Буффало Брэйвс: Тарихы мен эволюциясы (1970-1978)

Кіріспе

Баскетбол командасы (1970–1978)

Буффало Брейвз – Нью-Йорк штатының Буффало қаласындағы американдық кәсіби баскетбол франшизасы. Брейвз 1970 жылдан 1978 жылға дейін Ұлттық баскетбол қауымдастығында (NBA) лиганың Шығыс конференциясының Атлантика дивизионының мүшесі ретінде өнер көрсетті. 1978 жылы Брейвз клубының иесі Джон Й. Браун-младший франшизаны сол кездегі «Бостон Селтикс» клубының иесі Ирв Левинмен ауыстырды, ол команданы Сан-Диего қаласына көшірді, онда команда «Сан-Диего Клиперс» деп аталды. 1984 жылы франшиза Лос-Анджелес қаласына көшіріліп, «Лос-Анджелес Клиперс» атанды.

Ойын басталды

Брейвс 1970–71 маусымда ойнауға кіріскен үш НБА франшизасының бірі болды (қалғандары – Портленд Трейл Блейзерс және Кливленд Кавальерс). Бастапқыда ол Нью-Йорк қаласындағы «Ньюбергер Лоеб» инвестициялық фирмасына тиесілі болды, оның Буффало қаласымен байланысы шамалы еді. Бірақ бірқатар қателіктер лиганың команданы тіпті маусымға дайындық ойындарын өткізбей тұрып бақылауға алуына себеп болды. Ашылу кешінде, сол кезде 33 жастағы кәсіпкер Пол Снайдер, жақында «Фризер Квин» бизнесін сатудан түскен қаражатты пайдаланып, франшизаны 4 миллион долларға сатып алды. (Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Буффало Биллз» командасы да 2008 жылдан 2013 жылға дейін осыған ұқсас стратегияны қолданды). НБА-да Нью-Йорк штатының солтүстігінде бұрын «Рочестер Роялз» және «Сиракуз Нэшнлз» (қазір «Сакраменто Кингз» және «Филадельфия 76ерс» деп аталады) есімдерімен танылған екі команда болған. 2022 жылғы мәліметтерге сәйкес, «Брейвс» Нью-Йорк штатында Нью-Йорк қаласынан басқа жерде орналасқан соңғы НБА командасы болып табылады, онда «Нью-Йорк Никс» және «Бруклин Нетс» командалары ойнайды.

Алғашқы жұмысқа қабылдау

Команданың алғашқы бас бапкері Даңқ залының мүшесі Дольф Шейес болды, ал франшизаның алғашқы жұлдызды ойыншылары Боб Кауффман мен Дон Мэй еді, олар 1970 жылғы НБА кеңейту драфтында алынған. Дегенмен, 1970 жылғы НБА драфтында Буффало өз қаласының тумасы, Ниагара университетінің 1 метр 75 см (5 фут 9 дюйм) бойлы ұпайлық қорғаушысы Кальвин Мерфиден бас тартып, Принстон университетін бітірген Джон Хаммерді бірінші раундта таңдады. Мерфи кейіннен Даңқ залына енгізілді. Жаңа құрылған командаларға тән болғандай, "Брейвс" 22–60 есебімен аяқтады, бұл олардың "Кливленд Кавальерс" командасынан (15–67) жеті ойынмен жоғары нәтиже көрсеткендігін білдіреді. Бұрынғы жылы "Чикаго Буллз" командасында ойынға орташа есеппен 4,3 ұпай жинаған Кауффман, Буффало командасының ең көп ұпай жинаған ойыншысы атанды (20,4 ұпай) және 1971 жылғы НБА Шығыс конференциясының жұлдыздар командасына ілікті.

1971-1972 жылғы маусым

"Брейвс" 1971–72 маусымда 22–60 есебін қайталады, бірақ команданы күшейтетін пайдалы ойыншыларды сатып алды. Буффало Кентукки штатының мемлекеттік университетінен орталық Эльмор Смит пен Буффало штатының мемлекеттік колледжінен жергілікті жанкүйерлердің сүйіктісі Рэнди Смитты таңдады. Джонни Маккарти маусымның бірінші ойынынан кейін команданың бас бапкері лауазымына Шейстің орнына келді.

1972-1973 және 1973-1974 маусымдары

Команда 1972–73 маусымда бұрынғыдан сәл нашар өнер көрсетті, жаңа бас жаттықтырушы доктор Джек Рамсей басшылығымен 21–61 есебімен ойнады. 1972 жылғы 20 қазанда өткен маусымның бесінші ойынында, «Брейвз» командасының нәтижесіздігін көрсетіп, команда төртінші тоқсанда Бостон «Селтикс» командасына қарсы 58 ұпай жинап, бір тоқсанда ең көп ұпай жинаған НБА рекордын орнатты, бұл рекорд әлі де күшінде. Алайда, «Селтикс» командасы ойынды басымдықпен аяқтауға жақын болды және тоқсанның басында «Брейвз» командасынан 103–60 есебімен алда болды. Олар соңғы тоқсанға өздерінің резервтік ойыншыларын шығарды және қарсыластардың төмендеген деңгейі оларға қайта оралуға мүмкіндік берді. «Брейвз» командасы «Селтикс» командасынан 58–23 есебімен көп ұпай жинады, бірақ бәрібір 126–118 есебімен жеңілді. «Брейвз» командасының сол маусымдағы маңызды қадамы – Солтүстік Каролинадан шабуылшы/орталық Боб МакАдуды таңдап алу болды. Команда 1974 жылы алғаш рет плей-оффқа қатысып, онда «Селтикс» командасымен кездесіп, алты ойыннан кейін жеңілді. Сол маусымда МакАду орташа есеппен 30,6 ұпай және 15,1 допты қайтару көрсеткішін көрсетті; бұл бір ойыншының бір НБА маусымында кем дегенде 30 ұпай және 15 допты қайтару көрсеткішін орташа алған соңғы жағдай. Сондай-ақ, сол маусымда «Брейвз» командасының жаңа ойыншысы Эрни ДиГрегорио «Жылдың жаңа ойыншысы» сыйлығын жеңіп алды.

1974-1975 және 1975-1976 маусымдары

1974–75 жылдары МакАду НБА-ның ең құнды ойыншысы сыйлығына ие болды, орташа есеппен ойын басына 34,5 ұпай, 14,1 доптарды қайтару және 2,12 блок көрсетті, сонымен қатар алаңнан 51,2% және айып тастау жолағынан 80,5% тиянақтылықпен ойнады. «Брейвс» командасы 1974–75 және 1975–76 жылдары плей-оффқа қатысты, екіншісі Буффало қаласында ойнаған соңғы плей-офф болды.

1976-77 жылғы маусым

Бұл кезде «Брейвз» командасы кортта да, одан тыс жерлерде де шамалы табысқа жеткен болатын; команда жанкүйерлер саны бойынша лиганың орташа көрсеткішіне жақындады, теледидардағы рейтингтері жақсы болды және тұрақты табыс таба бастады. Дегенмен, 1976 жылы Снайдер команданы сатуға және оны Буффалодан көшіруге қатты қысым көрсетті. «Брейвз» командасы Aud аренасында ойын күндерін таңдауда үшінші кезеңде болғандықтан, бүкіл NBA лигасы кестесін бекіте алмай, «Sabres» және «Griffins» командалары өз кестелерін аяқтағанға дейін теледидарлық келісімдерге келе алмады. NBA бұл жағдайды қабылдамай, Снайдерге мәселені шешуге бес жыл берді. 2016 жылы «The Buffalo News» газетіне берген сұхбатында Снайдер Канизиус университетінің президенті Джеймс Демскеге Aud аренасындағы үй ойындарының жақсы күндерін алуды қиындатқаны үшін айып тақты. Снайдер Демскеге сенбі күнгі ойындардан бас тарту үшін ойын басына 125 000 доллар ұсынғанын еске алды. Бірақ Демске бұл ұсыныстан бас тартты, себебі ол «Брейвз» командасының колледж баскетболындағы «Үштікке» қарсы бәсекелестікке қауіп төндіретініне сенді. Бес жылдық мерзім аяқталғаннан кейін Снайдер екі мүмкіндікке тап болды: жаңа арена салу немесе команданы сату. Жаңа аренаны салу сол кезде қаржылық тұрғыдан мүмкін болмады, сондықтан Снайдер команданы сатудан басқа жолы қалмады. Егер дау шешілген болса, «Брейвз» командасы Буффалода қалуы мүмкін еді, әсіресе Канизиус баскетболы 1980-ші жылдардың басында күрт құлдырағаннан кейін. Сол кезде Снайдердің көптеген даулары «Sabres» командасымен болды, олардың иелері Нортрап пен Сеймур Нокс Буффалоның ескі байларының тобын білдірсе, ал Снайдер жаңа бай мәртебесіне ие болды. Кейін жылдар өткен соң Снайдер бұл дауларды спорттық бизнестегі өзінің тәжірибесіздігімен байланыстырды және енді хоккей командасына қатысты келісімді жағдайға келтіруге тырысады. 1976 жылғы 15 маусымда Баффало қалалық «Courier Express» газеті «Брейвз Флоридаға кетіп барады, «Хоккей қалашығын» тастап кетеді» деген мақала жариялады. Снайдер команданы 6,1 миллион долларға мейрамхана иесі Ирвинг Коуанға сатуға келісім жасады, ол «Брейвз» командасын Флорида штатының Майами қаласының жанындағы Голливуд спорт залына көшіруді жоспарлады. Бірақ Буффало қаласы команданың көшірілуін тоқтату үшін 10 миллион долларлық талап арыз берді. Сату әрекеті сәтсіз аяқталды және «Брейвз» командасы мен қала шілде айында Мемориалдық аренаны 15 жылға жалға алу туралы жаңа келісімге келді, онда команда кез келген маусымда 5000 маусымдық билет сатпаса, келісім бұзылуы мүмкін еді. Сол жазда Снайдер франшизаның 50 пайызын бұрын Америка баскетбол қауымдастығының (ABA) «Кентукки полковниктері» командасының иесі болған бизнесмен Джон Й. Браун-младшийге сатты. Кейін Браун 1976-77 маусымында Снайдерден қалған жартысын сатып алып, осы үлесті тағы бір бизнесмен Гарри Т. Мангурианға қайта сатты. Браун мен Мангуриан «Брейвз» командасын таратуға кірісті. Рамзи өзінің мансабына зиян келтіргісі келмегендіктен, Портленд «Трейл Блейзерс» командасына кетіп, алдағы 1976-77 маусымда NBA чемпионатында жеңіске жетті. Команданы сату келісімінде Браун «Брейвз» командасының кез келген ойыншысының келісім-шартын сатса, ақша Снайдерге беріледі және сатып алу бағасы төмендейді деп көрсетілген. Бұл «Брейвз» командасы маусымның ортасында МакАдуды «Нью-Йорк Никс» командасына ойыншылар мен ақшамен алмастырғанда орын алды. Маусымның алғашқы ойындары алдында «Брейвз» командасы Портлендтен болашақ Даңқ залының орта қорғаушысы Мозе Малоунды сатып алды. Бірақ ол тек екі ойында, барлығы алты минут ойнағаннан кейін, ол да сатылды; ол екі таңдау құқығы үшін Хьюстонға жіберілді. Ол маусымды Хьюстонда 13 ұпай және 13 допты қайтарумен аяқтады, ал екі жылдан кейін өзінің алғашқы үш MVP сыйлығының бірін жеңіп алды. Келесі екі маусымда «Брейвз» командасы төрт бас бапкермен жұмыс істеді: Тейтс Локк, Боб Маккиннон, Джо Муллани (бұрынғы «Колнельдер» командасының бапкері) және Коттон Фицсимонс.

The Braves by this point were a modest success, both on the court and off; the team was drawing close to the league average in fans, had solid broadcasting ratings and was turning a consistent profit. Even so, by 1976 Snyder was facing severe pressure to sell the team and get it out of Buffalo. As a result of the Braves only getting the third choice of dates at the Aud, the entire NBA was unable to finalize a schedule and hammer out television contracts until the Sabres and Griffins finalized their schedules. The NBA considered this untenable, and gave Snyder five years to resolve the problem. In a 2016 interview with The Buffalo News as part of a retrospective on the Braves, Snyder laid particular blame on Canisius president Father James Demske for making it difficult to get good home dates at the Aud. Snyder recalled offering Demske $125,000 per game to give up some Saturday night dates to the Braves. However, Demske turned the offer down, believing that the Braves posed a threat to the Little Three rivalry in college basketball. When the five year deadline expired without a resolution, Snyder found himself with two options–build a new arena or sell the team. Building a new arena wasn't financially realistic at the time, leaving Snyder with no option but to sell the team. Had the dispute been resolved, the Braves would have likely been able to stay in Buffalo, especially since Canisius basketball went into what would be permanent decline in the early 1980s. At the time, Snyder's more public feuds were with the Sabres, whose owners, Northrup and Seymour Knox, represented Buffalo's old money circuit while Snyder had nouveau riche status. Years later, Snyder attributed these feuds to his own inexperience with sports ownership and now speaks in more conciliatory tones regarding his hockey competition. The June 15, 1976 issue of Buffalo's Courier Express blasted the headline "Braves Go to Florida, Leaving 'Hockey Town'". Snyder had a handshake deal to sell the team for $6.1 million to hotel owner Irving Cowan, who would move the Braves to the Hollywood Sportatorium outside of Miami, Florida. However, the city of Buffalo filed a $10 million damage suit to block the move. The sale eventually fell through and the Braves and the city signed a new 15 year Memorial Auditorium lease in July with a provision that the lease could be voided if the team did not sell 5,000 season tickets in any season. Later that summer, Snyder finally sold 50% of the franchise to businessman John Y. Brown Jr., who had previously owned the Kentucky Colonels of the American Basketball Association (ABA). Brown later acquired the remaining half from Snyder sometime in the 1976–77 season and resold that share to another businessman, Harry T. Mangurian Jr.

Brown and Mangurian proceeded to dismantle the Braves. Ramsay, unwilling to have his career hurt by the change in ownership, left for the Portland Trail Blazers, who would win the NBA championship in the upcoming 1976–77 season. A provision in the team sale agreement stipulated that if Brown sold the contract of any Braves player, then the money would go to Snyder and the purchase price would be reduced. This subsequently occurred when the Braves sent McAdoo to the New York Knicks for players and cash midway through the season. Before the first game of the season, the Braves also managed to acquire eventual Hall of Fame center Moses Malone from Portland. However, after just two games in which he played a total of six minutes, he too was traded; he was sent to Houston for two draft picks. He would finish the season in Houston averaging 13 points and 13 rebounds while only two years later winning his first of three MVP Awards. The Braves would go through four head coaches in the next two seasons: Tates Locke, Bob MacKinnon, Joe Mullaney (formerly coach of the Colonels) and Cotton Fitzsimmons.

1977-1978 жылғы маусым

Команданың соңғы екі маусымдағы (1976–77 жж. 30–52 және 1977–78 жж. 27–55) нашар ойыны мен Мемориалдық аудиторияның жалға беру шартын бұзуға жасалған ашық әрекеттер көрермендер санын шартыны бұзуға қажетті шекті деңгейден төмендетіп жіберді.

Команданың түстері

Франчайзингтің бірінші маусымында (1970–71) команданың түстері көк, қызыл және алтын болды; үй стадионындағы ақ формалар тек қызыл және алтын әріптермен және жолақтармен, ал сыртқы формалар көк түсті, сондай-ақ қызыл және алтын әріптермен және жолақтармен жасалған. Екінші маусымда (1971–72) команда Балтимор Ориолс командасының түстерін қабылдады. Бұл, жергілікті форма жеткізушісі Джеймс (Джим) Лудтканың үлкен ықпалымен болды. Лудтка – Нью-Йорк Янкис командасының бұрынғы кәсіби бейсболшысы және Ориолс ұйымының скауты болған. Жаңа түстер схемасы ақ, қызғылт сары және қара болды, сонымен қатар қазір таныс "Қауырсын B" логотипі формаларға енгізілді, олардың жейделері мен шорттарында диагональды жолақтар болды (сыртқы формалардың басым түсі қызғылт сары). Бұл схема тағы бір маусым (1972–73) сақталды, ал 1973–74 маусымында команда Колумбия көгі және ақ түстерінен тұратын тағы бір жаңа түстер схемасын қабылдады. Формалар әріптердің шекарасын қарамен көрсететін және жейделер мен шорттардағы жолақтарды қамтитын. Команда Калифорнияға көшірілгенге дейін осы формаларды кие берді. (Жаңа түстер схемасына қарамастан, енді формаларда пайда болмайтын логотип – қара және қызғылт сары "қауырсын B" логотипі өзгеріссіз қалды).

Клиперлерді тану және атау мәселелері

Стив Баллмер команданы сатып алғаннан бері, «Брейвс» командасының тарихы кейде «Клиперс» ойындарында бұрынғы формаларды кию арқылы, ал команданың өнімдері «Бъффало» стилінде команданың сату орындарында қолжетімді болып келеді. Бірақ қала атынан, команда атынан және «feather B» логотипінен басқа, американдық индейлерге тікелей сілтемелер азайтылды, ал бастапқы «feather sunburst» логотипі қолданылмай қалды. Команданың аты, сол кезде Нью-Йорктің Сенека тайпасына құрмет көрсету мақсатында берілген деп айтылған, 1990 жылдары спорттағы американдық индейлерге қатысты атауларға байланысты даулар күшейгенге дейін пайда болды. «Брейвс» есімі бастапқыда командаға қарсы «күрсін» болды делінеді. 2005 жылы Америка баскетбол лигасының жаңа командасы осы тауар белгісін пайдаланғысы келгенде, «Клиперс» командасы «Брейвс» тауар белгісінен бас тартқан жоқ, нәтижесінде жаңа команда «Бъффало Рапидс» деп аталды.

Баскетбол даңқының залы

Баффало Брэйвс Даңқ залы ойыншылары

No. Аты-жөні Позициясы Қызмет еткен кезеңі Кірген жылы
11 Боб МакАду F/C 1972–1976 2000
20 Мозес Мэлоун C/F 1976 2001
44 Эдриана Дентли F/G 1976–1977 2008

Жаттықтырушылар
Аты-жөні Позициясы Қызмет еткен кезеңі Кірген жылы
Джек Рэмси Бас жаттықтырушы 1972–1976 1992
Коттон Фитцсиммонс Бас жаттықтырушы 1977–1978 2021

Хабар тарату

Команданың көп жылдық тарихында WBEN (930 AM) радиостанциясы «Буффало Брейвз» командасының ресми радиосы болды, тікелей эфирде комментарийлерді Ван Миллер жүргізді. Миллер «Буффало Брейвз» командасының WBEN TV (4-канал, қазір WIVB TV) телеарнасындағы көрсетілімдерінде де тікелей эфирде дауыстады, бұл жергілікті CBS телеарнасы болды. Снайдер осы кезде «Брейвз» командасының рейтингі «Сейбрз» командасынан әлдеқайда жоғары болғанын мәлімдеді және егер ол «Брейвз» командасын Буффалода қалдыра алса, «Сейбрз» командасы қаладан көшірілуі мүмкін еді деп сендірді.