Уильям "Бак" Юинг: Бейсболдың алғашқы даңқын иеленушісі

Кіріспе

Американдық бейсболшы және менеджер (1859–1906)
Негроктар лигасының қақпашысы

Уильям "Бак" Юинг (17 қазан 1859 – 20 қазан 1906) – американдық Бейсболдың Бас лигасының ойыншысы және менеджері болған. Ол шабуыл және қорғаныс дағдыларымен танымал болды, және Бейсбол Даңқы залына сайланған алғашқы қақпашы болды.

Мансап

1859 жылы Огайо штатының Хогленд қаласында туған Юинг 1880 жылы Ұлттық лигаға «Троя трояндары» командасының құрамында қосылды, бірақ 1883 жылы «Нью-Йорк Готамс» (кейін «Гиганттар» деп аталды) командасында жұлдыз ретінде танылды. Сол жылы ол 10 хоум-ран соқты (мұндай жетістікті ешқашан қайталаған жоқ), ал соққы орташасы .303 болды. Ол кең алаңдар мен қолданылған доптардың нашар сапасының салдарынан үш база соғудың хоум-рандардан гөрі жиі кездесетін заманда ойнады. 1884 жылы ол 20 үш базамен лигада көш бастады және көбінесе лига көшбасшыларының қатарында болды. Юинг қорғаныс шеберлігімен де белгілі болды. 1938 жылғы «Spalding Guide» басылымында Джон Фостер оның туралы былай деп жазды: «Базаға лақтыру қабілеті жағынан Юингке тең келген адам жоқ, және оған жақын тұра алатын оннан аспайтын адам бар. Юинг туралы «Ол соққы алаңынан екінші базаға допты лақтып берді» деген әңгіме бар». Негізінен қақпашы болған Юинг барлық тоғыз позицияда ойнай білді және 354 база ұрлауға жететіндей жылдам болды. Ол он маусымда .300 соққы орташа көрсеткішіне жетті. 1897 жылға дейін «Гиганттар», «Кливленд Спайдерс» және «Цинциннати Редс» командаларында ойнаған Юинг тұрақты түрде тамаша шабуылдық көрсеткіштерді көрсетті. Оның ең жақсы маусымы 1893 жылы «Спайдерс» командасында болды, ол .344 соққы орташасымен, 6 хоум-ран, 117 ұпай, 122 RBI және 47 ұрланған база көрсетті. 1890 жылы ойыншылардың наразылығы нәтижесінде қысқа ғұмырлы «Ойыншылар лигасы» құрылды, онда Юинг «Нью-Йорк» франшизасын жұлдыз ойыншы және менеджер ретінде басқарды. Лиганың құрылуы мен тарауынан кейін туған наразылықтың салдарынан 1891 жылы оның ойынға қатысуы шектеулі болды және 1892 жылғы маусымнан кейін Кливлендке ауысуына себеп болды. Юинг өзінің карьерасын .303 өмірлік соққы орташа көрсеткішімен, 1129 ұпай, 883 RBI, 250 дабл, 178 трипл және 71 хоум-ранмен аяқтады – оның жылдық маусымдары 100-130 ойыннан ғана тұрғанын ескерсек, бұл көрсеткіштер әсерлі. Ойыннан басқа, Юинг жеті маусым бойы бас бапкерлік қызмет атқарды: 1890 жылғы «Ойыншылар лигасы» «Гиганттары», 1895–1899 жылдардағы «Цинциннати Редс» және 1900 жылғы «Гиганттар» командасымен маусымның бірінші жартысы. Ол 489-395 есебімен 0,553 жеңіс пайызына қол жеткізді. Юинг сонымен қатар 28 маусым мен 4 шілдеде өткен екі ойынға Америка Ассоциациясының төрешісі ретінде шақырылды. 1906 жылы Цинциннатиде қант диабетінен қайтыс болды.

Born in Hoagland, Ohio, in 1859, Ewing joined the National League in 1880 as a member of the Troy Trojans, but rose to stardom in 1883 as a member of the New York Gothams, later known as the Giants. That year he hit 10 home runs (a feat he would never repeat), while batting .303. Playing in an era when triples were more common than home runs due to the spacious parks and poor quality of the balls used, he led the league in 1884 with 20 triples, and was often among the league leaders. Ewing was equally renowned for his defensive abilities. Writing in the 1938 Spalding Guide, John Foster said of him, "As a thrower to bases Ewing never had a superior, and there are not to exceed ten men who could come anywhere near being equal to him. Ewing was the man of whom it was said, "He handed the ball to the second baseman from the batter's box." Primarily a catcher, Ewing was versatile enough to play all nine positions and fast enough to steal 354 bases. He hit .300 in ten different seasons. Playing until 1897 with the Giants, Cleveland Spiders and Cincinnati Reds, Ewing posted consistently superb offensive numbers. Arguably his best season was in 1893 with the Spiders when he batted .344 with 6 home runs, 117 runs, 122 RBI, and 47 stolen bases. In 1890, when a player revolt led to the formation of the short lived Players' League, Ewing led the New York franchise as both star player and manager. Lingering resentment in the wake of the league's establishment and demise has been suspected as a reason for his limited play in 1891 and subsequent move to Cleveland following the 1892 season. Ewing finished his career with a .303 lifetime batting average, 1129 runs, 883 RBI, 250 doubles, 178 triples, and 71 home runs – totals made more impressive by the fact he was playing annual seasons only 100 130 games long. In addition to playing, Ewing managed for seven seasons: the 1890 (Players' League) Giants, the 1895–1899 Cincinnati Reds, and the first half of the season with the 1900 Giants. He compiled a 489 395 record for a .553 winning percentage. Ewing also was used as an American Association umpire for two games on June 28 and July 4,
Ewing died of diabetes in Cincinnati in 1906.

Мұра

Бейсбол даңқы залына алғашқы сайлауда Юинг пен Кап Ансон 19 ғасырдың барлық ойыншыларынан көш бастады. Үш жыл өткен соң, 1939 жылы, олар 19 ғасырдан сайланған алғашқы ойыншылардың қатарында болды, ал Юинг негізінен қақпашы болған алғашқы мүше атанды. 1999 жылы Америка бейсболын зерттеу қоғамы жүргізген сауалнамада ол 19 ғасырдың үздік бес ойыншысының бірі деп танылды. 1947 жылы түсірілген "Әкемен өмір" фильмінде, 1800-жылдардың соңында, Кларенс Дейдің ұлы Кларенс кіші, таңертеңгі газетте Бак Юингтің күні бұрын "Гиганттар" командасы үшін хоум-ран соққанын хабарлағанда баршаға жеткізеді.