Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Naked City – американдық музыкалық топ, саксафоншы және композитор Джон Зорн жетекшілік еткен авангардтық музыкалық ұжым. 1988 жылдан 1993 жылға дейін негізінен Нью-Йорк қаласында белсенді болған Naked City Зорнның дәстүрлі рок-топ құрамында композицияның (және импровизацияның) шегін сынап көру мақсатымен құрылған "композициялық шеберханасы" ретінде бастама көтерді. Олардың музыкасында джаз, серфинг, прогрессивті рок, классикалық музыка, хэви метал, гриндкор, кантри, панк-рок және басқа да жанрлардың элементтері кездеседі.
American band
Naked City was an avant garde music group led by saxophonist and composer John Zorn. Active primarily in New York City from 1988 to 1993, Naked City was initiated by Zorn as a "composition workshop" to test the limits of composition (and improvisation) in a traditional rock band lineup. Their music incorporated elements of jazz, surf, progressive rock, classical, heavy metal, grindcore, country, punk rock, and other genres.
Тарих
1945 жылы Уиджидің (Weegee) қара-ақ фотосуреттерінен құралған кітабынан ат алған топ, «саундтрек тақырыптары, блюздық хард-боп, жылдам хардкор рок, сыңғырлаған фри-джаз [және] металдық фанк» қоспасын орындады. Naked City тобының ерекше ерте стилінде әндер көбінесе таңғажайып жылдам темпте орындалды, бұл thrash metal және хардкор панктың ең жоғары жылдамдыққа баса назар аударуымен байланысты. Көптеген әндер өте қысқа болды және әдетте әрбір бірнеше тактіден кейін музыка жанрын ауыстыратын. Бір сыншы топтың музыкасын «хардкор, кантри, жағымсыз джаз, Джон Барри мен Орнетт Коулманның каверлері, қысқаша абстрактілі тартыстар – екі-үш минуттық шақырулармен толған бүкіл қала» деп сипаттады. Бұл жылдам өзгеріс тенденциясы Карл Сталлингтен – Зорнның сүйікті композиторынан – шабыт алды, ол Warner Bros. студиясының көптеген мультфильмдеріне музыка жазды, онда темп, тақырып және стиль жиі өзгеріп отыратын. Naked City тобының алғашқы альбомы Nonesuch Records лейблы арқылы Зорнның атымен таратылды және оның мұқабасында Маруо Суэхироның (Maruo Suehiro) макабрлық суреттерімен бірге өлген гангстердің Уиджи суреті болды. Зорн «Naked City тобы ритм-энд-блюз/Спилэйн (Spillane) стилімен басталды, содан кейін хардкорға ауысты, себебі мен Жапонияда тұрып, көптеген бөтендік пен қабылдамаушылықты бастан өткердім. Хардкорға деген қызығушылығым да қысқа және қысқа туындылар жазуға деген ұмтылысты күшейтті». Зорн мен лейбл арасында келесі альбомдардың мұқабаларына қатысты келіспеушіліктер болды. Зорн ашық S&M суреттерін, 19 ғасырғы медициналық архивтерден алынған суреттерді және, ең танымалсы, Ленг Ч'е (Leng Tch'e) құрбанының өлім жазалану суреттерін пайдалануды қалады; Nonesuch лейблы бас тартты. Зорн лейблмен қарым-қатынасын тоқтатып, келесі Naked City альбомдарын Shimmy Disc және өзінің Avant және Tzadik лейблында шығарды. Torture Garden (1989) альбомында «хардкор миниатюралары» болды, бұл көбінесе бір минуттан да аз уақытқа созылатын қарқынды, қысқа композициялар. Бұл тректердің кейбіреулері топтың дебютіне де енген, ал қалғандары топтың келесі толық альбомы Grand Guignol (1992) альбомында қайта пайда болды, онда Клод Дебюсси, Александр Скрябин, Орланд де Лассус, Чарльз Айвс және Оливье Мессианның шығармалары да қосылды. Топтың үшінші альбомы Heretic (1992) андеграундтық S/M фильмінің Jeux des Dames Cruelles саундтрегі үшін жасалған осындай қысқа импровизациялардан тұрады. 1992 жылы топ Leng Tch'e альбомын шығарды, онда жарты сағаттан астам уақытқа созылған бір композиция болды. 1993 жылы шыққан Radio альбомы – Зорнның жеке жазған алғашқы Naked City альбомы, және онда кең ауқымды музыкалық ықпалдар көрсетілген. Топтың соңғы жазбасы Absinthe (1993) Пауль Верлен, Шарль Бодлер және басқа да фин-де-сиекл декаденттік қозғалысының тұлғаларының шығармаларымен аталатын тректермен қоршалған амбиенттік шу стиліндегі композициялардың қоспасын және Оливье Мессианға арналған арнауды қамтыды. Зорн «басқа ансамбльдер үшін, басқа жағдайларда, жаңа идеялармен музыка жазу қажеттігін» сезінген кезде Naked City тобын тоқтатты.
Named after a 1945 book of graphic black and white photographs by Weegee, the band performed an aggressive mix of "soundtrack themes, bluesy hard bop, speedy hardcore rock, squealing free jazz [and] metallic funk". In Naked City's characteristic early style, songs were often performed at astonishingly fast tempos, drawing on thrash metal and hardcore punk's emphasis on extreme speed. Many songs were quite brief, and typically switched musical genres every few measures. One critic described the band's music as "jump cutting micro collages of hardcore, country, sleazy jazz, covers of John Barry and Ornette Coleman, brief abstract tussles—a whole city crammed into two or three minute bursts". This fast change tendency was inspired in part by Carl Stalling—a Zorn favorite—who wrote music for many Warner Bros. cartoons, that featured frequent shifts in tempo, theme and style. Naked City's first album was distributed under Zorn's name by Nonesuch Records and featured a Weegee photograph of a dead gangster on its cover, along with macabre illustrations by Maruo Suehiro. Zorn stated that "Naked City started with rhythm and blues/Spillane type things then went into this hard core thing because I was living in Japan and experiencing a lot of alienation and rejection My interest in hard core also spurred the urge to write shorter and shorter pieces." There was disagreement between Zorn and the label over cover art on subsequent albums. Zorn wanted to use explicit S&M pictures, images from 19th century medical archives, and execution photographs, most notoriously of a Leng Tch'e victim; Nonesuch refused. Zorn ended his relationship with the label, releasing subsequent Naked City albums on Shimmy Disc and his own Avant and Tzadik labels. The album Torture Garden (1989) featured "hardcore miniatures", intense brief compositions often lasting less than a minute. Some of these tracks had also featured on the band's debut and others would resurface on the band's next full length release, Grand Guignol (1992), which also included performances of works by Claude Debussy, Alexander Scriabin, Orlande de Lassus, Charles Ives, and Olivier Messiaen. The band's third album, Heretic (1992), featured more of these short improvisations produced for the soundtrack of an underground S/M film Jeux des Dames Cruelles. The band released Leng Tch'e, in 1992 featuring a single composition which lasted just over half an hour. Radio, released in 1993, was the first Naked City album composed solely by Zorn, and featured tracks crediting a wide range of musical influences. The final recording from the band, Absinthe (1993), featured a blend of ambient noise styled compositions with tracks titled after the works of Paul Verlaine, Charles Baudelaire and other figures in the fin de siècle Decadent movement, and a dedication to Olivier Messiaen. Zorn discontinued Naked City when he felt "the need to write music for other ensembles, in other contexts, with new ideas".
Кинолық байланыстар
Топ көптеген фильмдердің саундтректерін, соның ішінде Жорж Делерудің шығармаларын орындады. "Еретик" Карен Финли бас рөлде ойнаған фильмге саундтрек ретінде жоспарланған болатын. "Torture Garden" альбомынан "Bonehead" және "Hellraiser" тректері Майкл Ханекенің "Funny Games" фильмінің және оның 2007 жылғы жаңа нұсқасының басында қолданылды.
The group covered numerous film soundtrack cuts, including work by Georges Delerue. Heretic was intended as the soundtrack for a film starring Karen Finley. The tracks "Bonehead" and "Hellraiser", from Torture Garden, are featured in the opening sequence of Michael Haneke's film Funny Games and its 2007 remake.