Джачинто Факкетти: Интер және Италия футбол жұлдызы

Кіріспе

Жацинто Факетти (18 шілде 1942 – 4 қыркүйек 2006) – 1960 жылдан 1978 жылға дейін «Интер» клубында сол жақ қорғаушы ретінде ойнаған итальян футболшысы. Кейін 2004 жылдың қаңтарынан 2006 жылы қайтыс болғанға дейін «Интер» клубының төрағасы болды. Ол клуб үшін 634 ресми ойын өткізіп, 75 гол соқты және Хеленио Эррераның басшылығымен «Гранде Интер» командасының құрамында төрт рет Италия сериясы А чемпионы атанды, Италия кубогын, екі Еуропа кубогын және екі Континентаралық кубокты жеңді. 1965 жылы «Алтын доп» сыйлығы үшін күресте екінші орынды иеленді. Факетти Италия құрамасы сапында 94 рет ойнады, оның ішінде үш рет ФИФА Әлем чемпионатына қатысты. Ол 1970 жылғы Әлем чемпионатының символдық құрамына да ілікті, онда Италия екінші орынды жеңіп алды. 1968 жылы өзінің туған жерінде өткен УЕФА Еуропа чемпионатында Италия құрамасының капитаны болды және турнирдің символдық құрамына енді. Факетти – шабуылға бағытталған қорғаушылардың алғашқы және ең танымал өкілдерінің бірі ретінде танылады. Ол жылдамдығы, техникасы, зирықтығы, дене бітімі және төзімділігінің арқасында өз позициясындағы ең үздік футболшылардың бірі саналады. «Интер» клубының қорғаныс тактикалық жүйесінде және Италия құрамасында Тарисио Бурничпен бірге мықты қорғаныс жұбын құрды. Футбол алаңындағы шеберлігімен қатар, Факеттидің тәртіптілігі мен көшбасшылық қасиеттері де жоғары бағаланды және ол бірнеше жыл бойы «Интер» мен Италия құрамасына капитандық етті. 2004 жылдың наурыз айында Пеле оны ФИФА-ның 100 жылдығын тойлау аясындағы 125 ең үздік футболшының тізіміне енгізді. 2015 жылы ол қайтыс болғаннан кейін Италия Футбол Даңқы залына енгізілді.

Клубтық мансап

Бергамо провинциясындағы Тревиглио қаласында (Ломбардия) туған Фаччетти өзінің мансабын туған қаласындағы клуб, GSD Марио Занконтиде, жылдамдығы, қуатты соққысы және техникасы арқасында шабуылшы ретінде бастады. Тревиглизе командасында ойнап жүргенде, оны 1960-61 маусымның соңында Серия А-ға сол жақтан шабуылдаушы қорғаушы ретінде шақырған Интердің сол кездегі бапкері Хеленио Эррера байқады. Ол физикалық күші, энергиясы және тәртіпті сақтау қабілетімен қатар шабуылдаушылық қасиеттеріне де ие болды. 1965-1966 маусымда 10 гол соққан, ал 2000-2001 маусымда Марко Матерацци бұзғанға дейін, бір маусымдағы Серия А-да ең көп гол соққан қорғаушы рекордын ұстады. Фаччетти өзінің барлық кәсіби мансабын Интерде өткізді, кейіннен Армандо Пиччиден кейін капитан болды, Марио Корсо және Сандро Маццола, клубпен соңғы маусымда 1977-1978 жылдар аралығында. Фаччетти өзінің клубымен 1963, 1965, 1966 және 1971 жылдары төрт рет скудетти жеңіп алды; 1978 жылы бір Италия кубогы; 1964 және 1965 жылдары екі Еуропа кубогы; және 1964 және 1965 жылдары екі Континентаралық кубогы. Ол сондай-ақ 1970 жылғы әлем чемпионатының үздік құрамына кірді, онда командасына финалға дейін жетті, бірақ Бразилиядан 4-1 есебімен жеңілді. Жастық шағында талантты болған ол кейінірек ұзақ өмір сүруімен де ерекшеленді. Фаччетти 2004 жылы 19 қаңтарда бұрынғы президент Массимо Мораттидің отставкасынан кейін Интердің төрағасы болып сайланды. Ұзақ аурудан кейін ол 2006 жылы 4 қыркүйекте Миланда асқазан безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оның артында әйелі Джованна және төрт баласы қалды. Бұл "төрешілер секторының бейтараптығы, тәуелсіздігі және әділдігі принциптерін өзгертуге бағытталған, реттеуші емес сипаттағы қарым-қатынастардың жиынтық желісінен тұратын" құқық бұзушылық болды, Palazzi "әлбетте, Интерге турнир кестесінде артықшылық беруге бағытталған" деп бағалаған әрекеттер. Кез келген құқық бұзушылыққа қатысты мерзімнің өтуі Palazzi-нің өзі айыптауларды тергеу мен растау мүмкін еместігін мәлімдеуіне себеп болды. Фаччеттиді Моратти де қорғады, ол "сот болмайынша не қаласаңыз айта аласыз, бірақ мен оны қабылдамаймын және Интер де қабылдамайды. Федералдық прокурордың айыптауларында Фаччеттиді қарастыру - бұл қорлау, ауыр және ақымақтық" деді. 2010 жылы Лучано Могги Фаччеттиді "төрешілерге лобби жасауда" деп айыптады. 2015 жылы Фаччеттидің ұлы Джанфеличе Факетти отбасының атынан Моггиге жала жабу үшін сотқа шағымданды. Моггиді Милан соты Фаччеттиді теледидарда жамандады деген айыптан ақтады. Могги Фаччеттиді "Интер матчтарында ерекше қарастыру сұрап, алғандығы" үшін айыптады. Судья сот ісін қарастырып, Моггиді ақтады, оның мәлімдемелерінде "нағыз шындық бар екенін" анықтады және "Интердің сол кездегі президентінің төрешілерге жасаған лоббистік әрекеті, достық және артықшылықты қарым-қатынастың белгісі, мақтауға лайық емес" екенін көрсетті. 2018 жылы апелляциялық сот шешімі күшінде қалды, ал 2019 жылы түпкілікті үкім шығарылды.

Born in Treviglio, in the Province of Bergamo (Lombardy), Facchetti began his career with his hometown club, GSD Mario Zanconti, as a forward, due to his pace, powerful shot, and technique. While playing for Trevigliese, he was noticed by Helenio Herrera, then manager of Inter, who launched him in Serie A in the late 1960–61 season as an attacking full back on the left, due to his physique, energy, and tackling ability, in addition to his offensive attributes; he made his club and top flight debut on 21 May 1961, in a 2–0 away win over Roma. He held the record for most goals in a single Serie A season by a defender, with 10 goals scored during the 1965–66 season, until it was broken by Marco Materazzi during the 2000–01 season. Facchetti spent his entire professional career with Inter, later captaining the side, after Armando Picchi, Mario Corso and Sandro Mazzola, during his final season with the club, between 1977–78. With his club, Facchetti won four scudetti in 1963, 1965, 1966 and 1971; one Italian Cup in 1978; two European Cups in 1964 and 1965; and two Intercontinental Cups in 1964 and 1965. as well as being named to the Team of the Tournament. He was also named to the Team of the Tournament in the 1970 World Cup, where he helped his team to the final of the tournament, only to be defeated 4–1 by Brazil. A precocious talent in his youth, he also stood out for his longevity in his later career. Facchetti was elected chairman of Inter on 19 January 2004, following the resignation of previous president Massimo Moratti. After a long illness, he died of pancreatic cancer in Milan on 4 September 2006. He is survived by his wife, Giovanna, and four children. which was an offense consisting of "a consolidated network of relationships, of a non regulatory nature, directed to alter the principles of impartiality, impartiality and independence of the refereeing sector", actions that Palazzi judged to be "certainly aimed at ensuring an advantage in the standings for Inter". The statute of limitations regarding any acts committed led Palazzi himself to declare the impossibility of proceeding and verifying the allegations. Facchetti was defended, among others, by Moratti, who said that "you can say what you want without a trial but I don't accept it and Inter don't accept it. Considering Facchetti as in the accusations of the Federal Prosecutor is offensive, serious and stupid." In 2010, Luciano Moggi publicly accused Facchetti of "lobbying referees". In 2015, Facchetti's son Gianfelice, representing the Facchetti family, sued Moggi for libel. Moggi was acquitted by the Milan court of the charge of defaming Facchetti in a television broadcast. Moggi accused Facchetti "of having also requested and obtained special treatment in the refereeing of Inter's matches". The judge dismissed the lawsuit and acquitted Moggi, finding "with certainty a good truthfulness" in his statements and citing the existence of "a sort of lobbying intervention on the part of the then president of Inter towards the referee class , significant of a relationship of a friendly [and] preferential type, [with] heights that are not properly commendable." The sentence was upheld on appeal in 2018, and passed judgment in 2019.