасынан кейін ол әкімші міндетін атқарды. Осы лауазымдарда Лоу Space Shuttle бағдарламасын, Skylab бағдарламасын және Apollo Soyuz сынақ жобасын дамытуда маңызды рөл атқарды. Ракета инженері Вернер фон Браун 1970-ші жылдардың басында НАСА штаб-пәтерінде жұмыс істеген кезде, өзін дұрыс бағаламағандығы үшін Лоуды кінәлады. Боб Уордтың 2005 жылғы өмірбаянында айтылғандай, фон Браун Лоу оның даңқына қызғанышпен қарады және Лоу оның ғарыш агенттігінен қайғымен кетуіне себепкер болды деп сенді. Дегенмен, ғарыш тарихшысы Майкл Дж. Нойфельдтің тағы бір өмірбаяны Лоудың фон Браунның отставкасына қатысы бар екендігін жоққа шығарды. Ричард Юрек жазған Лоудың өмірбаяны да бұл мәлімдемеге қарсы тұрады, Лоудың 1970-ші жылдардың басында фон Браунды стратегиялық жоспарлауға тартуға және оны сақтап қалуға тырысқанын, сондай-ақ оның жұмысына риза болғанын көрсетеді.
George Low became NASA deputy administrator in December 1969, serving with Administrators Thomas O. Paine and James C. Fletcher. He served as acting administrator after Paine's resignation. In these roles, Low played a significant part in the development of the Space Shuttle program, the Skylab program, and the Apollo Soyuz Test Project. Rocket engineer Wernher von Braun blamed Low for what he felt was shabby treatment in the early 1970s while he was at NASA Headquarters. According to Bob Ward's 2005 biography, von Braun believed Low was jealous of his fame and that Low helped force von Braun's unhappy departure from the space agency. However, another biography by space historian Michael J. Neufeld disputed Low's involvement in von Braun's resignation. Low's biography by Richard Jurek also disputes this account, indicating Low's efforts to try to retain and engage von Braun in strategic planning in the early 1970s and being pleased with von Braun's work.
Ренсселер политехникалық институтының президенті
1976 жылы НАСА-дан зейнеткерлікке шыққан Лоу RPI президенті болды. Ол 1984 жылы қайтыс болғанға дейін осы қызметте тұрды. Ол Ренсселер технологиялық паркін іске қосты. Оның қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Нью-Йорк штатының өнеркәсіптік инновациялар орталығы RPI-мен Джордж М. Лоу атындағы өнеркәсіптік инновациялар орталығы деп аталып қайта бапталды.
Retiring from NASA in 1976, Low became president of RPI. He held that position until his death in 1984. He initiated the Rensselaer Technology Park. The New York State Center for Industrial Innovation was renamed the George M. Low Center for Industrial Innovation by RPI shortly after his death.
Жеке өмір
1949 жылы Лоу Нью-Йорк штатының Троя қаласынан Мэри Рут Макнамараға үйленді. 1952 және 1963 жылдар арасында олардың бес баласы дүниеге келді: Марк С., Дайан Е., Джордж Дэвид, Джон М. және Нэнси А. Оның ұлы Дэвид 1985 жылы NASA ғарышкері атанды, үш рет ғарыш кеңістігіне ұшты және 2008 жылы қайтыс болды. 1985 жылғы 8 сәуірде Ақ үй Лоуға білім мен ғылым саласына қосқан үлесі үшін Президенттік бостандық медалі табысталғанын хабарлады.
In 1949, Low married Mary Ruth McNamara of Troy, New York. Between 1952 and 1963, they had five children: Mark S., Diane E., George David, John M., and Nancy A. His son David became an astronaut for NASA in 1985, flew three times on the Space Shuttle, and died in 2008. On April 8, 1985, the White House announced that Low had been awarded the Presidential Medal of Freedom for his contributions to the fields of education and science.
Танымал мәдениетте
1996 жылғы телефильмде Аполлон 11 Лоу рөлін Дэннис Липскомб сомдады. 1998 жылғы "Жерден Айға" атты мини-сериалда оны Холмс Осборн ойнады.
In the 1996 TV movie, Apollo 11 Low was played by Dennis Lipscomb. In the 1998 miniseries From the Earth to the Moon he was played by Holmes Osborne.