Кіріспе

Француз футболшысы (туған 1972)

Рэдди Лилиан Турам Улиен (liljɑ̃ tyʁam; туған 1 қаңтар 1972) – француз бұрынғы кәсіби футболшы, қорғаушы. Жылдам, күшті және жан-жақты ойыншы, орталық немесе оң қанатын қорғауға қабілетті, сонымен қатар шабуылда да, қорғаныста да өте жақсы өнер көрсететін. Ол өз туған елінде «Монако» клубында кәсіби футбол ойнай бастады және 15 маусым бойы Франция, Италия және Испанияның жоғары лигаларында өнер көрсетті. «Барселонамен» карьерасын аяқтамас бұрын «Парма» және «Ювентус» клубтарында Серия А-да танымал болды. Франция құрамасы сапында Турам 1998 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында жеңіске жеткен команданың маңызды ойыншысы болды; командасы сондай-ақ 2000 жылғы Еуропа чемпионатында жеңіске жетті, ал ол 2006 жылғы Әлем чемпионатында күміс жүлдегер атанды. Турам 1994 жылдан 2008 жылға дейін Франция құрамасының тарихында ең көп ойын өткізген футболшы болды – 142 матч, бұл көрсеткішті 2022 жылы Уго Льорис басып өтті. Турам алаңнан тыс өмірінде «ұқыпты» тұлға ретінде танымал; 2010 жылы ол ЮНИСЕФ-тің елшісі атанды және нәсілшілдікке қарсы күрес жолындағы бастамаларымен көзге түсті.

Ерте өмір

Турам Француздық Батыс Үндістандағы Гваделупа аралында дүниеге келген. Оның отбасы 1981 жылы материктік Францияға көшіп барды.

Клубтық мансап

Турамның футбол карьерасы 1991 жылы Лига 1-дегі «Монако» командасымен басталды. Одан кейін ол «Пармаға» (1996–2001) және сосын «Ювентусқа» (2001–2006) 25 миллион фунт стерлингке ауысты, ал 2006 жылы «Барселонаға» өтті.

Монако

Тұрам 1991 жылы "Монако" клубында кәсіби карьерасын бастады. Ол сол маусымда тек бір ойынға қатысты, бірақ келесі маусымда ресми түрде негізгі құрамға қосылды, онда 19 ойын өткізді. 1992 жылдың соңына қарай ол тұрақты құрамға енді және 1996 жылдың жазында "Пармаға" ауысуға дейін Лига 1-де 155 ойын ойнады. Ұлттық құрама сапындағы тұңғыш ойынын 1994 жылы "Монако" кезеңінде өткізді. "Монако" сапында ол ең бастысы 1991 жылы Франция кубогын жеңіп алды, сондай-ақ 1991–92 жылдарғы Еуропа кубогының жеңімпаздары кубогының финалына шықты. "AS Монако" клубындағы барлық кезеңінде ол барлығы 11 гол соқты. Дегенмен, Турам өзінің кәсіби мансабындағы УЕФА Чемпиондар Лигасындағы жалғыз голын 1993–94 маусымында "Спартак" (Мәскеу) клубына қарсы өткен 4:1 есебімен жеңіске жеткен ойында соқты.

Парма

1996 жылдың шілдесінде Турам Италияның "Парма" клубына жоғары деңгейде ауысты. Бірінші маусымында ол барлық жарыстарда клуб үшін 40-тан астам ойын өткізіп, бір гол соқты, ал "Парма" 1996–97 жылғы Серия А-да "Ювентусқа" екінші орынды иеленді. "Парма" сапында ол қорғаныстағы негізгі құрамдағы орынды сақтап, Серия А-да 163 ойын өткізіп, бір лигалық гол соқты. Барлығында ол клуб үшін 200-ден астам ойын өткізіп, өзін таныстырды, сонымен қатар Франция құрамасына шақырылды. 2000–01 маусымында "Парма" Италия кубогының финалына жетіп, Серия А маусымын төртінші орында аяқтағаннан кейін, Турам және командаласы Джанлуиджи Буффон "Ювентусқа" ауысты. Оның трансфері клубқа 80 миллиард итальян лирасына (41,316,552 евро) бағаланды. "Парма" кезінде, болашақ "Ювентус" командаластары Буффон мен Фабио Каннаваромен бірге, Турам 1998–99 маусымында УЕФА кубогы мен Италия кубогын жеңіп алды, содан кейін 1999 жылғы Италия Суперкубогын ұтты.

Ювентус

2001 жылдың жазында Турам дарбазашы Джанлуиджи Буффонмен бірге «Ювентусқа» ауысты. Турам клубта бес жыл бойы Чиро Феррара, Паоло Монтеро, Джанлука Пессото, Марк Юлиано, Алессандро Биринделли, Игорь Тюдор, Джанлука Замбротта, Никола Легроттагли, Фабио Каннаваро, Джорджио Кьеллини, Федерико Балзаретти және Джонатан Зебина сияқты ойыншылармен қорғаныс жұбын құрды. Марчелло Липпи басшылығымен оң қорғаушы ретінде Турам клубпен алғашқы маусымда 2001–02 жылғы Серия А титулын жеңіп алды, сондай-ақ 2001–02 жылғы Италия кубогының финалына өтті. «Ювентус» келесі маусымды 2002 жылғы Италия Суперкубогын жеңіп бастады, Серия А титулын сақтап қалды, сонымен қатар УЕФА Чемпиондар Лигасының финалына жетті, бірақ пенальти сериясында қарсыласы «Миланнан» жеңілді. «Ювентус» келесі маусымда 2003 жылғы Италия Суперкубогын жеңіп алды, тағы бір Италия кубогының финалына өтті, бірақ Серия А-да көңіл көншітпейтін үшінші орынға орналасты және Чемпиондар Лигасының екінші кезеңінен өте алмады. Фабио Капеллоның басшылығымен 2004–05 және 2005–06 маусымдарында Турам Фабио Каннаваромен бірге қорғаныстың ортасында, ал Джанлуиджи Буффон қақпада ойнады.

Турамның соңғы маусымында (2007–08) Карлес Пуйоль, Габриэль Милито және Рафаэль Маркес ойыншыларынан кейін ол үшінші немесе төртінші нөмірлі орталық қорғаушы болды. 26 маусымда 2008 жылы ол «Пари Сен-Жерменмен» бір жылға келісімшартқа қол қойғаны хабарланды, сондай-ақ тағы бір жылға ұзарту опциясы болды. Алайда, келісімге қол қойғаннан кейін көп ұзамай, оның ағасының өліміне себеп болған жүрек ақауы болғаны анықталғандықтан келісім күшін жойды. 2 тамызда ол денсаулығына байланысты кәсіби футболдан зейнеткерлікке шығуын жариялады.

Халықаралық мансап

1998 жылы әлем чемпионы болғаннан кейін Турам Франция құрамасының УЕФА Еуро-2000 турниріндегі жеңісіне үлкен үлес қосты, нәтижесінде ФИФА команданы 2001–2002 жылдары әлемде бірінші орынға қойды. Ол 2002 жылғы, 2006 жылғы әлем чемпионаттарында, сондай-ақ 1996, 2004 және 2008 жылғы Еуро чемпионаттарында да ойнады. Бұған қоса, ол 2003 жылғы ФИФА Конфедерациялар кубогын жеңіп алды. Еуро-2004 турнирінде Франция құрамасы Англияны 2:1 есебімен жеңген кезде Турам, 1998 жылғы әлем чемпиондары Дидье Дешамп пен Марсель Дезайлиден кейін 100-ші рет құрама сапындағы ойын өткізген үшінші француз ойыншысы болды.

1998 жылғы әлем чемпионаты

Турам 1998 жылғы әлем чемпионатына Франция құрамасына шақырылды және турнирдің барлық кезеңінде, әсіресе Хорватияға қарсы жартылай финалда маңызды рөл атқарды. Өзінің қателігінен Хорватияның алғашқы голы соғылғаннан кейін, Турам екі гол соғып, халықаралық аренадағы жалғыз голдарын енгізді, бұл Францияға 2:1 есебімен жеңіс әкеліп, финалға жолдама берді. Финалда команда Бразилияны 3:0 есебімен жеңіп, тұңғыш рет әлем чемпионы атанды. Турам турнирдегі үшінші ең бағалы ойыншы ретінде «Қола шар» жүлдесіне ие болды. Ол, Биксенте Лизарасу, Лоран Бланк және Марсель Десайли француз қорғанысының негізгі тірегі болды, ол жеті матчта тек екі гол жіберді.

2006 жылғы әлем чемпионаты

Қысқа ғана халықаралық карьерадан кейін Франция құрамасының бапшысы Реймонд Доменек Турамды 2005 жылғы 17 тамызда "Алтын буын" командаластары Зинедин Зидан мен Клод Макелелемен бірге француз құрамасына қайта оралуға көндірді, себебі "Ле Блюз" 2006 жылғы әлем чемпионатына ілікпеу үшін күресіп жатқан еді. Турамның Уильям Галласпен құрған орта қорғаушылық серіктестігі Францияның финалға өтуіне негіз болды. Турам 2006 жылғы 18 маусымда Лейпцигте Оңтүстік Кореяға қарсы өткен топтық кезеңде Франция құрамасы сапында 116-шы рет алаңға шықты. Сол ойында ол Десайлидің рекордтық көрсеткішіне теңесті, ал топтық кезеңнің соңғы матчында, 2006 жылғы 23 маусымда Кельнде Тогоға 2:0 есебімен жеңіске жетіп, 117-ші ойынын өткізді. Франция құрамасының Португалияға қарсы жартылай финалда 1:0 есебімен жеңіске жеткен ойынында үздік ойыншы деп танылды, бұл оның сегіз жыл бұрын 1998 жылғы әлем чемпионатының жартылай финалында алған наградасымен дәл келіп жатты.

2008 жылғы еуро

2008 жылдың 9 маусымында Турам Румынияға қарсы өткен топтық матчта алаңға шығып, УЕФА Еуропа чемпионатының финалында 15 рет ойнаған алғашқы футболшы болды. Бұрынғы рекордты 14 матчта Зинедин Зидан, Луис Фиго және Карел Поборский бөлісіп иеленген. Ол турнирде тағы бір ойын өткізіп, қатысқан матчтарының санын 16-ға жеткізді, ал осы рекордты бірнеше күннен кейін Нидерланд құрамасының қақпашысы Эдвин ван дер Сар ширек финалда теңестірді. Турам турнирде Франция құрамасының капитаны болды. Клод Макелелемен бірге ол 2008 жылдың 17 маусымында Франция Италияға 2:0 есебімен жеңілгеннен кейін халықаралық футболдан кетуін жариялады. Ұлттық құрамадағы карьерасын 142 матчпен Францияның ең көп ойын өткізген футболшысы ретінде аяқтады. Оның бұл көрсеткішін 2022 жылғы ФИФА әлем чемпионатының ширек финалында Уго Льорис жаңартты.

Ойын стилі

Турам өте күшті, тұрақты, епті және ұқыпты футболшы болды, және сарапшылар оны қарыштағы әлемдегі ең үздік қорғаушылардың бірі деп санайтын. Ірі, қуатты және жан-жақты ойыншы, ол қорғаныста да, шабуылда да тиімді болды, екі аяғымен де ойнай білді, көбінесе орталық қорғаушы немесе оң қанат қорғаушысы ретінде ойнады, тіпті кейде орта алаңға да қойылды.

Жеке өмір

Турамның туысы – Амиен клубының ойыншысы Йохан Турам Улиен. Оның алғашқы әйелі Сандрадан екі ұлы бар: Маркус (1997 жылдың 6 тамызында туған) және Хефрен (2001 жылдың 26 наурызында туған). Ол ұлдарына ямайкалық қоғам қайраткері Маркус Гарви және египеттік фараон Хефреннің құрметіне осы есімдерді берді. 2007 жылдан 2013 жылға дейін Турам француз тележүргізушісі Карин Ле Маршанмен қарым-қатынаста болды. 2022 жылдың тамызында ол 2015 жылы танысқан журналист Карин Гвиокке үйленді; олардың тойы Фонтенбло сарайында өтті.

Медиа

Турамды Nike спорттық киім компаниясы демеушілік етіп, Nike жарнамаларында пайда болды. 2002 жылы Корея және Жапонияда өткен әлем чемпионатына дейін Nike компаниясының жаһандық жарнамалық кампаниясында ол Терри Гиллиам режиссерлік еткен "Құпия турнир" ("Скорпион КО") жарнамасында түсті. Ол Тьерри Генри, Роналду, Эдгар Дэвидс, Фабио Каннаваро, Франческо Тотти, Роналдиньо, Луис Фиго және Хидетоши Наката сияқты футболшылармен бірге ойнады, ал бұрынғы футболшы Эрик Кантона турнирдің "төрешісі" рөлінде болды.

Саяси қатысу

Футболдан өзге, Турам әрқашан саяси белсенділік танытып, нәсілшілдікке қарсы жиі сөйлеген. 2006 жылдың 6 қыркүйегінде Турам Францияның ішкі істер министрі Николя Саркози заңсыз тұрған пәтерінен қуған 80 адамды Франция мен Италия арасындағы футбол матчына шақырғанда дау тудырды. Ол сонымен қатар Каталонияның солтүстігінде каталан тілін қолдау науқандарына қатысқан. 2011 жылдың қарашасында Турам "Адам зообақтары: жабайылардың ойлап табуы" атты көрмені ұйымдастырды. Көрме колониялық халықтарды зообақтар мен ерекше шоуларда экспонаттар ретінде пайдалану тәжірибесін зерттеді. Көрме материалдары 1550 жылы Руанда Франция королі Генрих II-нің салтанатты кіруіне арналған Бразилияның тупинамба "жабайыларының" шеруінен бастап, 1958 жылы Брюссельде көрсетілген Конго ауылдарының соңғы "жанды көрінісіне" дейін қамтиды. 2013 жылдың қаңтар айында Турам Айро үкіметінің бір жынысты некелерді заңдастыру жоспарын қолдаған Париждегі шеруге қатысты. Ол бұрын бір жынысты некелерді тең құқықтар атынан қолдайтынын түсіндірген (гомосексуалдарға теңдік құқығын жоққа шығаруды тарихтағы бұрынғы кезеңдердегі әйелдер мен қара нәсілді адамдарға теңдік құқығын жоққа шығарумен салыстырып), сондай-ақ Францияның зайырлы принциптері (laïcité) атынан діни негіздегі азаматтық некеге қарсы пікірлерді қабылдамайтынын айтқан. Ол бір жынысты жұптардың бала асырап алу құқығын да қолдады.