Кіріспе
Комикалық роман – роман көлеміндегі юмористик шығарма. Көптеген белгілі авторлар комикалық роман жазған, соның ішінде П. Г. Вудхаус, Генри Филдинг, Марк Твен және Джон Кеннеди Туль. Комикалық романдар көбінесе автордың әңгімелеу немесе сюжеттік бағыттағы жұмыстың мәнін күлкілі немесе сатирикалық етуімен анықталады, қарастырылатын тақырыптардың маңыздылығына қарамастан. Роман, кітап, пьеса және көптеген көркем шығармалар немесе өнер туындыларында комедиялық, юмористик немесе сатирикалық элементтер кездесуі мүмкін, бірақ бұл жанрдың ерекшелігі – комедия әңгіменің негізі және құрылымдық тірегі болып табылады, ал кейде немесе үнемі қайталап келетін мотив емес. Бұл романның тоны, бағыты және сезімталдығын анықтайтын біріктіретін желі және жанр. Оқырман мәтіннің ішіндегі күлкілі сәттерді іздеп табуға немесе ашуға тиіс емес, керісінше, юмор – тұрақты көңіл-күй, комедиялық фильм сияқты, онда кейбір күлкілі эпизодтар бар фильмнен өзгеше. Әдебиеттанушылар осыған орай мәтіндік талдау жасайды; теория бойынша, мысалы, Марк Твеннің сатирикалық сынға негізделген әңгімесін, әдеби романдық сюжеттен өзгеше түсіну керек.
A comic novel is a novel length work of humorous fiction. Many well known authors have written comic novels, including P. G. Wodehouse, Henry Fielding, Mark Twain, and John Kennedy Toole. Comic novels are often defined by the author's literary choice to make the thrust of the work—in its narration or plot—funny or satirical in orientation, regardless of the putative seriousness of the topics addressed. Novels, books, plays, and many works of fiction or art can certainly contain and include passages or themes that are comic, humorous or satirical, but the defining characteristic of this genre is that comedy is the framework and baseline of the story, rather than an occasional or recurring motif. It is the through line and organizing genre for the novel's tone, orientation and sensibility. A reader is not expected to 'find' or 'discover' a humorous moment within the reality of the text, rather, humor is the ongoing mood, like a comedy movie, rather than a movie that has some comedy or laughs within it. Literary scholars distinguish textual analysis on this basis; the theory being that a story by Mark Twain that is a satirical critique in its very origin, for example, must be understood differently than a more literal novelistic plot.
Британдықтар
Ең белгілі британдық комик романистердің бірі – П. Г. Вудхаус, оның шығармалары Джером К. Джером, Джордж Гроссмит және Уидон Гроссмиттен ( "Кісі-кімнің күнделігі" ) кейін жалғасты. Сакидің еңбектері де маңызды, бірақ оның карьерасы Бірінші дүниежүзілік соғыспен үзіліп қалды. А. Г. Макдонелл мен Г. К. Честертон да ойшаулық туындылар жасады. Генри Филдингтің "Табылған бала Том Джонстың тарихы" жанрында 18 ғасырдың ортасындағы маңызды туынды болды. Көбірек заманауи британдық юмористтер: Джордж Макдональд Фрейзер, Том Шарп, Кингсли Амис, Терри Пратчетт, Ричард Гордон, Роб Грант, Дуглас Адамс, Эвелин Во, Энтони Пауэлл, Ник Хорнби, Хелен Филдинг, Эрик Сайкс, Лесли Томас, Стивен Фрай, Ричард Асплин, Майк Хардинг, Джозеф Коннолли және Бен Элтон.
Ирландия
Джеймс Джойстің "Улисс" романы кейбіреулер үшін комедиялық роман болып саналады.
Америка
Американың көрнекті комик романистеріне Марк Твен, Ричард Браутиган, Филипп Рот, Джон Кеннеди Туль, Джеймс Уилкокс, Джон Шварцвельдер, Ларри Дойл, Дженнифер Вайнер, Карл Хиасен, Джозеф Хеллер, Питер Де Врис, Курт Воннегут, Терри Саузерн және Кристофер Мур жатады.