Кіріспе
Американдық композитор, саксофонист және топ жетекшісі
Джон Зорн (2 қыркүйек 1953 жылы туған) – американдық композитор, дирижер, саксофонист, аранжировщик және продюсер, ол "санатқа қастық көрсетеді". Оның авангардтық және эксперименталды композиция мен импровизацияға деген көзқарасы джаз, рок, хардкор, классикалық, заманауи, серфинг, металл, саундтрек, эмбиент және әлемдік музыканы қамтиды. Rolling Stone журналы былай деп жазды: "Зорн көбінесе бағыттан тыс жұмыс істесе де, бірте-бірте ол өзіміздің заманымыздың ең ықпалды музыканттарының бірі ретінде танылды". Зорн 1970-ші жылдардың ортасында Нью-Йорк қаласының авангардтық музыкалық ортасына еніп, импровизациялық өнерпаздармен бірлесіп жұмыс істеді және композициялық стратегиялар мен аранжировкалармен тәжірибе жасады. Spillane және Naked City Зорнның музыкалық стильдерді жаңа және күрделі форматта біріктіру және үйлестіру қабілетін көрсетті. Зорн 1980-ші және 90-шы жылдардың басында Жапонияда көп уақыт өткізіп, 1995 жылы Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігіне оралып Tzadik рекордтық лейблін құрды. Tzadik Зорнға тәуелсіздікке қол жеткізуге, шығармашылық бақылауды сақтауға және оның өсіп келе жатқан жазбалар каталогының қолжетімділігін қамтамасыз етуге мүмкіндік берді. Ол лейбл үшін үлкен мөлшерде жаңа материалдарды жазып, шығарды, жыл сайын бірнеше жаңа альбомдарды ұсынады, сондай-ақ көптеген басқа да әртістердің жазбаларын шығарды. Зорн Naked City, Painkiller және Masada топтарымен саксофонда ойнайды, Moonchild, Simulacrum сияқты ансамбльдерге дирижерлік етеді немесе музыканттарды оның туындыларын өздерінің түсініктерімен орындауға шақырады. Ол классикалық ансамбльдер мен оркестрлер үшін концерттік музыка жазды, сондай-ақ опера, дыбыстық инсталляциялар, фильмдер мен деректі фильмдерге музыка шығарды.
Алғашқы зерттеулер
Джон Зорн Нью-Йоркте еврей отбасында өскен, ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Халықаралық мектебінде оқыды және фортепиано, гитара және флейтада ойнады. Зорнның анасы Вера (туған есімі Студенски; 1918–1999), классикалық және әлемдік музыка тыңдады; оның әкесі Генри Зорн (1913–1992), джаз, француз шансондары және кантри музыкасына қызығушылық танытты; ал оның үлкен ағасы ду-воп және 1950-жылдардағы рок-н-ролл жазбаларын жинады. Зорн жасөспірім шағында «The Doors» тыңдап, серфинг тобында бас-гитарада ойнады, сонымен қатар Дьердь Лигети, Маурисио Кагель және Карлхайнц Штокхаузеннің эксперименталды және авангардтық музыкасын зерттеді, сондай-ақ мультфильмдер мен фильмдердің саундтректерін тыңдады. Зорн өзін-өзі оркестрлеу және контрапунктке үйретті, ноталарды көшіру арқылы, ал Оливер Лейктің лекцияларына қатысқан Вебстер колледжіне түсуге дейін Леонардо Балададан композицияны оқыды. Вебстерде оқығанда ол еркін джаз, авангард және эксперименталды музыка, фильмдердің саздық элементтерін, перформанс өнерін және Карл Сталлингтің мультфильмдеріне жазған музыканы өз жазбаларына енгізді, сондай-ақ Энтони Бракстонның «For Alto» атты новаторлық соло-альбомын ашты, ол оны осы аспапты таңдауға шабыттандырды. Үш семестрден кейін Вебстерден кетіп, Зорн Манхэттенге оралғанға дейін Батыс жағалауында тұрды. Ол өз пәтерінде және басқа да шағын Нью-Йорк орындарында концерттер берді, саксофонда және түрлі қамыстарда, қаз дауыстарында, таспаларда және басқа да аспаптарда орындады. Зорн андеграунд өнер саласына еніп, режиссер Джек Смиттың қойылымдарына көмектесіп, Ричард Форменнің пьесаларын тамашалады.
Ертедегі шығармалары мен жазбалары
Зорнның алғашқы маңызды композицияларының ішінде "импровизаторларды икемді композициялық форматтарда қолданатын күрделі жүйелер" деп сипатталған көптеген ойын туындылары болды. Бұл композициялар "қатаң ережелерді, рөлдік ойындарды, карточкалармен берілетін нұсқауларды қамтыды, мұның бәрі құрылым мен импровизацияны біртілді үйлестіру мақсатында жасалған". Оның ең танымал ойын туындысы – 1984 жылы жазылған және алғаш рет 1987 жылы, содан кейін 1992, 1994 және 2002 жылдары жазылған "Кобра". Ол көп рет орындаушылар тарапынан қайта қарастырылды. 1980 жылдардың басында Зорн жеке орындаушы ретінде де, сондай-ақ басқа ойдағы суретшілермен де импровизациямен белсенді айналысты. Зорнның алғашқы шағын топтық импровизациялары "Locus Solus" (1983) альбомында тіркелді, онда Зорн Кристиан Марклей, Арто Линдсей, Уэйн Хорвиц, Икуэ Мори және Антон Фиер сияқты басқа импровизаторлармен бірге орындады. "Ганрю аралында" Зорнның Мичихиро Сатомен шамизенде орындаған дуэттер сериясы болды, ол 1984 жылы "Yukon" лейблінде шектеулі таралымда шығарылды. Зорн кейіннен осы ерте жазбаларды қайта жариялады.
Жазулардағы жетістіктер
Зорнның табысы 1986 жылы Nonesuch Records лейблінде шыққан, жоғары бағаланған "The Big Gundown" альбомымен келді. Композитор Эннио Морриконе бұл альбомды қолдап, былай деді: "Бұл жаңа, жақсы және зиялы идеяларға толы жазба. Бұл – жоғары деңгейдегі іске асыру, ғылыми фантазия мен шығармашылыққа толы маэстроның жұмысы. Көптеген адамдар менің шығармаларымның әртүрлі нұсқаларын жасады, бірақ ешкім оларды осылай орындаған емес". 1987 жылы Зорн тағы бір маңызды лейблмен "Spillane" альбомын шығарды, онда Альберт Коллинздің, Kronos Quartet-тің орындауындағы композициялармен қатар, ерте "файл картасы" композициясы да болды. Композиция мен импровизацияны біріктірудің бұл әдісі Зорнның файл карталарына идеялар мен сипаттамалар жазып, оларды шығарманы құру үшін реттеп орналастыруын қамтыды. Зорн 2003 жылы бұл процесті былай сипаттады: "Мен сәттерде, әртүрлі дыбыс блоктарында жазамын, сондықтан осы оқиғаларды карточкаларға сақтауды ыңғайлы деп санаймын, оларды ең аз күш жұмсап сұрыптап, реттеп алуға болады. Ритм өте маңызды. Тым жылдам қозғалсаңыз, адамдар жеке сәттерді өздігінен толыққанды естімей, оларды бірнеше эффектінің бөліктері ретінде қабылдайды. Мен бір апта бойы күніне 10-12 сағат осы файл карталарын оркестрге келтірумен айналыстым. Бұл өте қарқынды процесс болды". Зорнның дыбыс блоктарын жалпы құрылымға ұйымдастырудың файл картасы әдісі көбінесе ол таңдаған музыканттарға, олардың файл карталарындағы жазылғандарды түсінуіне және Зорнмен арадағы қарым-қатынасына байланысты болды. "Мен биік мұнарада отырып, ноталарымды музыканттарға беруге тырыспаймын", – деді Зорн. "Мен олармен бірге болуым керек, сондықтан музыканттармен танысу үшін саксофон ойнауды бастадым. Мен әлі де музыканттың сенімін жеңіп алуым керек деп санаймын, олар ғана менің музыканы орындай алады. Ақырында, музыканттар: "Бұл қызықты болды – көп жұмыс істедік, мен үшін ең қиын нәрселердің бірі болды, бірақ бұл күш салуға тұрарлық еді" десін деймін". "News for Lulu" (1988) және "More News for Lulu" (1992) фильмдерінде Зорн, Билл Фриселл және Джордж Э. Льюис Кларк, Кенни Дорхам, Фредди Редд және Хэнк Моблидің композицияларын орындады. 1989 жылы ол Орнет Коулманның композицияларының хардкор панк нұсқаларын қамтитын "Spy vs Spy" альбомын жазды. Кук айтуынша, "Зорнның жанкүйерлері оны шебер бибоп альт саксофонисі деп санайды, бірақ ол осы стильге жақын орындағанда, оның ойнауында үлкен бибоптердің шиеленісі де, тыныштығы да жоқ, көбінесе ештеңеден де гөрі тұншықтырылғандай естіледі". Голливудтың қызығушылығы болмаса да, ақырында Шейла Маклафлин және Рауль Руис сияқты тәуелсіз режиссерлер оның талантын іздеді. Кинорежиссер Уолтер Хилл "Looters" деп аталатын фильм үшін оның музыкасын қабылдамады. Зорнның музыкасы соңғы нұсқаға кірмегенімен, ол алған ақшаны "Tzadik" лейблін құруға жұмсады, ол 1995 жылы Уолтер Хиллдің "Filmworks II: Music for an Untitled Film" фильмін шығарды. Зорн сонымен қатар "Wieden+Kennedy" жарнама агенттігі үшін бірқатар коммерциялық саундтректерді жасады, оның ішінде Зорнның ұзақ жылдар бойы шабыттанған режиссері Жан-Люк Годардтың түсіргені де бар. Зорн фильмдерге жасаған тапсырыстарын "Masada" және "Masada String Trio" сияқты жаңа ансамбльдерді жазу үшін пайдаланды. 1990 жылдардың ортасынан бастап Зорн БДСМ және ЛГБТ мәдениеттерімен айналысатын тәуелсіз фильмдерге, еврей халқының тарихын зерттейтін деректі фильмдерге және маргиналды суретшілер туралы фильмдерге музыка жазды. 2013 жылы "Filmworks Series" сериясының 25 томын шығарғаннан кейін Зорн енді киноға музыка жазбайтынын мәлімдеді.
I write in moments, in disparate sound blocks, so I find it convenient to store these events on filing cards so they can be sorted and ordered with minimum effort. Pacing is essential. If you move too fast, people tend to stop hearing the individual moments as complete in themselves and more as elements of a sort of cloud effect I worked 10 to 12 hours a day for a week, just orchestrating these file cards. It was an intense process. Zorn's file card method of organizing sound blocks into an overall structure largely depended on the musicians he chose, the way they interpreted what was written on the file cards, and their relationship with Zorn. "I'm not going to sit in some ivory tower and pass my scores down to the players." said Zorn,
<blockquote>I have to be there with them, and that's why I started playing saxophone, so that I could meet musicians. I still feel that I have to earn a player's trust before they can play my music. At the end of the day, I want players to say: this was fun—it was a lot of fucking work, and it's one of the hardest things I've ever done, but it was worth the effort. News for Lulu (1988) and More News for Lulu (1992) featured Zorn, Bill Frisell and George E. Lewis performing compositions by Clark, Kenny Dorham, Freddie Redd, and Hank Mobley. He recorded Spy vs Spy featuring hardcore punk versions of Ornette Coleman's compositions in 1989. According to Cook, "Zorn's admirers often consider him a masterful bebop alto player, but when he does perform in something approaching that style his playing has little of the tension and none of the relaxation of the great beboppers, often sounding more strangulated than anything". While interest from Hollywood was not forthcoming, eventually independent filmmakers like Sheila McLaughlin and Raúl Ruiz sought his talents. Filmmaker Walter Hill rejected his music for a film to be called Looters. Although Zorn's score did not make the final cut he used the money he received to establish the record label, Tzadik, on which he released Filmworks II: Music for an Untitled Film by Walter Hill in 1995. Zorn also produced a series of commercial soundtracks for the advertising firm Wieden+Kennedy, including one directed by Jean Luc Godard, a long term Zorn inspiration. Zorn used his film commissions to record new ensembles like Masada and the Masada String Trio. From the mid 1990s, Zorn composed film music for independent films dealing with BDSM and LGBT culture, documentaries exploring the Jewish experience, and films about outsider artists. In 2013, after releasing 25 volumes in his Filmworks Series, Zorn announced that he would no longer be releasing music for film.
Масада кітаптары
Джоуи Баронмен болған әңгімелер Зорнға еврей мәдениетін зерттеп, қабылдауға жетеледі. "Кристаллнахт" (1992) атты тағы бір карточкалық шығарма 1938 жылы Германия мен Австриядағы еврейлерге қарсы зорлықпен және қиратушылықпен жасалған "Сынған шыны түнін" бейнеледі. Көптеген бөлімдерде клезмер музыкасына тән фригиялық доминант және украиндық дориандық гаммалары қолданылды. Зорн өзіне бір жыл ішінде осы гамманы пайдаланып 100 композиция жазу міндетін қойды.
Бірінші кітап
1993 жылы Зорн Баронды, сондай-ақ Дейв Дугласты (труба) және Грег Коэнды (контрабас) Джо Чаппелдің алғашқы фильмі «Көшпенділер төрттігі» үшін музыкалық сүйемелдеме жасауға шақырды (кейін «Filmworks III: 1990–1995» жинағына енді) және оның жаңа шығармаларын орындау үшін алғашқы Masada тобын құрды. Бұл топ Орнетт Коулманның новаторлық еркін джаз квартетінің аспаптық құрамы мен импровизациялық тәсілін пайдаланды. Үш жылдың ішінде композициялардың саны 205-ке жетті және бұл «Алғашқы Масада кітабы» деп аталды. Зорн түсіндірді: «Масада» жобасы – яһуди дәстүрінде позитивті бірдеңе жасау, яһуди музыкасының идеясын 21-ші ғасырға жеткізу, дәл сол сияқты джаз 1910-жылдар мен 1920-жылдардан бастап 1940-жылдар, 1950-жылдар, 1960-жылдар және одан кейін дамығандай. Бастапқыда жүз пьеса жазуды жоспарладым. Бірақ алғашқы кітапқа 200-ден астам шығарма жазып, оларды жылдар бойы санаусыз рет орындадым. 1996 жылы Зорн «Bar Kokhba» жинағын шығарды, онда Masada шығармалары әртүрлі музыканттардан құралған топтармен жазылған. Осы альбомнан екі ансамбль пайда болды: Грег Коэн (контрабас), Марк Фельдман (скрипка) және Эрик Фридландер (виолончель) құрамындағы Masada String Trio; және Марк Рибо (гитара), Сайро Баптиста (перкуссия) және Джой Барон (барабандар) қосылған Bar Kokhba Sextet. Екеуі де 1998 жылғы «The Circle Maker» альбомында ойнады. Masada String Trio Зорнның «Filmworks» сериясында, оның 50 жылдық мерейтойының аясында және «Book of Angels» жобасының бөлігі ретінде екі альбом – «Azazal» және «Haborym» шығарды. 2003 жылы Зорн Electric Masada тобын құрды, оған Зорн, Баптиста, Барон және Риботтан бөлек, Тревор Данн (контрабас), Икуэ Мори (электроника), Джейми Сафт (клавишалар) және Кенни Вуллесен (барабандар) кірді. Топ Зорнның 50 жылдық мерейтойлық концерті сериясынан алғашқы концерттік альбомын және 2004 жылы жазылған қос концерттік дискіні шығарды. 2019 жылы Зорн Джулиан Лаге (гитара), Хорхе Родер (контрабас) және Кенни Вуллесен (барабандар) қатысқан New Masada Quartet тобын құрды. 2003 жылдан бастап Зорн Masada жазбаларының он жылдық сериясын шығарды. Серияда Marc Ribot, Bill Frisell және Tim Sparks-тың Masada Guitars, Mark Feldman мен Sylvie Courvoisier-дің Masada Recital, Rashanim-нің Masada Rock, сондай-ақ әртүрлі артистердің қатысуымен екі альбом – «Voices in the Wilderness» және «The Unknown Masada» сияқты Masada тақырыптарының бес альбомы болды. Зорн түсіндірді: «Бірінші кітапты орындағаннан кейін 10 жыл өткен соң, мен «Бәлкім, тағы да пьесалар жазсам жақсы болар» деп ойладым. Мен тағы 300 пьеса жаздым. Оларды жаза бастағанда «Бұл жолы бір айда жүз ән жаза аламын ба?» дедім. Мен осы уақыт бойы осы гаммалармен және пьесалармен жұмыс істеп келемін. Менің ойымда әртүрлі жаңа идеялар қалды. Бір жылдың ішінде емес, бір айдың ішінде 100 пьеса жаза аламын ба? Бірінші айда жүз пьеса, екінші айда тағы жүз, үшінші айда тағы жүз пьеса шығардым. Мұның болатынын білмедім. Masada Book Two композицияларының көптеген атаулары демондық және яһуди-христиан мифологиясынан алынған. Masada квартеті 2007 жылдың наурыз айында Линкольн өнер орталығында олардың соңғы концерттері деп жарияланған өнер көрсетті. Зорн 2009 жылы Ури Кейн мен Сайро Баптистамен бірге секстет ретінде топты қайта құрды: «Мен 2007 жылы біз біршама платоға жеттік деп ойладым және мен: «Бәлкім, квартет енді аяқталды. Мүмкін, біз қол жеткізе алатын нәрсемізді жүзеге асырдық. Мүмкін, бұл мәселені тоқтатуға уақыт келді». Содан кейін Марсиак джаз фестивалі маған үлкен топты құруды тапсырды. Олар Масадаға бірнеше адамды қоссам не болады деп сұрады. Мен: «Мен квартетке ешкімді қосып ала алмаймын. Квартет – квартет, біздің жұмысымыз осы» дедім. Бірақ кейін ойладым: «Егер мен біреуді қоссам, Ури мен Сайроны сұрар едім». Біз Марсиакта сынап көрдік, ол керемет болды. Бізде тіпті репетиция уақыты да болған жоқ. Мен кестелерді таратып: «Жақсы, мені бақылаңдар, мен дирижер боламын. Жай ғана орындайық». Бұл кейде орындыда болатын сиқырлы кликтердің бірі еді. Иә, бұл топ қайтадан өркендеп жатыр. 15 жыл бойы осы музыканы орындағаннан кейін, біз әлі де жаңа нәрселерді таба аламыз». Зорнның Masada шығармалары мен оған байланысты ансамбльдер көптеген концерттер мен фестивальдердің негізгі назарына айналды және ол «Masada марафондарын» тұрақты түрде ұйымдастырды, онда түрлі топтар мен музыканттар «Masada кітаптарынан» музыка орындайды.
The project for Masada was to create something positive in the Jewish tradition something that maybe takes the idea of Jewish music into the 21st century the way jazz developed from the teens and 1920s into the '40s, the '50s, the '60s and on My initial idea was to write a hundred tunes. And then I ended up writing over 200 for the first book and then performed it countless time for years. In 1996, Zorn released Bar Kokhba featuring Masada compositions recorded by a rotating group of musicians. Two ensembles arose from this album: the Masada String Trio, composed of Greg Cohen (bass), Mark Feldman (violin), and Erik Friedlander (cello); and the Bar Kokhba Sextet which added Marc Ribot (guitar), Cyro Baptista (percussion), and Joey Baron (drums), both of which were featured on 1998's The Circle Maker. The Masada String Trio were also featured on Zorn's Filmworks series, as part of his 50th Birthday Celebration, and released two albums as part of the Book of Angels project, Azazal and Haborym. In 2003, Zorn formed Electric Masada, a band featuring Zorn, Baptista, Baron, and Ribot, along with Trevor Dunn (bass), Ikue Mori (electronics), Jamie Saft (keyboards), and Kenny Wollesen (drums) releasing their debut live album from Zorn's 50th Birthday Concert series and a double live CD recorded in 2004. In 2019, Zorn formed the New Masada Quartet with Julian Lage (guitar), Jorge Roeder (bass), and Kenny Wollesen (drums). A Tenth Anniversary Series of Masada recordings was released by Zorn beginning in 2003. The series featured five albums of Masada themes including Masada Guitars by Marc Ribot, Bill Frisell, and Tim Sparks; Masada Recital by Mark Feldman and Sylvie Courvoisier; Masada Rock by Rashanim; and two albums featuring various artists, Voices in the Wilderness and The Unknown Masada. Zorn explained:
blockquote|After 10 years of performing the first book, I thought "Maybe it'd be nice to write some more tunes." And I wrote 300 more tunes. When I started writing those it was "Let's see if I can write a hundred songs in a month this time." I've been working on these scales and playing these tunes all this time. In the back of my head somewhere are lodged all kinds of new ideas. Let's see if I can come up with 100 tunes in a month instead of in a year. So in the first month, I popped out a hundred tunes; the second month, another hundred; in the third month, a third 100 tunes. I had no idea that was going to happen. The titles of many Masada Book Two compositions are derived from demonology and Judeo Christian mythology. The Masada quartet performed at the Lincoln Center for the Performing Arts in March 2007 for what were billed as their final concerts. Zorn reformed the band as a sextet with Uri Caine and Cyro Baptista in 2009 saying:
I felt like we kind of hit a plateau a little bit with it in 2007 and I said, "Well, maybe the quartet is really done. Maybe we've accomplished what we can accomplish. Maybe it's time to put this to bed." And then I was asked by the Marciac Jazz Festival to put together a slightly larger group. They asked me what if I added a couple of people to Masada and I said, "I can't add anybody to the quartet. The quartet is the quartet, that's what we do." But then I thought, "Well, if I was going to add someone I would probably ask Uri and Cyro." So we tried it at Marciac and it was unbelievable. We didn't even have any rehearsal time. I just passed the charts out and said, "OK, just watch me because I'll be conducting. Let's just do it." And it was one of those magical clicks on the bandstand that sometimes happens. So yeah, this band is taking off again. After 15 years of doing this music, we can still find new things. Zorn's Masada compositions and associated ensembles have become a central focus of many concerts and festivals and he has established regular 'Masada Marathons' that feature various bands and musicians performing music from the Masada Books.
Үшінші кітап
Зорн 2014 жылы "Берія кітабы" атты Masada-ның үшінші кітабын аяқтады.
" Арманшылдар "
Зорн 2001 жылы өзінің ең танымал альбомдарының бірі – The Gift-ті шығарды, ол серфинг, экзотика және әлемдік музыканың аяушы үйлесімімен көптеген адамдарды таң қалдырды. 2008 жылдың 29 ақпанында Бруклиндегі St Ann's Warehouse-та Зорн The Dreamers тұсаукесерін өткізді, ол The Gift-те алғаш рет пайда болған тыныш композицияларға қайта оралды және сол аттас топты қалыптастырды. The Dreamers 2009 жылы екінші альбомын, O'o-ны, 2010 жылы Зорнның Book of Angels шығармаларының альбомын және 2011 жылы Рождестволық альбомды шығарды.
Жазбалар
1992 жылы Джон Зорн DIW лейблінің Avant еншілес компаниясын құрып, бірнеше Naked City жазбаларын, сондай-ақ Дерек Бейли, Бакетхед, Юджин Чадборн, Дейв Дуглас, Эрик Фридландер, Уэйн Хорвиц, Икуе Мори, Бобби Превит, Зина Паркинс және Марк Рибо сияқты Зорнмен байланысты музыканттар қатысқан көптеген басқа альбомдарды шығарды. 1995 жылы джаз продюсері Кадзунори Сугиямамен бірлесіп, өзінің каталогын қолжетімді ету және басқа музыканттарды насихаттау мақсатында Tzadik рекордтық лейбін құрды. Tzadik арнайы басылым CD, DVD, кітаптар мен футболкаларды да шығарады. 1998 жылдан бері Tzadik шығарылымдарының дизайнын графикалық суретші Хён Хён "Чиппи" Чин жасап келеді.
The Stone (музыкалық орындар)
Зорнның Нью-Йорктегі алғашқы өнер көрсетулері шағын, әртістер ұйымдастырған орындарда, тіпті оның жеке пәтерінде болды. Зорн 2005 жылы The Stone ашылуына жетекші күш болды, ол Нью-Йорктегі Alphabet City-дегі авангардтық өнер орталығы. Ол тек сыйлықтар мен лимитті CD сату арқылы қаржыландырылады, ал түскен барлық ақша тікелей өнерпаздарға беріледі. Зорн көркемдік директор лауазымын иеленеді және үнемі «Импровизация түндері» атты өнер көрсетулерін ұйымдастырады. Зорн «The Stone бірегей орын, Tonic, Knitting Factory және біз тағы да көп ойнаған орындардан өзгеше, себебі мұнда бар жоқ, сондықтан көрермендерді ішімдікке тойдырып толтыру қажеттілігі де жоқ. Қай күні өнер көрсетесіз, ол сіздің танымалдылығыңызға немесе ойнайтын музыкаңызға байланысты емес» дейді. 2008 жылдың 10 қаңтарында Зорн Лу Рид пен Лори Андерсонмен бірге The Stone-да арнайы қайырымдылық кешін өткізді, ол The Stone: Issue Three CD-сінде де жарық көрді. 2016 жылдың желтоқсанында Зорн The Stone 2018 жылдың ақпанында жабылатынын, бірақ жаңа орын табуға үміттенедінін хабарлады: «Орындар келіп-кетіп тұрады, бірақ музыка мәңгі жалғасады!» 2017 жылдың наурызында Зорн The Stone-ды Гринвич Виллиджге көшіру үшін The New School-мен келісімге келді. 2018 жылдың 25 ақпанында бастапқы орында соңғы өнер көрсетуі өтті, ал Зорн қол алысу арқылы жасалған келісім бойынша операцияларын The New School-дың The Glass Box Theatre-ына көшірді.
50 және 60 жылдық мерейтойлық концерттер сериясы
2003 жылдың қыркүйегінде Зорн өзінің 50 жылдық мерейтойын Нью-Йорктегі Tonic клубында бір айға созылған концерттер сериясымен атап өтті, бұл шараны он жыл бұрын Knitting Factory клубында бастаған болатын. Ол бұл айды музыкалық шығармашылығының әртүрлі аспектілеріне арнады. Зорнның тобы демалыс күндері өнер көрсетті, классикалық ансамбльдер жексенбі күндері, Зорн дүйсенбі күндері басқа музыканттармен импровизация жасады, сейсенбі күндері кеңейтілген композицияларын, ал сәрсенбі күндері ойындық пьесалардың ретроспективасын ұсынды. Оның 50 жылдық мерейтойына арналған 12 концерттік альбом жарық көрді. Зорнның 60 жылдық мерейтойына арналған мерекелік шаралар 2013 және 2014 жылдар аралығында фестивальдерге қатысудан бастап, өнер галереялары мен ерекше орындарда өткізілген ерекше концерттерге дейін әлемнің түкпір-түкпірінде өтті. Zorn@60 атты тудың астындағы алғашқы концерттер 2013 жылдың сәуірінде Миннеаполистегі Walker Art Center-де өтті. Одан кейін Музейде және Соломон Р. Гуггенхайм мұражайында өнер көрсетілді. Zorn@60-тың еуропалық кезеңі 2013 жылдың шілдесінде Лондондағы Barbican Theatre-де басталды. Бельгия, Польша, Испания және Германиядағы фестивальдерге қатысу одан кейін жүрді. Содан кейін Канаданың Викториявилл қаласында концерттер өтті. Нью-Йоркке оралғаннан кейін, Алиса Талли залында және Линкольн орталығында басқа концерттер өтті. Зорн тамыз айында Скирболл сахналық өнер орталығында өзінің танымал Masada марафонының тағы бірін өткізді. Сентябрь айында Нью-Йорктегі концерттерге Антология кино мұрағатында фильмдерге арналған музыка, Миллер театрында классикалық туындылар мен Cobra, Метрополитен өнер мұражайында бір күндік концерт және Рюичи Сакамотомен импровизацияланған дуэттер орындалуы кірді. Қазан айында Халықаралық қазіргі заманғы ансамбль Чикагодағы Заманауи өнер мұражайында Зорнның классикалық музыкасының ретроспективасын ұсынды. Zorn@60-тың соңғы концерттері 2014 жылдың наурызында Австралиядағы Аделаида фестивалі аясында өтті, онда оның шығармашылық және импровизациялық диапазонының кеңдігін қамтитын төрт концерт орындалды.
Аркана (кітаптар сериясы)
2000 жылы Зорн «Аркана: Музыканттар музыка туралы» атты кітапты өңдеді. Кітапта Энтони Коулман, Питер Гарланд, Дэвид Малер, Билл Фриселл, Джерри Хемингуэй, Джордж Е. Льюис, Фред Фрит, Эйвинд Канг, Майк Паттон және Эллиотт Шарп сияқты музыканттардың композициялық процеске қатысты сұхбаттары, эсселері мен түсініктемелері жарияланды. Зорн 2007 жылдың жазында «Аркана: Музыканттар музыка туралы» атты екінші томды шығарды. Зорнның кіріспесінде: «Музыка туралы радикалды және жаңашыл идеяларды ұсынатын, жалғасатын кітаптар сериясының бұл екінші бөлімі, алғашқы том сияқты, қажеттілік тудырды» делінген. Кейіннен жаңа томдар жарық көрді; сегізінші том 2017 жылдың қыркүйегінде басылды.
Басқа медиада
Зорн 1985 жылы Генри Хиллстің "Акша" фильмінде де ойнады. Бұл фильм Рейган дәуірінде Манхэттен авангард суретшілерінің қаржылық қиындықтары туралы.
Марапаттар
2001 жылы Джон Зорн Ұлттық еврей мәдениеті қорынан сахналық өнер саласындағы еврей мәдениеті сыйлығын алды. 2006 жылы Зорн Макартур стипендиаты атанды. 2007 жылы ол Колумбия университетінің Өнер мектебінің Уильям Шуман сыйлығына ие болды, бұл сыйлық «өнерлері кеңінен орындалған және ұзаққа созылатын маңызға ие деп танылған американдық композитордың өмірлік жетістіктерін мойындау үшін» беріледі. 2011 жылы Джон Зорн Лу Ридтің қатысуымен Лонг-Айленд музыкалық даңқ залына енгізілді және Гент университетінің құрметті ғылыми атағы – Magister Artium Gandensis сыйлығымен марапатталды. 2014 жылы ол Нью-Йорк штаты университетінен және Жаңа Англия музыка консерваториясынан құрметті доктор дәрежесін алды.