Эдмунд Нейсон: Ай туралы зерттеулер және ғылыми еңбектері
Edmund Neville Nevill
Эдмунд Нейсон – астроном, жазушы, селенография сарапашысы. 1876 ж. Ай туралы маңызды еңбек жазды, Натал обсерваториясын құрды. Биографиясымен танысыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдмунд Нейсон (FRS FRAS), шын аты Эдмунд Невилл Невилл, 1876 жылы ай географиясы саласындағы маңызды еңбек – "Ай және оның бетінің күйі мен құрылысы" атты кітапты жазды. Кейін Ол Натал провинциясының Дурбан қаласында Натал обсерваториясын құрды. Дурбанға көшіп келгеннен кейін бірнеше жыл өткен соң астрономия бойынша танымал кітап жазды.
Edmund Neison FRS FRAS), whose real name was Edmund Neville Nevill, wrote a key text in selenography called The Moon and the Condition and Configuration of its Surface in 1876 and later set up the Natal Observatory in Durban, Natal Province. He also wrote a popular book on astronomy some years after immigrating to Durban.
Ерте жылдары және ерікті сарбаз
Ол 1849 жылғы 27 тамызда Англияның Йоркшир графтығындағы Беверли қаласында дүниеге келді және Харроу мектебінде, содан кейін Оксфордтың Нью-колледжінде білім алды. Франко-прусс соғысы кезінде француз әскеріне ерікті болып келіп, маршал МакМахонмен бірге қызмет етті.
He was born at Beverley, Yorkshire, England on 27 August 1849 and educated at Harrow School and New College, Oxford. During the Franco Prussian War he volunteered with French forces and served with Marshal MacMahon.
Лондон 1871-1882 жылдар аралығында
1871 жылы Невилл Лондонға оралып, The Standard газетінде парламенттік тілші, сондай-ақ театр сыншысы болып жұмыс істеді, бірақ оның қызығушылықтары астрономия және химияны қамтыды. Невиллдің Хэмпстедте жеке обсерватория құруға мүмкіндігі болды және ол Айға ерекше қызығушылық танытқан әуесқой ретінде танымал болды. Невилл Эдмунд Нейсон деген атпен Корольдік астрономиялық қоғамның (RAS) мүшесі болып сайланды, өйткені «ғылымда мансап жасау ежелгі есімнің иесі үшін ар-ұятқа тиеді» деген ойда болды. 1888 жылы «өсиет шарттарына сәйкес» Невилл есімін қайта алды. 1873 жылғы маусымда RAS басылымы Ай атмосферасының бар екендігін дәлелдеді, ал кейінірек мұндай атмосфераның тығыздығының (төмен) шектерін анықтады. 1876 жылы ол «Ай және оның бетінің жағдайы мен құрылымы» атты еңбегін жариялады, ол Мадлердің аудармасы, кеңейтілген нұсқасы және жаңартылған нұсқасы болып табылады. Вебб және басқа да әуесқойлардың көптеген байқаулары мен суреттерін пайдаланды. Бұл том «селенографияға қызығушылықты арттыру мақсатына қызмет етті». Невилл Уильям Рэдклифф Биртпен бірге Селенографиялық қоғамды құрды және 1878 жылдан бастап Селенографиялық журналда жарияланды. Бұл кітап әлі де әуесқой селенографтар арасында құнды саналады және Уилкинс пен Мур оған жиі сілтеме жасайды. Невилл сонымен қатар 1870-ші жылдардың басында Химиялық институт құру үшін күш салған Химиялық қоғамның мүшесі болды. Химиялық қоғамның 1876 жылғы 26 сәуірдегі отырысында комитет құрылды және Нейсон Химия институтының мүшесі болды, ол 1877 жылдан 1900 жылға дейін кеңесте қызмет етті. Кейін ол Наталда мемлекеттік химик болып жұмыс істеді.
In 1871, Nevill returned to London and worked as parliamentary reporter to The Standard and also as theatre critic, but his interests included astronomy and chemistry. Nevill has the means to set up a private observatory in Hampstead and became known as amateur with a special interest in the Moon. Nevill was elected a fellow of the Royal Astronomical Society (RAS) under the name Edmund Neison, 'having the curious idea that it was derogatory to the holder of an ancient name to make a career in science'. He reverted to Nevill in 1888 'in accordance with the conditions of a will'. RAS paper in June 1873 argued for the existence of a lunar atmosphere and later paper defined (low) limits for the density of such an atmosphere. In 1876 he produced The Moon and the Condition and Configuration of its Surface described as a translation, extension and updating of Madler. Used many observations and sketches by Webb and other amateurs. The volume 'served its purpose of stimulating interest in selenography'. Nevill was a founder of the Selenographical Society with William Radcliffe Birt, and from 1878 published in Selenographical Journal. This book is still prized by amateur selenographers and is quoted extensively by Wilkins and Moore. Nevill also became a Member of the Chemical Society having agitated in early 1870s for a Chemical Institute. At meeting of Chemical Society on 26 April 1876 committee formed and Neison was one of the Fellows of the Institute of Chemistry, serving on the council from 1877 to 1900. Later he acted as a Government Chemist in Natal.
Ай теориясы
Невиллдің Ай жұмысының контексті Хансен кестелерінің дәл еместігін мойындаудың артуымен түсіндіріледі. Саймон Ньюкомб Айдың ерте бақылауларын зерттеу барысында, иррегулярлық және ұзақ мерзімді ауытқуларды анықтады. 1878 жылы Ньюкомб барлық бақылауларды қайта қарап, Хансеннің 1750 жылға дейінгі сәйкестігінің себебін бұрынғы нәтижелердің ескерілмегендігімен түсіндірді. Хансеннің теориясынан терминдер алынып тасталған-жоқ па деген мәселе сол кездегі маңызды зерттеу тақырыбы болды. Нейсон/Невилл 1877 жылғы наурызда RAS журналында жариялаған мақаласында Саймон Ньюкомбтың 1876 жылы ашқан Юпитер терминін растады. Нейсонның коэффициенті дұрыс, бірақ оған байланысты ұзақ мерзімді коэффициент 10 есеге қателікпен есептелген. 1877 жылы Невилл кестелерді жасауға жұмсалатын еңбекті азайту мақсатында аналитикалық теорияны дамытқан естелік жариялады. Естелік "Невиллдің математикалық манипуляцияларға қабілетті екенін көрсетті". Кейіннен Эрнест В. Браун алғашқы қағидалардан жаңа теория жасады. Нейсонның Дербанда Айдың орнын бақылап, теориямен салыстырған жұмыстарының көп бөлігі қаржылық шектеулерге байланысты жарияланбады және тоқтап қалды.
The context of Nevill's lunar work was given by the increasing recognition of the inaccuracy of Hansen's Tables. Simon Newcomb found fluctuations both irregular and long period, and researched early observations of Moon. In 1878 Newcomb reviewed all observations and found that Hansen's fit back to 1750 worked because all earlier results were ignored. Finding if terms had been omitted from Hansen's theory was a major research issue at the time. Neison/Nevill, in a paper published in the RAS March 1877, confirmed a Jupiter term discovered by Simon Newcomb in 1876 – Neison's coefficient is accurate but an associated long period term coefficient is off by factor of 10. In 1877 Nevill produces a memoir developing analytical theory with an eye to less labour involved in producing tables. Memoir 'showed Nevill to possess considerable powers of Mathematical manipulation'. Later: Ernest W. Brown derived a new theory from first principles – much of Neison's later work in Durban observing Moon positions and comparing with theory is left high and dry and not published due to financial constraints.
Зейнетақы 19121940
Ол теннис ойнауға құштар еді және Бабыл тарихына қатты қызығушылық танытты, ол зейнетке шыққаннан кейін осымен айналысты. Невилл 1908 жылы қабылданған Корольдік қоғамның отырыстарына ешқашан қатыспады және оның мүшелерінің өте азы жеке танысты. Невилл фотосуретке қарсы болды және оның ешқандай суреті сақталмаған. Ай кратері Нейсон оның құрметіне аталған. 1940 жылы ол қайтыс болды, одан үш баласы және миссис Невилл аман қалды.
He was a keen lawn tennis player and much interested in Babylonian history 'which occupied him after his retirement'. Nevill never attended meetings of the Royal Society, to which he had been admitted in 1908, and was known personally to very few of the Fellows. Nevill was averse to photography and no known photograph exists. The lunar crater Neison is named after him. In 1940 he died and his three children and Mrs Nevill survived him.