Луи Франсуа де Буфлер: Франция сардарының өмірі мен ерліктері
Louis-François de Boufflers
Луи Франсуа де Буфлер – франциялық әскери қолбасшы, XIV Людовик дәуірінде өмір сүрген. Намюр, Лил қамалдарындағы қорғаныс шеберлігімен, Мальплаке шайқасындағы ерлігімен танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз сарбазы
French soldier
Луи Франсуа де Буффлер, Буффлер герцогы (10 қаңтар 1644 – 22 тамыз 1711) – Франция королі Людовик XIV дәуіріндегі көрнекті француз сарбазы. Ол Каньи графы (қазіргі Крион) және Буффлер герцогы титулына ие болды, сондай-ақ Франция маршалы атанды. Намур мен Лилль қалаларын қоршау кезіндегі тамаша қорғаныс шеберлігімен, сонымен қатар Мальплаке шайқасындағы өнерімен әйгілі болды.
Louis François de Boufflers, Duke of Boufflers (10 January 1644 – 22 August 1711) was a prominent French soldier in the age of Louis XIV of France. He was created count of Cagny (modern Crillon) and duke of Boufflers and named marshal of France. He was famed for his excellent defensive leadership during the sieges of Namur and Lille, next to his conduct during the Battle of Malplaquet.
Өмірбаян
Луи Франсуа 1644 жылғы 10 қаңтарда Оазадағы Крильон қаласында дүниеге келді. 1663 жылы Марсал қоршауында әскери қызметке қабылданып, 1669 жылы драгундар полковнигі болды. Лотарингияны бағындыру кезінде (1670 ж.) маршал де Крекидің қол астында қызмет етті. Голландия Республикасында Генри де ла Тур д'Овернье, Туренн виконтының қол астында қызмет етіп, өзінің шеберлігі мен батылдығымен жиі көзге түсті; ал 1675 жылы Туренн пушкадан атылып қаза болғанда, француз армиясының шегінуі кезінде артқы күзетке басшылық етті. Ол бригадалық офицер болды, ал 1677 жылы лагерь маршалы атанды. Сол кездегі науқандардың барлығында ерекше көзге түсіп, 1681 жылы генерал-лейтенант болды. Мозельдегі француз армиясына қолбасшылық етті, бұл Ұлы Одақ соғысын бірнеше жеңістермен ашты. 1688 жылғы 15 қазанда ол маңызды Майнц бекінісін, Aureum caput regni, 20 000 әскермен басып алды, содан кейін корпусты Самбраға бастап, 1690 жылғы Флевр шайқасы қарсаңында Пайни герцогы Франсуа Анри де Монтморенсиді нығайтты. 1691 жылы патшаның тікелей басшылығымен генерал-лейтенант болып қызмет етті; Монс қоршауы кезінде қалаға шабуыл жасағанда жарақат алды. 1692 жылы Намурды қоршау кезінде патшамен бірге болды және Штайнкирк жеңісіне қатысты. 1692 жылы Франция маршалы атағына ие болды, ал 1694 жылы герцог атанды. 1693 жылы Кэтрин Шарлотта де Грамонға үйленді. 1694 жылы Француз Фландриясының және Лилль қаласының губернаторы болып тағайындалды. 1695 жылы Намурде қоршауға алынды, 13 000 адамының 8 000-і қаза болғаннан кейін ғана қоршаушыларға бас берді. Рисвик бейбіт келісіміне аяқталған конференцияларда маңызды рөл атқарды. Келесі соғыста (Испания мұрагерлік соғысы) 1702 жылы Буфлер Ниймегенді басып алуға және Кайзерсвертты құтқаруға тырысты, бірақ бұл сәтсіз аяқталды. Келесі жылы ол Франко-испандық күштерді Экерен шайқасында басқарды. 1708 жылы Лилльге Марлбороның 1-ші герцогы Джон Черчилль мен Савой ханзадасы Евгений қоршау жасағанда, Буфлер басқаруға тағайындалды және үш ай бойы батыл қарсылық көрсетті. Лилльді қорғағаны үшін патшадан марапатталды және құрметке бөленді. Бұл, шын мәнінде, жеңістің бір түрі болды; оның жауы, оның еңбегін бағалап, капитуляция шарттарын өзіне қабылдауға мүмкіндік берді. 1708 жылы Франция жұртына теңдес болды. 1709 жылы Францияның істеріне ең қауіпті жағдай туғанда, Буфлер өзінен кіші Клод Луи Гектор де Вилларс, Вилларс маршалы герцогының қол астында қызмет етуге ұсыныс жасады және Малплаке шайқасында онымен бірге болды. Ол мұнда жоғары шеберлігін көрсетті, ал Вилларс жарақаттанғаннан кейін француз армиясының шегінуін жоймай, пушкаларын да, тұтқындарын да жоғалтпады. 1711 жылғы 22 тамызда Фонтенблода қайтыс болды.
Louis François was born at Crillon in Oise on 10 January 1644. He entered the army and saw service in 1663 at the Siege of Marsal, becoming colonel of dragoons in 1669. In the conquest of Lorraine (1670), he served under the Marshal de Créqui. In the Dutch Republic, he served under Henri de la Tour d'Auvergne, Vicomte de Turenne, frequently distinguishing himself by his skill and bravery; and when Turenne was killed by a cannon shot in 1675, he commanded the rear guard during the retreat of the French army. He was already a brigadier, and in 1677 he became maréchal de camp. He served throughout the campaigns of the time with increasing distinction, and in 1681 became lieutenant general. He commanded the French army on the Moselle, which opened the War of the Grand Alliance with a series of victories. On 15 October 1688, he took the important fortress Mainz, the Aureum caput regni, with 20,000 soldiers, then he led a corps to the Sambre, and reinforced François Henri de Montmorency, Duke of Piney on the eve of the Battle of Fleurus (1690). In 1691, he acted as lieutenant general under the king in person; and during the investment of Mons he was wounded in an attack on the town. He was present with the king at the siege of Namur in 1692, and took part in the victory of Steinkirk. For his services he was raised in 1692 to the rank of Marshal of France, and in 1694 was made a duke. In 1693, he married Catherine Charlotte de Gramont. In 1694, he was appointed governor of French Flanders and of the town of Lille. He was besieged in Namur in 1695, and only surrendered to his besiegers after he had lost 8,000 of his 13,000 men. In the conferences which terminated in the Peace of Ryswick he had a principal share. During the following war (the War of the Spanish Succession) in 1702 Boufflers attempted to capture Nijmegen and to save Kaiserswerth, but this was unsuccessful. The next year he led a Franco Spanish force at the Battle of Ekeren. In 1708, when Lille was threatened with a siege by John Churchill, 1st Duke of Marlborough and Prince Eugène of Savoy, Boufflers was appointed to the command, and made a most gallant resistance of three months. He was rewarded and honoured by the king for his defence of Lille, as if he had been victorious. It was indeed a species of triumph; his enemy, appreciating his merits, allowed him to dictate his own terms of capitulation. In 1708 he was made a peer of France. In 1709, when the affairs of France were threatened with the most urgent danger, Boufflers offered to serve under his junior, Claude Louis Hector de Villars, Marshal Duke of Villars, and was with him at the Battle of Malplaquet. Here he displayed the highest skill, and after Villars was wounded he conducted the retreat of the French army without losing either cannon or prisoners. He died at Fontainebleau on 22 August 1711.
Жеке өмір
Ол Грамон герцогы Антуан Шарль де Грамонның қызы Катерина Шарлотта де Грамонға үйленді. Олардың бір ұлы Жозеф Мари де Буффлер, Буффлер герцогы (22 мамыр 1706 – 2 шілде 1747) болды. Луи Франсуаның қызы Луиза Антуанетта Шарлотта оның туысы Шарль Франсуа де Буфлерге тұрмысқа шықты.
He married Catherine Charlotte de Gramont, daughter of Antoine Charles de Gramont, Duke of Gramont. They had one son, Joseph Marie de Boufflers, Duke of Boufflers (22 May 1706 2 July 1747). Louis François' daughter, Louise Antoinette Charlotte, married his cousin, Charles François de Boufflers.
Атаулары
Луи Франсуа бірнеше лауазымды атқарды, бірақ көбінесе Шевалье Буфлер деп танылды. Ол сонымен қатар Буфлер герцогы ("Duc de Boufflers") және Кагни графы ("Comte de Cagny") деп те белгілі.
Louis François bore several titles, but was generally known as the Chevalier Boufflers. He is also known as the Duc de Boufflers ("Duke of Boufflers") and Comte de Cagny ("Count of Cagny").