Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Армстронг осцилляторы (Мейснер осцилляторы деп те аталады) – тербеліс тудыратын индуктор мен конденсаторды пайдаланатын электрондық осцилляторлық тізбек. 1913 жылғы Мейснер патенты электр тербелістерін жасауға арналған құрылғыны, қосылу-өшіру кілттеуі үшін қолданылатын радио хабарлағышты сипаттайды. Эдвин Армстронг 1915 жылы Audion қабылдағышының жаңа жетістіктерін ұсынды. Оның тізбектері радиожиілік қабылдауды жақсартты. Мейснер Lieben Reisz Strauss түтігін, ал Армстронг de Forest Audion түтігін қолданды. Екі тізбек те кейде «тиклер осцилляторы» деп аталады, себебі ерекшелігі – тербеліс тудыруға қажетті кері байланыс сигналы «тиклер катушкасы» (L2, оң жақта) арқылы резервуар индукторына магниттік түрде қосылады. Қосылым әлсіз болса да, тербелісті сақтауға жеткілікті болғанда, тербеліс жиілігі f негізінен LC тізбегімен (оң жақтағы суреттегі L1 және C резервуар тізбектері) анықталады және шамамен келесідей беріледі.
The Armstrong oscillator (also known as the Meissner oscillator) is an electronic oscillator circuit which uses an inductor and capacitor to generate an oscillation. The Meissner patent from 1913 describes a device for generating electrical vibrations, a radio transmitter used for On–off keying. Edwin Armstrong presented in 1915 some recent developments in the Audion receiver. His circuits improved radio frequency reception. Meissner used a Lieben Reisz Strauss tube, Armstrong used a de Forest Audion tube. Both circuits are sometimes called a tickler oscillator because the distinguishing feature is that the feedback signal needed to produce oscillations is magnetically coupled into the tank inductor by a "tickler coil" (L2, right). Assuming the coupling is weak but sufficient to sustain oscillation, the oscillation frequency f is determined primarily by the LC circuit (tank circuit L1 and C in the figure on the right) and is approximately given by
Бұл тізбек 1940 жылдарға дейін танымал болған регенеративті радио қабылдағышта кеңінен қолданылды. Бұл қолданыста антеннадан келетін радиожиілік сигналы қосымша орама арқылы LC тізбегіне магниттік түрде қосылады, ал кері байланыс кері байланыс тізбегіндегі реттелетін күшейтуді басқару арқылы төмендетіледі, сондықтан тізбек тербеліске жете алмайды. Нәтижесінде тар диапазондағы радиожиілік сүзгісі және күшейткіш пайда болады. Транзистордың немесе түтіктің сызықтық емес сипаттамасы RF сигналын аудио сигналды алу үшін демодуляциялайды. Көрсетілген схема – өріс эффектілік транзисторды күшейту элементі ретінде пайдаланатын қазіргі заманғы іске асыру. Армстронгтың бастапқы дизайнында триодты вакуумдық түтік қолданылған. Мейснер нұсқасында LC резонанстық тізбегі кері байланыс катушкасымен ауыстырылады, яғни күшейткіштің шығу жолында (вакуумдық түтік пластинасы, өріс эффектілік транзистордың ағыны немесе биполярлық транзистор коллекторы) (мысалы, Гребенников, 2.8-сурет). Дегенмен, көптеген жарияланымдар екі нұсқаны да атауларымен қолданады. Ағылшын тілінде сөйлейтіндер оны «Армстронг осцилляторы» деп атайды, ал неміс тілінде сөйлейтіндер оны «Мейснер осцилляторы» деп атайды.
This circuit was widely used in the regenerative radio receiver, popular until the 1940s. In that application, the input radio frequency signal from the antenna is magnetically coupled into the LC circuit by an additional winding, and the feedback is reduced with adjustable gain control in the feedback loop, so the circuit is just short of oscillation. The result is a narrow band radio frequency filter and amplifier. The non linear characteristic of the transistor or tube also demodulated the RF signal to produce the audio signal. The circuit diagram shown is a modern implementation, using a field effect transistor as the amplifying element. Armstrong's original design used a triode vacuum tube. In the Meissner variant, the LC resonant circuit is exchanged with the feedback coil, i. e., in the output path (vacuum tube plate, field effect transistor drain, or bipolar transistor collector) of the amplifier (e. g., Grebennikov, Fig. 2.8). Many publications, however, embrace both variants with either name. English speakers call it the "Armstrong oscillator", whereas German speakers call it the "Meißner oscillator".