«Үміткер» (2000) фильмі – АҚШ президентінің жаңа вице-президентті тағайындауы төңірегіндегі саяси драма. Билл Клинтон ісіне жауап. Гари Олдман, Джоан Аллен басты рөлдерде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Contender – 2000 жылы түсірілген американдық саяси драмалық фильм, сценарийін және режиссурасын Род Люри жазған. Басты рөлдерді Гэри Олдман, Джоан Аллен, Джефф Бриджес және Кристиан Слейтер сомдаған. Фильм АҚШ-тың ойдан шығарылған президентінің (Бриджес) және оның жаңа вице-президентін (Аллен) тағайындауға байланысты оқиғаларға толы. Бұл фильм президент Билл Клинтонның Левински жанжалына жауап ретінде түсірілген. Фильм авторларының бірі Олдманға ұнамайтын өзгерістерге байланысты дау тудырды. Фильм АҚШ-тағы прокатта сәтті болды. Сондай-ақ фильм екі номинацияда «Оскар» сыйлығына ие болды: Джоан Аллен «Ең үздік әйел актер» және Джефф Бриджес «Ең үздік қосалқы актер» номинацияларында.
The Contender is a 2000 American political drama film written and directed by Rod Lurie. It stars Gary Oldman, Joan Allen, Jeff Bridges and Christian Slater. The film focuses on a fictional United States President (played by Bridges) and the events surrounding his appointment of a new Vice President (Allen). The film serves as a response to the Lewinsky scandal involving President Bill Clinton. It became the subject of controversy regarding alterations that displeased Oldman, who co produced. The film enjoyed box office success in the US. The film also received two Academy Award nominations; Joan Allen was nominated for Best Actress and Jeff Bridges for Best Supporting Actor at the Academy Awards.
Сюжет
Демократтық партияның екінші мерзімдегі президенті Джексон Эванс, вице-президенті Трой Эллардтың күрт қайтыс болуынан кейін жаңа вице-президентті таңдауы керек. Вирджиния губернаторы Джек Хатауэй, суға батып бара жатқан қызды құтқаруға жасаған сәтсіз әрекетінен кейін қаһарман деп есептеліп, басты үміткер болып көрінеді. Президент оның орнына «өмірінің соңғы әнін» Огайо сенаторы Лэйн Хансонды ұсыну арқылы «шыны төбелікті бұзуға» көмектесетінін шешеді. Конституцияның 25-ші түзетуіне сәйкес, Конгрестің екі палатасының мақұлдауы қажет. Оның жолында Иллинойс штатынан шыққан республикашыл конгрессмен Шелдон Раньон тұр, ол оны лауазымға лайықсыз деп санайды және Хатауэйді қолдайды. Оның өткеніне қатысты жеке зерттеуі, оның студенттік кезінде мас күйде студенттік ұйымның қатысуымен өткен бір оқиғаға түскен суретін ашады. Демократтық өкіл Реджинальд Вебстер де оған қарсы шығады. Вашингтонда растау тыңдаулары басталады, ал комитет төрағасы Раньон Хансонның күдікті жеке өміріне қатысты мәселені дереу көтереді. Хансон оқиғаға қатысты ештеңеге жауап бермейді, оны жоққа да шығармайды, растамайды да, және талқылауды саяси мәселелерге бұруға тырысады. Хансонның жеке өміріне қатысты мәселенің «ешкімге тиісті емес» екенін ескере отырып, Раньон бұқаралық ақпарат құралдарында оның студенттік кезіндегі оқиғаның ақша мен жақсылықтарға байланысты болғанын, яғни жезөкшелікке ұқсас болғанын айтады. Хансон Эванспен кездесіп, оның кандидатурасын алуын ұсынады, осылайша оның әкімшілігін одан әрі ұяттан сақтайды. Әкімшіліктің тілегіне қарамастан, ол Раньонның айыптауларына қарсы тұрудан немесе оларды жоққа шығарудан бас тартады, себебі сұрақтарға жауап беру оларды сұрауға лайық етеді деп санайды – ол осыған сенбейді. Эванс Раньонмен кездесіп, Хансонды вице-президент етпейтінін мәлімдейді. Раньон бейжай түрде Хатауэйді орынбасар ретінде ұсынады. Егер Эванс Хатауэйді вице-президент етіп таңдаса, Раньон шабуылдарын тоқтатуға келіседі. Алайда Эванс Раньоннан Хатауэйді қорғап, ашық мәлімдеме жасауын сұрайды, ол осыған келіседі. Хансон, Хатауэй және Раньон Ақ үйге шақырылады. Эванс оларды ФБР есебімен таң қалдырады, онда Хатауэйдің көпірден көлге құлаған әйелге ақша төлеп, оны құтқару үшін өзінің қатысуын ұйымдастырғаны көрсетілген. Хатауэй тұтқындалады, ал Раньон Хатауэйдің адалдығына бірнеше сағат бұрын кепілдік бергені үшін ұятқа қалады. Эванс Хансонмен кездеседі, ол ақыры студенттік кезіндегі сол түнді не болғанын айтады. Ол іс-шараға қатысу үшін екі жігітпен жыныстық қатынасқа түсу үшін студенттік үйге келгенін, бірақ ешқандай жыныстық қатынасқа түспестен ойын өзгергенін айтады. Алайда ол өзінің кінәсіздігін дәлелдемейді, себебі мұндай жағдайды талқылауға рұқсат етудің дұрыс емес екенін айтады. Эванс Конгреске сөз сөйлейді, онда Хансонның бекітілуіне кедергі келтірген барлық демократтар мен республикашылдарды айыптайды. Ол Раньонды айқын сынап, оны ұятқа қалдырып кетеді. Ол Хансонның кандидатурасын алуын сұрағанын мәлімдегенмен, ол президенттік мерзімін дау-дамайсыз жеңіспен аяқтауға басты мақсат қойғанын, бірақ оның отставкасын қабылдамай, дереу бекіту дауысына шақырады.
Second term Democratic U. S. President Jackson Evans must select a new Vice President following the sudden death of his vice president, Troy Ellard. The obvious choice seems to be Virginia Governor Jack Hathaway, who is hailed as a hero after he recently dove into a lake in a failed attempt to save a drowning girl. The President instead decides that his "swan song" will be helping to break the glass ceiling by nominating Ohio Senator Laine Hanson. In accordance with the 25th Amendment to the Constitution, approval from both houses of Congress is required. Standing in her way is Republican Congressman Sheldon Runyon of Illinois, who believes she is unqualified for the position, and backs Hathaway for the nod. His investigation into her background turns up an incident where she was apparently photographed participating in a drunken orgy as part of a sorority initiation. He is joined in his opposition by Democratic Representative Reginald Webster. The confirmation hearings begin in Washington, D. C., and Runyon, who chairs the committee, quickly addresses Hanson's alleged sexual imbroglio. Hanson refuses to address the incident, neither confirming nor denying anything, and tries to turn the discussion towards political issues. Anticipating that Hanson would deem her personal past "none of anyone's business", Runyon starts rumors in the media saying that the sexual escapade in college was done in exchange for money and favors, making it prostitution. Hanson meets with Evans and offers to withdraw her name, to save his administration more embarrassment. Despite the wishes of the administration, she refuses to fight back or even address Runyon's charges, arguing that to answer the questions dignifies them being asked in the first place—something she does not believe. Evans meets with Runyon, informing him he will not choose Hanson as vice president. Runyon casually brings forward Hathaway as a replacement. They make an agreement that Runyon will back down on his attacks if Evans chooses Hathaway as vice president. However, Evans requests Runyon to make a public statement defending Hathaway, which Runyon agrees to do. Hanson, Hathaway, and Runyon are all invited to the White House. Evans then shocks them by showing an FBI report revealing that Hathaway paid the woman to drive off the bridge into the lake and get saved by him. Hathaway is arrested and Runyon is disgraced because he vouched for Hathaway's integrity just hours earlier. Evans meets with Hanson, and she finally tells what actually happened that night in college. She said that she did indeed arrive at a fraternity house to have sex with two men as part of an initiation, but changed her mind before any sex occurred. However, she did not prove her innocence, citing that by doing so will further the idea that it was acceptable to ask the questions in the first place. Evans addresses Congress, where he chastises all Democrats and Republicans who blocked Hanson's confirmation. He explicitly lambasts Runyon, who leaves in humiliation. Although he declares that Hanson had asked for her nomination to be withdrawn so he could finish his presidency with triumph over controversy, he remains adamant by rejecting her resignation and calls for an immediate confirmation vote.
Даму
Режиссер Род Лурри сценарийді Джоан Алленмен фильм түсіргісі келгендіктен жазғанын, ал Лэйн Хэнсон рөлін оны ойлап жазғанын айтты. Саясатқа қызығушылық танытып, қызының ықпалымен ол Алленнің көбінесе ойнайтын қиын жағдайдағы әйел рөлінен ерекшеленетін феминистік фильм жасауды қалады. Сценарийді жазу барысында Лурри бірнеше мүмкін аяқталуларды қарастырды, оның ішінде Лэйннің қаза табатын нұсқасы да болды. Бірақ ол қызына және көрермендеріне үміт сыйлауды мақсат етті. Лурри Шелдон Раньонды жаман адам деп санамады және оның жамандыққа ұмтылуымен жазылмағанын мәлімдеді.
Director Rod Lurie said he wrote the screenplay because he wished to make a film starring Joan Allen, and wrote the part of Laine Hanson with her in mind. Having a fascination with politics, and inspired by his daughter, he wished to make a feminist film that would differ from Allen's frequent role as troubled wife. In writing the screenplay, Lurie considered a number of possible endings, including one in which Laine is assassinated. However, he wanted to give a message of hope to his daughter and audiences. He did not see Sheldon Runyon as a villain, and Lurie claimed he was not written to be one.
Кастинг
Президент Эванс рөліне Джефф Бриджеске ұсынудан бұрын, Лурри сценарийді Пол Ньюманға жіберді, кейіпкердің түпкілікті фильмдегіден егде жасты болуын көрсету үшін. Ньюман рөлден бас тартты, Лурри мұны актердің зейнетке шығуымен байланыстырды. Лурри Кермит рөліне Сэм Эллиотты қарастырды, бірақ оның көбінесе ковбой рөлдерімен таныс екеніне күмәндік тудырды.
Before approaching Jeff Bridges for the part of President Evans, Lurie submitted the screenplay to Paul Newman, reflecting how the character was envisioned to be older than he is in the final film. Newman turned down the role, which Lurie attributed to the actor's retirement. Lurie wanted Sam Elliott for the part of Kermit, despite skepticism that he was best known for playing cowboys.
Түсірілім
Ларри Кинг Лэйнды сұхбатқа тартып алатын көрініс негізгі түсірілімдерге дейін түсірілді. Алленнің қолдаушыларымен машинада келе жатқан сахнасында түсірілімге небары бірнеше қосымша актерлар қатысты, ол 15 минутқа созылды. Нәтижесінде, бірнеше түсірілім тобының мүшелері костюм киіп, олардың орнына тұрды. Фильм алғашқы көрсетілім күндері 5 миллион доллардан астам табыс әкелді. Фильмнің жалпы ішкі кірісі 17,872,723 долларды құрады, бұл DreamWorks дистрибьюторы үшін кассалық табысқа жеткені саналды. Metacritic сайтында фильм 35 сыншының бағасы бойынша 100 балдық шкала бойынша 59 балға ие, бұл «аралас немесе орташа пікірлер» дегенді көрсетеді. Роджер Эберт фильмге төрт жұлдыз берді, оны «театрдан таңсылып, көңіл көтеріліп шығып, содан кейін пікірталас бастайтын сирек фильмдердің бірі» деп сипаттады. Лиза Шварцбаум Entertainment Weekly журналында фильмге B− бағасын берді, Бриджестің Билл Клинтонның «харизмасы, тартымдылығы, құштарлығы» сияқты еліктегенін, ал «Бейнелеуші мақтанышпен сөйлейді, өркөкіректілікке толы және қазіргі саяси кезеңнің ерекше қасиеті – қайраткерлікпен» толы екенін, бірақ «тек либералды көрінеді» деді. Rolling Stone журналының Питер Траверсі фильмді «жанды, қызықты саяхат» деп атады, бірақ кейін партиялық көзқарасқа түсіп қалды. «Чикаго Трибьюн» газетінде Майкл Уилмингтон оны «президенттік саясат туралы ақылды, шиеленіскен саяси драма» деп сипаттады. Сан-Франциско Хроникасынан Боб Грэм Аллен мен Бриджесті жоғары бағалады. The Washington Post газетінің Стивен Хантер «Контендер әрине, әдепсіз, бірақ қызықты ойын-сауық ретінде өте жақсы» деп жазды, бірақ Алленнің кейіпкерін шабыттандырмайтын деп тапты. 2003 жылы сыншы Дж. Хоберман фильмді «қос стандарттарға қарсы феминистік шабуыл» деп бағалады, онда «шексіз әйелдік сексуалдық тартымдылық» жүйеге қауіптің бірі ретінде қарастырылады. Хоберман сол кездегі сенатор Хиллари Клинтон 2000 жылғы президенттікке кандидат Ал Гордан гөрі үміткер екенін және фильм «2004 жылға жасалған болжам» екенін қорытындылады. Автор Гарри Кейшиан Лэйннің азаматтық нанымына қарамастан бекітілетіні көрінетін финалдың шынайы еместігін және «көтеріліп тұрған музыка логика мен мүмкіндікті алмастыратынын» жазды. М. Кит Букер оны «күтпеген жерден күрделі фильм» деп атады, онда Руньон принциптерін ұстанатын жаман адам, ал Эванс «саясаткер саясаткер» болғанына қарамастан, батыр болып көрінеді. 2009 жылы Entertainment Weekly журналының Гари Сусман Эвансты 10 ең ұлы ойдан туған президенттердің бірі деп атады. «Контендер» фильмін көргеннен кейін актер Дастин Хоффман Олдманға телефон соғып, оның фильмдегі жұмысын мақтады.
The scene where Laine is interviewed by Larry King was shot before principal photography. In the scene where Allen is riding by supporters in a car, few extras attended the shot, which lasted only 15 minutes. As a result, a number of crew members were costumed and stood in. it generated over $5 million during its opening weekend. The film finished its run with a total domestic gross of $17,872,723, which was seen by domestic distributor DreamWorks as a box office success. On Metacritic, the film has a weighted average score of 59 out of 100 based on 35 critics, indicating "mixed or average reviews". Roger Ebert gave the film four stars out of four, calling it "one of those rare movies where you leave the theater having been surprised and entertained, and then start arguing". Lisa Schwarzbaum gave the film a B− in Entertainment Weekly, saying Bridges emulated Bill Clinton in "charisma, charm, appetite", and that "The Contender booms and pontificates, full of bravado and that ineffable quality of the current political season, chutzpah", but "only pretends to be enlightened, liberal". Rolling Stones Peter Travers called the film "a lively, entertaining ride" before descending into partisanship. In The Chicago Tribune, Michael Wilmington called it "a smart, tense political drama about presidential politics". Bob Graham of the San Francisco Chronicle praised Allen and Bridges. Stephen Hunter of The Washington Post wrote, "As entertainment of a tawdry but compelling sort, The Contender certainly delivers", but found Allen's character uninspiring. In 2003, critic J. Hoberman assessed the film to be a feminist attack on double standards, in which "unbridled female sexuality" is perceived as a threat to the system. Hoberman concluded then Senator Hillary Clinton was more the contender than 2000 presidential candidate Al Gore, and that the film was "a prophecy of 2004". Author Harry Keyishian wrote the ending, in which it appears Laine will be confirmed despite her civic religion, is unrealistic, and "swelling music replaces logic and probability". M. Keith Booker called it "a surprisingly complex film", in which Runyon is a villain who stands by his principles, while Evans is heroic despite being "a savvy politician", a harder man than what the public sees. In 2009, Gary Susman of Entertainment Weekly named Evans as one of the 10 greatest fictional presidents. After viewing The Contender, actor Dustin Hoffman placed a telephone call to Oldman to commend his work in the film.