Кіріспе

Құс түрлері

Аққұйрық шақшақұс (Saxicola caprata) – Батыс Азия мен Орталық Азиядан Үндістан жарты аралы мен Оңтүстік-Шығыс Азияға дейін тараған шағын тұқымдас құс. Көптеген аралдық формаларын қамтитын кең ареалында шамамен он алты түршесі анықталған. Бұл құс ауылдық жерлерде және ашық бұталы жерлерде немесе шалғынды далаларда жиі кездеседі, көбінесе қысқа тікенді ағаштардың немесе басқа бұталардың басында отырып, жәндіктерді іздейді. Олар негізінен жерден жәндіктерді теріп жейді және басқа шақшақұстар сияқты бұрын Turdidae тұқымдасына жатқызылған, бірақ қазір Ескі әлемнің шырылдақ құстары деп саналады. Олар тас қабырғалардағы қуыстарда немесе жартастардағы тесіктерде ұя салады, оларды шөп және жануарлардың түктерімен төсейді. Еркектерінің түсі қара, иықтарында және құйрық астындағы бөліктері ақ, осы бөліктерінің мөлшері популяциялар арасында әртүрлі. Аналықтары көбінесе қоңыр түсті, ал жас құстар ұсақ дақтармен өрнектелген.

Таксономия

1760 жылы француз зоологы Матурин Жак Бриссон Филиппиннің Лусон аралынан алынған бір данаға негізделген пид-буш-шатырдың сипаттамасын өзiнiң "Орнитология" еңбегіне енгізді. Ол француз тілінде Le traquet de l'Isle de Luçon және латын тілінде Rubetra Lucionensis деген атауларды пайдаланды. Бриссон латынша атаулар бергенімен, олар екі атаулы жүйеге сәйкес келмейді және Зоологиялық номенклатура жөніндегі халықаралық комиссия тарапынан мойындалмайды. 1766 жылы швед ғалымы Карл Линней өзiнiң "Система Натурае" еңбегінің он екінші басылымын жаңартқанда, Бриссон бұрын сипаттаған 240 түрді қосты. Caprata деген түрлік атау Лусонның жергілікті атауынан алынған, Бриссонның сөзіне сүйенсек, Мария капра деген есім болған. Қазіргі таңда бұл түр неміс натуралисі Иоганн Маттеус Бекштейннің 1802 жылы енгізген Saxicola туысына жатқызылған. 16 танылған кіші түрлер бар.

Тарату

Пид бұтасы – тропикалық Оңтүстік Азияда, Үлкен Таяу Шығыстан бастап Үндістан субконтиненті арқылы Индонезияға дейін тұрақты мекендейтін құс. Олар 1950 жылдар шамасында Папуа-Жаңа Гвинеяны қоныстандырды. Бұл құс ашық ортада, бұталардың арасында, шабындықта және егістік жерлерде кездеседі. Кейбір популяциялары көшіп-қонып жүреді. Израильде *rossorum* кіші түрінің сақина тағылған бір жеке данасы табылған. Үндістандағы популяциялар да маусымдық қозғалыстар көрсетеді, бірақ олардың схемалары нақты емес. *bicolor* кіші түрі қыс айларында Үндістан түбегінде кездеседі. Батыс жағалаудағы Карварда қазан айында пайда болып, мамырға дейін қалады, бірақ жаңбырлы маусымда көрінбейді. Гуджарат штатының Барода ауданында сәуірден қыркүйекке дейін кездеспейді. Клод Бьюкенен Тисхерст бұл құстың қазан айында Белуджистанға келетін жазғы қонақ екенін, ал Белуджистан құстарының Түркістанның *rossorum* кіші түрінен ешқандай айырмашылығы жоқ екенін атап өткен. Жұмыртқалары кішкентай, кеңінен сопақта келген, ақшыл көгілдір немесе қызғылт түсті, кең жағына қарай дақтар мен жолақтар бар. Олардың мөлшері шамамен… Аналықтарының жоғарғы жағы қоңыр, ал төменгі жағы мен құйрығы қызғылт түсті. Оларда ақ қанат жаңқалары жоқ. Жастар аналықтарға ұқсас. Көбею маусымында аталықтары құйрығын жайып, ақ иық қауырсындарын дірілдетіп, көтеріп көрсетеді. *Acuaria* туысына жататын нематод паразиті табылды. Ересек құстардың жаратылыста аз жауы бар, бірақ оларды жұмбақтар (*Megaderma lyra*) және қыста *Asio flammeus* жейді.

Мәдениетте

Нилгиридегі Тода халқы арасында пид бушчат немесе каŗпиłc құсы жақсылықтың белгісі саналады, ал оның ақ қанаттағы дақтарының пайда болуы туралы әңгіме сүтхананың діни қызметкері Пиудың басынан өткен оқиғада айтылады. Ол сүт айырған кезде, өзеннен су әкелер алдында айыр таяғын алып тастауды ұмытып кеткен. Құс оның жолын кесіп, тоқтатуға тырысты, бірақ ол оған мән бермей, қолынан майды шашыратты. Ақ дақтар қалды, ал Пиу қайтыс болды. Нилгиридегі Кота халқы пид бушчаттың жыныстық ерекшеліктерін түсіндіретін аңызға ие, бірақ олар "кариваки" құсын жақсылықты болжайтын құс деп есептейді. Папуа-Жаңа Гвинеядағы Калам халқы бұл құстарды хабаршылар деп санайды.