Кіріспе

Зингст (; Polabian Sgoni) – үш бөліктен тұратын Фишланд Дарс Зингст түбегінің ең шығыс бөлігі, Германияның Мекленбург-Ворпомерния аймағында, Балтық теңізінің оңтүстік жағалауындағы Росток пен Штральзунд қалалары арасында орналасқан. Бұл аймақ Померания жағалауының бөлігі болып табылады. Зингст түбегі шамамен 30 километрге созылып жатқан, ал ені небары 4 километр болатын түкіртпе құрайды. Зингст Балтық теңізін Бартер-Бодден лагунасынан бөліп тұрады, ол Дарс Зингст-Бодден тізбегінің бір бөлігі болып табылады – үлкен құятын теңіз. Бұл құятын теңіздің суы аз болғандықтан, ол көшпелі еуропалық журавльдің маңызды тоқтау орны болып табылады. Көктем және күз айларында олар Испанияға қарай және одан кері көшіп бара жатқанда, 3000-ға дейін құс мұнда жиналады. Лагунаның көп бөлігі және түбектің шығыс жағы Батыс Померания лагунасы аймағының ұлттық паркіне кіреді. 1870 жылдардың басына дейін Зингст Дарс түбегінен Преровстром деп аталатын тар бұғаз арқылы бөлінген арал болатын. 1874 жылы болған дауыл лагунаны Балтық теңізімен байланыстырған бұғазды жапты. Қазір Зингст пен Дарс түбектерін жалғастыратын, шамамен 4 километрлік кең арал бойымен өтетін жол бар. Зингст топырағының құрамында көбінесе құм ғана бар. Құмның ақ түсі оны күнге күйіп, демалуға келгендер мен туристер үшін тартымды етеді. Балтық теңізінің жағасында құмды дөңдер орналасқан, олар теңіз деңгейінен шамамен жарты метр төмен жатқан алапты қоршап тұрады. Жердің төмендігі түбек ішінде батпақты жағдайлардың пайда болуына әкеледі, ал осы батпақтар әртүрлі жануарларға мекен етеді. Зингст муниципалитетіне жақын Зингст түбегінде славян бекінісінің қираған қалдықтары, «Герцебург» орналасқан.

Геология, климат және табиғи аймақ

Зингст түбегі немесе Зингст – Фишланд Дарс Зингст түбегінің ең шығыс бөлігі, ол Росток қаласы мен Балтық теңізінің оңтүстік жағалауындағы Штральзунд қаласы арасында орналасқан. Шамамен 20 км-ге жуық ұзындығы және ені бар Зингст, көршілес Дарс түбегінен шығысқа қарай созылады. Солтүстік жағынан Балтық теңізімен, оңтүстігінен Дарс Зингст-Бодден тізбегіне жататын Бартер-Бодден және Грабоу лагуналарымен шектеледі. Бұрын Зингсттің шығыс жағалауында орналасқан Гроссер Вердер аралы, құмның жиналуы нәтижесінде түбекке қосылған. Батыста Дарсқа дейінгі құрлықтағы тар жолақ Балтық теңізінің жанында орналасқан. Осы жерде 1874 жылы лагуна мен Балтық теңізін бөліп тұрған Прероуэр Стром бұғазы, 1872 жылғы Балтық теңізінің су тасқынынан кейін жасанды түрде жабылды. Содан бері ғана Зингст арал емес. Зингст ауылының орталық бөлігі батыстағы Фризенбрук, солтүстіктегі Балтық теңізі, шығыстағы Альте Страминке – ескі теңіз сағасы және оның айналасындағы батпақтар, ал оңтүстікте Зингстер Стром арнасы арасында жатыр. Ауыл теңіз деңгейінен жоғары орналасқан, сондықтан оны дауылдық су тасқындарынан бөгеттермен қорғау қажет. Зингстер Стром өзені бойында, одан әрі шығысқа қарай Мюгенбург ауылы орналасқан. Зингст ауылының шығысында көптеген жануарларға толы үлкен Орман (Osterwald) орналасқан. Одан әрі Стральзундтың атымен аталған Сунд шалғындары (Sundischen Wiesen) жатыр. Түбектің ең шығыс нүктесі – Праморт.

Геология

Зингст аралы геологиялық тұрғыдан өте жас жер. Оның қалыптасу процесі шамамен 12 000 жыл бұрын Вайхсель мұздығының еруімен басталды. Бұл жас ағынды ландшафты қалдырды. Мұздың еруі нәтижесінде жер көтеріліп, ойыстар сумен толды, соның салдарынан Балтық теңізінің алдындағы – Анцилус көлі пайда болды. Жыртастардың жоталары аралдар ретінде көрінді. Балтық теңізінің оңтүстік бөлігіндегі жағалаудың негізгі сызбасы шамамен 7 000-ден 2 500 жыл бұрын Литторина трансгрессиясымен қалыптасты. Шамамен 5 000 жыл бұрын теңіз қазіргі деңгейіне жетті, ал бүгінгі Дарс пен Зингст аралдарының ядросы пайда болды. 4 500 жыл бұрын Солтүстік теңізінен тұзды судың ағыны күрт азайды, содан бері Балтық теңізі бірте-бірте тұздылығын жоғалтып келеді. Жағалау эрозиясы (абразия, таралу және шөгінді) уақыт өте келе бастапқы аралдарды қазіргі пішініне дейін кеңейтті. Шамамен 1 500 жыл бұрын, ұзаққа созылған құм сілкіністері өздерінің артында қалған шығанақтарды бөліп, Дарс-Зингст Бодден тізбегі деп аталатын лагуналар тізбегін құрды. Соңында, 1874 жылы Дарс пен Зингст арасындағы Прероуэр Стрём каналы жасанды түрде жабылды. 20-шы ғасырдың соңында бұрынғы Ұлы Вердер аралы Зингстке қосылды, себебі олардың арасындағы бұғаз лайланып бітті. Бұл аймақ желді сулы жазық. Жердің қалыптасу процесі бүгінде жарты аралының шығыс жағында жалғасуда. Зингст Дарсер Орт пен «Бок» аккрециялық аймақтарының арасында орналасқан. Шөгінділер батыстан шығысқа қарай тасымалданады, ал Зингст жағалауы жыл сайын 40 см жоғалтады. Жоғалтудың басты себебі дауылдық толқындар болды, сондықтан бұл процесс қазір күрт әлсіреген.

Климат

Зингст Солтүстік Мекленбургтің жағалау климатына ие. Жылдық орташа температурасы – . Мұзды күндердің саны 11,1, ал жазғы ыстық күндердің саны (температурасы жоғары) 7,9. Жылдық жауын-шашын мөлшері салыстырмалы түрде аз. Жағалауда орналасқандықтан орташа ылғалдылығы өте жоғары. Осының салдарынан, күңгірт күндердің саны 146-ға жетеді.

Флора мен фауна

Остервальд орманы – Мекленбург-Батыс Померания аймағындағы жалғыз көтерілген батпақ, бірақ адамның әрекеттері салдарынан ішінара кептірілген. Мұндағы ағаш түрлеріне қайың, еңгілштік емен, бук және қарағай кіреді. Адамдар енгізген басқа да ағаштарға қарағай, шырша және қайраң кіреді. 1955 жылы отырғызылған секвойялар ерекшеліктерінің бірі болып табылады. Жануарлардың құрамында қарақұйрық, қызыл қаршыға және қысқақұлақты қаршыға бар. Сонымен қатар, қарағайлы мысықтар да көп кездеседі.

Елді мекен

Преровстромның шығысында, ауыл шаруашылығы жерімен және Фризенбрукпен қоршалған Барт қаласы (халық саны 8000), Пахлен, Хансхаген және Ротемхо елді мекендерінің бірігуі арқасында құрылған. Хансхаген мен Пахлен 13 ғасырға дейін барады. Жақын орналасқан Зингст қалашығының халқы шамамен 3200 адамды құрайды.

Ракеталық тәжірибелер

Бұрынғы Ұлттық халық армиясының Сундиш шалғынында 1970 жылдан 1992 жылға дейін жоғары биіктіктегі зерттеу зымырандарын пайдаланып, түрлі тәжірибелер жүргізілді. 1970 жылдардың басында осы жерден бес польшалық "Метеор-1Е" зымырандары ұшырылды. 1988 жылдың 21 қазанынан бастап ресейлік MMR06 M зымырандары ұшырыла бастады. "Венде" кезеңінен кейін де сынақтар жалғасты. 1992 жылдың 14 ақпаны мен 10 сәуірі аралығында Зингсттен 19 ресейлік MMR06 M зымырандары атылды. Басқа да зымырандар болғанымен, 1992 жылдың сәуірінде Зингстте MMR06 M зымырандарын ұшыру тоқтатылды, себебі армия қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін аумақты тазалау қажеттігі туды.