Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық композитор және музыкант
Canadian composer and musician
Кеннет Винсент Джон Уилер, ОК (14 қаңтар 1930 – 18 қыркүйек 2014) – канадалық композитор, труба мен флюгельгорнші, 1950-жылдардан бастап Ұлыбританияда тұрды. Оның көптеген өнернамалары джазға негізделген, бірақ ол еркін импровизацияда да белсенді болды және кейде рок музыкасының жазуларына қатысты. Уилер жүзден астам шығарма жазды және кішкентай топтар мен үлкен ансамбльдер үшін шебер аранжировка жасады. Уилер Корольдік академияның жас джаз курсының демеушісі болды.
Kenneth Vincent John Wheeler, OC (14 January 1930 – 18 September 2014) was a Canadian composer and trumpet and flugelhorn player, based in the U. K. from the 1950s onwards. Most of his performances were rooted in jazz, but he was also active in free improvisation and occasionally contributed to rock music recordings. Wheeler wrote over one hundred compositions and was a skilled arranger for small groups and large ensembles. Wheeler was the patron of the Royal Academy Junior Jazz course.
Ерте өмір
Уилер 1930 жылдың 14 қаңтарында Онтарио провинциясының Торонто қаласында дүниеге келген. Торонтода өскен ол 12 жасында корнет тартып үйрене бастады және жасөспірім кезінде джазға қызығушылық танытты. 1950 жылы Уилер Корольдік музыка консерваториясында композицияны бір жыл бойы оқыды. 1952 жылы ол Ұлыбританияға көшіп кетті. Ол сол кездегі Лондон джаз өнеріне қатысып, Томми Уиттл, Табби Хейс және Ронни Скотт басқарған топтарда орындады.
Wheeler was born in Toronto, Ontario, on 14 January 1930. Growing up in Toronto, he began playing the cornet at age 12 and became interested in jazz in his mid teens. Wheeler spent a year studying composition at The Royal Conservatory of Music in 1950. In 1952 he moved to Britain. He found his way into the London jazz scene of the time, playing in groups led by Tommy Whittle, Tubby Hayes, and Ronnie Scott.
Мансап
1950 жылдардың соңында ол Бобби Веллинспен бірге Бадди Федерстонхоудың квинтетіне мүше болды. 1959 жылдан 1965 жылға дейін Джон Данкуорттың оркестрінде ойнады, осы кезеңде ол Ричард Родни Беннетттен (1962-1963) және Билл Руссодан (1963-1964) композиция сабақтарын алды. Ол сондай-ақ (Эрик Бердон және) Animals тобының биг-бэндымен бірге Ричмондтағы 5-ші жылдық британдық джаз және блюз фестивалінде (1965) бір рет ғана сахнаға шықты, онда тенор саксофонда ойнаған Стен Робинсон, Дик Моррисси және Ал Гей, баритон саксофонда Пол Кэрролл, сондай-ақ трубадағы Иэн Карр және Грег Браун да болды. 1968 жылы Уилер гитарист Терри Смиттың алғашқы жеке альбомы Fall Out-та ойнады. Уилер мансабы бойында үлкен джаз ансамбльдерімен өзінің шығармаларын орындап, жазды, бұл оның өз атымен жазылған алғашқы альбомы Windmill Tilter (1969) – Джон Данкуорт тобымен бірге жазылғаннан басталады. BGO Records 2010 жылдың қыркүйегінде CD шығарды. Биг-бэнд альбомы Song for Someone (1973) Уилердің ерекше оркестрлік стилін Эван Паркер және Дерек Бейли сияқты музыканттардың ұсынған еркін импровизациясымен үйлестірді және 1975 жылы Melody Maker журналы оны «Жыл альбомы» деп таныды. Кейіннен бұл альбом Паркердің Psi лейблінде қайта жарық көрді. 1960 жылдардың ортасында Уилер Лондондағы жаңадан пайда болған еркін импровизация қозғалысының белсенді қатысушысы болды, Паркер, Джон Стивенс, Spontaneous Music Ensemble және Globe Unity Orchestra тобымен бірге ойнады. Жоғарыда аталған жетістіктеріне қарамастан, оның атағының көп бөлігі кіші джаз топтарымен жұмысына байланысты. Уилердің кіші топтарымен жасаған алғашқы жазбалары, сыншылардың назарын аударған Gnu High (1975) және Deer Wan (1977) болды, екеуі де ECM лейблі үшін жарық көрді (Gnu High – Чарльз Ллойдпен жұмыс істегеннен кейін Кит Джарретттің сидмен ретінде ойнаған сирек альбомдардың бірі). ECM лейблімен үздіксіз ынтымақтастықтан тыс, 1976 жылы CBC арнасында Ensemble Fusionaire атты сирек альбом шықты. Бұл альбомда үш канадалық музыкант қатысты және ол Торонтодағы Сент-Мэри шіркеуінде жазылған, ECM жазбаларынан өзгеше дыбысқа ие. Уилер 1971 жылдан 1976 жылға дейін Энтони Бракстон квартетінде трубашы болды. Ол сондай-ақ 1977 жылдан 2000 жылға дейін Джон Тейлор және Норма Уинстонмен бірге камералық джаз триосы Azimuth мүшесі болды. Олардың осы атпен шыққан алғашқы альбомы 1977 жылы ECM лейблінде жарық көрді, одан кейін 1985 және 1995 жылдары тағы екі альбом шықты. Ол 1985 жылы Channel 4 телеарнасында көрсетілген композитор Грэм Коллиерге арналған деректі фильмде еске алынды.
In the late 1950s, he was a member of Buddy Featherstonhaugh's quintet together with Bobby Wellins. From 1959 until 1965 he was a member of John Dankworth's orchestra, during which time he also studied composition with Richard Rodney Bennett (1962 3) and Bill Russo (1963 4). He also with (Eric Burdon and) the Animals' Big Band that made its only public appearance at the 5th Annual British Jazz & Blues Festival in Richmond (1965) with tenors Stan Robinson, Dick Morrissey and Al Gay, baritone sax Paul Carroll, and fellow trumpets Ian Carr and Greg Brown. In 1968, Wheeler appeared on guitarist Terry Smith's first solo album, Fall Out. Wheeler performed and recorded his own compositions with large jazz ensembles throughout his career, beginning with the first album under his own name, Windmill Tilter (1969), recorded with the John Dankworth band. BGO Records released a CD in September 2010. The big band album Song for Someone (1973) fused Wheeler's characteristic orchestral writing with passages of free improvisation provided by musicians such as Evan Parker and Derek Bailey, and was also named Album of the Year by Melody Maker magazine in 1975. It has subsequently been reissued on CD by Parker's Psi label. In the mid 1960s, Wheeler became a close participant in the nascent free improvisation movement in London, playing with Parker, John Stevens, the Spontaneous Music Ensemble and the Globe Unity Orchestra. Despite the above noted accomplishments, much of his reputation rests on his work with smaller jazz groups. Wheeler's first small group recordings to gain significant critical attention were Gnu High (1975) and Deer Wan (1977), both for the ECM label (Gnu High is one of the few albums to feature Keith Jarrett as a sideman since his tenure with Charles Lloyd). One exception from the ongoing collaboration with ECM was his rare album on CBC called Ensemble Fusionaire in 1976. This had three other Canadian musicians and was recorded in St. Mary's Church in Toronto for a different character to the sound than on the ECM recordings. Wheeler was the trumpeter in the Anthony Braxton Quartet from 1971 to 1976. He was also a member of the chamber jazz trio Azimuth with John Taylor and Norma Winstone from 1977 to 2000. Their first release under this name was a 1977 album issued by ECM; two albums followed, with later albums coming in 1985 and 1995. He was featured in a profile on composer Graham Collier in the 1985 Channel 4 documentary Hoarded Dreams.
Кейінгі өмірі
Music for Large & Small Ensembles (1990) Уилердің "Sea Lady" және "The Sweet Time Suite" композицияларын қамтыды, екіншісі – Windmill Tilter-ден бергі үлкен ансамбль үшін оның ең ауқымды туындысы. Ол әйелі Дорин және балалары Марк пен Луаннға мұрагер болды.
Music for Large & Small Ensembles (1990) included the Wheeler compositions "Sea Lady" and "The Sweet Time Suite", the latter his most ambitious extended work for big band since Windmill Tilter. He was survived by his wife, Doreen, and his children, Mark and Louanne.