Кіріспе

Chrysler New Yorker – Chrysler компаниясы 1940 жылдан 1996 жылға дейін шығарған автомобиль моделі. Ол бірнеше онжылдық бойы брендтің флагмандық моделі немесе Chrysler Imperial машинасының кіші седаны ретінде қызмет етті. Imperial атауы Chrysler модельдер қатарында емес, жеке бренд ретінде қолданылған жылдары осылай болды. "Нью-Йорк Специал" деп аталатын жабдық деңгейі алғаш рет 1938 жылы пайда болды, ал "Нью-Йорк" атауы 1939 жылы қолданыла бастады. New Yorker Chrysler брендін Buick, Oldsmobile және Mercury машиналарымен бәсекелесе алатын, жоғары сапалы және жабдықталған модельдерді жасаушы ретінде қалыптастыруға көмектесті. New Yorker Chrysler-дің көп жыл бойы ең беделді моделі болды. Ол ондаған жылдар бойы седан, купе және кабриолет сияқты әртүрлі кузов түрлерінде ұсынылды. 1996 жылы өндірілімі тоқтатылғанға дейін New Yorker – американдық автомобильдер арасында ең ұзақ сақталып келген атау болды.

1960-1964 жылдар

1960 жылғы модельдегі «Нью-Йоркерлер» монокок конструкциясын қолданды, ал RB қозғалтқышы 1960 жылдан бастап барлық Chrysler модельдері Chrysler 300F үлгісінен грильдің дизайнын қабылдады. 300 модельдерінен алынған артқы құлақ орындықтар «Нью-Йоркер Кастом» купесінде қосымша опция ретінде ұсынылды. 1961 жылғы «Нью-Йоркер» модельінде жаңа гриль, көлбеу фаралар және багаж бөліміндегі континенттік жиынтық стилі болды. 413 CID «RB» Алтын Арыстан V8 қозғалтқышы қолданыла берді. Бұл «Forward Look» модельдерінің соңғысы еді. Chrysler 1964 жылға дейін Канадада және 1965 жылға дейін АҚШ-та 2541 «Нью-Йоркер» екі есікті хардтоптарын жасады, сонымен қатар Chrysler Newport жеке модельдік қатарына айналғаннан кейін хардтоп модельдері үшін «Ньюпорт» таңбасын қолдану тоқтатылды. 1962 жылғы «Нью-Йоркер» модельдері тек төрт есікті нұсқада ғана ұсынылды. Осылайша, 1962 жылғы хардтоп седан және тіректі седан 1961 жылғы «Нью-Йоркердің» жаңартылған (1962 жылғы үлгіге сәйкес) алдыңғы бөлігі мен 1961 жылғы Dodge Polara төрт есікті седанының корпусын біріктіру арқылы жасалды. Приборлық тақта TorqueFlite автоматты қоробкасының түймелі басқару элементтерін ескере отырып жобаланды, «AstraDome» приборлар панелі руль бағанасының бір бөлігін жапты, ол сол кездегі стандартты практикадан өзгеше болғандықтан, рульдік қоробкадан шығатын еді, сондықтан қолмен басқарылатын автомобильдерде едендегі қоробка қолданылды. «AstraDome» приборлар панелі рульге қарай кеңейтілгендіктен, бұрылыс көрсеткішінің тұтқасының орналасуы TorqueFlite түймелі басқару элементтерінің астындағы приборлар тақтасына көшірілді және руль орталық положению келгенде ортаға оралатын жылғыш тұтқа ретінде орнатылды. 413 RB қозғалтқышы 4,1875 дюйм (106 мм) диаметрге ие болды және 1959 жылдан 1965 жылға дейін қолданылды. Ол сол кезеңде барлық Chrysler New Yorker, 300G & 300H, Imperial Custom, Crown және Le Baron модельдерін қуатпен қамтамасыз етті. Бұл қозғалтқыш Chrysler Newport, Dodge Polara және Monaco, сондай-ақ Plymouth Fury модельдерінде 383 кубтық дюймдік B сериялы қозғалтқышқа немесе 318 Poly қозғалтқышына балама ретінде де қол жетімді болды. 10:1 сығылу қатынасымен, ол төрт камералы карбюратормен бірге қуатты және крутящий моментті дамытты.

1988-1993 жылдар

1988 жылға арналған жаңаша жобаланған New Yorker үлкен болды (Chrysler C платформасына қараңыз), көптеген шасси және серпімді элементтері сақталды және дизайнының көп бөлігін қайта таңбаланған Dodge Dynasty нұсқасымен бөлісті. Жаңа нұсқада Chrysler LA сериялы 3.9 л V6 қозғалтқышының орнына Mitsubishi өндірісіндегі 3.0 л V6 қозғалтқышы және опциялық антиблокировкалық тежегіш жүйесі болды. Базалық және Landau комплектациялары ұсынылды, соңғысы артқы бөлігінде винил төсеммен жабдықталған. R-корпус машиналарын өндіру тоқтатылғанда жоғалған жасырын фаралар қайтадан қолданысқа енгізілді. Барлық он үшінші буын New Yorker, сондай-ақ қайтадан енгізілген флагмандық 1990-1993 Imperial үлгілері Chrysler компаниясының нарықтағы көшбасшысы атанған "Crystal Key Owner Care Program" бағдарламасымен қамтылды, ол 5 жылдық/50 000 шақырымдық шектеулі кепілдік және 7 жылдық/70 000 шақырымдық күштік агрегат кепілдігін қамтиды. Сондай-ақ, тәулік бойы жұмыс істейтін, ақысыз клиенттерге арналған желілік қызмет көрсету орталығы да ұсынылды. 1989 жылы 3.0 л V6 қозғалтқышының қуаты сәл артты және ол жаңа 4 жылдамдықты Ultradrive автомат берілісімен жұптастырылды. Осы жылы "New Yorker" атауының 50 жылдығы тойланды. Ол кезде арнайы мерейтойлық нұсқасы немесе танылуы ұсынылмаса да, ол модельдік қатардың ең танымал New Yorker-іне айналды, сол жылы 100 000-нан астам данасы өндірілді. 1990 жылы "Salon" деп аталатын New Yorker-дің базалық үлгісі қосылды. Salon – ашық фаралары, көлденең артқы шамдары және Dodge-қа ұқсас радиатор торы бар Dodge Dynasty-дің қайта таңбаланған нұсқасы болды. Salon Канадада Chrysler Dynasty ретінде сатылды. Барлық үлгілерде сол жылы жаңадан құрастырылған 3.3 л V6 қозғалтқышы қолданылды. Ішкі жағында шағын өзгерістер енгізілді, қайта жаңартылған, дөңгелектелген панельдер орнатылды. Жүргізуші жағындағы қауіпсіздік қапшығы енді стандартты жабдыққа кірді. Landau үлгісі 1991 жылы өндіруден алынды, бірақ Salon жаңартылды және стандартты жабдықтар, жасырын фаралар, тік артқы шамдар және дәстүрлі Chrysler радиатор торы қосылды. 1992 жылғы стильді жаңарту алдыңғы және артқы бөліктердің көрінісін дөңгелектеуге ықпал етті. Бұрын "Landau" үлгісінде болғанға ұқсас, жұмсақ төсенішпен жабылған ландо шатыры енді Salon үшін опция ретінде ұсынылды. Өткен жылғы рестайлинг 1993 жылға дейін сақталды. Соңғы он үшінші буын New Yorker 1993 жылдың 28 мамырында өндірілді.

1994-1996 жылдар

Нью-Йоркердің соңғы буыны жаңа Chrysler LH платформасының ұзартылған нұсқасында алдыңғы дөңгелектермен қозғалды және 1992 жылы Детройтте өткен Солтүстік Америка халықаралық автосалонында таныстырылды. Ол 1993 жылдың мамырында, алты ай бұрын шыққан Chrysler Concorde, Dodge Intrepid және Eagle Vision сияқты LH модельдерінен кейін 1994 жылғы модель ретінде, дерлік бірдей Chrysler LHSпен бірге сатылымға шықты. Нью-Йоркер стандартты түрде 3.5 литрлік EGE қозғалтқышымен жабдықталды, бұл Chrysler-ге Нью-Йоркерге «дәстүрлі американдық» люкс имиджін берді, ал LHS-ке еуропалық динамикалық имиджін (Eagle Vision-де болғандай) сыйлады. Нью-Йоркер мен LHS сыртқы түрінде көп айырмашылықтар болған жоқ: Нью-Йоркердің хромдалған капот жиегі, кузов түсіндегі қаптама, стандартты хромдалған дөңгелек қақпақтары, 15 дюймдік дөңгелектері, руль колоннасындағы ауыстырғыш және алдыңғы қатардағы біріктірілген орындық – осылар ғана көзге түсетін ерекшеліктер болды. 16 дюймдік дөңгелектер мен «туристік аспа» деп аталатын күштірек аспа опциясы да ұсынылды. Бұл опция Нью-Йоркер мен LHS арасындағы техникалық айырмашылықты жойды. LHS жабдықтарында New Yorker-дің көптеген қосымша мүмкіндіктері стандартты түрде орнатылған және оның еуропалық имиджіне сай, күштірек реттелген аспасы болды. Бұл модель Chrysler компаниясымен Еуропада да ресми түрде сатылды. 1994 жылғы модельді жаңарту кезінде Нью-Йоркерге бірнеше өзгерістер енгізілді. Сыртқы түрінде Нью-Йоркер жаңа акцентті түсті кузов қаптамасына ие болды, ал LHS кузов түсіндегі қаптаманы алды. Бұл өзгеріс Нью-Йоркерді де акцентті түсті қаптамасы бар Chrysler Concorde-мен үйлестірді. 16 дюймдік дөңгелектер стандартты жабдыққа кірді. Сонымен қатар, 1994 жылдың басында Нью-Йоркер модельдерінде қол жетімді болған «туристік аспа» опциясы тоқтатылды, тек «жұмсақ аспа» қалды. Бұл LHS-пен тұрақты техникалық айырмашылыққа әкелді. 1995 жылы Нью-Йоркердің торжеткасында Chrysler-дің қайта жаңартылған көк лента логотипі пайда болды (бұл логотип 1950 жылдары соңғы рет қолданылған), ол 1980 жылдан бері модельдерде қолданылып келген Pentastar логотипін алмастырды. 1996 жылғы модельде қосымша дыбыс оқшаулау және конструкциялық инженерия жаңартылды, бұл көлікке тыныш жүруді қамтамасыз етті. Жаңа кіріктірілген транслятор гараж қақпасын қашықтан ашу құрылын алмастырды. Антенна енді артқы терезенің ішіне енгізілді. Нью-Йоркер мен LHS арасындағы ұқсастықтар мен LHS-тің жақсы сатылуына байланысты, New Yorker атауы 1996 жылы қысқа өндіріс циклынан кейін тоқтатылды. Бұрынғы модельдерге қарағанда дизайны әлдеқайда заманауи және монохроматикалық болғанына қарамастан, дәстүрлі Нью-Йоркер екі түсті қаптамасы мен хромдалған әрлеулерімен 1996 жылы бөлімнің басқа көліктерінің заманауи, монохроматикалық стильдік бағытына сай келмеді.

LH жобалаудың негіздері

Нью-Йорктің он төртінші және соңғы буынының дизайнын 1986 жылы дизайнер Кевин Вердуйн «Навахо» деп аталатын жаңа аэродинамикалық концепт седанының бастапқы сыртқы дизайнын аяқтаған кезде із бастыруға болады. Бұл жоба ешқашан балшықтан жасалған үлгі кезеңінен өтпеді. Сонымен қатар, осы уақытта Chrysler корпорациясы банкротқа ұшыраған итальяндық спорттық автомобиль өндірушісі Lamborghini сатып алды. «Навахо» сыртқы дизайны қайта өңделіп, 1987 жылы Франкфурт автосалонында тұжырымдама ретінде ұсынылған Lamborghini Portofino болды. Portofino дизайндық жеңіске қол жеткізді, бұл Chrysler-дің Portofino-ның революциялық сыртқы дизайны бар седанды өндіру туралы шешімін қадағалады, оны «кабина алға» деп атады. «Кабина алға» дизайны ұзын, төменгі жел әйнегімен және салыстырмалы түрде қысқа үстіртпен сипатталды. Дөңгелектер машинаның бұрыштарына жақын орналастырылып, сол кездегі замандастарына қарағанда әлдеқайда үлкен жолаушылар салонын жасады. Шасси дизайны 1980 жылдардың соңында, Chrysler 1987 жылы American Motors Corporation (AMC) басқа автокөлік өндірушісін сатып алғаннан кейін басталды. Осы уақыт аралығында Chrysler Dodge Dynasty және Chrysler Fifth Avenue-ның орнын алмастыруды, сондай-ақ әлеуетті Plymouth-ты жобалауды бастады. Dodge LH-нің бастапқы дизайны Dynasty-ге ұқсастық танытты, бірақ Франсуа Кастайн, бұрын AMC-нің өнімдік инженерия және дамыту вице-президенті, 1988 жылы Chrysler-дің көлік инженериясы вице-президенті болғаннан кейін бұл дизайн толығымен жойылды. Кастайнның басшылығымен жаңа дизайн, кейіннен Dodge Monaco ретінде сатылған Eagle Premier-мен басталды. Premier-дің бойлық қозғалтқыш орнату схемасы, алдыңғы аспа геометриясы және тежегіш жүйесінің бөліктері мұра етілді. Шассидің өзі алдыңғы немесе артқы дөңгелек жетегін (кезекпен «LH» және «LX» деп аталады) қолдауға қабілетті икемді архитектураға айналды. Шасси дизайны келесі жылдары үнемі жетілдіріліп, Chrysler прототиптерінің негізін қалады: 1989 жылғы Chrysler Millennium және 1990 жылғы Eagle Optima. Трансмиссия Eagle Premier-дің ZF автоматты берілісінен шабыт алды. Алайда, ол Chrysler-дің A604 (41TE) «Ultradrive» көлденең орнатылған автоматты берілісінен көп нәрсені қарыз алды, нәтижесінде A606 (сонымен қатар 42LE деп те аталады) пайда болды. Бұл «Ultradrive» берілісі сынға ұшырамады, өйткені The New York Times 1991 жылдың 25 қаңтарында Consumer Reports журналының 1991 жылғы ақпан санында Consumer Union осы «Ultradrive» берілісі бар көлік сатып алмау туралы тұтынушыларға ескерту жариялайтынын хабарлады, себебі сенімсіздік және қауіпсіздік қатері бар. 1990 жылға қарай жаңа технологиялық машинаға қуат беру үшін жаңа технологиялық қозғалтқыш қажет екені шешілді. Сол уақытқа дейін пайдалануға бекітілген жалғыз қозғалтқыш Chrysler-дің 3.3 л V6 қозғалтқышы болды, ол негізгі түрінде үш түпнұсқа LH машинасының – Intrepid, Vision және Concorde-тің ішінде қолданылатын болады. 3.3 л қозғалтқыштың 60° блогы 3.5 л-ге дейін кеңейтілді, ал штангамен басқарылатын клапандар цилиндр басына төрт клапаннан тұратын SOHC цилиндр басымен алмастырылды, нәтижесінде үш кіші машинада қосымша 3.5 л V6 пайда болды, бірақ LHS және New Yorker үшін стандартты болды. Жалпы LH сыртқы түрі, әлі де 1987 жылғы Lamborghini Portofino концептінің «кабина алға» сыртқы дизайнына негізделген, оның аэродинамикалық пішіні осы үлкен машинаның ішінде желдің шуын азайтады. Бұл сәндік стиль LH машиналарына оның заманынан озық төмен соғу коэффициентін сыйлады. New Yorker ішкі және сыртқы жағынан монохроматикалық дизайнға ие болды (бірақ оның LHS бауырына қарағанда аз, оның хромды жиһазы азырақ), сондай-ақ спиральді дизайнмен жасалған алюминий дөңгелектері болды. Бір түсті мотив сұр түсті төменгі жапсырмасы жоқ модельдерде жақсы көрінеді. New Yorker-дің жоғары деңгейлі модельдерінде былғарыдан жасалған орындықтар, руль, ауыстырғыш тұтқасы және есік кірістірмелері бар. Жолаушылардың ыңғайлылығы үшін артқы орталық қол тіреуі, жүргізуші мен жолаушыға арналған 8 бағытты электрлік орындықтар, сондай-ақ жеке оқу шамдары қарастырылған. Электрлік терезелер мен орталық есік құлыптары стандартты, сондай-ақ климат-бақылау және круиздік жүйе де стандартты. Қашықтан кілтсіз кіру опция ретінде қол жетімді, сондай-ақ қашықтан іске қосылатын дабыл, компьютермен бірге консоль, электрлік люк және қорытпа дөңгелектер де опция ретінде ұсынылды. New Yorker-де табылған ең жақсы аудио опциялары – кабинада сегіз динамик және эквалайзері бар Infinity дыбыс жүйелері. Бас құрылғыларға кассета немесе CD ойнату мүмкіндігі бар радио және жойстик арқылы баланс пен дыбыс деңгейін реттеуге мүмкіндік беретін бес жолақты графикалық эквалайзер кіреді. Стандартты қауіпсіздік мүмкіндіктеріне екі фронталды қауіпсіздік қапшығы, тежегіштерді құлыптауға қарсы жүйе (ABS) және сүйреуді басқару кіреді. Бұл машинада екі жақты электрлік люктер де қол жетімді болды. Олар Mopar емес, American Sunroof Corp. (қазіргі ASC Global) компаниясының Огайо штатындағы Колумбус қаласындағы зауытында жасалып, орнатылды. Орнатылған люк гараж есігі ашқышы мен күн көзілдірігі сақталынатын алдыңғы консольдің көп бөлігін жойды. Алайда, бортындағы компьютермен біріктірілген шамдар бар Overhead Travel Information System (OTIS) сақталды.