Жорж Фредерик Уилл: Американдық саяси комментатор және журналист

Жорж Уилл – американдық саяси комментатор, журналист, «Вашингтон Пост» авторы. 1977 ж. Пулитцер сыйлығының иегері, Рейганның жақтасы. Саясат, консерватизм.

12 мин оқу

100%

Дереккөз: George Will — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық саяси комментатор (1941 жылы туған) журналист

Джордж Фредерик Уилл (4 мамыр 1941 жылы туған) – американдық либертариандық консервативті жазушы және саяси комментатор, «The Washington Post» газеті үшін тұрақты мақалалар жазады және «NewsNation» телеарнасы үшін түсіндірмелер береді. 1986 жылы «The Wall Street Journal» газеті оны «Америкадағы ең ықпалды журналист» деп атады. 1977 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Бұрынғы Республикалық партия мүшесі Уилл 1980 жылғы президенттік сайлау кезінде Рональд Рейганның жақын серігі болды. Ол Рейганға дебатқа дайындалуға көмектесті, кейін бұрынғы президент Джимми Картер оны «Дебатегейт» деп аталатын дау кезінде Рейганға құпия ақпараттар жинағын бергені үшін негізсіз айыптады, бірақ Картер бұл айыптауын кейіннен қайтарып алды. Кейінгі жылдары ол Сара Пейлин, Ньют Гингрич және Дональд Трамп сияқты республикалық саясаткерлерді сынады. Уиллдің Трамптың президенттік науқанына наразылығы оны 2016 жылы тәуелсіз кандидат болуға итермеледі. Оның әкесі Иллинойс университетінің (Урбана-Шампейн) философия профессоры және эпистемология саласында маман болған. Уилл Иллинойс штатының Урбана қаласындағы Университет лабораториялық мектебін 1959 жылы бітірді. Орта мектепті бітіргеннен кейін Уилл Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Тринити колледжіне түсіп, 1962 жылы дінтану бакалавры дәрежесін алды. Содан кейін Англияға барып, Оксфордтағы Магдалена колледжінде философия, саясат және экономика пәндерін оқыды және дәреже алды (дәстүр бойынша магистрлікке дейін жеткізілді). Уилл содан кейін Принстон университетінде саяси ғылымдар бойынша докторантураға түсіп, 1968 жылы «Көпшілікке қол жеткізуден тыс: ашық қоғамдағы жабық сұрақтар» деген тақырыпта диссертация қорғап, философия докторы ғылымын алды. Бұл диссертациясы 1943 жылғы «Батыс Вирджиния штатының білім беру кеңесіне қарсы Барнет» ісіндегі судья Роберт Х. Джексонның көпшілік пікірінен алынған танымал сөз тіркесіне сілтеме жасады. 1970 жылдан 1972 жылға дейін Колорадо штатының республикалық сенаторы Гордон Аллоттың кеңесшісі болып жұмыс істеді. Кейін Уилл Мичиган мемлекеттік университетінің Джеймс Мэдисон колледжінде және Торонто университетінде саяси философиядан сабақ берді. 1995 және 1998 жылдары Гарвард университетінде дәріс оқыды.

George Frederick Will (born May 4, 1941) is an American libertarian conservative writer and political commentator, who writes regular columns for The Washington Post and provides commentary for NewsNation. In 1986, The Wall Street Journal called him "perhaps the most powerful journalist in America." Will won the Pulitzer Prize for Commentary in 1977. A former member of the Republican Party, Will was a close ally of Ronald Reagan during his presidential campaign in 1980. He assisted Reagan with debate preparation, and was later falsely accused by former President Jimmy Carter of providing Reagan with a top secret briefing book in a scandal known as Debategate, an allegation Carter later retracted. In later years, he became a critic of Republican politicians, including Sarah Palin, Newt Gingrich, and Donald Trump. Will's disapproval of Trump's presidential campaign led him to become an independent in 2016, His father was a professor of philosophy, specializing in epistemology, at the University of Illinois at Urbana–Champaign. Will attended University Laboratory High School of Urbana, Illinois, where he graduated in 1959. After high school, Will went to Trinity College in Hartford, Connecticut, graduating in 1962 with a Bachelor of Arts degree in religion. He then went to England and attended Magdalen College, Oxford, where he studied philosophy, politics and economics and received a bachelor's degree (promoted to a master's per tradition). Will then did doctoral study in political science at Princeton University, receiving a PhD in 1968 with a dissertation entitled "Beyond the Reach of Majorities: Closed Questions in the Open Society", alluding to a famous phrase from Justice Robert H. Jackson’s majority opinion in the landmark 1943 Supreme Court case West Virginia State Board of Education v. Barnette. From 1970 to 1972, he served on the staff of Republican Senator Gordon Allott of Colorado. Will then taught political philosophy at the James Madison College of Michigan State University, and at the University of Toronto. He taught at Harvard University in 1995 and again in 1998.

Журналистік мансап

Уилл бастапқыда солшыл саяси көзқараста болды, бірақ Оксфордта оқыған кезінде оның көзқарасы консервативтікке қарай өзгерді, әсіресе 1960-шы жылдардың ортасында коммунистер бақылауындағы Шығыс Берлинге сапар жасағаннан кейін. 1972-1978 жылдары ол "National Review" журналының редакторы қызметін атқарды. 1974 жылы "The Washington Post Writers Group" тобына қосылып, екі апта сайын жарияланатын бағана жазды, ол елдің әртүрлі газеттерінде кеңінен таралды және бүгінге дейін жарияланып келеді. 2014 жылғы мәліметтерге сәйкес, оның бағанасы шамамен 450 газетте жарияланады. 1976 жылы ол "Newsweek" журналының редакторы болып жұмыс істеді және 2011 жылға дейін екі апта сайын жарияланатын артқы беттегі бағанасын жазды. 1977 жылы "әртүрлі тақырыптар бойынша ерекше сараптамасы" үшін Пулитцер сыйлығына ие болды. Фактылық мәліметтерді консервативтік сараптамамен үйлестіретін Уиллдің бағаналары бай сөздік қорымен, саяси философтарға сілтемелермен және бейсболға жиі сілтемелер жасауымен ерекшеленеді. Уилл бейсбол ойыны туралы екі бестселлерлік кітап, саяси философия туралы үш кітап жазды, сонымен қатар "The Washington Post" және "Newsweek" үшін жазған бағаналарының, кітап шолулары мен лекцияларының он бір жинағын жариялады. 1980-шы жылдардың басында "Fox News" телеарнасына қосылғанға дейін Уилл "ABC News" телеарнасының жаңалықтар сарапшысы болды және 1981 жылы "ABC-нің This Week with David Brinkley" бағдарламасының негізін қалаушы мүшесі болды, қазір бұл бағдарлама "This Week with George Stephanopoulos" деп аталады. Уилл "This Week" бағдарламасының тұрақты қатысушысы болды және "ABC News" телеарнасынан кеткенге дейін осы рөлде қызмет етті. Сонымен қатар, Уилл 1977 жылдан 1984 жылға дейін "Agronsky & Company" телешоуының тұрақты қатысушысы болды. 2017 жылдың 8 мамырында Уилл "MSNBC" және "NBC News" телеарналарының саяси сарапшысы болып тағайындалды, ол "Today", "Morning Joe" және "The 11th Hour" сияқты бағдарламаларда саяси сараптамасын ұсынды. 2020 жылдың 3 желтоқсанында Уилл Кәсіби журналистер қоғамымен бірлесіп, Ұлттық газет бағаншылары қоғамының 2020 жылғы Эрни Пайл өмірлік жетістіктері сыйлығына ие болды. 2022 жылдың қаңтарынан бастап Уилл "NewsNation" телеарнасында саяси салада жетекші сарапшы болып жұмыс істеп келеді.

1980 жылғы Рональд Рейганның президенттік науқаны

Уилл Рональд Рейганға 1980 жылы Джимми Картерге қарсы дебатқа дайындалуға көмектесті. Дебаттан кейін бірден Уилл – әлі ABC News қызметкері емес – ABC Nightline бағдарламасында пайда болды. Оны жүргізуші Тед Коппел таныстырды, ол: «Менің түсінігімше, кеше сіз губернатор Рейганмен біраз уақыт кездестіңіз» және Уилл «республикалық кандидатқа деген құрметін ешқашан жасырмады» деді. Уилл Рейганның дебатқа дайындалуына көмектескенін немесе оның барысында болғанын нақты айтпады. Ол Рейганның «жақсы дайындалған» өнерін мақтап, «оның жоспары жақсы жұмыс істеді. Менің ойымша, ол көп таңғалған жоқ» деді. 2004 және 2005 жылдары Картер Уиллді Рейганның штабына 1980 жылғы дебат алдында Картер кеңсесінен ұрланған құпия брифинг кітабын бергені үшін айыптады. 2005 жылы жарияланған мақаласында Уилл Рейганның дебатқа дайындалуындағы рөлін «дұрыс емес» деп атады, бірақ брифинг кітабын ұрлауға қатысқанын жоққа шығарды. Уиллдің мақаласына жауап ретінде Картер өзінің айыптауларын қайтарып алып, The Washington Post газетіне хат жазды. Картер Уиллден «Менің брифингімді пайдаланудағы оның рөлі туралы жасаған кез келген қате мәлімдеме үшін кешірім сұраймын. Мен ешқашан мырза Уилл кітабымды алды деп ойлаған емеспін, дебаттың нәтижесі менің науқаныма зиян келтірді немесе мырза Уилл маған кешірім сұрады деп естіген емеспін».

2009 жылғы әлемдік теңіз мұз деңгейі

Уилл "Вашингтон пост" газетінде жазған мақаласында: "Иллинойс университетінің Арктика климатын зерттеу орталығының мәліметінше, жаһандық мұздың деңгейі қазір 1979 жылғы деңгейге тең", - деді. Бұл және басқа бірнеше мәлімдеме британдық автор және белсенді Джордж Монбиот сияқты қоршаған ортаны қорғаушылардың назарын аударды. Иллинойс университетінің Арктикалық климат зерттеу орталығының сайтына сұрақ қойғанда, былай деп жауап берді: "Джордж Уилл ақпаратты қайдан алғанын білмейміз, бірақ біздің деректеріміз 1979 жылдың 15 ақпанында жаһандық теңіз мұзының ауданы 16,79 миллион шаршы километрді құрағанын, ал 2009 жылдың 15 ақпанында 15,45 миллион шаршы километрді құрағанын көрсетеді. Демек, 2009 жылдың ақпанында жаһандық теңіз мұзының деңгейі 1979 жылдың ақпанына қарағанда 1,34 миллион шаршы километрге төмендеген". Уилл мақаласында Орталықтың ақпаратын дұрыс баяндағанын және бұл қателік екенін айтты. Бұл Монбиоттан екінші жауап алды, ол Уилл Орталықтың ақпаратын дұрыс жеткізбегенін мәлімдеді. Пікірталас бірнеше платформада, соның ішінде Крис Мунидің "Вашингтон пост" газетінде жариялаған Уиллдің тұжырымдамасын сынға алған көлемді мақаласында жалғасты.

Мектепке шабуылға қатысты бағана

Уиллдің 2014 жылғы 6 маусымдағы «Кампустағы зорлаулардың күмәнді эпидемиясы» туралы газет бағаны кеңінен сынға алынды, АҚШ-тың демократ сенаторлары мен феминистер мақаланы қатаң сынады. Уилл былай деп жазды: «Егер [колледждер мен университеттер] құрбандықтың мәртебесін артықшылықтар беретін, ізделіс-теңіздікке айналдырса, құрбандар көбейеді». Уиллдің бағаны Twitter-де наразылық тудырды, зорлық-зомбылыққа ұшырағандар өздерінің жыныстық шабуыл мен зорлық-зомбылық туралы оқиғаларын айтты. Джессика Валенти The Guardian газетінде былай деп жазды: «Колледжде зорлық-зомбылыққа ұшырағанын хабарлаған адамдарға қандай да бір пайда бар деп айту үшін, белгілі бір деңгейде білімсіздік қажет». Уиллге ашық хат жолдаған сенаторлар Ричард Блюментал, Дианна Файнштейн, Тэмми Болдуин және Боб Кейси:

Сіздің бағаныңыз бізді – оның ішінде осы мәселеде көп жылдар бойы жұмыс істегендерді де – колледж кампустарында жыныстық зорлық-зомбылықтан аман қалғандардың артықшылықты топқа енгізілетін мәдениетін байқамай қалғанымызды көрсетеді. Сіз сипаттаған мәдениет өте көне, интуицияға қайшы және біз естігеннің бәріне қарсы келеді, сондықтан сіз аман қалғандардың бізге батыл айтқан оқиғаларын, олар өздеріне не болғанын шешуде кездесетін қиындықтар туралы әңгімелерін тыңдауға тырысасыз деп үміттенеміз – көбінесе оларға көмектесуге міндетті органдардан мағыналы көмек ала алмайды. Сент-Луис Пост Диспетчері Уиллдің бағанын оның беттерінен алып тастады. Редактор Тони Мессенджер былай деп жазды: «Бұл баған қорлаушы және дұрыс емес еді; оны жариялағанымыз үшін кешірім сұраймыз». Уилл өзінің блогында сенаторларға жауап беріп, оның мақаласы «қоғамға қолжетімді есептерге негізделген қарапайым арифметика» деп мәлімдеді және жыныстық зорлық-зомбылық «қылмыстық сот жүйесімен қаралуы керек, ал университеттердегі импровизацияланған процедуралармен шешілмеуі керек» деді.

Сыртқы саясат және ұлттық қауіпсіздік

Бірде Уилл АҚШ-тың Ауғанстаннан барлық әскерін шығарып алуын ұсынды және 2009 жылғы Иран сайлауларынан кейін болған көтерілістерге Барак Обаманың жауабын қорғады. Ол сондай-ақ Буш әкімшілігін жарғысыз тыңшылық жасағаны үшін сынады және Гуантанамо түрмесіндегі тұтқындарға сот процесін өткізуді қолдады. Иммиграция мәселесінде Уилл шекараны қатайтуды және заңсыз иммигранттарға "азаматтыққа жол ашуды" жақтады.

Әлеуметтік мәселелер

Вилл Roe v. Wade Жоғарғы сотының шешімінің "аборт саясаты жөніндегі демократиялық пікірсайысты тоқтатуға" себеп болғанын айтты. Қылмыс мәселесінде Уилл өлім жазасына қарсы. Ол, қамауда отыру көрсеткіштерінің жоғарылауы көбінесе халықты қауіпсіздендіреді деп санайды, бірақ міндетті ең төменгі жазаларды жоюды жақтайды. Сонымен қатар, Уилл оң әрекет бағдарламаларына күмәмен қарады. Уилл есірткінің заңдастырылуын қолдайды.

Экономикалық мәселелер

Вилл – либертариандық көзқарастағы консерватор, ол реттеуді алып тастауды және төмен салықтарды қолдайды, себебі олар экономикалық өсімді ынталандырады және моральдық тұрғыдан әділ деп санайды. Ол Джордж Буш пен Барак Обаманың ынталандыру жоспарларына қарсы болды. Вилл әлеуметтік қамсыздандырудың мемлекеттік шығындарын азайту мақсатында ең төменгі жалақыны жоюды және ерікті жеке зейнет шоттарын құруды жақтайды. 2013 жылдың ақпан айында Вилл "көңілсіз либерал" Шеррод Браунның біріккен банктер мен қаржы индустриясының холдингтік компанияларын тарату туралы ұсынысын қолдады, "Гласс-Стигалл заңының" күшіне енуі арқылы "құламайтын үлкен" мәселесін шешуді ұсынды.

Үгіт-сайлау кампаниясын қаржыландыру реформасы

Вилл сайлау науқанының қаржысын реттеу әрекеттеріне қарсы шығып, мұндай заңнама конституцияға қайшы келеді және бұл қазіргі биліктегі саясаткерлерге әділетсіз артықшылық береді деп санайды. Оның пікірінше, ақша жұмсау – бұл сөз бостандығының және саяси қатысудың бір түрі. Вилл үкіметке сөзді реттеу құқығын беру арқылы үкіметтің "ештен артық үлкейеді" деп есептейді. Оның ойынша, өмірімізде саясаттың маңыздылығын азайту үшін "көп сөйлеу, үкіметтің ықпалын азайту" керек, соның арқасында саяси шығындар да төмендейді.

Республикашыл саясаткерлерді сынға алу

Консервативті саясатпен байланысты болғанымен, Уилл Республикалық партиямен және американдық консервативтікпен байланысты бірқатар тұлғалар мен саясатты сынады. Ол АҚШ Жоғарғы Сотына президент Джордж Буш ұсынған Харриет Майерс кандидатурасына қарсылық білдірген алғашқылардың бірі болды. 2003 жылы Иракқа басып кіруге дейін Уилл қатаң позицияда болды және Буш әкімшілігінің Ирак саясаты туралы күмән білдірді. Кейін ол саяси сценарийлердің шындықтан аулақ, тым оптимистік жиынтығы деп атады. 2006 жылдың наурыз айында Самарадағы Аскария қасиетті орындағы сектанттық шабуылдан кейін жазылған мақаласында Уилл Буш әкімшілігінен және Ирактағы АҚШ үкіметінің өкілдерінен Иракты қайта құру және тәртіпті сақтаудағы қиындықтар туралы ашық әңгімелеуді талап етті, Ақ үйдің риторикасын Екінші дүниежүзілік соғыстың басындағы Уинстон Черчилльдің сөздерімен салыстырып, кемсінтті. Уилл Буш әкімшілігінен келген оптимистік бағалауларды "нақтылықтан алыс риторика" деп сипаттады. Ол Буштің Ирак саясатын, сондай-ақ Ақ үйдің және Конгрестің жалпы сыртқы және ішкі саясатын сынады. Уилл 2008 жылғы сайлау кампаниясында Сара Пейлин мен Джон Маккейннің де қатал және ерте сыншысы болды. Ол Пейлиннің вице-президенттің рөлін түсінуін және осы лауазымға оның біліктілігін сынады. 2011 жылдың соңында, 2012 жылғы Республикалық партияның президенттік праймеризі жақындағанда, Уилл көшбасшы Ньют Гингричті "қазіргі Вашингтонның барлық жағымсыз ерекшеліктерін бейнелейді" деді және оны "классикалық жалдама саясаткер" деп сипаттады. 2013 жылы Reason журналының жазушылары Ник Гиллеспи мен Мэтт Уэлчпен сұхбаттасқанда Уилл өзінің көзқарастары біртіндеп, бірақ тұрақты түрде либертариандыққа қарай бұрылғанын айтты. 2016 жылғы президенттік сайлау кампаниясы кезінде Уилл Дональд Трампты бірнеше рет сынап, оны "бір адамдық Тодд Акин" деп атады және консервативті сайлаушыларды "оған 50 штатты ұтыруға көмектесуге" шақырды, бұл консервативті принциптерге деген оның толық немқұрайдылығы үшін лайықты жаза болар еді. Трамп өзі де Уиллді сынап, оның әйелі Мари Масенг Уиллдің Скотт Уокердің президенттік кампаниясының кеңесшісі болғанын жариялады. Уилл Трампты тағы да сынап, оның Хиллари Клинтоннан да қауіптірек екенін айтты. 2016 жылдың маусым айында Трампқа наразылығын білдіре отырып, журналист Николас Балласиге берген сұхбатында Уилл Республикалық партиядан кетіп, партияға мүше емес сайлаушы ретінде тіркелгенін мәлімдеді. 2019 жылдың маусым айында Уилл Республикалық партияның культке айналғанын мәлімдеді. 2020 жылдың шілдесінде Уилл 2020 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Джо Байденге дауыс беретінін хабарлады.

While identified with conservative politics, Will has criticized a number of individuals and policies associated with the Republican Party and American conservatism. He was among the first to oppose President George W. Bush's nomination of Harriet Miers to the United States Supreme Court. Will was hawkish in the run up to the invasion of Iraq in 2003, and he expressed reservations about Bush administration Iraq policies. He eventually criticized what he said was an unrealistically optimistic set of political scenarios. In March 2006, in a column written in the aftermath of the apparently sectarian bombing of the Askariya Shrine in Samarra, Will challenged the Bush administration—and U. S. government representatives in Iraq—to be more honest about the difficulties the United States faced in rebuilding and maintaining order within Iraq, comparing the White House's rhetoric unfavorably to that of Winston Churchill during the early years of World War II. Will described the optimistic assessments delivered from the Bush administration as the "rhetoric of unreality." He criticized the Bush Iraq policy, and broader White House and congressional foreign and domestic policy making, in his keynote address for the Cato Institute's 2006 Milton Friedman Prize dinner. Will was also a harsh and early critic of both Sarah Palin and John McCain's 2008 election campaign. He criticized Palin's understanding of the role of the Vice President and her qualifications for that role. In late 2011, as the 2012 Republican Party presidential primaries approached, Will said that frontrunner Newt Gingrich "embodies almost everything disagreeable about modern Washington", and described him as "the classic rental politician". In a 2013 interview with Reason writers Nick Gillespie and Matt Welch, Will said his views have gradually but steadily become more libertarian. Will criticized Donald Trump several times during Trump's 2016 presidential campaign, calling him a "one man Todd Akin", and urged conservative voters to "help him lose 50 states—condign punishment for his comprehensive disdain for conservative essentials." In turn, Trump criticized Will and brought attention to the fact that his wife Mari Maseng Will was an advisor to Scott Walker's presidential campaign. Will criticized Trump again, saying Trump was a bigger threat than Hillary Clinton. In June 2016, citing his disapproval of Trump, Will told journalist Nicholas Ballasy in an interview that he had left the Republican Party and was registered as an unaffiliated voter. In June 2019, Will asserted that the Republican Party had become a cult. In July 2020, Will announced he would vote for Joe Biden in the 2020 U. S. presidential election.

Отбасы

Уиллдің алғашқы әйелі Мадленмен үш баласы бар: Виктория, Джеффри және Джонатан. Олардың үлкен баласы Джонатан 1972 жылы Даун синдромымен дүниеге келді, және Уилл осы туралы бағанында кейде жазады. 1989 жылы 22 жыл бірге тұрғаннан кейін ол Мадленмен ажырасты. 1991 жылы Уилл Мари Масенгке үйленді. Олардың 1992 жылы туған Дэвид есімді бір ұлы бар және Вашингтон қаласының бай маңы – Мэриленд штатының Шеви Чейс қаласында тұрады. Масенг – Рик Перридің 2012 жылғы президенттік науқанының коммуникациялық стратегиясын басқарған саяси кеңесші және сөз жазушы. Ол сонымен қатар Мишель Бахманның 2012 жылғы президенттік науқанында жұмыс істеді және Митт Ромнидің 2012 жылғы науқанына көмек көрсетті. Бұрын Рональд Рейганның президенттік сөздерін жазушысы, көлік департаменті директорының орынбасары және Президенттің қоғамдық байланыс жөніндегі көмекшісі болып қызмет еткен. Ол сенатор Боб Доулдың коммуникация директоры қызметін де атқарды.

Діндік наным-сенімдер

Уилл өзін "жағымды, аз ықпалды атеист" деп сипаттайды. Ол көп жылдар бойы Епископалдық шіркеудің жеткілікті белсенді мүшесі болды.

Мүдделер

Уилл, Чикаго Кубс жанкүйері, бейсбол туралы көп жазған, соның ішінде оның ең көп сатылған кітабы – "Еңбектегі ерлер: бейсбол өнері". Ол Кен Бернстің PBS телеарнасының "Бейсбол" деректік фильміне сұхбат бергендердің бірі болды.

Халықтық мәдениеттегі сілтемелер

Уилл кейде "Доунсбери" комиксінде, әсіресе 1980 жылдың желтоқсанында бірнеше кейіпкерлер Уиллдің Рейган жұбайлары үшін ұйымдастырған кеште болғанда сатираланды. 1990 жылғы сәуір айында "Saturday Night Live" комедиялық шоуының бір эпизодында Уиллдің пародиасы көрсетілді. Дана Карви Уиллді "Джордж Ф. Уиллдің спорт машинасы" атты ойдан шығарылған бейсбол викторинасының жүргізушісі ретінде бейнеледі, онда жауаптардың бәрі жоғары деңгейдегі әдеби метафоралар болып табылады, бұл ойынға қатысушыларды қыңырқалдырады; ашуланған қатысушылар соңында Уиллді бейсбол добы лақтыруға көндіреді, бірақ ол мұны істей алмайды. "Сайнфелд" телесериалының 6-шы маусымындағы "Джимми" эпизодында Крамер Джордж Уиллдің өзіне тартымды екенін айтады. "30 Rock" телесериалының 1-ші маусымындағы "Джек Тор" эпизодында Трейси Джордан газет оқып жатып Джордж Уиллдің "күннен-күнге консервативті бола түскенін" айтады.

Шығармалары

Бақытты іздеу және басқа да ойлар. Harper & Row, 1978. "Ерлікке ұмтылу" және басқа да тористік көзқарастар. Simon & Schuster, 1982. Мемлекеттік басқару: үкіметтің қызметі. Simon & Schuster, 1983. "Мемлекеттік саясаттағы жаңа бизнес бастамалары", Крейг Э. Аронофф, Джон Л. Уорд бас редакторы. "Жеке кәсіпкерліктің болашағы", 1-том, Атланта: Джорджия мемлекеттік университеті, 169–180 беттер. "Таңғы соңғы күй" : Американдық табыс және артықшылықтар, 1981–1986. Free Press, 1986. Жаңа маусым: 1988 жылғы сайлауға көрермендер нұсқаулығы. Simon & Schuster, 1987. Жұмыс істеп жүргендер: Бейсбол өнері. Macmillan, 1990. Кенеттен: Америка идеясы шетелде және отандық жерде. Free Press, 1990. Жаңғырту: Конгресс, өкілдік мерзімінің шегі және кеңесші демократияның қайта жаңғыруы. 1992. "Теңдестіретін жел: саясат, мәдениет және басқа да жаңалықтар", 1990–1994. Viking, 1994. Тоқылған бейне: консерватизм және Американың тікелей матасы: 1994–1997. Scribner, 1997. Соққылар: Пит Роуз, Курт Флад, Камден Ярдс және бейсбол туралы басқа да ойлар. Simon & Schuster, 1997. Қуанышпен қарап: Америка және әлем, 1997–2002. Free Press, 2002. Бір адамның Америкасы: Біздің бірегей ұлтымыздың қуаныштары мен қызықтырулары. Crown Publishing Group, 2008. Солтүстік жақтағы әдемі орын: "Уригли Филд" 100 жылдығы. Crown Archetype, 2014. Консервативті сезімталдық. Hachette Books, 2019. Америкалық бақыт және наразылық. Hachette Books, 2021.