Кіріспе

Оро-Медонте – Канаданың Оңтүстік-орталық Онтарио провинциясындағы муниципалитет. Ол Симко окруғындағы Симко көлінің солтүстік-батыс жағалауында орналасқан. 1994 жылы Симко окруғының қайта құрылуы барысында көршілес Оро және Медонте муниципалитеттері біріктірілді. Бұл муниципалитет 18 ғасырдың ортасында британдық отаршылдық үкімет енгізген жер бөлу жүйесіне сәйкес сызықтарға бөлінген. Қазіргі таңда 15 сызық 11-ші тас жолынан шығатын көшелер мен жолдар болып табылады.

Қауымдастықтар

Қалашыққа Баррилья Парк, Басс көлі паркі, Бейвуд паркі, Үлкен Седар иеліктері, Брейстон, Карли, Картхью шығанағы, Седармонт жағажайы, Коулсон, Крейгхерст, Крейттон, Краун Хилл, Иди, Шығыс Оро, Эдгар, Сегіз мильдік нүкте, Фэр-Вэлли, Фергус Хилл иелігі, Нокс Корнерс, Форест-Хоум, Фоксмид, Гатри, Хоукстоун, Хоукстоун жағажайы, Хобарт, Horseshoe Valley, Жарратт, Лейквью, Мартинвилл, Митчелл алаңы, Мунс жағажайы, Мунстоун, Сент-Луис тауы, Оро жағажайы, Оро Лиа жағажайы, Оро паркі, Оро станциясы, Палм Бич, Парксайд жағажайы, Прайс Корнерс, Роберта Паркі, Ругби, Шэнти Бей, Симкосайд, Шугар Буш, Вази, Уоддингтон жағажайы және Уорминстер кіреді.

Тарих

Бірінші Ұлттар Хоукстоун сағасының жағалауында, Ридж Роуд, Маунт Сент-Луис және Оро Медонте қалашығында ұзақ жылдар бойы лагерьлер мен жолдар құрған. Хьюрондық Кахиаге ауылы (Хоукстоунның жанында) Арендаррон (Тас) тайпасының астанасы болды. 1615 жылы Сэмюэл де Шампленнің есебуынша, ауыл 200 үйден тұрды. 1812 жылғы соғыс Симко көлі мен Джорджия шығанағы арасындағы стратегиялық маңызды аймаққа назар аударды. Пенетангуишендегі тамаша портымен жабдықтау үшін шамамен 35 шақырымдық жол 1813 жылы екі су қоймасы арасында жоспарланды. Алайда, жол жоспарланғаннан кейін 30 жылдай уақыт өткен соң ғана пайдалануға берілді. Осы аралықта Пенетангуишен жолының екі жағында қалалар құрылып, жоспарланды. Оро қалашығы да осындай қалалардың бірі болды. "Оро" атауының шығу тегі туралы мәліметтер жоқ, бірақ ол испан тіліндегі "алтын" сөзінен алынған деп саналады. 1812 жылғы соғыстан кейін, сол кездегі Жоғарғы Канаданың вице-губернаторы сэр Перегрин Мэтланд Оро қалашығы болатын жерге қара терілі ардагерлерге жер берді. Бұл жер Кемпенфелт шығанағы (Симко көлінде) мен Пенетангуишен шығанағы (Хьюрон көлінде) арасында орналасқан. 1830 жылдары Ричард Ходжес, негізінен Британ аралдарынан келген қоныс аударушылар үшін қоныс тебуге мүмкіндік берді. Олар Симко көліне кемемен келгеннен кейін, тәуелсіздік пен жер иелігін іздеп, осы жолдармен өздерінің жаңа қоныстарына бет алды. Крейгхерст 1830 жылдары Пенетангуишен жолындағы шағын елді мекен ретінде пайда болды. Оның пошта бөлімі 1850 жылдары ашылды. 19 ғасырдың соңындағы өркендеу кезеңінде Крейгхерстте төрт қонақ үй, үш шіркеу және мектеп болды. Таверна, қонақ үй, дүкен және алғашқы пошта бөлімі Ходжес Лэндингінде, өзеннің шығыс жағында орналасқан. Алғашқы пошта бастығы Чарльз Белл болды. Екі бөгет және үш диірмен ағаштарды аралап, астық ұнтақтады. Бірінші диірменді Джон Уильямсон салған деп есептеледі, ол кейіннен Ридж Роуд пен 11-ші сызықтың қиылысында үлкен кірпіш үй салды. 1856 жылы жаңа кемежай салынды және Ходжес Лэндингі атауы Хоукстоунға өзгертілді. Шэнти-Бейдің құрылуына Жер асты темір жолының ықпалы зор болды. Көптеген афроамерикандық босқындар су жағасындағы шағын үйлерде (шантилерде) қоныстанды, бұл ауылдың атына әсер етті. Люциус Ричард О'Брайен (1832–1899), белгілі майлы және суретпен суретші Шэнти-Бейде дүниеге келді. Оның әкесі осы ауылды құрған. Шэнти-Бейде сондай-ақ Канададағы ең көне "Жермен қапталған құрылыс" шіркеулерінің бірі – Санкт-Томас англикан шіркеуі бар, ол 1838 және 1841 жылдар аралығында салынды және 1842 жылы киеленді. Шіркеу ресми түрде 1842 жылғы 27 ақпанда ашылды. 1866–67 жылдары Шығыс Орода Оро компаниясы, Симко орманшыларының 35-ші батальоны үшін бұрғылау орталығы салынды. Фениандық шабуылдар елде алаңдату тудырған кезде Симко округінде сегіз компаниялық бұрғылау орталығы салынды, округ әрқайсысы үшін 390 доллар, ал үкімет 250 доллар төледі. Компанияның құрамында Ороның ер адамдары болды. Шэнти-Бейден шыққан жергілікті Ум. Э. О'Брайен 1882 жылы батальонның подполковнигі болды. Бұл Шығыс Оро бұрғылау орталығы ХХ ғасырдың басына дейін Оро компаниясына қызмет етті және 1918 жылы бөлшектелді. Торонто, Симко және Мускока темір жолы 1871 жылы осы аймақ арқылы салынды. Оның бағыты көл жағалауына параллель, Шэнти-Бей, Оро станциясы және Хоукстоун арқылы өтті. Хоукстонда жүк салатын үй, мал қоймасы және бу локомотивтерін жабдықтау үшін үлкен су мұнарасы бар кең станциялық кешен пайда болды. Темір жол 1869 жылы Канаданың Солтүстік темір жолын Мускока аймағымен және Мускока көлімен байланыстыратын кеңейту ретінде құрылды және 1875 жылы Гравенхерстке жетті. Алайда, қаржылық қиындықтар Канаданың Солтүстік темір жолының интеграциясын және бірігуін күшейтті, ол өзі көптеген бірігулерден өтіп, Grand Trunk және кейінірек Канаданың Ұлттық темір жолдарының бөлігі болды. Канадалық Ұлттық (CN) жүйесінде Оро арқылы өтетін желі Ньюмаркет тармағының бөлігі болды. Желінің қала арқылы өтетін бөлігі 1996 жылы тоқтатылды. 20 ғасырдың басында Крейгхерст арқылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолының тармағы салынды, ол 1906 жылғы қарашада Болтоннан Крейгхерстке дейін ашылды, сол кезде станция ашылды. 1907 жылғы 19 шілдеде жол Балаға дейін ұзартылды, ал 1908 жылғы маусымда жол Садбериге дейін аяқталды. Бұл қазіргі MacTier тармағы, темір жолдың шығыс пен батысты байланыстыратын негізгі желісінің бөлігі. Эдгар 1952 жылдан 1964 жылға дейін суық соғыс кезеңіндегі радиолокациялық станцияға орналасқан. 1959 жылы Украина Ұлттық Федерациясы (ҰҰФ) Хоукстондағы 23-ші және 24-ші учаскелердің шығыс жартысында орналасқан "Пагсли фермасын" сатып алды. Ол жерлер кеңейтілген демалыс аймағына және балалар лагеріне айналдырылды, онда ҰҰФ мүшелері мен олардың отбасылары жазда Симко көлінің жағасында демалысқа шықты. Жердің бір бөлігі 100 учаскеге бөлініп, ҰҰФ мүшелеріне сатылды, олар ҰҰФ-қа жақын жерде жаздық үйлер мен коттедждер салды. Барлық жер "Сокіл" деп аталды, бұл украин тілінде "құс" деген мағынаны білдіреді және Хоукстоун ауылына сілтеме жасайды. Бүгінде жеке учаскелер ҰҰФ-та сақталады, ол муниципалды емес су жүйесін, жолдарды және басқа да мәселелерді, сондай-ақ демалыс аймағын және балалар лагерін басқарады, онда жазда үш балалар лагері жұмыс істейді, сонымен қатар демалыс күндері түнеуге арналған алаң, маусымдық кабиналар мен тіркемелерге арналған тұрақтар бар. Жерде сондай-ақ жазғы маусым бойы қызметтер өтетін Әулие Иоанн Креститель украин католик шіркеуі орналасқан.

Қара тарих

1819 жылы Форт-Йорк (қазіргі Торонто) қаласында капитан Ранчидің Түсті терілі адамдар компаниясының қара әскерилерге ақтарға берілетіндей тең негізде жер беру туралы маңызды шешім қабылданды. Қараларға арналған жер Оро қалашығында орналасты. Бірнеше жылдың ішінде кез келген текті қара нәсілділер Оро қалашығында басқа қоныс аударушылармен тең құқықта жер алуға мүмкіндік алды. Бұл шешімнің артында әскери стратегия жатты. Қоныс аударушылар Пенетангуишендегі бекініске азық-түлік және басқа да жергілікті жабдықтаулармен көмектесетін, ал АҚШ-пен соғыс қайта басталатын болса, жаттығудан өткен әскерилер аймақты қорғау үшін қаруланатын еді. Көп жылдар бойы халық арасында Ороның қара қонысы жер асты жолы арқылы Ороға келген қашқан құлдармен толып жатқан деген әңгіме тарады, бірақ құжаттар барлық қара қоныстанушылар бос адамдар болғанын көрсетеді. Сонымен қатар, 1819 жылғы қоныс жер асты жолының пайда болуы деп есептелетін шамамен он жыл бұрын құрылды. Сол кезде Пенетангуишень жолындағы жерлер еуропалық қоныс аударушыларға берілді. Бір немесе бірнеше қара нәсілділер одан әрі шығысқа қарай сәтті шаруашылықтар құрғандықтан, сол жолға параллель жол салынды және құлдықты жою үшін көп еңбек еткен британдық парламентарий Уильям Уилберфорстың құрметіне Уилберфорс деп аталды. Қаралар осы жаңа жол бойында қоныстанды. Ороның қара қонысы шамамен 90 отбасыға дейін өсті, бірақ кейіннен қоныс аударушылар басқа жерде тұрақты табыс тапқандықтан (көбінесе теміржол пойыздарында және Ұлы көлдердегі кемелерде) азайды. Соңғы Оро қарасы 1940 жылдары Барриге зейнетке шықты және қайтыс болғаннан кейін Оро африкалық шіркеуінің маңындағы зиратқа жерленді. Оро методистік епископтық африкалық шіркеуі Оро қара қоныстанушыларымен бұтақтардан салынды және 1849 жылы аяқталды. Бұл Солтүстік Америкадағы әлі күнге дейін сақталған ең көне ағаштан салынған африкалық шіркеуі болып саналады. 2003 жылы ол Оро қоныстанушыларының 1812 жылғы соғысқа қатысы болғандықтан, Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды. Шіркеу уақыт өте келе тозығына жеткен, бірақ 2015 жылдың жазынан бастап оны қайта жаңарту жұмыстары басталды.

Бёрл өзенінің шайқасы

"Бурл-Крик шайқасы" – Стен Данфорд, Republic Live, Оро-Медонте муниципалитеті, SaveOro және The West Oro Ratepayers Association (WORA) арасындағы ағымдағы наразылық пен сот дауының атауы. Бурл-Крик шаралар алаңы – Оро-Медонтенің 8-ші сызығында, 11-ші тас жолдың оңтүстік жағында орналасқан. Оны 1994 жылы жергілікті кәсіпкер Дон Ханни ауыл шаруашылығы жәрмеңкелері, шаруалар базарлары және жоғары тау ойындары сияқты шағын ауылдық шараларды өткізу үшін құрды. Данфорд жерді кеңейтіп, ірі сауық паркін салуға кірісті. 2015 жылдың көктемінде қалалық кеңес Бёрл-Крик шаралар алаңына 560 акр жерді кемпинг және тұрақ үшін пайдалануға рұқсат беретін уақытша ережелерді қабылдады, бірақ кеңес бұл ережені күштен шығарды, бірақ SaveOro сотқа шағым түсіргенге дейін. Қала әкімінің орынбасары Ральф Хауфтың айтуынша, "жоспарлау заңында біз жіберіп алған процедура болды, сондықтан ол ешқашан заңды болған жоқ". 2015 жылдың 26 шілдесіне дейін барлық тараптар арасындағы күрес жалғасты. 2023 жылдың маусым айынан бастап, бұл фестиваль Боуманвилл аймағынан көшірілгеннен бері Оро-Медонтеде жыл сайын өткізіліп келеді, ал 10-13 тамызға көрсетілім жоспарланған. 2020 және 2021 жылдары COVID-19 пандемиясының салдарынан шара жойылды.

Демалыс

1996 жылдың қыркүйегінде соңғы Канада Ұлттық пойзы қалашық арқылы өтті. 1998 жылы теміржолға бөлген жерді қалалық кеңес Барриден Ориллияға дейінгі бірлескен демалыс жолы үшін сатып алды. Қыс мезгілінде осы жолдың бөліктерін Онтарио қар мотоциклдері федерациясы пайдаланады. Басс көлінің провинциялық паркі және Копленд орман ресурстарын басқару аймағы осы қалашықтың ішінде орналасқан. Оро-Медонте аумағында үш ірі шаңғы курорты да бар: Маунт Сент-Луис Мунстоун, Horseshoe Resort және Hardwood Ski and Bike.

Жолдар

400, 11 және 12 тас жолдары Оро-Медонте ауданынан өтеді. Пенитенгуишен жолы – тарихи отарлау жолы және бұрынғы 93-ші тас жолдың бір бөлігі – Оро-Медонте ауданының көршілес Спрингвотер ауданымен шекарасының көп бөлігін белгілейді.

Темір жолдар

Торонто, Симко және Мускока түйіспелі темір жолы (TS&MJ) 1869 жылы құрылды. Оның желісі Алландейлден (қазіргі Барридің бөлігі) солтүстік-шығысқа қарай қиылыстан басталып, Симко көлінің ұшын айналып, Ориллия, Вашаго және ақырында Гравенхерст қалалары арқылы өтіп, Оро-Медонтеге дейін созылды. Құрылыс 1870 жылы басталды, ал 1871 жылы компания Канаданың Солтүстік темір жолына жалға берілді және одан кейін толыққанды еншілес компания ретінде жұмыс істеді. Канаданың Солтүстік темір жолы 1870-ші жылдардың басында желіге бірнеше жаңартулар енгізді, мысалы, Вашагодан Гравенхерстке дейін желіні ұзарту, сондай-ақ 1676 провинциялық өлшемнен стандартты өлшемге ауыстыру. 1875 жылы желі Канаданың Солтүстік темір жолының құрамына енді және оның Мускока тармағы болды. 1888 жылы Канаданың Солтүстік темір жолын Grand Trunk Railway (GTR) сатып алды, ол өз кезегінде 1898 жылы Shanty Bay-де мал қоймасын, сондай-ақ жолаушылар станциясын және тұрақ салу сияқты жақсартулар жасады. Хоукстонда Гранд Тронк 1900 жылы қолданыстағы станцияны жаңартып, 1905 жылы үлкен мал қоймасын салды. 1917 жылы, Grand Trunk Канаданың Ұлттық теміржолдарына (CN Rail) біріккенге дейін, оның бір пойзы Хоукстоун станциясының алдында рельстен шығып кетті. Картью де 1973 жылы сапар кестелерінен жоғалып кетті. Қала ішіндегі жолаушылар тасымалы тоқтатылғанмен, CN жолаушылар және жүк пойыздары Ориллияға қарай желі бойынша қозғалысын жалғастырды. Бұл Via Rail жолаушылар қызметін біріктіруімен жалғасты. 1995 жылы CN Канадалық көлік комиссиясына желіні жабу туралы өтініш берді. 1996 жылы Via Rail No. 1, батысқа Ванкуверге бет алған «Канадалық» соңғы рет осы желімен өтті. Жыл соңына қарай Барриден солтүстікке қарайғы желі, Барри мен Ориллияға Via Rail қызметімен бірге жабылды, ал «Канадалықтың» бағыты Симко көлінің шығыс жағалауына ауыстырылып, Вашаго арқылы CN Bala тармағымен жалғасты. Осымен қаладағы 125 жылдан астам теміржол тарихы мен қызметі аяқталды. Бүгінде бұрынғы теміржол жолы Оро-Медонте теміржол жолына айналдырылып, көп мақсатты демалыс жолы ретінде пайдаланылуда.

Автобус

2019 жылдың тамызынан бастап, Simcoe County LINX Route 3 бағыты жұмысын бастағанда, Oro Medonte елді мекеніне қоғамдық көлік қызметі қайта келді. Бұл бағыт Barrie мен Orillia қалаларын 11 тас жолымен байланыстырады және Oro Station-дағы Lake Simcoe аймақтық әуежайында бір аялдама бар. Ontario Northland қалааралық автобустары да 11-ші тас жолымен қатынайды, бірақ елді мекен арқылы тоқталмай өтеді.

Ауа

Симко көлі аймақтық әуежайы Гаттри қауымының жанындағы ауданда орналасқан.

Демография

Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Оро Медонте қаласында 23017 адам тұрады, оның 9510 жеке тұрғын үйінің 8636-ында орналасқан, бұл 2016 жылғы 21036 адамнан өсімді білдіреді. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 148,2 адам/км² құрады.