Рекс Спенсер: Жылдар, жетістіктер және снукердегі жолы

Кіріспе

Ағылшын снукершісі (1935–2006)

1969 жылы Марго Саубриджге үйленді. Олар 1980-ші жылдары ажырасып кеткенімен, ажыраспады және Спенсердің өмірінің соңына дейін жақсы дос болып қала берді.

1967-1971: Бірінші екі әлем чемпионы

Спенсер 1967 жылдың ақпанында кәсіби мәртебеге ие болды, бұл 1951 жылы Рекс Уильямстан кейін Ұлыбританиядағы алғашқы ойыншы болды. Спенсердің кәсіби спортқа өтуіне ықпал еткен фактор – Ұлттық спастикалық қоғам үшін жүйелі көрмелік матчтардан күтілетін табыс (14 фунт стерлинг, 1967 жылғы 14,0 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең), сондай-ақ жазғы маусымда Pontins демалыс лагерьлерінде аптасына 20 фунт стерлинг, келесі жылы 50 фунт стерлингке дейін өсетін ақы. 1957 жылы әлемнің кәсіби снукер титулы Джон Пулманға өтті, ол 1964 жылдан 1968 жылға дейін бірқатар матчтар арқылы оны сақтап қалды. Пулман John Player темекі брендінің насихатталуы үшін снукер клубтарын аралағаннан кейін, 1968 жылдың наурыз айында Эдди Чарльтонға қарсы әлем чемпионатында компаниядан демеушілік алды. Бұл матчқа көп көрермен жиналды, нәтижесінде John Player 1969 жылғы әлем чемпионатын нокаут жүйесімен өткізуге демеушілік жасады. Сегіз қатысушының төртеуі – Спенсер, Рирдон, Гэри Оуэн және Бернард Беннетт – әлем чемпионатында алғаш рет ойнады, ал қалған төртеуі – Пулман, Уильямс, Фред Дэвис және Джеки Риа – кем дегенде 1950 жылдан бері кәсіби деңгейде өнер көрсетіп келді. Қатысу үшін Спенсер 100 фунт стерлингтік банк несиесін алды (1968 жылғы 100,0 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең). Ол титулдың қазіргі чемпионы Пулманға қарсы ойнады, оны жақында 17–14 есебімен жеңген болатын. 1968 жылдың қарашасында Спенсер турнирдің ашылу матчында Пулманды 25–18 есебімен жеңіп, жартылай финалда Уильямсты 37–12 есебімен жеңді. Матч аяқталғаннан кейін, соңғы есеп 55–18 болды. Спенсер мен Оуэн арасындағы 73 фреймдік финал 1969 жылдың 17–22 наурызында Лондондағы Виктория залында өтті. Спенсер бірінші кезеңде 6–2 есебімен көшбасшылыққа ие болды, бірақ Оуэн келесі төрт фреймді жеңіп, матчты 6–6 есебімен теңестірді. «Бірмингем Daily Post» газетінің тілшісі ойыншыларды «ойынға жаңа серпіліс әкелгені үшін, батыл шабуылдық ойын, керемет доп салу және жақсы үзілістер» үшін мақтады. Екінші күні бастапқыда екі ойыншы да оңай фреймдерді жіберіп алды, алғашқы екі фреймді 7–7 есебімен бөлісті; Спенсер келесі төртеуін жеңіп, аралықта 11–7 есебімен алға шықты, содан кейін алты фреймнің төртеуін қосып, басымдығын 15–9 есебімен арттырды. Алты фреймдік басымдығын сақтап, үшінші күнді 21–15 есебімен аяқтады. Оуэн төртінші күні есепті 19–23-ке дейін жақындатты, бірақ Спенсер кешкі сеанста алты фреймнің төртеуін жеңіп, күнді тағы да алты фрейммен алда, 27–21 есебімен аяқтады. Спенсер соңғы күні ашылу фреймін жеңіп, 37–24 есебімен әлем чемпионатының титулын жеңіп алды. Өлі фреймдерді аяқтағаннан кейін, соңғы есеп 46–27 болды. Оның жүлдесі 1780 фунт стерлинг болды (1969 жылғы 1780,0 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең). Бір апталық финал Хиггинс бейсенбі күні кешкі сеанста 6–0 есебімен жеңіске жеткенше, Спенсердің жеңіске жетуі мүмкін емес сияқты болды. Хиггинс 37–31 есебімен жеңіске жетті. Спенсер жеңілісіне ешқандай сылтау келтірмеді, тіпті ол Канада бойынша үлкен турдан кейін шаршап, сырқаттанған, сеанстардың бірінде лифтте тұтқындалып, екіншісіне бара жатқанда ұсақ көлік апатына ұшырағанын айтты. 2005 жылғы мемуарларында ол Хиггинстің 1972 жылғы әлем финалында жақсы снукер көрсеткенін және жекпе-жекті «әділ және ашық» жеңіп алғанын айтты. Ол сондай-ақ Хиггинстің жеңісі одан өзі жеңген жағдайда қарағанда көбірек демеушілік пен жарнамаларға және бұқаралық ақпарат құралдарының қызығушылығына ие болғанын мойындады. Сол жылы Спенсер тағы бір титулын Хиггинске жоғалтып, Стратфорд кәсіби турнирінің финалында 3–6 есебімен жеңілді. Ол 1974 жылы өткен екі алғашқы Понтинс турнирінде екінші орын алды. Снукердің танымалдылығының артуының тағы бір белгісі – спорттық ставкалар компаниясы Ladbrokes 1973 жылдың соңында Лондонның Café Royal-да кеш өткізді, бұл компанияның 1973–1974 жылдар маусымында спортқа 8000 фунт стерлинг инвестициялағанын атап өтті. Спенсер Рей Эдмондсты 3–2 есебімен жеңіп, 150 фунт стерлингтің бірінші жүлдесін жеңіп алды. 1974 жылдың соңында ол Джекпот Automatics турнирінде (сегіз ойыншыны шақыру бойынша) финалда Хиггинсті 5–0 есебімен жеңіп алды. Бұл кезеңде Спенсердің жақсы формасы үшінші әлем титулына айналдырылмады. 1973 жылғы әлем чемпионатында Дэвид Тейлорды 16–5 және Уильямсты 16–7 есебімен жеңіп, жартылай финалда Реардонға 22–23 есебімен жеңілді. 1974 жылы тұмауға шалдыққаннан кейін, ол алғашқы матчта 13–15 есебімен Мансқа (сонымен 1978 жылғы әлем чемпионатында кездесті) жеңілді. Спенсер 1974 жылы бас турнирдің бірінші және екінші раундтарында нокаутқа ұшырағандар үшін «тақта» жарысында жеңімпаз атанды және финалда Дэвид Гривсті 5–1, Деннис Тейлорды 9–4, Джим Медоукрофтті 9–3 және Пулманды 15–5 есебімен жеңіп, алты жүздік тіркеме жасады. 1975 жылдың қаңтарында Спенсер Фуламдағы West Centre Hotel-де өткен алғашқы Мастерс турнирін жеңіп алды. Ол Пулманды 5–3 және Чарльтонды 5–2 есебімен жеңіп, финалда Реардонды 9–8 есебімен жеңді. 6–8 есебімен қалып қойғаннан кейін, Спенсер 8–8 есебімен теңестіріп, шешуші фреймді жеңіп алды. Соның ішінде, осы жылы ол Эштон Корт Кантри Клуб турнирінде жеңіске жетіп, финалда Хиггинсті 5–1 есебімен жеңіп, сонымен қатар ең үлкен үзіліс жүлдесін жеңіп алды. Жыл соңында Бернард Беннетттің Саутгемптондағы Castle Club-ында өткен Castle Open pro am турнирінің финалында ол Хиггинске 2–5 есебімен жеңілді. 1975 жылғы әлем чемпионатынан Спенсердің шығарылуына қатысты дау болды. Турнир Австралияда Чарльтон ұйымдастырғандықтан, Спенсер Реардон мен Хиггинс екеуі де бір топта болды, бұл 1969 жылдан бергі барлық бұрынғы әлем чемпиондары бір топта болды, ал Чарльтон екінші топта болды. Сонымен қатар, Спенсер ұйымдық тізімде сегізінші орынға қойылды, нәтижесінде ол жартылай финалда Реардонмен кездесті. Ол кезде екі ойыншы да бұл матчты бір-біріне қарсы ойнаған ең жақсы матч деп есептеді, бірақ алғашқы төрт фреймде екі жүздік тіркеме жасап, 17–16 есебімен алға шыққанға қарамастан, Спенсер матчты 17–19 есебімен жеңілді. Келесі жылы Спенсер 1976 жылғы әлем чемпионатының сол кезеңінде одан да тар жеңіліске ұшырады. Дэвид Тейлорды 15–5 есебімен жеңіп, турнирдегі ең үлкен үзіліс, 138 жасағаннан кейін, ол жартылай финалда Хиггинске 14–15 есебімен жеңілді. Ол сонымен қатар сол жылы өткен Канада ашық турнирін жеңіп, жартылай финалда Джон Виргоны 9–4 есебімен жеңіп, финалда Хиггинсті 17–9 есебімен жеңіп, 5000 долларлық жүлде алды.

Spencer took on professional status in February1967, becoming the first UK player to do so since Rex Williams in 1951. Spencer was encouraged to turn professional because of the income he could expect to earn from performing regular exhibition matches for the National Spastics Society at £14 a time (14.0 in 1967 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), and at Pontins holiday camps during the summer season for a weekly fee of £20, to be increased to £50 a week the following year. In 1957, the professional world snooker title had passed to John Pulman, and he had retained it through a series of challenge matches from 1964 to 1968. After touring snooker clubs in promotion of the tobacco brand John Player, Pulman had secured sponsorship from the company for his world title challenge against Eddie Charlton in March1968. The good attendances for this match led to John Player's decision to sponsor the 1969 World Championship as a knockout format tournament. Four of the eight entrants—Spencer, Reardon, Gary Owen and Bernard Bennett—were World Championship debutants; the other four—Pulman, Williams, Fred Davis and Jackie Rea—had played professionally since at least the 1950s. For the entry fee, Spencer took out a bank loan of £100 (100.0 in 1968 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). He was drawn against Pulman, the defending champion, whom he had recently defeated 17–14 in a non title challenge match. In November1968, Spencer eliminated Pulman 25–18 in the opening match of the tournament, before defeating Williams 37–12 in the semi finals. efn|After completing the , the final score was 55–18. The best of 73 final between Spencer and Owen was held at Victoria Halls in London, from 17 to 22 March 1969. Spencer developed a 6–2 lead in the first , but Owen took the next four frames to level the match at 6–6. The correspondent for the Birmingham Daily Post praised the players for bringing a "refreshing new look to the game, with bold attacking play, wonderful potting and a sprinkling of good sized breaks". Both players missed easy at the start of the second day, sharing the first two frames for 7–7; Spencer won the next four to lead 11–7 by the interval, and added four of the subsequent six frames to extend his lead to 15–9. Maintaining his six frame advantage, he ended the third day's play 21–15 ahead. Owen closed slightly to 19–23 on the fourth day, but Spencer then won four of the six frames in the evening session to end the day six frames ahead again, at 27–21. Spencer took the opening frame on the final day to claim the world title with a winning margin of 37–24. efn|After completing the dead frames, the final score was 46–27. His prize money was £1,780 (1780.0 in 1969 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). The week long final was closely balanced until Higgins won the Thursday evening session 6–0, creating a gap in the scores that Spencer seemed unlikely to overcome. Higgins proceeded to take the match 37–31. Spencer made no excuses for his defeat, even though he was feeling exhausted and ill after a major tour of Canada, had been trapped in a lift ahead of one of the sessions, and involved in a minor car crash on the way to another. In his 2005 memoir, he pointed out that he thought Higgins had produced the better snooker in the 1972 world final and had won the match "fair and square". He was also willing to accept that Higgins's win had attracted more sponsorship and promotions, and a greater degree of media interest than if he himself had won the championship. Later the same year, Spencer relinquished another of his titles to Higgins, losing 3–6 in the final of the Stratford Professional tournament. He was runner up in the two inaugural Pontins events, which both took place in 1974. A further sign of snooker's growing popularity came when sports betting company Ladbrokes held a gala evening at London's Café Royal towards the end of 1973, to celebrate the firm's £8,000 investment into the sport in the 1973–74 season. Spencer took the £150 first prize with a 3–2 win over Ray Edmonds. In late 1974, he won the Jackpot Automatics tournament (a minor eight player invitational) with a 5–0 of Higgins in the final. Spencer's good form during this period was not translated into a third world title. At the 1973 World Championship, after showing decisive form in defeating David Taylor 16–5 and Williams 16–7, he lost by a single frame to Reardon in the semi finals, 22–23; in 1974, after suffering from a dose of influenza, he lost his opening match 13–15 to Mans (whom he next met at the World Championship in 1978 with the same outcome). Spencer won the 1974 'plate' competition—for those knocked out in the first and second rounds of the main tournament—and recorded six centuries in the process of defeating David Greaves 5–1, Dennis Taylor 9–4, Jim Meadowcroft 9–3, and Pulman 15–5 in the final. In January 1975, Spencer won the inaugural Masters event, held at the West Centre Hotel in Fulham, West London. He eliminated Pulman 5–3 and Charlton 5–2, before defeating Reardon 9–8 in the final. After trailing 6–8, Spencer levelled at 8–8 and took the deciding frame on a Early the same year, he won the invitational Ashton Court Country Club event, defeating Higgins 5–1 in front of a sellout crowd in the final, as well as taking the highest break prize. He lost 2–5 to Higgins in the final of the Castle Open pro am, held at Bernard Bennett's Castle Club in Southampton at the end of the year. There was a degree of controversy over Spencer's elimination from the 1975 World Championship. With the tournament staged in Australia and organised by Charlton, Spencer found himself in the same half of the draw as both Reardon and Higgins, meaning that all of the previous World Champions since 1969 were in one half of the draw and Charlton was in the other. Additionally, Spencer was placed eighth in the organisational seedings, which resulted in his meeting Reardon in the quarter finals. At the time, both players considered it to be the best match they had yet played against one another, but despite recording two centuries in the first four frames and leading 17–16, Spencer lost the match 17–19. The following year, Spencer experienced an even narrower defeat at the same stage in the 1976 World Championship. After eliminating David Taylor 15–5, and making the highest break of the tournament, 138, in the process, he lost to Higgins in the quarter finals 14–15. He won the Canadian Open later the same year, defeating John Virgo 9–4 in the semi finals and Higgins 17–9 in the final to claim the $5,000 prize.

1977-1980: Үшінші әлем чемпионы және алғашқы ресми емес 147 сынық

Спенсер 1977 жылы үшінші рет әлем чемпионы атанды, бұл әлем чемпионатының алғашқы жылы болды, осы чемпионат Crucible Theatre театрында, Шеффилд қаласында өткізілді. Сегізінші рет қойылған ол, финалда Виргоны 13–9 есебімен (алдында 1–4 есебімен ұтылып тұрған күйінде), Реардонды 13–6, Пулманды 18–16 және Торбернді 25–21 (финалда 11–15 есебімен жеңілістен кейін) жеңіп, £6,000 жүлде қорын иеленді. Бұл оның әлем чемпионаты атағы үшін соңғы күресі болды, және ол турнирдің 1/16 финалынан әрі өте алмады. Әлем чемпионатындағы жеңісінен кейін ол Pontins Professional турнирін жеңіп, финалда Пулманды 7–5 есебімен жеңді. Қыркүйек айында ол қайтадан Канада Ашық чемпионатының финалында Хиггинспен кездесті, бірақ 14–17 есебімен титулын жоғалтты. Турнир дәстүрлі цирк орнатуларымен қатар үлкен цирк шатырында өтті. Ауаның ыстық және ылғалды болуына байланысты Спенсердің кеуде қалтасында ылғал жиналып, оны қолдануға тырысқанда мел қалампы екіге бөлініп кетті. 1978 жылдың көктемінде ол Килдэр округіндегі Goffs Sales Room-да өткен алғашқы Ирландия Мастерс турнирінде жеңіске жетіп, финалда Маунтджойды 5–3 есебімен жеңді. Pontins Professional турнирінің топтық кезеңінде жеңіліске ұшырамады, барлық бес матчында жеңіске жетті, бірақ финалда Реардонға 2–7 есебімен ұтылып қалды. Спенсер 1978 жылғы әлем чемпионатындағы ойындарына дайындық ретінде Castle Club Professional турнирін жеңіп, финалда Хиггинсті 5–3 есебімен жеңді. Алайда, ол әлем чемпионатының бірінші матчында Мансқа 8–13 есебімен ұтылып қалды, бірақ бұрын 3–1 есебімен көшбасшылықты қолға алған болатын. Соңғы сессияны 138 үзіліспен бастағаннан кейін (кейіннен бұл чемпионаттың ең жоғары көрсеткіші болды), ол енді бірде-бір фреймді жеңе алмады. Ең жоғары үзіліс жүлдесі Спенсердің турнирден алған жалпы сомасын £1,000-ға дейін екі есеге арттырды. 1979 жылдың қаңтарында Холстен Лагер Интернешнл турнирінде Спенсер турнир тарихындағы алғашқы 147 максималды үзілісті жасады. Клифф Торбернге қарсы ширек финал матчының алғашқы үш фреймін алғаннан кейін, төртінші фреймде максималды үзіліс жасады. Thames Television бұрынғы Алекс Хиггинс пен Дэвид Тейлор арасындағы матчты түсіргеннен кейін тележүргізушілері демалып жатқандықтан, тарихи сәт телекамераға түспеді. Турнирдегі алғашқы максималды үзіліс ретінде құжатталған болса да, Спенсердің 147-сі ресми емес болып қала береді, өйткені оны растау мүмкін болмады; турнирдегі столдар ресми үлгілерді пайдаланып, техникалық талаптарға сәйкес тексерілмеген. Спенсер турнирде жеңіске жетіп, жартылай финалда Рекс Уильямсты 6–2 есебімен, финалда Грэм Майлзды 11–7 есебімен жеңді. Бірінші жүлде ретінде £3,500-дан басқа, демеушілер Спенсерге ресми емес максималды үзіліс үшін қосымша £500 сыйлады. 1979 жылдың ақпанында Спенсер Бомбей қаласында өткен Garware Paints Invitational турнирінде жеңіске жетті, ол сол кезде Үндістанда өткен ең ірі турнир болды. Ол финалда Үндістанның Арвинд Савурын 6–1, Пэтси Фаганды 6–4, Майлзды 6–5 және Торбернді 6–3 есебімен жеңіп, £2,000 бірінші жүлдеге және ең жоғары үзіліс үшін тағы £200 (108) алды, сонымен қатар «Серияның адамы» сыйлығын иеленді. 1979 жылдың басында Ирландия Мастерс турнирінің жартылай финалына жетіп, топтық кезеңде турнирдің ең жоғары үзілісін (121) жасағаннан кейін Реардонға 2–3 есебімен ұтылып қалды. Ол 1979 жылғы Forward Chemicals турнирінде екінші орын алды, бұл турнир ескі Park Drive 2000 форматын қолданды; Спенсер финалда Реардонға 6–9 есебімен ұтылды. 1980 жылдың қаңтарында Уилсонның классикалық турнирінің біріншісінде Спенсер £3,000 жеңіп алды, бұл сол кезде екі күндік турнир үшін рекордтық сома болды. Granada TV телеарнасы көрсеткен финалда төреші Джим Торп Спенсердің қарсыласы Хиггинске қарсы бұзушылық жасады, оған даулы шешімге наразылық білдіргені үшін £200 айыппұл салынды. Спенсер сондай-ақ 1980 жылы Winfield Australian Masters турнирінде жеңіске жетіп, финалда Деннис Тейлорды жалпы есеп бойынша жеңді.

Spencer won his third world title in 1977, the first year that the World Snooker Championship was held at the Crucible Theatre in Sheffield. Seeded eighth, he defeated Virgo 13–9 (having trailed 1–4 earlier in the match), Reardon 13–6, Pulman 18–16, and Thorburn 25–21 (recovering from an 11–15 deficit) in the final, to claim the winner's prize of £6,000. This was the last time he would seriously challenge for the world title, and he never again progressed beyond the last 16 stage of the tournament. He followed his World Championship victory by winning the Pontins Professional title, defeating Pulman 7–5 in the final. In September, he again faced Higgins in the final of the Canadian Open, but lost his title 14–17. The tournament was played inside a "big top" circus tent, alongside a traditional circus setup. The conditions were so hot and humid that an accumulation of moisture inside Spencer's breast pocket caused his chalk to snap in half when he tried to use it. In the spring of 1978, he won the inaugural Irish Masters at Goffs Sales Room in County Kildare, beating Mountjoy 5–3 in the final. He was undefeated in the group stages of the Pontins Professional tournament, winning all five of his matches, before losing 2–7 to Reardon in the final. Spencer warmed up for the 1978 World Championship by winning the Castle Club Professional event, with a 5–3 victory over Higgins in the final. However, he lost his opening World Championship match to Mans, 8–13, despite earlier compiling a 118 break to develop a 3–1 lead. After beginning the final session with a break of 138—which later proved to be the highest of the championship—he then failed to win another frame. The high break prize doubled Spencer's total earnings from the tournament to £1,000. In January1979, at the Holsten Lager International, Spencer completed the first ever 147 maximum break in tournament play. Having already taken the first three frames of his quarter final match against Cliff Thorburn, he compiled a maximum in the fourth. Thames Television were resting their TV crew after filming the previous match between Alex Higgins and David Taylor, so the historic moment was not captured by the TV cameras. Although documented as the first maximum break at a tournament, Spencer's 147 remains unofficial because it could not be verified; the tables at the event had that were not checked against specification using official templates. Spencer won the tournament, defeating Rex Williams 6–2 in the semi finals and Graham Miles 11–7 in the final. As well as his £3,500 first prize, the sponsors awarded Spencer an additional £500 for the unofficial maximum. In February1979, Spencer won the Garware Paints Invitational event in Bombay, which at the time was the biggest tournament yet staged in India. He defeated India's Arvind Savur 6–1, Patsy Fagan 6–4, Miles 6–5, and Thorburn 6–3 in the final, to take the £2,000 first prize and another £200 for the highest break (108), also claiming the 'Man of the Series' award. He reached the semi finals of the Irish Masters in early 1979, losing 2–3 to Reardon, after making the highest break of the tournament (121) at the group stage. He was runner up in the 1979 Forward Chemicals Tournament, an extended event that used the old Park Drive 2000 format; Spencer lost to Reardon in the final 6–9. In January1980, at the first of two Wilson's Classic invitational events, Spencer won £3,000—which at the time was a record for a two day event. Broadcast by Granada TV, the final included a incident declared by the referee, Jim Thorpe, against Spencer's opponent Higgins, who was fined £200 for his reaction to the controversial decision. Spencer also won the 1980 Winfield Australian Masters, beating Dennis Taylor on aggregate in the final.

1981-1986 жылдар: Жасы ұлғайған, денсаулығы нашарлаған

1981 жылғы әлем чемпионатында Спенсердің Эдмондсты 10:9 есебімен жеңгені, 1977 жылы титулды жеңгеннен бергі турнирдегі алғашқы табысы болды. Екінші раундта ол Риардоннан жеңіліп, 3:0 және 7:5 есебімен алға шықты. Бұл екі ойыншының әлем чемпионатындағы соңғы кездесуі болды. 1981 жылы Спенсер әлем кубогында жеңіске жеткен алғашқы ағылшын командасының құрамында болды. Ең бастысы, ол финалда Терри Гриффитсті 103 ұпаймен жеңді, ал Уэльс ойыншысы бұл кезеңге дейін бірде-бір матчын жоғалтпаған еді. Стив Дэвис содан кейін Реардонды жеңіп, титулды және 12 000 фунт стерлингтік жүлде қорын жеңіп алды. Спенсер Реардонмен бірінші екі әлем чемпионатында жұптасты. 1982 жылы олар Джимми Уайт пен Тони Ноулзға 2:6 есебімен жеңіліп, ал 1983 жылы Торбурн мен Виргоға 0:5 есебімен жеңіліп, ширек финалда тоқтады. Спенсердің 1984 жылы көру қабілетімен байланысты ойнай алмауы мүмкін екеніне сенгендігіне байланысты серіктестік аяқталды және ол Риардонға басқа серіктес іздеуге кеңес берді. Алайда, бірнеше күннен кейін Спенсер дәрі-дәрмектерінің оның жағдайын жеткілікті жақсартқанын сезінді, сондықтан ол Ноулзбен жұптасты, ал оның бұрынғы командаласы Уайт Хиггинспен одақтасуға шешім қабылдады. 1982 жылдың сәуірінде Инвернестегі Хайленд Мастерс жартылай финалында Спенсер Хиггинске қарсы 6:0 есебімен жеңіске жетті (ол әлем чемпионатының титулын төрт аптадан кейін жеңіп алды), бірақ финалда Реардонға 4:11 есебімен ұтылып қалды. Спенсер 119 ұпаймен ең жоғары ұпай жинады. Сол жылы өткен әлем чемпионатында бірнеше сенсациялар орын алды, соның ішінде бірінші раундта үш үздік ойыншы іріктеуден өте алмады. Бірінші раундта Джон Даннингті 10:4 есебімен жеңгеніне қарамастан, Спенсер ашық жеребеден тиімді пайдалана алмады. Екінші раундта Вилли Торнмен 3:3 есебімен тең болғаннан кейін, оның формасы нашарлап, 5:13 есебімен жеңіліске ұшырады. 1982 жылдың соңында Спенсер 1977 жылы өткен алғашқы турнирден бері әр жыл сайын бірінші раундта жеңіліп, Ұлыбритания чемпионатында жеңіске жетті. Ол Эдди Синклерді 9:8 есебімен жеңіп, Ноулзды 9:6 есебімен жеңіп, ширек финалда Хиггинске 5:9 есебімен ұтылып қалды. 1983 жылы Спенсер Реардонды 5:3 және Дэвид Тейлорды 5:2 есебімен жеңіп, Lada Classic турнирінің алғашқы екі раундында 6000 фунт стерлингтік сыйлық алды (бұл сома 1977 жылғы әлем чемпионатында жеңгені үшін алған сомаға тең). Жартылай финалда ол Стив Дэвисті 3:1, содан кейін 4:2 есебімен бастап, шешуші фреймде 45:29 есебімен артықшылыққа ие болды, бірақ Дэвис жекпе-жекті жеңіп алды. 1983 жылғы әлем чемпионатында Спенсер бірінші раундта Майк Хэллеттті 10:7 есебімен жеңіп, екінші раундта Чарлтонмен кездесті. 4:0 есебімен алға шыққаннан кейін, оның қарқындылығы төмендеді және 106 ұпайлық үзіліс жасағанына қарамастан, Чарлтонға 12:7 есебімен жеңілуге мүмкіндік берді. Спенсер төрт фреймді қатарынан жеңіп, 12:12 есебімен теңдесуге жақын болды, бірақ соңында 11:13 есебімен жеңіліске ұшырады. Спенсердің кейінгі мансабы миастения гравис ауруының көзге әсер етуімен, оның ішінде екі көру белгілерімен қиындыққа тап болды. Ол 1984 жылы Понтиннің кәсіби турнирінде нашар сезінген кезде бірінші рет проблеманы байқады және 1984 жылдың қыркүйегінде жаңа мәліметтер жариялады. Майлзбен болған матч Спенсердің "Крусибльдегі" соңғы жеңісі болды. Ол 1984-85 маусымында Dulux British Open турнирінде Франк Джоникті 6:0 есебімен жеңіп, тек бір рейтингтік матчта жеңіске жетті. 1984 жылы Pot Black финалында Гриффитске шамалы айырмамен жеңіліп қалды. Спенсердің жағдайы оны жарық теледидар жарығының астында көздің шаршауына ұшыратуда; 1985 жылы Pontins Professional турнирінде қарапайым көлеңкелі жарық астында жарысқа қатысқанда, ол тағы да финалға жетті, бірақ Гриффитске 7:9 есебімен ұтылып қалды. Бұл оның соңғы маңызды финалы болды. 1986 жылғы әлем чемпионатының алдында Спенсер Шотландияға барып, жаттығулар өткізді, бұл оған турнирдің негізгі кезеңіне өтуге көмектесті, онда ол бірінші турда Хиггинске кездесті. Хиггинс 8:2 есебімен алға шығып, ақырында 10:7 есебімен жеңіске жетті. Бұл Спенсердің Снукерден әлем чемпионатында қатысушы ретінде "Крусибльде" соңғы рет көрінуі болды. Спорт жазушысы Гордон Берн Спенсердің Шотландияда жаттығу кезінде жас Стивен Хендримен ойнағанын айтады. Екі ақшалай матчта жеңілгеннен кейін Спенсер келесі матчта кәдімгі киім киюді ұсынды, оған Хендри келісті, ал Спенсер үшінші кездесуде 6:4 есебімен жеңіске жетті. Хендри кейін әкесіне өзін тұзаққа түскенін айтты, "[Спенсер] менің жай киінгенімде жай ойнайтынымды білетінін айтты".

Spencer's 10–9 first round victory over Edmonds at the 1981 World Championship was his first success at the tournament since claiming the title in 1977. He lost to Reardon in the second round, 11–13, after leading 3–0 and 7–5. This was the last time the two players faced each other in a World Championship match. In 1981, Spencer was part of the first English team to win the World Cup. Crucially, he defeated Terry Griffiths in the final with the aid of a 103 break, the Welsh player having not lost any of his matches prior to that stage in the competition. Steve Davis then secured victory against Reardon in the tie break to win the title and the £12,000 prize money. Spencer paired up with Reardon for the first two World Doubles Championships. In 1982, they lost 2–6 to Jimmy White and Tony Knowles in the quarter finals; and in 1983, they lost 0–5 to Thorburn and Virgo, also in the quarter finals. The partnership ended when Spencer believed he would be unable to play in the 1984 event due to problems with his vision, and advised Reardon to seek another playing partner. However, a few days later Spencer felt that his medication had improved his symptoms sufficiently that he could play, and he partnered with Knowles, whose own former team mate White had decided to ally with Higgins. In April1982, in the semi finals of the Highland Masters in Inverness, Spencer achieved a 6–0 whitewash against Higgins (who lifted the world title just four weeks later), before losing 4–11 to Reardon in the final. Spencer took the highest break prize with an effort of 119. That year's World Championship produced a number of upsets and the loss of the top three seeds in round one. Despite a strong performance in defeating John Dunning 10–4 in the first round, Spencer was unable to profit from the more open draw. After keeping pace with Willie Thorne 3–3 in round two, his form deteriorated and he lost the match 5–13. At the end of 1982, Spencer finally won a match in the UK Championship, having lost in the first round every year since the inaugural tournament in 1977. He defeated Eddie Sinclair 9–8 and eliminated Knowles 9–6, before losing to Higgins 5–9 in the quarter finals. In 1983, Spencer defeated Reardon 5–3 and David Taylor 5–2 in the first two rounds of the Lada Classic, securing a cheque for £6,000 (equal to the amount he had received for winning the 1977 World Championship). In the semi finals, he led Steve Davis 3–1, then 4–2, and gained a 45–29 advantage in the deciding frame, but Davis clinched the match. At the 1983 World Championship, Spencer eliminated Mike Hallett 10–7 in the first round before facing Charlton in the second. After taking a 4–0 lead, his intensity waned and, despite a break of 106, he allowed Charlton to pull ahead 12–7. Spencer fought back to win four consecutive frames but, on the verge of levelling at 12–12, he went and subsequently lost the match 11–13. Spencer's later career was blighted by the ocular version of myasthenia gravis, with symptoms including double vision. He first noticed a problem when he felt unwell at the Pontin's Professional tournament in 1984. and published an update in September 1984. The Miles match was Spencer's last victory at the Crucible. He won only one ranking match during the 1984–85 season, when he whitewashed Frank Jonik 6–0 in the Dulux British Open. He narrowly lost in the 1984 Pot Black final to Griffiths. Spencer's condition made him susceptible to eye strain under bright TV lighting; when he competed in the 1985 Pontins Professional event under ordinary shaded lighting, he once again reached the final, but lost 7–9 to Griffiths. This would prove to be his last notable tournament final. Ahead of the 1986 World Championship, Spencer journeyed to Scotland for some concentrated practice which helped him to qualify for the main stage of the tournament, where he met Higgins in the first round. Higgins led 8–2 and eventually won by a reduced margin at 10–7. This was the last time Spencer appeared at the Crucible as a participant in the World Snooker Championship. Sports writer Gordon Burn relates that part of Spencer's time practising in Scotland included playing a young Stephen Hendry. After two money match defeats, Spencer had proposed that they wear casual clothes for the next match, to which Hendry agreed, and Spencer subsequently won their third encounter 6–4. Hendry told his father afterwards that he thought he had been set up, saying "[Spencer] knew that if I was dressed casually, I'd play casually."

Ойыншы емес мансап және жеке өмірі

1973 жылы Касселл Спенсердің «Спенсер снукерде» атты оқулығын жариялады, онда ол басқа да жетекші кәсіби снукершілердің күшті және әлсіз жақтары туралы пікірлерін білдірді. Эвертон редакциялаған қайта жаңартылған нұсқасы 1986 жылы «Снукер» кітап сериясының «Өзіңізді өзіңіз оқытыңыз» бөлімінде жарық көрді. 1978 жылғы әлем чемпионатында Мансқа еңсеге тірегеннен кейін, Спенсер продюсер және «Спорт сұрағы» авторы Ник Хантердің шақыруымен BBC үшін снукерге түсініктеме беруге тырысты, бұл жұмыс оған келесі 19 жыл бойы ұнады. 1980 жылы ол телеарнадағы кәсіби гольф шоуында, ал 1984 жылы BBC1 арнасындағы «Pot the Question» викторинасында қонақ ретінде болды. 1985 жылы ол Болтон қаласында «Спенсер» деп аталған снукер клубын ашты, ал келесі жылы сол қалада тағы бір клуб ашты. 1987 жылы ол және әйелі Марго 18 жыл үйленгеннен кейін ажырасуға келісті. Спенсер 1991, 1992 және 1997 жылдары снукер тақырыбындағы «Big Break» шоуының үш эпизодында пайда болды. Денсаулығының нашарлығына қарамастан, ол WPBSA төрағасы болып жеті жыл қызмет етті; ол 1996 жылдың қарашасында 25 жылдық басқару кеңесіндегі қызметін аяқтап, орнынан бас тартты. 1998 жылы нашар денсаулығы оның комментаторлық қызметтен кетуіне де себеп болды. Әдебиеттерінде ол рөлін орындауға тырысқандағы қиындықтарын, содан кейін қонақ үйге қайтып келгенін еске алды және әріптестері Тед Лоу мен Рей Эдмондстың мейірімділігіне қатты риза болғанын айтты. 2003 жылдың басында асқазан рагы диагнозы қойылған Спенсер химиялық терапиядан бас тартты, өмірінің қалған бөлігін жанама әсерлерсіз өткізуді жөн көрді. 2005 жылдың мамырында ол 2005 жылғы әлем чемпионаты финалының алдында өткен Чемпиондар шеруіне қатысты. Денсаулығы нашар болғанына қарамастан, ол 2005 жылы Миастения Гравис қауымдастығына қаржы жинау мақсатында демеушілікпен парашютпен секірді. Сол жылы оның «Көк түстен қара түске» атты автобиографиясы жарық көрді.

Жүлделі орын: 1 (1 атақ)

+Рейтингтік турнирдің финалы Джон Спенсердің қатысуыменӨтетін жылЧемпионатФиналдағы қарсыласыЕсепКөз (Дереккөз)Жеңімпаз 1977 жылғы әлемдік снукер чемпионаты (3) 25–21

Жүлделі емес финалдар: 50 (30 атақ)

+Джон Спенсердің рейтингсіз финалдарыНәтиже саныЖылШампионатФиналдағы қарсыласЕскерме (Дереккөз)Жеңімпаз 1. 1969 Әлем чемпионаты (снукер) 46–27 Жүздік 1. 1969 Pot Black 0–1 Жеңімпаз 2. 1970 Pot Black 1–0 Жеңімпаз 3. 1971 Әлем чемпионаты (снукер) (2) 37–29 Жеңімпаз 4. 1971 Pot Black (2) 1–0 Жеңімпаз 5. 1971 Park Drive 2000 – Көктем 4–1 Жүздік 2. 1971 Park Drive 600 0–4 Жеңімпаз 6. 1971 Stratford Professional 5–2 Жүздік 6. 1972 Әлем чемпионаты (снукер) 31–37 Жеңімпаз 10. 1973 Norwich Union Open 8–7 Жеңімпаз 11. 1973 Coventry Invitation 5–0 Жеңімпаз 12. 1973 Castle Professional – 1-кезең, топтық турнир Жеңімпаз 13. 1974 Ladbrokes Gala Event 3–2 Жеңімпаз 18. 1975 The Masters 9–8 Жеңімпаз 19. 1975 Benson & Hedges Ireland Tournament 9–7 Жүздік 11. 1975 Pontins Professional (2) 4–10 Жеңімпаз 20. 1975 Ashton Court Country Club Event 5–1 Жүздік 2. 1975 Castle Open 2–5 Жеңімпаз 1. 1978 Warners Open 7–4

Командалық финал: 3 (1 титул)

+Жохан Спенсердің командалық финалы Нәтижесі No. Жыл Чемпионат Команда / серіктес Финалдағы қарсылас Есеп Сілтеме (Дереккөз) 2-орын 1. 1975 Ладброк Халықаралық ENG Жалпы есеп бойынша 2-орын 2. 1979 Әлем кубогы Англия құрамасы: Спенсер, Фред Дэвис және Грэм Майлз. 1-орын 1. 1981 Әлем командасы классикасы Англия құрамасы: Стив Дэвис, Спенсер және Дэвид Тейлор.

Әуесқойлар финалы: 4 (1 атақ)

+Джон Спенсердің әуесқойлар арасындағы финалдық ойындары Нәтижесі № Жыл Чемпионаты Финалдағы қарсыласы Есеп Сілтеме (Дереккөз) 2-орын 1. 1964 жылғы Англия әуесқойлар чемпионаты 8–11 2-орын 2. 1965 жылғы Англия әуесқойлар чемпионаты (2) 3–11 Жеңімпаз 1. 1966 жылғы Англия әуесқойлар чемпионаты 11–5 2-орын 3. 1966 жылғы Әлем әуесқойлар чемпионаты Айналымдық жүйе