Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Бақша пипиті немесе Шығыс пипиті (Anthus rufulus) – пипиттер мен құйрыққұстар тұқымдасына жататын шағын сайрақ. Ол Оңтүстік Азиядан Филиппинге дейін жатқан ашық бұталы жерлерде, шабындықтарда және егістіктерде қоныстанушы (көшпеуші) көбейткіш. Азия аймағында көбейтілетін пипиттердің санаулы түрлерінің бірі болғанымен, қыс мезгілінде аймаққа басқа көптеген түрлер келгенде оны анықтау қиын. Бұл түрдің таксономиясы күрделі және маңызды өзгерістерге ұшыраған.
The paddyfield pipit or Oriental pipit (Anthus rufulus) is a small passerine bird in the pipit and wagtail family. It is a resident (non migratory) breeder in open scrub, grassland and cultivation in southern Asia east to the Philippines. Although among the few breeding pipits in the Asian region, identification becomes difficult in winter when several other species migrate into the region. The taxonomy of the species is complex and has undergone considerable changes.
Сипаттама
Бұл 15 см-ге дейін өсетін ірі пипит, бірақ көрінісі жағынан ерекше көзге түспейді, көбінесе жонында сұр қоңыр жолақтары болады, ал төменгі жағы ақшыл. Оның ұзын аяқтары, ұзын құйрығы және ұзын қара мүсілі бар. Еркек және ұрғашы құстар бір-біріне ұқсас. Жазғы және қысқы түстемелері шамалы ғана ерекшеленеді. Жастардың түсі ересектерге қарағанда жап-жарқырақ, жоғарғы қауырсындағы ақ жиектері анық көрінеді және көкірегіндегі дақтары ірілеу болады. Солтүстік-батыс Үндістан мен Пәкістанның ваитей тұқымы ақшыл, ал Батыс Гаттың малайенсис тұқымы ірі, қараңғырақ және жолақтары тығыз, ал номинативтік руфулус тұқымы олардың аралық нұсқасы болып табылады. Қыс айларында оны осы аймақта қыстайтын басқа пипиттерден, мысалы Ричард пипитінен (Anthus richardi) және Блайт пипитінен (Anthus godlewskii) ажырату үшін сақ болу керек. Шөлейт пипиті кішкентай және денелі, құйрығы қысқарақ, және ұшуы нашар. Әдетте естілетін «чип-чип-чип» дауысы Ричард пипитінің (жарылыс тәрізді) және Блайт пипитінің (мұрындық) дауыстарынан мүлдем өзгеше. Сары пипитте мантияда жолақтары аз, қара жолақты және ұзын құйрығы болады. Батыс Гаттағы тұқымы Нилгири пипитіне өте ұқсас болуы мүмкін.
This is a large pipit at 15 cm, but is otherwise an undistinguished looking bird, mainly streaked grey brown above and pale below with breast streaking. It is long legged with a long tail and a long dark bill. Sexes are similar. Summer and winter plumages are similar. Young birds are more richly coloured below than adults and have the pale edges to the feathers of the upper parts more conspicuous with more prominent spotting on the breast. The population waitei from north western India and Pakistan is pale while the population malayensis from the Western Ghats is larger, darker and more heavily streaked with the nominate rufulus intermediate. In winter some care must be taken to distinguish this from other pipits that winter in the area, such as Richard's pipit, Anthus richardi and Blyth's pipit, Anthus godlewskii. The paddyfield pipit is smaller and dumpier, has a shorter looking tail and has weaker fluttering flight. The usually uttered characteristic chip chip chip call is quite different from usual calls of Richard's pipit (an explosive ) and Blyth's pipit (a nasal ). The tawny pipit has less streaking on the mantle and has a black loreal stripe and a longer tail. The Western Ghats population can appear very similar to the Nilgiri pipit.