17 ғасырдағы ағылшын қаракеті Роберт Каллифордтың өмірі мен тонаулары
Robert Culliford
Роберт Каллифорд – 17 ғ. ағылшын қаракеті, Уильям Кидтің жоспарларын тексерген. Корнуоллдық, француз кемелерін тонаған, жаңадан құрылған «Blessed William» кемесінің экипажында болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы ағылшын қарақшысы, ағылшын жер иесі және саясаткер.
17th century English pirate
the English landowner and politician
Роберт Куллифорд (шамамен 1666 – қайтыс болған жылы белгісіз; кейде Колловер деп те аталады) – Корнуоллдан шыққан қарақшы, ол капитан Уильям Киддтің жоспарларын жиі тексергенімен танымал.
Robert Culliford (c. 1666 – unknown; last name occasionally reported as Collover) was a pirate from Cornwall who is best remembered for repeatedly checking the designs of Captain William Kidd.
Ертедегі мансабы және тұтқындалуы
Куллифорд пен Кид 1689 жылы француздық "Сен-Роза" кемесінде кемедестер ретінде танысты; кемеде тағы алты британдық болды. Ұлы Одақ соғысы басталғаннан кейін Кид, Куллифорд және олардың британдық серіктері француздық экипажға қарсы бүлік көтеріп, кемені француз капитаны Жан Фантеннен тартып алып, оны Кид басқаруымен "Бақытты Уильям" деп атады. Мейсонға Нью-Йорк губернаторының міндетін атқарушы Джейкоб Лейслер марка хатын берді, ал Куллифорд пираттармен бірге екі француз канадалық қалаларын тонап, қиратты. Пираттар сондай-ақ "L'Esperance" атты француз фрегатын жаулап алды. Мейсон бұл кемені Куллифордқа берді, ол оны "Хорн фрегаты" деп атады, Куллифордтың алғашқы пираттық командасы. Дегенмен, олар байлықтарын Нью-Йоркке жеткізу үшін жіберген екі кеш француздық қарақшылардың қолына түскенде, көп бөлігін жоғалтты. Көңілі толмаған Куллифорд Мейсонмен бірге Нью-Йоркке қайтып келді, онда олар бір кемемен, "Якобпен", тағы бір жаулап алынған француз кемесімен, 1690 жылдың желтоқсанында теңізге шықты. Куллифорд "Якоб" кемесіндегі капитанның екінші серігі, екі серіктің бірі болып қызмет етті. Куллифорд және оның пират әріптестері ақырында Үндістанға жетіп, 1692 жылы Мангролға қонды, онда жергілікті халықты тонап, зорлық-зомбылық жасады. Гуджараттықтар ақырында Куллифордты және оның он жеті серігін тұтқындады, ал Куллифорд келесі төрт жылды Гуджарат түрмесінде өткізді.
Culliford and Kidd first met as shipmates aboard the French privateer Sainte Rose in 1689; there were only six other Britons aboard. After the War of the Grand Alliance broke out, Kidd, Culliford, and their British comrades mutinied against a French prize crew, taking the ship from French Captain Jean Fantin and renaming it the Blessed William, with Kidd put in command. Mason was granted a letter of marque by Jacob Leisler, then acting governor of New York, and Culliford accompanied the pirates as they ransacked and laid waste two French Canadian towns. The pirates also captured a French frigate named L'Esperance. Mason granted this ship to Culliford, who renamed it the Horne Frigate, Culliford's first pirate command. However, the pirates lost most of their booty when the two ketches they sent to bring their wealth to New York fell into the hands of French privateers. The disappointed Culliford returned to New York with Mason, where they returned aboard a single ship, the Jacob, another captured French vessel, and set sail in December 1690. Culliford served as captain's quartermaster, one of two quartermasters aboard the Jacob. Culliford and his fellow pirates eventually made their way to India, landing at Mangrol in 1692, where they robbed and abused the local population. The Gujaratis eventually captured Culliford and seventeen of his comrades, and Culliford spent the next four years in a Gujarati prison.
Қашу және жаңа оқиғалар
1696 жылдың көктемінде Куллифорд және оның бірнеше серіктері Бомбейге қашып, Ост-Инд компаниясының "Джозиа" бригіне жалданып кірді. Мадраста олар кемені басып алып, қайтадан қарақшылыққа көшті де Бенгал шығанағына бет алды. Никобар аралдарының жанында кеме экипажы кемені қайтарып алып, Куллифордты құрлыққа тастап кетті. Оны Моха бригінің капитаны Ральф Стоут құтқарып алды. 1697 жылы Стоут қаза тапқанда Куллифорд капитан болды және қысқа мерзімге "Charming Mary" (бұрын Ричард Гловер, содан кейін Ричард Боббингтон, ал кейін Джон Ирландия басқарған) бригімен бірге жүзіп жүрді. Содан кейін Куллифорд британдық "Дорилл" кемесін қуды, бірақ "Дорилл" от ашып, Моха бригінің негізгі мачтасын қиратты. Куллифорд Мадагаскардың шығысындағы Сент-Мари аралына (Île Sainte Marie) шегінді, жол бойы кемелерді тонады. Сент-Мариде Куллифорд 2000 фунт стерлингке бағалы жүк тиелген француз кемесін тонады. Осы уақытта пираттарды іздеп жүрген Уильям Кидд Сент-Мари аралында Куллифордты табады. Куллифордтың кемесін басып алуды жоспарлаған Киддтің экипажының көп бөлігі (капитанына ашуланғандықтан) Киддті тастап, Куллифордқа қосылды. Куллифорд жаңа экипажымен 1698 жылдың маусым айының соңында жолға шықты, ал Кидд пен тоналған кемесін Сент-Мари аралында қалдырды. Сент-Мари аралынан кеткеннен кейін көп ұзамай Куллифорд Дирк Чиверспен кездесті. Олар Джозеф Уилермен бірігіп, 1698 жылдың қыркүйегінде Қызыл теңізде "Ұлы Мұхаммед" кемесін басып алды. "Ұлы Мұхаммед" 130 000 фунт стерлинг ақша тасыған. Сент-Мари аралына қайтып келе жатып, олар 1699 жылдың ақпан айында тағы бір кемені тонады. 1699 жылдың маусым айында Куллифорд Мадагаскар маңындағы Île Ste. Marie аралында Джон Суонн капитанымен бірге болды; сол жерде Суонн Куллифордтың жақын серігі деп аталды. Осы себепті Куллифорд кейде бисексуал немесе гомосексуал пират ретінде еске алынады. Бірақ нақты дәлелдердің жетіспеуі олардың қарым-қатынасының нақты сипатын анықтауға мүмкіндік бермейді. Сент-Мариде оның бірнеше теңізшілері Америкаға оралуға шешім қабылдады және оларды Нассау кемесіне жолаушы ретінде қабылдау үшін Гильс Шеллиге ақы төледі. Сент-Мари аралына коммодор Томас Уоррен басқаратын төрт британдық әскери кеме келді. Пираттарға 1698 жылғы Рақымшылық туралы заң бойынша патша кешірімі ұсынылды, оны Куллифорд қабылдады, мерзімі өткеніне қарамастан. Кешірімге қарамастан ол тұтқындалды және 1700 жылдың 1 тамызында Маршалси түрмесіне жеткізілді. Ол "Ұлы Мұхаммедті" тонау қылмысы үшін сотталды және оның кешірімі жарамсыз деп танылды. Ол Самуил Берджесс ісінде куәлік беруі керек болғандықтан, асылудан құтылды. Соттан кейін Куллифорд жазбалардан жоғалып кетті, ал кейін ол теңіз кемесінде қызмет еткен деген қауесет тарады, содан кейін ол тағы бір әйгілі пират Генри Эвери сияқты жазбалардан жоғалып кетті.
In the spring of 1696, Culliford and some of his comrades escaped and made their way to Bombay, where they signed aboard the East India Company ketch Josiah. In Madras they commandeered the ship, returned to piracy, and sailed for the Bay of Bengal. Near the Nicobar Islands, the crew retook the ship and marooned Culliford. He was rescued by Ralph Stout, captain of the Mocha. When Stout was killed in 1697, Culliford became captain, briefly sailing alongside the Charming Mary (formerly captained by Richard Glover, then Richard Bobbington, and later John Ireland). Cullingford then pursued the British ship Dorill, but the Dorill opened fire and severed the Mocha mainmast. Culliford retreated to St. Mary's Island (Île Sainte Marie) off eastern Madagascar, plundering ships along the way. At Saint Mary's, Culliford plundered a French ship with £2,000 worth of cargo. Meanwhile, William Kidd, hunting pirates, found Culliford at St. Mary's Island. While plotting to capture Culliford's ship most of Kidd's crew (who had grown angry with their captain) abandoned Kidd and signed on with Culliford. Culliford and his new crew then set off in late June 1698, leaving Kidd and his ransacked ship to fend for themselves on St. Mary's Island. Shortly after departing Saint Mary's Island, Culliford met up with Dirk Chivers. They joined forces with Joseph Wheeler and captured the Great Mohammed in the Red Sea in September 1698. The Great Mohammed carried £130,000 in cash. While returning to Saint Mary's Island they plundered another ship in February 1699. In June 1699 Culliford was living at Edward Welch settlement on Ile Ste. Marie near Madagascar with fellow Captain John Swann; while there, Swann was referred to as “a great consort of Culliford’s, who lives with him.” Because of this, Culliford is occasionally cited as a bisexual or homosexual pirate. But lack of evidence leaves the exact nature of their relationship unclear. At St. Mary's a number of his sailors elected to return to America, paying Giles Shelley to take them on as passengers aboard the Nassau. While at Saint Mary's Island, four British warships under Commodore Thomas Warren arrived. The pirates were offered a royal pardon under the 1698 Act of Grace, which Culliford accepted despite its expiration. He was arrested despite the pardon, and taken to the Marshalsea prison on 1 August 1700. He was tried for piracy of the Great Mohammed and his pardon was ruled invalid. He was saved from hanging, because he was needed in Samuel Burgess' trial. Following the trial, Culliford disappeared from record, and rumour has it that he next served on a naval ship, after which he disappears from the records like another famous pirate Henry Every.