Кіріспе

National Review – американдық консервативті, оңшыл либертариандық редакциялық журнал, саяси, әлеуметтік және мәдени жаңалықтар мен пікірлерге арналған. Журналды 1955 жылы жазушы Уильям Ф. Бакли кіші құрған.

Өмірбаян

1955 жылы National Review журналы құрылғанға дейін американдық оңшылдар көбінесе өзара байланысты философияларды ұстанатын, бірақ біріккен қоғамдық дауысқа ие болу мүмкіндігі шектеулі, ұйымдаспаған топ болды. Олар соғысқа қарсы және араласпаушылық көзқарастарды ығыстыруды қалады. 1953 жылы республикашыл Дуайт Д. Эйзенхауэр президент болды, ал Saturday Evening Post, Time және Reader’s Digest сияқты көптеген ірі журналдар, сондай-ақ Chicago Tribune және St. Louis Globe-Democrat сияқты көптеген газеттер күшті консервативті және антикоммунистік болды. Human Events және The Freeman сияқты бірнеше шағын таралымды консервативті журналдар 1950-ші жылдары National Review-дан бұрын суық соғыс консерватизмін дамытуға атсалысты. 1953 жылы Рассел Кирк «Консервативті ой» атты еңбегін жариялады, онда Эдмунд Берктен бастап 1950-ші жылдардың басындағы «Ескі оңға» дейінгі интеллектуалдық байланыс көрсетілді. Бұл АҚШ-та тұрақты консервативті дәстүрдің жоқтығы туралы зиялылар арасындағы пікірге қарсы келді. (Журналдың таңбалық құқығына ие болған басқа журнал атауды National Review-қа өзгертуге себеп болды.) Мақсаты туралы мәлімдеме мынадай болды:

«Орталық жол», осы «Орталық жол» ретінде, саяси, интеллектуалды және моральдық тұрғыдан жағымсыз. Біз саясатты оны дұрыс деп есептейтін себеппен ұсынамыз (бұрыс емес); және біз оларды дұрыс деп санаймыз, өйткені олар біз дұрыс деп санайтын принциптерге негізделген (халықтың пікір сауалдарына емес). Мысалы, «Жаңа мәміле» революциясы The Nation және The New Republic сияқты бірнеше басылымдардың 1920 және 1930 жылдардағы американдық колледж студенттеріне тигізген жиынтық әсері болмаса, орын алмас еді.

Алтынсу дәуірі

National Review 1960 жылдардың басында Барри Голдуотерді белсенді түрде насихаттады. Бакли және журналмен байланысты басқа адамдар 1960 жылы «Голдуотерді жақтау» қозғалысында және 1964 жылғы президенттік науқанында маңызды рөл атқарды. National Review оның консерватизм идеологиясын ел бойынша таратып, жайды. National Review журналының алғашқы жылдарында сол және оң қанаттан шығушылар болды. Гарри Уиллс National Review-тен бас тартып, либералды сарапшыға айналды. Баклидің жеңешісі Л. Брент Бозель кіші 1966 жылы қысқа ғұмырлы дәстүршіл католик журналын – Triumph журналын шығарды. Бакли мен Мейер консерватизм шеңберін кеңейту идеясын, яғни фьюзионизмді ұсынды. Осы арқылы консерваторлардың түрлі мектептері, соның ішінде либертариандар, ортақ қарсыластары деп санайтын күштермен күресу үшін бірігіп жұмыс істеуге тиіс болды. Баклидің мақсаты консервативті қозғалыстың беделін арттыру болды. 2004 жылы қазіргі редакторы Рич Лоури Баклидің зейнетке шығуына байланысты мақалалардан әртүрлі цитаталарды жинады, соның ішінде The Dallas Morning News газетінен: «Мырза Баклидің алғашқы үлкен жетістігі – американдық оңшылдардың арасынан ақымақтарды тазарту болды. Ол антисемиттерді, Джон Бирчерлерді, нативистерді және олардың сияқтыларын шеттетуге ұмтылды». 1957 жылы National Review Оңтүстікте ақ үстемдікті қолдап, «Оңтүстіктегі ақ халықтың сандық артықшылығы жоқ аймақтарда саяси және мәдени тұрғыдан үстемдік ету үшін қажетті шараларды қабылдауға құқығы бар ма?» деген сұрақ қойды. Жауап: Иә, ақ халыққа құқық бар, өйткені олар қазіргі уақытта дамыған нәсіл саналады. 1970 жылдары National Review түрге қарамастан қарау саясатын және оң әсер етуді тоқтатуды жақтады. 1960 жылдардың соңында журнал 1964 және 1972 жылдары Демократиялық партияның ішкі сайлауларына қатысқан, ал 1968 жылы президенттікке өздігінен түскен сегрегационист Джордж Уоллесті айыптады. 1950 жылдары Бакли консервативті қозғалыстан антисемитизмді жою үшін жұмыс істеді және осы көзқарастарды ұстанатындарды National Review журналында жұмыс істеуден тыйым салды. 1962 жылы Бакли Роберт В. Уэлч кішіні және Джон Берч қоғамын «жалпы ақылдан алшақ» деп сынап, Республикалық партияны Уэлчтің ықпалынан тазартуға шақырды.

Рейганды қолдау

Голдвотер 1964 жылы Линдон Джонсоннан жеңілгеннен кейін Бакли мен National Review консервативті қозғалыстың идеясын қолдауға жалғастырды, ол Рональд Рейганның тұлғасында көрініс тапты. Рейган, National Review журналының көп жылдық оқырманы, Голдвотердің сайлау кампаниясы кезінде саяси аренада танымал болды. National Review 1976 жылы президент Джеральд Фордқа қарсы күресін және 1980 жылы жемісті кампаниясын қолдады. 1980-ші жылдары National Review салықты төмендетуді, ұсыныс экономикасын, Стратегиялық қорғаныс жобасын және президент Рейганның Кеңес Одағына қарсы сыртқы саясатын қолдауға шақырды. Журнал әлеуметтік мемлекетті сынады және 1990-шы жылдардағы әлеуметтік реформаларға қолдау көрсетті. Журнал президент Билл Клинтонды да үнемі сынап отырды. Ол бастапқыда Пэт Бьюкененді қолдады, бірақ кейін оның саяси кампанияларынан бас тартты. 1996 жылы National Review журналында жарияланған ұзын редакциялық мақала есірткіні заңдастыруға бағытталған "қозғалысқа" шақырды. 1985 жылы National Review және Баклиді адвокат J. Дэниел Махони The Spotlight журналына қарсы 16 миллион долларлық қорқытпау ісінде өкілдік етті.

Трамп дәуірі

2015 жылы журнал "Трампқа қарсы" деген тақырыпта редакциялық мақала жариялап, Дональд Трампты "философиялық негізі жоқ саяси мүмкіндікшіл" деп сипаттады және оның президенттікке Республикалық партиядан түскен кандидатурасына қатысты қатал және біркелкі қарсылығын білдірді. Трамп президент болып сайланғаннан кейін және оның басқару кезеңінде National Review редакциялық алқасы оны сынауын жалғастырды. Дегенмен, Трамптың 2016 жылғы сайлауда Хиллари Клинтонды жеңгеннен кейін National Review және National Review Online-ның бірқатар авторлары Трампқа қатысты түрлі пікірлер білдірді. Мысалы, Хансон оны қолдайды, ал редактор Рамеш Поннуру және жазушы Джона Голдберг сияқтылар Трампты әрі қарай сынауды тоқтатпады. "Вашингтон Пост" газеті консервативті журналдар туралы жариялаған мақаласында Т. А. Франк: "Оқырман үшін бұл керістер National Review журналын көптен бері болмағандай қызықты етеді" деп жазды.

Байден дәуірі

Трамп 2022 жылы қайта сайлауға түсетінін жариялағаннан бастап және 2023 жыл бойы National Review оған және оның үміткерлігіне қарсы тұрақты түрде редакциялық мақалалар жариялады.

Ұлттық сараптама институты

NRI саясатты әзірлеу және консервативті қозғалыста жаңа жақтастарды дайындаумен айналысады. National Review Institute 1991 жылы Уильям Ф. Бакли-младший тарапынан саясатты әзірлеу, халыққа білім беру және ол қолдаған консервативті принциптерді ілгерілету мақсатында құрылды. 2019 жылы Уиттакер Чемберс отбасы Чемберс есімімен берілетін сыйлықты тоқтатуды Н.Р.И.-ден сұрады, себебі отбасы наразылық білдірген тұлғаларға сыйлық берілген болатын.

Қаржы

АҚШ-тағы көптеген саяси пікір журналдары сияқты, National Review журналында да корпоративтік жарнама аз. Журнал абоненттік төлемдер, қайырымдалықтар және ел бойынша өтетін гала-кештер арқасында қаржылық тұрақтылығын сақтайды. Сонымен қатар, журнал National Review редакторы мен авторларын лектор ретінде шақыратын круиздерді ұйымдастырып, демеушілік етеді. Бакли 2005 жылы журналдың 50 жыл ішінде шамамен 25 миллион долларға жуық залалға ұшырағанын мәлімдеді.

Редакторлар мен үлескерлер

Журналдың бас редакторы – Рич Лоури. Журналдың көптеген сарапшылары The Heritage Foundation және American Enterprise Institute сияқты зерттеу орталықтарымен байланысты. Онлайн және қағаз басылымдарында Ньют Гингрич, Митт Ромни, Питер Тиль және Тед Круз сияқты белгілі авторлар жарияланған.

Климаттың өзгеруі

"Вашингтон пост" газетінің тілшісі Филип Бэмптің сөзінше, "Нэшнл ривью" журналы "климаттың өзгеруі жөніндегі ғылыми консенсусты үнемі сынап, қабылдамай келеді". 2015 жылы журнал климаттың өзгеретінін жоққа шығаратын, қасақана бұрмаланған графикті жариялады. Графикте төменгі және жоғарғы шектер 10 және 110 градус Фаренгейтке орнатылып, жылыну тенденцияларын жасыру үшін масштаб кішірейтілді. Мақала көбінесе Daily Mail-де айтылған күдіктерді тәуелсіз растаусыз қайталады. Аталған ғалым кейіннен "Нэшнл ривью" журналының мәлімдемесін жоққа шығарып, NOAA-ны деректерді манипуляциялаумен айыптамағанын, керісінше "деректерді өңдеу, құжаттау және сақтау жолдары, сондай-ақ ашықтық пен қолжетімділік мәселелеріне қатысты алаңдаушылықтарын" білдірді. ACLU және Electronic Frontier Foundation сияқты азаматтық бостандықтар ұйымдары мен "Вашингтон пост" сияқты бірнеше басылымдар сот процесінде "Нэшнл ривью" журналын қолдап, оның қорғанына amicus briefing жіберді.

Барак Обама

2008 жылдың 9 маусымында National Review тілшісі Джим Герагти Обамадан туу куәлігін жариялауды сұрап мақала жариялады. Осы мақала Обамаға қатысты қастандық теорияларын көпшілік назарына түсірді. Герагтидің мақаласы «кабельдік телеарналар үшін тақырыпқа айналды». Обама осы мақаладан кейін бірнеше күн өткен соң туу куәлігін жариялады. National Review журналының бір мақаласы Обаманың ата-анасы коммунист болуы мүмкін деген болжам жасады, себебі «1958 немесе 1960 жылдары ақ нәсілді әйелдің қара нәсілді еркекке үйленуі, көбінесе, коммунистік саясатпен байланысты болған».

Энн Коултердің 9/11 туралы мақаласы

9/11 шабуылдарынан екі күн өткен соң, National Review Энн Коултердің мұсылмандар туралы жазған мақаласын жариялады: "Бұл нақты террористік шабуылға тікелей қатысы бар адамдарды дәл табуға болатын уақыт емес. Біз олардың елдерін басып алып, көшбасшыларын өлтіріп, христиан дініне өткізуіміз керек. Біз Гитлерді және оның жоғары шенді офицерлерін ғана іздеп, жазалауға тырыспадық. Біз Германия қалаларын қарқындап бомбаладық, азаматтарды өлтірдік. Міне, соғыс осылай болады. Ал бұл – соғыс." Кейін National Review мақаланы "қате" деп мойындады және Коултерді тілші ретінде жұмыстан шығарды.

Джеффри Эпштейн

2019 жылы The New York Times Джеффри Эпштейннің жарнамашылары жазған материалдарды жариялаған үш жаңалық құралының (Forbes және HuffPost-пен бірге) бірі National Review екенін хабарлады. National Review-тегі мақаланы Эпштейннің 2013 жылы мақала жарияланған кездегі жарнамашысы Кристина Галбрейт жазған. National Review Галбрейтті ғылыми жазушы ретінде сипаттаған. National Review 2019 жылдың шілдесінде мақаланы қайтарып алып, кешірім сұрады және тәуелсіз авторлардың материалдарын жақсырақ тексеру үшін жаңа әдістер енгізілетінін мәлімдеді.