Кіріспе

Американдық сынақ ұшқышы, астронавт және инженер (1946–2014)

Стивен Рей Нагель (27 қазан 1946 – 21 тамыз 2014), (Col, USAF), – американдық астронавт, авиациялық және механикалық инженер, сынақ ұшқышы және АҚШ Әуе күштерінің ұшқышы. Ол барлығы 723 сағатты ғарышта өткізді. 1972 жылдың қазан айында Луизиана штатындағы Англия әуе күштері базасында A 7D нұсқаушы ұшқышы және ұшу сарапшысы қызметіне қайта оралғанға дейін қызмет етті. Нагель 1975 жылдың ақпанынан желтоқсанына дейін Калифорния штатындағы Эдвардс әуе күштері базасындағы АҚШ Әуе күштерінің сынақ ұшқыштары мектебінде оқыды. 1976 жылдың қаңтарында ол Эдвардста орналасқан 6512-ші сынақ эскадрильясына бекітілді. Сынақ ұшқышы ретінде ол F-4 және A-7D ұшақтарымен ұшуды қамтитын түрлі жобалармен айналысты. Ол барлығы 12 600 сағат ұшқыштық тәжірибесіне ие болды, оның 9 640 сағаты реактивтік ұшақтармен ұшуға арналды.

NASA мансабы

Нагель 1979 жылдың тамызында НАСА-ның ғарышкері атанды. Оның техникалық міндеттеріне мыналар кірді: STS-1 рейсі үшін резервтік T-38 іздеу пилоты; STS-2 рейсі үшін қолдау экипажы және резервтік кіру ғарыш кемесі операторы (CAPCOM); STS-3 рейсі үшін қолдау экипажы және негізгі кіру CAPCOM операторы; Шаттл авиациялық интеграция зертханасында (SAIL) және Ұшу симуляциялау зертханасында (FSL) бағдарламалық жасақтаманы тексеру; Ғарышкерлер кеңсесінен Шаттл үшін экипаж қашу жүйесін әзірлеуде өкілдік ету; Ғарышкерлер кеңсесінің басшысы (1991). Төртінші ұшуын аяқтағаннан кейін Нагель ғарышта барлығы 723 сағат өткізді. Нагель 1995 жылдың 28 ақпанында Әуе күштерінен зейнетке шықты. 1995 жылдың 1 наурызынан бастап ол Джонсон Ғарыш орталығының Операцияларды дамыту, қауіпсіздік, сенімділік және сапаны қамтамасыз ету жөніндегі директорының орынбасары лауазымына толық уақытқа тағайындалды. 1996 жылдың қыркүйегінде Нагель Ұшақтарды пайдалану бөліміне ауысты, онда ол зерттеуші ұшқыш ретінде жұмыс істеді. Нагель төрт ғарышқа ұшудың қатысушысы болды (1985 жылы STS-51G және STS-61A, 1991 жылы STS-37 және 1993 жылы STS-55), олар төменде сипатталған:

Ғарышқа ұшу тәжірибесі

Нагель алғаш рет 1985 жылғы 17 маусымда Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылған STS 51G миссиясының миссия маманы ретінде ұшты. "Дискавери" шаттлының экипажы Мексика (Morelos), Араб лигасы (Arabsat) және АҚШ (AT&T Telstar) үшін байланыс спутниктерін орналастырды. Олар "Римоматтық манипуляторлық жүйе" (RMS) арқылы "Спартан" спутнигін іске қосып, кейіннен оны қайтарып алды. Спутник ғарыш кемесінен бөлінген кезде 17 сағат бойы рентген сәулелері астрономиясы бойынша тәжірибелер жүргізді. Сонымен қатар, экипаж Автоматтандырылған бағытталған қаттылау пешін (ADSF) іске қосты, алты "Getaway Specials" қатысты, биомедициналық тәжірибелерге қатысты және Стратегиялық қорғаныс жобасының аясында лазерлік қадағалау экспериментін жүргізді. Шамамен 170 сағаттық ғарышқа ұшқаннан кейін, "Дискавери" 1985 жылғы 24 маусымда Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасына қонды. Содан кейін Нагель 1985 жылғы 30 қазанда Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылған Батыс Германияның D 1 Spacelab миссиясы STS 61A-да пилот ретінде ұшты. Бұл миссия АҚШ-тан тыс жерде жүк операцияларын басқару бойынша алғашқы миссия болды. Физиологиялық ғылымдар, материалдарды өңдеу, биология және навигация салаларында 75-тен астам ғылыми эксперимент аяқталды. Жерді 111 айналым жасағаннан кейін, "Челленджер" шаттлы 1985 жылғы 6 қарашада Калифорниядағы Эдвардс әуе базасына қонды. Үшінші ұшуында Нагель STS 37 миссиясының командирі болды, ол 1991 жылғы 5 сәуірде Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан орбитаға ұшырылып, 1991 жылғы 11 сәуірде Калифорниядағы Эдвардс әуе базасына қонды. Бұл миссия кезінде "Атлантис" шаттлының экипажы ғарыштағы гамма сәулелерінің көздерін зерттеу мақсатында Комптон гамма сәулелер обсерваториясын орналастырды. Экипаж бес жарым жылдан бері алғашқы жоспарланған ғарышқа шығуды және спутниктегі істен шыққан антеннаны босату үшін алғашқы сәтті жоспарланбаған ғарышқа шығуды жүзеге асырды. Нагель сондай-ақ STS 55 миссиясының командирі болды, ол неміс D 2 Spacelab миссиясы еді. 1993 жылғы 26 сәуірде "Колумбия" шаттлымен ұшырылғаннан кейін экипаж 10 күннен кейін 1993 жылғы 6 мамырда Калифорниядағы Эдвардс әуе базасына қонды. Амбициялы миссия барысында материалдарды өңдеу, биология, робототехника, технология, астрономия және жерді картографиялау сияқты көптеген салаларда 89 эксперимент жүргізілді. Барлығы ол ғарышта 723 сағат өткізді.

НАСА-дан кейінгі мансап

2011 жылы Нагель және оның әйелі Линда Миссури штатындағы Колумбия қаласына көшіп барды, онда екеуі де Миссури университетінде оқытумен айналысты. Нагель Инженерлік колледжде студенттерді ұстап тұру жөніндегі маман және Механика және ғарыш инженерлік кафедрасындағы оқытушы болды, ол ғарыш қозғалтқыштары саласында маманданған; Годвин физика кафедрасының профессоры болды, астрономияға маманданған. Ол Миссури университетінің Инженерлік колледжінде жұмыс істеді. Ол университеттің Механика және ғарыш инженерлік кафедрасында оқытушы ретінде қызмет етті.

Ұйымдар

Дедалиандар орденінің және Альфа Дельта Фи орденінің өмірлік мүшесі; сондай-ақ Фи Эта Сигма, Сигма Тау, Тау Бета Пи және Сигма Гамма Таудың құрметті мүшесі.

Арнайы марапаттар

Әуе күштерінің Ерекше ұшу айқасымен және 7 емен жапырағы бар Әуе медалімен марапатталды; ал Бакалавр ұшқышының даярлығы барысында Командирдің куәлігін, Ұшу куәлігін, Академиялық куәлігін және Орвилл Райт жетістік сыйлығын (Дедальян ордені) алды; сондай-ақ 1978 жылы Әуе күштерінің Еңбегі сіңген медалімен марапатталды. NASA-ның 4 ғарыш ұшу медалін (1985, 1991, 1993), NASA-ның Ерекше қызмет медалін (1988, 1989), NASA-ның Ұлы көшбасшылық медалін (1992), AAS Ұшу жетістіктері сыйлығын, STS 37 экипажына (1992), Иллинойс университетінің үздік түлегі сыйлығын (1992), NASA-ның Еңбегі сіңген медалін (1994), Калифорния мемлекеттік университетінің (Фресно) үздік түлегі сыйлығын (1994), Иллинойс штатының Линкольн лауреаты атағын (1994) иеленді.

Өлім

Нагель 2014 жылдың 21 тамызында Миссури штатының Колумбия қаласында асқынған меланома салдарынан қайтыс болды. Ол 67 жасқа толыпты.