Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Playboy клубындағы официантка
Waitress at a Playboy Club
Плейбой қояны – Playboy клубында жұмыс істейтін және стандартталған оқытудан өткен коктейль официанткасы. Олардың киімдері Playboy қоян таңбасының смокингінен шабыттанған ішкі киімнен тұрады. Бұл киімге белдіксіз корсет, қоян құлақтары, қара түсті, белге дейін жететін толық шұлық, галстук-бабочка, жаға, білезіктер және жұмсақ құйрық кіреді. 2006 жылы қайта ашылған Sin City сияқты жаңа Playboy клубтарындағы Плейбой қояндары бастапқы костюмге негізделген, бірақ сәл өзгертілген киімдер киеді.
A Playboy Bunny is a cocktail waitress who works at a Playboy Club and selected through standardized training. Their costumes were made up of lingerie, inspired by the tuxedo wearing Playboy rabbit mascot. This costume consisted of a strapless corset teddy, bunny ears, black sheer to waist pantyhose, a bow tie, a collar, cuffs and a fluffy cottontail. In more recent Playboy Clubs, such as Sin City that was re opened in 2006, Playboy bunnies wore slightly altered costumes that were based on the original bunny suit.
Шығу тегі
Playboy Bunny костюмін латвиялық эмигрант Ильза Тауринстің анасы жасаған. Сол кезде Тауринс Playboy клубының негізін қалаушылардың бірі Виктор Лоунес III-пен қарым-қатынаста болған. Тауринс Playboy журналының таңбасы бойынша үлгі жасалған костюмді ұсынды, яғни қоян немесе зайыш, және ол анасына костюм прототипін жасауды тапсырды. Прототип Playboy клубының негізін қалаушылар Хью Хефнер, Виктор Лоунес және Арнольд Мортон, сондай-ақ Playboy суретшісі Лерой Нейман қатысқан отырыста қарастырылды. Бастапқыда костюм негізін қалаушылар тарапынан жақсы қабылданалмады, бірақ Хефнер өзгерістер енгізілген жағдайда оның жұмыс істей алатынын айтты. Алғашқы костюм бір бөліктен тұратын купальникке ұқсас болды, ақ жіптен жасалған құйрығы және қоян құлақтары бар бас киімімен, ал Хефнер аяқтың көбірек бөлігін көрсету үшін жамбастан жоғары кесуді және костюмнің V пішінін қатайтуды ұсынды. Оның ұсынған өзгерістері костюмдерді көрікті ету мақсатында жасалды, ал тар байланған корсеттер әйелдік тартымдылықты арттырып, белді кем дегенде екі дюймге дейін тарылтты. Бұл зайыш костюмінің жаңа дизайны шоу-қыздың киіміне қажеттілікпен тікелей байланысты болды, бұл көрініске галстук-бау, жаға және жұмсақ құйрық қосылды. Көптеп өндіру үшін костюм Playboy клубтары үшін Чикагодағы Kabo Corset Company компаниясымен жасалды және олардың ассортиментіндегі "бақытты жесір" стиліндегі корсетке негізделген. Кейін 1962 жылы француз сәнгері Рене Блот дизайнды жетілдіруге тартылды, оның түзетулері құлақтарды кішірейтип, қоян басы бар манжеттері бар жаға және қоянның есімі жазылған атлас гүлді жамбасқа бекітуді қамтыды. Алғашқы костюмдер он екі түрлі түсті атластан тігілген. Бірнеше жылдан кейін Playboy іш киім мен купальниктердің танымал өндірушісін жууға болатын, серпімді тоқымадан жасалған өзгертілген зайыш костюмін жасауға шақырды, бұл костюмдерге жарқын өрнектер мен біртүсті түстерді жасауға мүмкіндік берді. Стандартты шұлықтар да балық торлы материалдан Danskin компаниясы ұсынған арнайы жіңішке шұлық стиліне дейін өзгерді. Зайыштар осыдан екі жұп шұлық киетін, қою түсті шұлықтар ашық түсті шұлықтардың үстіне кигізілетін. 2013 жылдан бері Playboy зайыш костюмінің бастапқы дизайнын Нью-Йорк сәнгері Зелда Уинн Вальдес жасаған деген әңгімелер тарады, бірақ мұны растайтын ешқандай дәлел жоқ. Бұл Джо Голдбергтің "Big Bunny" (1967) және Кэтрин Ли Скотттың "The Bunny Years" (1998) сияқты бұрынғы басылымдардағы айтылғандарға қайшы келеді. Зайыш костюмі Playboy клубтарының символына айналды және АҚШ-тың патент және сауда белгілері кеңсесінде тіркелген алғашқы коммерциялық форма болды (АҚШ сауда белгісінің тіркеу нөмірі 0762884).
The original Playboy Bunny costume was designed by the mother of Ilse Taurins, who was a Latvian émigrée. At the time, Taurins was dating one of the Playboy Club co founders, Victor Lownes III. Taurins had suggested a costume modeled after the Playboy Magazine trademark, either a rabbit or bunny, and she had her seamstress mother make a costume prototype. The prototype was reviewed at a meeting attended by Playboy Club co founders Hugh Hefner, Victor Lownes and Arnold Morton, as well as frequent Playboy illustrator LeRoy Neiman. The outfits were initially not received well by the co founders, but Hefner advised that it could work once changes were made. The initial costume looked similar to a one piece swimsuit, with a white yarn puff tail and a headband with bunny ears, and Hefner suggested cutting the leg higher on the hip to expose more of the leg, and sharpening the v shape of the costume. His suggested modifications were in an attempt to make the costumes more visually appealing, and the tightly laced corsets added to the feminine appeal, cinching in the Bunny's waist by at least two inches. This redesign of the bunny costume tied in directly with the need for a show girl type of costume, achieving this look with an addition of bow ties, collars and a fluffy cottontail. For mass production, the costume was manufactured for the Playboy Clubs by the Chicago based Kabo Corset Company, and was based upon a "merry widow" style of corset within their line. Later, in 1962, French fashion designer Renee Blot was further employed to refine the design, and her revisions included making the ears smaller, adding a collar with bow tie and cuffs with rabbit head cufflinks, and a satin rosette with the bunny's name, worn on the hip. The original costumes were made in twelve colours of rayon satin. Several years later, Playboy engaged a prominent manufacturer of lingerie and swimwear to create a modified bunny costume that used washable stretch knit fabrics, allowing for costumes in vibrant prints as well as solid colors. The standard stockings also evolved from fishnet material to a special sheer pantyhose style supplied by Danskin. Bunnies wore two pairs of these sheer stockings, a black pair worn on top of a taupe toned pair. Since 2013, rumours have suggested the original design of the Playboy bunny costume was by New York fashion designer Zelda Wynn Valdes, however, there exists no evidence to support this. This is also contradicted by recounts in much earlier publications such as "Big Bunny" by Joe Goldberg (1967) and "The Bunny Years" by Kathryn Leigh Scott (1998). The bunny costume became a symbol of the Playboy Clubs, and was also the first commercial uniform to be registered by the United States Patent and Trademark Office (U. S. trademark registration number 0762884).
Жүріс-тұрысы мен жаттығу
"Плейбой қоян" – "Плейбой" клубтарында сусын тартатын қызметкерлер. Қояндардың түрлері әртүрлі: Есік қояны, Сигарет қояны, Еден қояны, Бассейн қояны, Жоғары тағам қояны, Playmate қояны және Jet қояндары (ұшқыш қызметкерлер ретінде ерекше таңдалған қояндар; олар "Плейбой" клубының "Big Bunny" ұшағында қызмет еткен). Қоян болу үшін әйелдер алдымен кастингтен мұқият іріктеледі. Содан кейін қояндар ресми түрде қоян статусын алу үшін қатаң және толыққанды оқудан өтеді. Қояндар 143 түрлі алкогольдік сусынды білуі және 20 түрлі коктейльді дайындау жолдарын білуі керек. Клиенттерге қояндарға қол тигізуге рұқсат жоқ, егер қоянның сыртқы түрі талаптарға сай келмесе, жаза санкциясы қолданылады, ал клиенттермен танысуға немесе араласуға тыйым салынған. Сондай-ақ, қоян жұмыс істеу үшін қажетті қимылдарды меңгеруі керек. Оларға "Қоян позасы" кіреді, онда қоян аяқтарын бірге қойып, арқасын иіп, жамбасын ішке тартып тұруы тиіс. Қоян демалып тұрғанда немесе қызмет көрсетуді күтіп тұрғанда, "Қоян отырысы" қимылын жасауы керек, яғни орындық, диван немесе қоршаудың артына отырып, клиентке тым жақын отырмауы керек. Ең танымал қимыл – "Қоянға батып кету" (Bunny Dip), оны бір кезде "Кәмпел қоян" деп аталған Келли Коллинз ойлап тапқан. "Қоянға батып кетуді" орындау үшін қоян сол тізесін көтеріп, оң тізесінің артына тығып, тізелерін бүгіп, әдепті түрде артқа еңкейді. Бұл қимыл қоянға киімдерін түсірмей, сусынды беруге мүмкіндік береді. Қатаң ережелерді клиент кейпіндегі арнайы жұмыскерлер қадағалады. 1970 жылдары Лоунс өзінің Гертфордширдегі (Англия) Стокс Хаус сарайын қояндарды дайындау лагері ретінде пайдаланды. Қояндар сарайда өткізілген әсем кештерде қонақтарды қарсы алды.
The Playboy Bunnies are waitresses who serve drinks at Playboy Clubs. There are different types of Bunnies, including the Door Bunny, Cigarette Bunny, Floor Bunny, Pool Bunny, Fine Dining Bunny, Playmate Bunny, and the Jet Bunnies (specially selected Bunnies trained as flight attendants; they served on the Playboy "Big Bunny" Jet). To become a Bunny, women are first carefully chosen and selected from auditions. Bunnies then undergo thorough and strict training before officially becoming a Bunny. Bunnies are required to be able to identify 143 brands of liquor and know how to garnish 20 cocktail variations. Customers are not allowed to touch the Bunnies, demerits are given if a Bunny's appearance does not meet requirements, and dating or mingling with customers is forbidden. A Bunny also has to master the required maneuvers to work. These include the "Bunny Stance", a posture that is required in front of patrons, where the Bunny must stand with legs together, back arched and hips tucked under. When the Bunny is resting or waiting to be of service, she must do the "Bunny Perch," where she must sit on the back of a chair, sofa, or railing without sitting too close to a patron. The most famous maneuver of all, the "Bunny Dip", was invented by Kelly Collins, once renowned for being the "Perfect Bunny." To do the "Bunny Dip," the Bunny gracefully leans backwards while bending at the knees with the left knee lifted and tucked behind the right leg. This maneuver allows the Bunny to serve drinks while keeping her low cut costume in place. Strict regulations were enforced by special workers in the guise of patrons. In the 1970s, Lownes used his country mansion, Stocks House in Hertfordshire, England, as a training camp for Bunnies. The Bunnies acted as hostesses at lavish parties thrown in the house.
Сипаттама
Киімдер олар жұмыс істейтін клубтарда әр қоянға арнайы тігілетін, ал клуб ашылған кезде толық уақытты тігінші әрқашан жұмыста болады. Костюмдер екі бөліктен тұратын, ал алдыңғы бөлігі әртүрлі көкірек өлшемдерімен алдын ала тігіліп дайындалған. Тігінші әр қоянның дене бітіміне сәйкес алдыңғы және артқы бөліктерді таңдайтын. Содан соң екі бөлік бір-біріне өте дәл келетіндей етіп тігіліп, әр қоянға қатайып берілетін. "Қоян ана" деп те аталатын әйел Плейбой қояндары ретінде жұмыс істейтін әйелдердің жағдайына жауапкершілік жүктелетін. Бұл адам ресурстарын басқару және басқарушылық лауазым болды, себебі қоян анасы жұмыс кестесін жасау, жалдау, жұмыстан босату және оқытуды басқаратын. Клуб менеджері қояндарға қатысты екі жауапкершілікті атқаратын: зал қызметі және салмақ өлшеу. Әр жұмысқа шығар алдында менеджер әр қоянды өлшеп, қояндар бір фунттан артық салмақ қоса да, азайта да алмайтын, тек су ісінуіне байланысты ерекшеліктер жасалатын. Playboy Enterprises барлық қызметкерлер жұмыстан шыққанда костюмдерін тапсыруын талап етті және Playboy әлі де осы костюмдердің бір бөлігін сақтап тұр. Кейде костюмдер Playboy аукционында немесе eBay-де сатылады, бірақ eBay-дегі кейбір костюмдер жалған немесе зақымдалған деп белгілі. Ғалымдар мен Чикаго тарихы мұражайының коллекцияларында осы костюмдердің тек екеуі ғана қойылған.
The uniforms were tailored to each Bunny at the clubs in which they worked, and a full time seamstress always remained on duty whenever the club opened. The costumes were stocked in two pieces, the front part being pre sewn in different bra cup sizes, and the seamstress would match the Bunnies' figure to the correct fitting front and back pieces. The two pieces were then sewn together to fit each person with great precision. A woman, also known as the "Bunny Mother", took responsibility for the welfare of the women working as Playboy Bunnies. This was a human resources role and a management position as the Bunny Mother was in charge of scheduling work shifts, hiring, firing and training. The Club Manager carried two responsibilities for the Bunnies – floor service and weigh in. Before every shift, the Manager would weigh each Bunny, and bunnies could not gain or lose more than one pound, with exceptions only being made for water retention. Playboy Enterprises required all employees to turn in their costumes at the end of employment and Playboy still retains some of these costumes in storage. Occasionally, costumes are offered for sale on the Playboy Auction site or eBay, but some of the costumes on eBay are known to be counterfeit or damaged. The only two costumes on public display are in the collections of the Smithsonian and the Chicago History Museum.
Қабылдау және қайта қарау
Плейбой қояншаларына қатысты қатігездік Глория Штайнемнің жазған және 1983 жылы жарық көрген "Атақсыз әрекеттер мен күнделікті қарсылықтар" кітабында қайта басылған мақаласында ашылған. Мақалада Штайнемнің қоянша киіміндегі суреті келтіріліп, әйелдерге сол клубтарда қалай қарағандары егжей-тегжейлі сипатталған. Мақала 1963 жылы "Show" журналында "Қояншаның хикаясы" деген атпен жарияланған. Штайнем қояншалардың еңбек жағдайын, әсіресе оларға қойылған жыныстық талаптарды, заң шегінен тыс жариялаған жұмысына қызыққандығын айтты. Клайв Джеймс "іріктеу процесінің беймұраты мен ақымақтығы" туралы жазып, "қоянша болу үшін қызға сыртқы келбеті ғана жеткіліксіз. Оған ақымақтық та қажет" деген пікір білдірді.
The treatment of Playboy Bunnies was exposed in a piece written by Gloria Steinem and reprinted in her 1983 book Outrageous Acts and Everyday Rebellions. The article featured a photo of Steinem in Bunny uniform and detailed how women were treated at those clubs. The article was published in 1963 in Show magazine as "A Bunny's Tale". Steinem has maintained that she is proud of the work she did publicizing the exploitative working conditions of the Bunnies and especially the sexual demands made of them, which skirted the edge of the law. Clive James wrote of the "callous fatuity of the selection process" and observed that "to make it as a Bunny, a girl need[ed] more than just looks. She need[ed] idiocy, too."
Халықаралық таңбаша
Playboy Bunny костюмі Жапонияда үлкен танымалдылыққа ие болды, онда ол Playboy брендімен байланысын жоғалтқандықтан, қарапайым "қоян костюмі" (バニースーツ) немесе "қоян қыз киімі" (バニーガール衣装) деп аталады. Ол манга мен анимеде жиі кездеседі; оны киіп көрсетілген кейіпкерлердің ішінде Харухи Сузумияның басты кейіпкері, Code Geass-тан Каллен Штутфельд, Dragon Ball-дан Булма, FLCL-дан Харухара Харуко және Daicon III мен Daicon IV ашылу анимацияларының аты-жөні белгісіз басты кейіпкері бар. Бұл костюм Rascal Does Not Dream of Bunny Girl Senpai сериалының атауында да айтылады, ал Май Сакурадзима кейіпкері бірінші бөлімінде оны киіп жүреді. Аниме және манга жанкүйерлерінің суреттері мен тауарларында да бұл костюм танымал, тіпті ресми туындыларда ешқашан кимеген кейіпкерлер үшін де қолданылады. Қоян костюмдерін көбінесе әйел кейіпкерлер киеді, бірақ кейде еркек кейіпкерлер де киеді, әдетте комедиялық эффект үшін. Бразилияда Playboy клубтары жоқ, бірақ Playboy-дың бразилиялық бөлімшесінде оның шараларына қатысатын қояндар бар. 2000-жылдардың көп бөлігінде үш ресми қоян болды, олар сонымен қатар Playmates-терін де болды – жеке-жеке де, 2008 жылғы желтоқсандық мұқабада бірге де. Журналдың соңғы басылған санының мұқабасында 2018 жылы сол кезеңнің бес қояны бейнеленген. Playboy Bunnies және Playboy Playmates – екі бөлек ұғым, Playboy журналының орталық беттерінде пайда болатын әйелдер, алайда, кейбір Playboy Bunnies Playmates-ке айналып, керісінше де болған (төменде қараңыз).
The costume of a Playboy Bunny gained huge popularity in Japan, where it has lost much of its association with Playboy and is accordingly referred to simply as the "bunny suit" (バニースーツ) or "bunny girl outfit" (バニーガール衣装). It has frequently been featured in manga and anime; notable examples of characters who have been depicted wearing it include the title character of Haruhi Suzumiya, Kallen Stadtfeld of Code Geass, Bulma of Dragon Ball, Haruko Haruhara of FLCL, and the unnamed protagonist of the Daicon III and Daicon IV Opening Animations. The outfit is alluded to in the title of the series Rascal Does Not Dream of Bunny Girl Senpai, and the character Mai Sakurajima is seen wearing one in its first episode. The suit is also popularly depicted in anime and manga fan art and merchandise, even for characters who are never seen wearing it in official works. Bunny suits are most frequently worn by female characters, but they are occasionally worn by male characters, usually for comedic effect. There are no Playboy Clubs in Brazil, but Playboy's Brazilian division has Bunnies who attend its events. For most of the 2000s there were three official Bunnies, and they were also Playmates — both separately, and together in the cover pictorial for the December 2008 edition. The last printed issue of the magazine, in 2018, featured the five Bunnies of the period on the cover. Playboy Bunnies are a separate entity from Playboy Playmates, women who appear in the centerfold pictorials of Playboy magazine, however, a few Playboy Bunnies went on to become Playmates and vice versa (see below).
Қоянның оралуы
2006 жылы Лас-Вегастағы «Пальмс» қонақ үйі казиносы Фантазия мұнарасының 52-қабатында жарты ғасырдан астам уақыттан бері алғашқы жаңа «Playboy» клубын ашты. Итальяндық сәнгер Роберто Кавалли түпнұсқа «Bunny» киімін қайта жасау үшін таңдалды. Клуб 2012 жылы жабылды.
In 2006, The Palms Hotel Casino in Las Vegas opened the first new Playboy Club in over a quarter century, located on the 52nd floor of the Fantasy Tower. Italian fashion designer Roberto Cavalli was chosen to re design the original Bunny suit. It closed in 2012.